Неядомы
Патрабуе апрацоўкі
У сырым выглядзе атрутны
Вызначце месцазнаходжанне, каб убачыць даныя для свайго рэгіёна.












Suillellus queletii — балетавы грыб з ярка-аранжавай альбо цагляна-чырвонай шапкай і гладкай кропкавай ножкай з пурпурова-вішнёвай асновай. Мякаць шчыльная, пры пашкоджанні імгненна набывае сіне-блакітны колер.
Распазнаванне, асяроддзе пражывання і найважнейшыя адрозненні.
Грыбнік
Будова пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела: Шапка, ножка.
Шапка
- Форма капялюшыка
- Форма капялюшыка: паўшарападобны.
Форма капялюшыка: выпуклы.
Форма капялюшыка: плоскі.
у маладых пладовых цел: Форма капялюшыка: паўшарападобны. - Покрыва капялюшыка
- Покрыва капялюшыка: замшавая.
Покрыва капялюшыка: голая.
Покрыва капялюшыка: лямцаватая.
у старых пладовых цел: Покрыва капялюшыка: голая. - Бляск паверхні капялюшыка
- Бляск паверхні капялюшыка: матавы.
- Колер капялюшыка
- Колер капялюшыка: карычневы.
Колер капялюшыка: аранжавы.
Колер капялюшыка: іржавага колеру.
Колер капялюшыка: жоўта-карычневай.
Колер капялюшыка: кармінавы.
Колер капялюшыка: вохрыста-жоўты.
Колер капялюшыка: чырвоны.
Колер капялюшыка: абрыкосавая.
Колер капялюшыка: чырвона-карычневы. - Выступ краю капялюшыка за гіменафар
- Выступ краю капялюшыка за гіменафар: выступае за гіменафар.
- Колер рэакцыі капялюшыка
- Колер рэакцыі капялюшыка: сіні.
- Дыяметр капялюшыка
- Дыяметр капялюшыка складае 50–150 mm.
Ніз шапкі
- Тып гіменафора
- Тып гіменафора: трубачкі.
- Колер пор пасля пашкоджання
- Колер пор пасля пашкоджання: сіні.
- Колер трубачак пасля пашкоджання
- Колер трубачак пасля пашкоджання: сіні.
- Натуральны колер пор
- Натуральны колер пор: аранжавы.
Натуральны колер пор: жоўты.
Натуральны колер пор: жоўта-аранжавы. - Натуральны колер трубачак
- Натуральны колер трубачак: жоўта-зялёны.
Ножка і аснова
- Форма ножкі
- Форма ножкі: цыліндрычны.
Форма ножкі: верацёнападобны.
Форма ножкі: звужаецца да асновы.
у маладых пладовых цел: Форма ножкі: брухаты.
Форма ножкі: булавападобны. - Аснова ножкі
- Аснова ножкі: звужаецца.
Аснова ножкі: кораняпадобна падоўжаная. - Колер ножкі
- у верхняй частцы ножкі: Колер ножкі: жоўты.
у ніжняй частцы ножкі: Колер ножкі: бледна-ружовы.
у ніжняй частцы ножкі: Колер ножкі: Сіне-зялёны.
у верхняй частцы ножкі: Колер ножкі: аліўкава-жоўты.
у верхняй частцы ножкі: Колер ножкі: залаціста-жоўтая.
у ніжняй частцы ножкі: Колер ножкі: чырвоны.
у ніжняй частцы ножкі: Колер ножкі: кармазынавая. - Рэльеф паверхні ножкі
- Рэльеф паверхні ножкі: гладкі.
- Покрыва паверхні ножкі
- Покрыва паверхні ножкі: шматкаватая.
Покрыва паверхні ножкі: з варсінкамі.
Покрыва паверхні ножкі: лускаватая. - Колер арнаментацыі ножкі
- Колер арнаментацыі ножкі: аранжавы.
- Афарбоўка паверхні ножкі пасля пашкоджання
- Афарбоўка паверхні ножкі пасля пашкоджання: сіні (паверхня ножкі).
