Przejdź do treści
JakiToGrzyb

Muchomor złotawy

Amanita ceciliae

Jadalny
JadalnyOcena autora źródła.
Wymaga obróbki
Wymaga obróbkiOcena autora źródła.
Na surowo trujący
Na surowo trującyOcena autora źródła.

Ustaw lokalizację, żeby zobaczyć dane dla swojego regionu.

Amanita ceciliae, zwany muchomorem Cecylii lub wielkopochwowym, to okazały grzyb bezpierścieniowy o oliwkowobrązowym lub szarobrązowym kapeluszu pokrytym ciemnymi, kłaczkowatymi łatkami. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych na glebach zasobnych w wapń. Jest gatunkiem jadalnym po ugotowaniu, lecz powszechnie omijanym z powodu rzadkości występowania, delikatności owocników oraz niebezpieczeństwa pomyłki z toksycznymi przedstawicielami rodzaju.

Rozpoznawanie, siedlisko i najważniejsze różnice.

Grzybiarz

Budowa owocnika

Typ budowy
Owocnik ma kapelusz i trzon.

Kapelusz

Kształt
Kapelusz może mieć kształt jajowaty, płaski lub wypukły; u młodych owocników — jajowaty; u dojrzałych owocników — półkulisty, dzwonkowaty, wypukły lub płaski.
Połysk powierzchni
W suchych warunkach powierzchnia kapelusza jest matowa.
Lepkość i śluzowatość
W wilgotnych warunkach powierzchnia kapelusza jest lepka.
Kolor
Kapelusz może być żółtobrązowy, czerwonobrązowy, szarobrązowy, oliwkowobrązowy, żółty, szarawy, oliwkowy, płowy lub kasztanowy.
Ułożenie brzegu
Brzeg kapelusza może być podwinięty, a u starych owocników może być odgięty ku górze.
Ukształtowanie powierzchni brzegu
Brzeg kapelusza jest bruzdkowany.
Średnica
Kapelusz może mieć średnicę od 50 do 200 milimetrów.
Zasięg rowkowania brzegu kapelusza
Rowkowanie brzegu kapelusza sięga jednej czwartej promienia kapelusza.

Spód kapelusza

Typ
Hymenofor ma budowę blaszkową.

Blaszki przy trzonie

Połączenie z trzonem
Blaszki mogą być przyrośnięte do trzonu lub wolne od trzonu.
Szerokość przyrośnięcia hymenoforu
Blaszki są wąsko przyrośnięte.
Profil
Blaszka jest równowąska.
Barwa
Hymenofor może być szary, białawy lub kremowobiały.
Rozgałęzienie blaszek
Blaszki są rozwidlone.
Ostrze
Ostrze blaszki jest karbowane i kłaczkowate.
Naturalna barwa ostrza blaszki
Ostrze blaszki jest czarniawe.
Rozstaw
Blaszki mogą być blisko rozstawione lub gęste.
Grubość blaszek
Blaszki są grube.
Blaszeczki
Stwierdzono obecność blaszeczek.

Trzon i podstawa

Kształt
Trzon jest walcowaty.
Kolor
Trzon może być biały lub szarobrązowy.
Góra trzonu może być biała.
Środek trzonu może być brązowawy.
Dół trzonu może być brązowawy.
Pokrycie powierzchni
Powierzchnia trzonu może być kłaczkowata lub łuskowata. U góry może być oprószona lub jedwabista. U dołu może być łuskowata.
Wzór powierzchni trzonu
Powierzchnia trzonu jest zygzakowata.
Barwa ornamentacji
Ornamentacja trzonu jest biaława.
Wnętrze
Trzon może być pełny lub pusty.
Konsystencja
Trzon jest kruchy.
Długość
Trzon może mieć długość od 80 do 250 milimetrów.
Grubość
Trzon może mieć grubość od 10 do 40 milimetrów.
Pochwa
Stwierdzono obecność pochwy.

Pierścień

Obecność
Pierścień nie występuje u tego gatunku.

Bulwa

Obecność
U podstawy trzonu nie występuje bulwa.

Osłona u podstawy

Budowa
Osłona u podstawy trzonu może mieć postać pasów lub być workowata.
Odporność pochwy i osłony u podstawy na uszkodzenie
Osłona u podstawy trzonu jest łatwa do uszkodzenia.
Odporność miąższu trzonu na przełamanie lub rozerwanie
Miąższ trzonu może być łatwy do złamania.
Barwa pochwy i osłony u podstawy trzonu
Osłona u podstawy trzonu jest biała.

Miąższ

Barwa
Miąższ jest biały.
Smak
Smak miąższu może być słodki lub niewyróżniający się.
Odporność na przełamanie lub rozerwanie
Miąższ jest kruchy.
Zapach
Zapach jest niewyróżniający się; jest słaby.

Gdzie i kiedy rośnie

Siedlisko
Grzyb może występować w lasach liściastych, w lasach iglastych, w lasach mieszanych lub w parkach.
Podłoże
Bezpośrednim podłożem wzrostu może być gleba.
Sposób wyrastania
Owocniki mogą wyrastać pojedynczo, w rozproszonych grupach lub po kilka.
Częstość
Gatunek jest nieczęsty.
Owocnikowanie
Owocniki mogą pojawiać się od czerwca do października.
Obszar występowania
Potwierdzono występowanie w Polsce.

Jadalność i kuchnia

Jadalność
Jadalny
Wymagana obróbka
Wymaga obróbki
Spożycie na surowo
Na surowo trujący

Prawo

Ochrona
W Polsce nie podlega ochronie gatunkowej.
Handel
W Polsce nie jest dopuszczony do obrotu handlowego ani do produkcji przetworów grzybowych.

Z czym można pomylić

1 / 6

FAQ

Czy Amanita ceciliae jest trujący?

Na surowo jest trujący, lecz po dokładnym ugotowaniu staje się jadalny.

Na czyją cześć nazwano ten gatunek?

Został nazwany na cześć Cecilii Berkeley, żony brytyjskiego mykologa.

W jakich lasach występuje najczęściej?

Rośnie głównie w ciepłych lasach liściastych, pod dębami, bukami i grabami.

Jakie podłoże preferuje ten muchomor?

Preferuje gleby żyzne, gliniaste, próchniczne i zasobne w wapń.

Kiedy przypada szczyt owocnikowania?

Szczyt owocnikowania przypada na późne lato i wczesną jesień (sierpień-wrzesień).

Czy ten gatunek posiada pierścień?

Nie, Amanita ceciliae nie posiada pierścienia na trzonie.

Dlaczego odradza się jego zbieranie?

Z powodu ryzyka pomylenia ze śmiertelnie trującymi muchomorami oraz rzadkości.

Jakie inne nazwy łacińskie nosił ten grzyb?

W dawniejszej literaturze był często opisywany jako Amanita inaurata.

Czy jest to gatunek pospolity w Polsce?

Nie, w Polsce należy do gatunków rzadkich i zasługujących na ochronę.

Jaką funkcję pełni współcześnie w ekologii?

Jest wskaźnikiem starych, dobrze zachowanych biologicznie lasów liściastych.