Przejdź do treści
JakiToGrzyb

Modroborowik gładkotrzonowy

Suillellus queletii

Niejadalny
Niejadalny
Wymaga obróbki
Wymaga obróbki
Na surowo trujący
Na surowo trującyOcena autora źródła.

Ustaw lokalizację, żeby zobaczyć dane dla swojego regionu.

Suillellus queletii to charakterystyczny borowik o ceglastoczerwonym, aksamitnym kapeluszu i gładkim trzonie bez siateczki, z intensywnie winnoczerwoną podstawą. Miąższ silnie błękitnieje po przekrojeniu. Występuje rzadko w ciepłych lasach liściastych na podłożu wapiennym. Oceny jego wartości kulinarnej są rozbieżne: w polskich atlasach uznawany jest za niejadalny, w innych za jadalny po długiej obróbce termicznej.

Rozpoznawanie, siedlisko i najważniejsze różnice.

Grzybiarz

Budowa owocnika

Typ budowy
Owocnik ma kapelusz i trzon.

Kapelusz

Kształt
Kapelusz może mieć kształt półkulisty, wypukły lub płaski; u młodych owocników — półkulisty.
Pokrycie
Powierzchnia kapelusza może być zamszowa, naga lub filcowata, a u starych owocników może być naga.
Połysk powierzchni
Powierzchnia kapelusza jest matowa.
Kolor
Kapelusz może być brązowy, żółtobrązowy, rdzawy, pomarańczowy, ochrowożółty, czerwony, karmazynowy, morelowy lub czerwonobrązowy.
Brzeg
Brzeg kapelusza wystaje poza hymenofor.
Barwa reakcji kapelusza
Po uszkodzeniu barwa kapelusza jest niebieska / sina.
Średnica
Kapelusz może mieć średnicę od 50 do 150 milimetrów.

Spód kapelusza

Typ
Hymenofor ma budowę rurkową.
Zmiana koloru
Po uszkodzeniu lub nacisku barwa porów jest niebieska / sina.
Barwa rurek po uszkodzeniu
Po uszkodzeniu lub nacisku barwa rurek jest niebieska / sina.
Naturalna barwa porów
Pory mogą być pomarańczowe, żółte lub żółtopomarańczowe.
Naturalna barwa rurek
Rurki są żółtozielone.

Trzon i podstawa

Kształt
Trzon może mieć kształt walcowaty, wrzecionowaty, zwężony ku podstawie lub maczugowaty, a u młodych owocników może mieć kształt brzuchaty.
Podstawa
Podstawa trzonu może być zwężona lub korzeniasta.
Kolor
Góra trzonu może być żółta, oliwkowożółta lub złotożółta.
Dół trzonu może być bladoróżowy, niebieskozielony, czerwony lub karmazynowy.
Ukształtowanie powierzchni
Powierzchnia trzonu jest gładka.
Pokrycie powierzchni
Powierzchnia trzonu może być kłaczkowata, z kosmkami lub łuskowata.
Barwa ornamentacji
Ornamentacja trzonu jest pomarańczowa.
Barwa powierzchni trzonu po uszkodzeniu
Po uszkodzeniu lub nacisku barwa powierzchni trzonu jest niebieska / sina.
Długość
Trzon może mieć długość od 60 do 130 milimetrów.
Grubość
Trzon może mieć grubość od 15 do 35 milimetrów.

Miąższ

Barwa
Miąższ może być żółtawy, a w dolnej części trzonu może być czerwony, a u podstawy trzonu może być winny lub winnobrązowy.
Smak
Smak miąższu może być kwaśny lub niewyróżniający się.
Zmiana koloru
Po uszkodzeniu barwa miąższu jest niebieska / sina.
Zapach
Zapach miąższu może być grzybowy lub owocowy; może być niewyróżniający się; może być słaby.

Gdzie i kiedy rośnie

Siedlisko
Grzyb występuje w lasach liściastych.
Podłoże
Bezpośrednim podłożem wzrostu może być gleba.
Sposób wyrastania
Owocniki mogą wyrastać pojedynczo, w grupach lub kręgami.
Częstość
Gatunek jest rzadki.
Owocnikowanie
Owocniki mogą pojawiać się od marca do listopada.
Obszar występowania
Potwierdzono występowanie w Polsce.

Jadalność i kuchnia

Jadalność
Niejadalny
Wymagana obróbka
Wymaga obróbki
Spożycie na surowo
Na surowo trujący

Prawo

Ochrona
W Polsce nie podlega ochronie gatunkowej.
Handel
W Polsce nie jest dopuszczony do obrotu handlowego ani do produkcji przetworów grzybowych.

Z czym można pomylić

FAQ

Czy Suillellus queletii jest bezpieczny do spożycia na surowo?

Nie. W stanie surowym wywołuje silne zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W polskich atlasach uznawany jest za niejadalny, a w źródłach dopuszczających spożycie wymaga długiego gotowania.

Na czyją cześć został nazwany ten gatunek?

Nazwano go na cześć Luciena Quéleta, wybitnego francuskiego mykologa z XIX wieku.

Jakie środowisko leśne jest typowe dla tego grzyba?

Rośnie w ciepłych, nasłonecznionych lasach liściastych na podłożu wapiennym pod dębami i bukami.

Jak długo należy gotować ten gatunek przed spożyciem?

Źródła dopuszczające jego spożycie zalecają gotowanie przez co najmniej 20 minut i wylanie wywaru. Należy pamiętać, że polskie atlasy klasyfikują ten gatunek jako niejadalny.

Jaki smak ma ten grzyb po obróbce termicznej?

Po właściwym ugotowaniu miąższ ma łagodny, przyjemny i lekko orzechowy smak.

W jakich miesiącach można spotkać owocniki?

Występuje od maja do października, najczęściej owocując od lipca do września.

W jakich krajach Europy jest tradycyjnie ceniony kulinarnie?

Ceni się go tradycyjnie we Francji, Włoszech, Szwajcarii oraz na Słowacji.

Do czego był wykorzystywany poza celami spożywczymi?

Służył jako naturalny surowiec barwierski do wełny oraz bejca do barwienia drewna.

Jakie kolory uzyskuje się z niego przy barwieniu wełny?

Daje trwałe barwy rdzawe, miedziane, starego złota oraz oliwkowego brązu.

Czy ten gatunek podlega ochronie w Europie Środkowej?

W wielu krajach środkowoeuropejskich jest rzadki i chroniony lub wpisany na czerwone listy.