- Даўжыня ножкі
- Даўжыня ножкі: 60–130 mm.
- Дыяметр ножкі
- Дыяметр ножкі: 15–35 mm.
Мякаць
- Колер мякаці
- Колер мякаці: жаўтаваты.
у ніжняй частцы ножкі: Колер мякаці: чырвоны (мякаць ножкі).
Колер мякаці: віннага колеру (мякаць каля асновы ножкі).
Колер мякаці: вінна-карычневая (мякаць каля асновы ножкі). - Смак мякаці
- Смак мякаці: кіслы.
- Колер мякаці пасля пашкоджання
- Колер мякаці пасля пашкоджання: сіні.
- Пах мякаці
- Пах мякаці: грыбны.
Пах мякаці: фруктовы.
Пах мякаці: невыразны (мякаць).
Пах мякаці: слабы.
Дзе і калі расце
- Месцапражыванне
- Месцапражыванне: лісцевы лес.
- Субстрат
- Субстрат: глеба.
- Характар росту пладовых цел
- Характар росту пладовых цел: паасобку.
Характар росту пладовых цел: групамі.
Характар росту пладовых цел: кругамі. - Частата знаходак
- Частата знаходак: рэдкі.
- Перыяд плоданашэння
- Пладовыя целы з’яўляюцца з сакавіка да лістапада.
- Арэал распаўсюджання
- Арэал распаўсюджання: пацверджана.
Ядомасць і кулінарыя
- Ядомасць
- Неядомы
- Патрэбная апрацоўка
- Патрабуе апрацоўкі
- Спажыванне ў сырым выглядзе
- У сырым выглядзе атрутны
Права
- Ахова
- У Польшчы від не падлягае відавой ахове.
- Гандаль
- У Польшчы від не дапушчаны да гандлю або вытворчасці грыбной прадукцыі.
З чым можна паблытаць
FAQ
У гонар каго названы гэты від?
У гонар знакамітага французскага міколага Люсьена Келе.
Ці бяспечна ўжываць грыб сырым?
Не, сыры грыб змяшчае таксічныя злучэнні і выклікае страўнікава-кішачныя расстройствы.
Як доўга трэба варыць грыб перад ежай?
Патрабуецца працяглая тэрмічная апрацоўка: адварваць трэба дваццаць-трыццаць хвілін, абавязкова зліваючы ваду, аднак гэта не гарантуе поўнай бяспекі.
Якая глеба патрэбна гэтаму грыбу?
Ён аддае перавагу вапнавым і багатым кальцыем глебам.
З якімі дрэвамі сустракаецца від?
Пераважна з букам, дубам, ліпай і грабам.
Якога колеру аснова ножкі?
Аснова ножкі мае характэрны вінна-чырвоны альбо пурпуровы колер.
Ці падыходзіць грыб для фарбавання?
Так, ім фарбуюць воўну ў залацістыя і гарчычныя колеры.
У які сезон ён найбольш актыўны?
У летнія гарачыя месяцы пасля багатых навальнічных дажджоў.
Які смак мае прыгатаваны грыб?
Мякаць шчыльная, з прыемным смакам і лёгкай кіслінкай.
Ці знікае сіні колер пры варцы?
Так, пры награванні сіні колер мякаці паступова знікае.
Аматар
Назвы і гісторыя
- Obowiązująca nazwa krajowa
- modroborowik gładkotrzonowy
- Obowiązująca nazwa taksonomiczna
- Suillellus queletii
- Inne nazwy krajowe
- borowik Queleta
- Dawne nazwy krajowe
- borowik gładkotrzonowy
Назіранні дома
Адбітак спораў
- Патрэбныя матэрыялы
- свежая, спелая шапка, аркуш паперы, шклянка або місачка, вада
- Час
- 2–24 h
- Выкананне
- Пакладзі шапку ніжнім бокам на паперу.
- Дадай кроплю вады наверх і накрый.
