Tęgoskórowate
Sclerodermataceae Corda
Owocniki zamknięte (gasteroidalne), o twardej, skórzastej perydium pokrytej brodawkami lub pęknięciami. Wnętrze (gleba) wcześnie ciemnieje, stając się marmurkowate, a potem fioletowoczarne.
🔬 Kluczowe cechy diagnostyczne rodziny
- 1 Twarda, gruba skórzasta powłoka zewnętrzna (skorupa)
- 2 Wnętrze już u młodych okazów staje się ciemnofioletowe lub marmurkowe (u jadalnych purchawek zawsze czysto białe!)
- 3 Silny, nieprzyjemny metaliczny zapach
Terenowa zasada bezpieczeństwa
Tęgoskór cytrynowy jest trujący – powoduje nudności i silne wymioty. Zawsze przekrój purchawkopodobnego grzyba: jeśli w środku nie jest śnieżnobiały, natychmiast go wyrzuć!
🍄 Gatunki z rodziny Tęgoskórowate (3)
Wszystkie rodziny →
Tęgoskór cytrynowy (tęgoskór pospolity)
Scleroderma citrinum
Owocnik kulisty lub bulwiasty, twardy jak kamień. Okrywa gruba, skórzasta, żółtawobrązowa, pokryta twardymi brodawkami. KROK DIAGNOSTYCZNY: po przekrojeniu wnętrze już od młodości jest MARMURKOWOCZARNE lub fioletowoczarne (u jadalnych purchawek zawsze czysto białe!). Zapach metaliczny.
Tęgoskór lamparci
Scleroderma areolatum
Owocnik kulisty z cienką, żółtobrązową powłoką pokrytą drobnymi, ciemnobrązowymi łuseczkami otoczonymi jasną obwódką (jak cętki lamparta). Wnętrze wcześnie ciemniejące, pylące fioletowobrązowo. Trujący.
Tęgoskór brodawkowany
Scleroderma verrucosum
Posiada wyraźny, wydłużony trzon rzekomy wnikający w glebę (w odróżnieniu od tęgoskóra cytrynowego). Ściana cienka, pokryta drobnymi brązowymi brodawkami. Wnętrze szybko staje się czarnofioletowe.