Żagwiowate i Hubowate
Polyporaceae Corda
Nadrzewne saprotrofy i pasożyty drzew liściastych oraz iglastych. Należą tu żółciak siarkowy, żagiew łuskowata, wrośniak różnobarwny, hubiak pospolity oraz lakownice (Reishi).
🔬 Kluczowe cechy diagnostyczne rodziny
- 1 Owocniki półkowate, konsolowate lub wachlarzowate przyrośnięte bokiem do drewna
- 2 Rurkowaty hymenofor pod spodem kapelusza
- 3 Miąższ korkowaty, zdrewniały lub soczysty za młodu
Terenowa zasada bezpieczeństwa
Młode owocniki żółciaka siarkowego i żagwi łuskowatej są cenionymi grzybami jadalnymi. Żadna pospolita europejska huba nadrzewna nie jest śmiertelnie trująca, lecz większość jest niejadalna z powodu zdrewniałego miąższu.
🍄 Gatunki z rodziny Żagwiowate i Hubowate (15)
Wszystkie rodziny →
Żółciak siarkowy
Laetiporus sulphureus
Pospolity grzyb nadrzewny owocujący w maju i czerwcu na pniach dębów, wierzb i drzew owocowych. Tworzy dachówkowate półki o jaskrawo siarkowożółtym lub jaskrawopomarańczowym kolorze. Młody miąższ jest miękki, soczysty i ma strukturę piersi z kurczaka.
Żagiew łuskowata
Cerioporus squamosus
Ogromny grzyb nadrzewny (do 40-50 cm średnicy) owocujący wiosną na drzewach liściastych. Kapelusz kremowożółty, pokryty koncentrycznymi, ciemnobrązowymi łuskami. Pory duże, kanciaste. Pachnie świeżym ogórkiem lub arbuzem.
Ozorek dębowy
Fistulina hepatica
Pasożyt starych dębów. Do złudzenia przypomina kawał surowego mięsa lub język wołowy. Powierzchnia krwistoczerwona, wilgotna. Miąższ krwistoczerwony, marmurkowaty, wydzielający czerwony sok o orzeźwiającym, kwaśnym smaku.
Żagwica listkowata
Grifola frondosa
Wyrasta u podstawy starych dębów. Tworzy olbrzymie kępy (do 40-50 cm i kilkunastu kilogramów) złożone z setek drobnych, łopatkowatych, szarobrązowych kapelusików.
Białoporek brzozowy
Piptoporus betulinus
Pospolity pasożyt brzóz. Owocnik poduszeczkowaty, nerkowaty, o gładkiej szarobrązowej skórce. Miąższ czysto biały, sprężysty, o kwaskowatym smaku.
Hubiak pospolity
Fomes fomentarius
Pospolity grzyb wieloletni w kształcie końskiego kopyta, rosnący na bukach i brzozach. Powierzchnia twarda jak kamień, szara z koncentrycznymi strefami przyrostu.
Pniarek obrzeżony
Fomitopsis pinicola
Pospolity na świerkach i sosnach. Bardzo twarda huba o charakterystycznym, jaskrawo pomarańczowoczerwonym brzegu przyrostu i żywicznym zapachu.
Lakownica lśniąca
Ganoderma lucidum
Owocnik nerkowaty z bocznym trzonem, pokryty lśniącą, jakby polakierowaną czerwonokasztanową skorupą. W Polsce rzadki relikt podlegający ochronie.
Lakownica spłaszczona
Ganoderma applanatum
Płaska huba nadrzewna. Białe pory od spodu po zarysowaniu patykiem natychmiast ciemnieją na brązowo, co pozwala tworzyć na niej trwałe rysunki.
Wrośniak różnobarwny
Trametes versicolor
Pospolity na martwym drewnie liściastym. Tworzy dachówkowate rozetki cienkich kapelusików o przepięknych, aksamitnych, wielobarwnych strefach (brązy, błękity, żółcie, szarości).
Gmatwica chropowata
Daedaleopsis confragosa
Rośnie na martwych pniach wierzb, brzóz i olch. Pory od spodu są wydłużone, labiryntowate, po potarciu natychmiast różowieją lub czerwienieją.
Kubełek ciemny
Phaeolus schweinitzii
Groźny pasożyt korzeni starych sosen i modrzewi. Owocnik duży, lejkowaty, z zamszową, rdzawobrązową powierzchnią i jaskrawo siarkowożółtym brzegiem.
Błyskoporek podkorowy
Inonotus obliquus
Wyrasta na żywych pniach brzóz w postaci czarnej, spękanej, węglistej narośli przypominającej spalony węgiel drzewny. Wnętrze ma rdzawocynamonową barwę.
Żagiew okółkowa
Polyporus umbellatus
Wyrasta u podstawy dębów. Tworzy wielką kępę składającą się z setek małych, okrągłych kapelusików z centralnymi trzonkami zrastającymi się w jeden wspólny pień.
Wachlarzowiec olbrzymi
Meripilus giganteus
Tworzy potężne kępy wachlarzowatych kapeluszy u podstawy starych buków (średnica do 1 metra!). Pory pod spodem po dotknięciu natychmiast czernieją.