- Праз 2–24 гадзін падніміце шапку і агледзьце асадак.
Што шукаць
- Колер споравага адбітка
- Колер споравага адбітка: карычневы. Колер споравага адбітка: зялёны.
- Адценне споравага адбітка
- Адценне споравага адбітка: аліўкава-карычневы. Адценне споравага адбітка: аліўкавай.
Пад мікраскопам
- Патрэбныя матэрыялы
- светлавы мікраскоп, прадметнае і покрыўнае шкельцы, іголка, вада, споры з адбітка
- Выкананне
- Перанясі іголкай крыху адбітка на шкельца.
- Дадай кроплю вады, накрый шкельцам і разгледзь споры.
Што шукаць
- Форма споры
- Форма споры: верацёнападобны. Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: эліпсоідны (амаль). Форма споры: Цыліндрычна-эліпсоідны.
- Паверхня споры
- Паверхня споры: гладкі. Паверхня споры: гладкі. Паверхня споры: гладкі. Паверхня споры: гладкі.
- Памеры споры
- Даўжыня 8–16 µm, шырыня 4,5–8 µm.
Памеры параўноўвай пасля каліброўкі шкалы мікраскопа.
Экалогія і распаўсюджанне
- Рэакцыя глебы
- Рэакцыя глебы: шчолачны.
- Вапнавасць глебы
- Вапнавасць глебы: вапнавы.
- Лісцевыя дрэвы ў наваколлі
- Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: дуб.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: граб.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: бук.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: ліпа. - Хвойныя дрэвы ў наваколлі
- Хвойныя дрэвы ў наваколлі: елка.
Хвойныя дрэвы ў наваколлі: піхта. - Кусты ў наваколлі
- Кусты ў наваколлі: ляшчына.
- Мікарызныя партнёры
- Агульная сувязь віду: Мікарызныя партнёры: Quercus (агульны пералік партнёраў).
Агульная сувязь віду: Мікарызныя партнёры: Carpinus (агульны пералік партнёраў).
Агульная сувязь віду: Мікарызныя партнёры: Corylus (агульны пералік партнёраў).
Агульная сувязь віду: Мікарызныя партнёры: Fagus (агульны пералік партнёраў).
Агульная сувязь віду: Мікарызныя партнёры: Betula (агульны пералік партнёраў). - Тып жыўлення
- Тып жыўлення: эктамікарызны.
Некулінарнае прымяненне
У традыцыйных рамёствах Suillellus queletii выкарыстоўваецца як надзейная прыродная крыніца фарбавальнікаў для тканін, нітак і паперы. Вывараныя пладовыя целы разам з адпаведнымі пратравамі дазваляюць афарбоўваць натуральныя ваўняныя ніткі ў насычаныя залаціста-карычневыя, бэжавыя і гарчычныя тоны. Апрача таго, гэты від актыўна ўжываецца ў экатурызме і пры правядзенні тэматычных мікалагічных фестываляў у Еўропе: яркая кантрасная афарбоўка робіць яго папулярным аб'ектам для палявых дэманстрацый, батанічнай фатаграфіі і стварэння навучальных мікалагічных калекцый.
Гісторыя і культура
Від названы ў гонар выдатнага французскага міколага Люсьена Келе, заснавальніка Французскага мікалагічнага таварыства, што замацавала яго імя ў гісторыі еўрапейскай батанікі. У французскай правінцыйнай культуры і фальклоры XIX стагоддзя яркая шапка грыба і вінна-чырвоная аснова ножкі параўноўваліся з вопраткай кардыналаў альбо захадам сонца. З-за інтэнсіўнага сінення сярод сельскіх жыхароў існавалі засцярогі адносна яго спажывання, і яго нярэдка лічылі небяспечным суседзям сапраўдных баравікоў, пакуль навуковыя даследаванні не пацвердзілі яго бяспечнасць пасля варкі.
