Pierścieniakowate
Strophariaceae Singer & A.H. Sm.
Saprotrofy nadrzewne i glebowe. Charakteryzują się ciemnym, fioletowobrązowym do czarnobrązowego wysypem zarodników i blaszkami zielonkawymi lub szaroniebieskimi.
🔬 Kluczowe cechy diagnostyczne rodziny
- 1 Wzrost w kępach na pniakach i martwym drewnie
- 2 Blaszki u maślanki wiązkowej siarkowożółte z zielonkawym odcieniem
- 3 Miąższ maślanki wiązkowej jest skrajnie gorzki
Terenowa zasada bezpieczeństwa
Maślanka wiązkowa jest silnie trująca i bardzo gorzka – psuje potrawę i wywołuje silne zatrucia żołądkowo-jelitowe. Odróżnia ją zielonkawy odcień blaszek i gorzki smak.
🍄 Gatunki z rodziny Pierścieniakowate (14)
Wszystkie rodziny →
Maślanka wiązkowa
Hypholoma fasciculare
Wyrasta masowo w wielkich kępach na pniakach i korzeniach drzew. Kapelusz siarkowożółty, na środku rdzawy. KROK DIAGNOSTYCZNY: blaszki początkowo siarkowożółte, z wiekiem ZIELONKAWO-OLIWKOWE do ciemnooliwkowych. Miąższ jest obrzydliwie gorzki.
Maślanka łagodna (maślanka makowa)
Hypholoma capnoides
Rośnie w kępach na pniakach drzew iglastych (sosna, świerk). Kapelusz żółtopomarańczowy. KROK DIAGNOSTYCZNY: blaszki mają charakterystyczną SZAROMAKOWĄ, niebieskoszarą barwę (brak zielonego odcienia!). Miąższ ma łagodny, orzechowy smak.
Maślanka ceglasta
Hypholoma lateritium
Wyrasta w kępach na pniakach drzew liściastych. Kapelusz mięsisty, o intensywnym ceglastoczerwonym zabarwieniu na środku i żółtawym brzegu. Blaszki gęste, oliwkowobrązowe do szarobrązowych. Miąższ gorzkawy w smaku.
Pierścieniak grynszpanowy
Stropharia aeruginosa
Zdumiewający, bajkowy grzyb o jaskrawo grynszpanowoniebieskim lub turkusowym kapeluszu, pokrytym grubym śluzem i białymi płatkami łusek. Na trzonie obecny błoniasty pierścień. Blaszki czekoladowobrązowe.
Łuskwiak gumiasty
Pholiota gummosa
Pospolity na butwiejących gałęziach i pniakach drzew liściastych. Kapelusz słomkowożółty z oliwkowym odcieniem, za młodu śliski, pokryty drobnymi rdzawobrązowymi łuseczkami.
Pierścieniak błękitny
Stropharia caerulea
Bliski krewny grynszpanowego. Kapelusz błękitnozielony, szybko blaknący do ochrowego. Pierścień na trzonie bardzo nietrwały (strefa pierścieniowa), ostrza blaszek jednolicie zabarwione (nie białe).
Pierścieniak koroniasty
Stropharia coronilla
Rośnie na pastwiskach i łąkach. Kapelusz ochrowożółty, lśniący. Pierścień wąski, od góry wyraźnie prążkowany (jak korona). Blaszki z fioletowoczarnym odcieniem.
Pierścieniak uprawny
Stropharia rugosoannulata
Duży grzyb (kapelusz do 20 cm) o barwie czerwonobrązowej lub winnoburgundzkiej. Gruby pierścień od spodu jest głęboko promienisto bruzdowany (gwiazdowaty).
Łuskwiak nastroszony
Pholiota squarrosa
Tworzy spektakularne, wielkie kępy u podstawy pni starych drzew liściastych i iglastych. Cały owocnik jest gęsto pokryty suchymi, odstającymi, nastroszonymi rdzawobrązowymi łuskami. Pachnie rzodkwią.
Łuskwiak złotawy
Pholiota aurivella
Piękny grzyb nadrzewny owocujący na bukach, dębach i wierzbach. Kapelusz złocistożółty, bardzo śliski i błyszczący, z przylegającymi ciemnorudymi łuskami.
Łuskwiak olchowy
Pholiota alnicola
Rośnie na martwych pniach olszy i wierzby. Kapelusz cytrynowożółty do zielonkawożółtego, gładki. Miąższ o gorzkim smaku.
Łuszczak zmienny
Kuehneromyces mutabilis
Pospolity w wiązkach na pniakach drzew liściastych. Kapelusz silnie higrofaniczny (miodowożółty, schnąc od środka staje się kremowy z ciemniejszym brzegiem). KLUCZOWA CECHA: trzon poniżej pierścienia jest ciemnobrązowy i gęsto pokryty ODSTAJĄCYMI, szorstkimi łuskami!
Maślanka brodata
Hypholoma marginatum
Występuje pojedynczo lub w małych grupach w ściółce borów iglastych na opadłych gałązkach świerkowych. Kapelusz miodowożółty, trzon pokryty srebrzystobiałymi, zygzakowatymi włókienkami.
Pierścieniak półkulisty
Stropharia semiglobata
Pospolity na pastwiskach i łąkach na odchodach zwierząt. Kapelusz półkulisty, cytrynowożółty, lśniący i śliski. Na cienkim trzonie obecny mały pierścień.