Nie udało się wczytać zdjęcia.
Złota zasada mikologiczna: Zdjęcie prezentuje jeden okaz referencyjny. W naturze barwy kapelusza i kształty ulegają silnym zmianom pod wpływem wilgoci, słońca i wieku. Nigdy nie oceniaj jadalności wyłącznie na podstawie fotografii!
Opis morfologiczny
Wielki, twardy, kredowobiały grzyb rosnący w lasach bukowych i dębowych. Kapelusz zamszowy, z wgłębionym środkiem. Blaszki rzadkie, grube, żółknące. Mleczko białe, po wyschnięciu żółtawe, o piekącym, ostrym smaku.
Wartość kulinarna i użytkowa
NIEJADALNY (bardzo ostry, piekący i zdrewniały)
🔬 Naukowe cechy diagnostyczne (Morfologia polowa)
Jak badać te cechy? →Cienkie blaszki biegnące promieniście od trzonu do brzegu kapelusza
Brak siatki i łuseczek
Jednakowa grubość na całej długości trzonu
Trzon jest gładki, bez żadnego pierścienia ani falbanki
Miąższ zachowuje stałą barwę
Kropla piecze w język jak pieprz (niejadalne/trujące mleczaje)
Łamie się z trzaskiem, nie strzępi się na włókna (Gołąbki, Mleczaje)
Opieńka miodowa, muchomory (w tym sromotnikowy!), czubajka kania
Prawdziwek, podgrzybek, koźlarz
Prawdziwek, podgrzybek brunatny, zajączek
Znalazłeś ten grzyb w lesie?
Upewnij się w 100%! Odpowiedz na kilka pytań krok po kroku w naszym kluczu oznaczania.