Ядомасць і бяспека
Ацэнкі ядомасці гэтага грыба ў крыніцах супярэчлівыя: у польскіх атласах ён пазначаецца як неядомы, тады як чэшскія аўтары лічаць яго ядомым і смачным пры ўмове працяглай тэрмічнай апрацоўкі. У сырым выглядзе мякаць выклікае раздражненне страўнікава-кішачнага тракту, спазмы і ваніты, таму сырым яго ўжываць нельга. Для нейтралізацыі таксінаў рэкамендуецца адварваць пладовыя целы дваццаць-трыццаць хвілін, абавязкова выліваючы адвар, аднак кулінарная апрацоўка і атласныя звесткі не з'яўляюцца гарантыяй поўнай бяспекі. Прыгатаваны грыб мае добрыя смакавыя якасці са шчыльнай тэкстурай мякаці і лёгкім кісляватым смакам. У Францыі, Італіі і Швейцарыі мясцовыя зборшчыкі цэняць яго якасць пасля належнай апрацоўкі.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Suillellus queletii шырока распаўсюджаны ў Паўднёвай і Цэнтральнай Еўропе, сустракаецца таксама ў цёплых частках Заходняй і Усходняй Еўропы, на Каўказе. Грыб утварае мікарызную сувязь пераважна з букам еўрапейскім, рознымі відамі дуба, ліпай, грабам і ляшчынай. Тыповы субстрат — вапнавыя, багатыя кальцыем глебы, сухія суглінкі на асветленых узлесках, лясных прасеках і палянах лісцевых лясоў. Сезон пачынаецца ў канцы мая альбо ў чэрвені і цягнецца да кастрычніка. Найбольш інтэнсіўнае плоданашэнне назіраецца ў гарачыя летнія месяцы пасля працяглых навальнічных ліўняў, у той час як восенню актыўнасць грыбніцы звычайна хутка згасае з пахаладаннем.
Даследчык
Ядомасць і кулінарыя
Ustalenia źródłowe: jadalność, spożycie i wykorzystanie
- Ядомасць
- Неядомы — źródło oznaczenia
Marek Snowarski — Atlas grzybów Polski, modroborowik gładkotrzonowy · Польскі атлас, ядомыя ці атрутныя?: Неядомы / Inedible. Атласная ацэнка ў Польшчы; не вынік таксікалагічнага даследавання і не вырашэнне чэшскай ацэнкі.
- Патрэбная апрацоўка
- Патрабуе апрацоўкі
Česká mykologická společnost — Vavřinec Klener, Suillellus queletii · Kuchyňské využití: žádoucí delší tepelná příprava. Патрабаванне апрацоўкі без дэкларацыі верыфікаванага бяспечнага часу, тэмпературы або польскай дапушчальнасці да продажу.
- Спажыванне ў сырым выглядзе
- Атрутны
Materiał: surowy
Źródło bez opisu bibliograficznego · Comestibilidad: tóxica en crudo / Venenosa en crudo. Атласная ацэнка на ўзроўні віду; наяўнае зыходнае рашэнне аб неядомасці і супярэчлівыя ацэнкі ядомасці захаваны.
Навуковыя назвы і таксанамія
- Цяперашняя навуковая назва
Suillellus queletii
Навуковыя назвы і таксанамія
Suillellus queletii (Schulzer) Vizzini, Simonini & Gelardi належыць да сямейства баравіковых (Boletaceae). Цяперашняя наменклатурная камбінацыя была апублікавана ў 2014 годзе ў Index Fungorum. Базанімам віду з'яўляецца Boletus queletii Schulzer 1885 года.
