Nie udało się wczytać zdjęcia.
Złota zasada mikologiczna: Zdjęcie prezentuje jeden okaz referencyjny. W naturze barwy kapelusza i kształty ulegają silnym zmianom pod wpływem wilgoci, słońca i wieku. Nigdy nie oceniaj jadalności wyłącznie na podstawie fotografii!
Ostrzeżenie mikologiczne & toksykologiczne
Zawiera nebukarynę – u wielu osób powoduje ostre niestrawności żołądkowe nawet po obgotowaniu.
Opis morfologiczny
Wielki grzyb późnojesienny rosnący w czarcich kręgach w ściółce. Kapelusz popielatoszary, mięsisty, z białawym nalotem. Blaszki gęste, kremowe, lekko zbiegające na trzon. Miąższ o specyficznym, mdłym zapachu słodkawo-mącznym.
Wartość kulinarna i użytkowa
NIEJADALNA / LEKKO TRUJĄCA (dawniej jedzona po obgotowaniu, obecnie odradzana)
🔬 Naukowe cechy diagnostyczne (Morfologia polowa)
Jak badać te cechy? →Cienkie blaszki biegnące promieniście od trzonu do brzegu kapelusza
Brak siatki i łuseczek
Podstawa jest gruba i kulista, ale nie ma luźnego worka
Trzon jest gładki, bez żadnego pierścienia ani falbanki
Miąższ zachowuje stałą barwę
Miąższ jest wilgotny lub suchy, ale nic nie kapie
Typowy grzyb kapeluszowy, nie pęka gwałtownie
Opieńka miodowa, muchomory (w tym sromotnikowy!), czubajka kania
Gąska majowa, gąska zielonka
Prawdziwek, podgrzybek brunatny, zajączek
Znalazłeś ten grzyb w lesie?
Upewnij się w 100%! Odpowiedz na kilka pytań krok po kroku w naszym kluczu oznaczania.