Экалогія і распаўсюджанне
- Частата знаходак
- Польшча: Частата знаходак: рэдкі. [34]
Лабараторная дыягностыка
Dane ustrukturyzowane
Базідыі
- Колькасць спор на базідыі
- Колькасць спор на базідыі складае 4. [46]
Колькасць спор на базідыі складае 4. [9]
Колькасць спор на базідыі складае 2. [46]
Колькасць спор на базідыі складае 2. [9] - Даўжыня базідыі
- Даўжыня базідыі: 20–35 µm. [46]
- Форма базідыі
- Форма базідыі: булавападобны. [46]
- Шырыня базідыі
- Шырыня базідыі: 10–12 µm. [46]
Пражкі
- Спражкі
- Спражкі: адсутны. [46]
Гіменіяльныя цыстыды
- Наяўнасць цыстыд у гіменіі
- Наяўнасць цыстыд у гіменіі: наяўны. [46]
- Аптычны выгляд гіменіяльных цыстыд
- Аптычны выгляд гіменіяльных цыстыд: гіялінавы. [46]
- Даўжыня сумесна апісаных гіменіяльных цыстыд
- Даўжыня сумесна апісаных гіменіяльных цыстыд: 30–45 µm. [46]
- Форма сумесна апісаных гіменіяльных цыстыд
- Форма сумесна апісаных гіменіяльных цыстыд: верацёнападобны. [46]
- Шырыня сумесна апісаных гіменіяльных цыстыд
- Шырыня сумесна апісаных гіменіяльных цыстыд: 8–11 µm. [46]
Скурка шапкі
- Размяшчэнне гіфаў скуркі капялюшыка
- Размяшчэнне гіфаў скуркі капялюшыка: пераплеценыя. [48]
- Форма элементаў скуркі капялюшыка
- Форма элементаў скуркі капялюшыка: цыліндрычны. [28]
- Шырыня элементаў скуркі капялюшыка
- Шырыня элементаў скуркі капялюшыка: 4–8 µm. [46]
- Перагародкі гіф скуркі
- Перагародкі гіф скуркі: з перагародкамі. [46]
- Будова скуркі капялюшыка
- Будова скуркі капялюшыка: трыхадэрм. [28]
Будова скуркі капялюшыка: трыхадэрм. [48] - Форма верхавіны канцавой клеткі скуркі шапкі
- Форма верхавіны канцавой клеткі скуркі шапкі: закруглены. [46]
Рэакцыі з рэактывамі
- Амілоідная рэакцыя
- Амілоідная рэакцыя: станоўчы. [28]
Споры
- Сярэднія суадносіны даўжыні і шырыні споры
- Сярэднія суадносіны даўжыні і шырыні споры: 2,1 (сярэдняе значэнне). [48]
- Наяўнасць прыдатка рубчыка базідыяспоры
- Наяўнасць прыдатка рубчыка базідыяспоры: наяўны. [46]
- Колер спор пад мікраскопам
- Колер спор пад мікраскопам: мядовага колеру. [44]
Колер спор пад мікраскопам: жоўта-карычневай. [46] - Кроплі ўнутры споры
- Кроплі ўнутры споры: наяўны. [27]
- Даўжыня споры
- Даўжыня споры: 10–14 µm. [44]
Даўжыня споры: 9–14 µm. [28]
Даўжыня споры: 10–15 µm. [27]
Даўжыня споры: 9,5–14,5 µm. [11]
Даўжыня споры: 10,11–11,9 µm. [46]
Даўжыня споры: 8–15 µm. [7]
Даўжыня споры: 10–14,3 µm. [7]
Даўжыня споры: 13–16 µm. [44] - Наяўнасць ліпідных цельцаў
- Наяўнасць ліпідных цельцаў: наяўны. [46]
- Суадносіны даўжыні і шырыні споры
- Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,5–2,6. [28]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,9–2,6. [7]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,77–2,27. [46] - Форма споры
- Форма споры: верацёнападобны. [7]
Форма споры: эліпсоідны. [27]
Форма споры: эліпсоідны. [44]
Форма споры: эліпсоідны (амаль). [44]
Форма споры: Цыліндрычна-эліпсоідны. [46] - Паверхня споры
- Паверхня споры: гладкі. [7]
Паверхня споры: гладкі. [27]
Паверхня споры: гладкі. [44]
Паверхня споры: гладкі. [46] - Таўшчыня сценкі споры
- Таўшчыня сценкі споры: таўстасценны. [46]
Матэрыял і метады даследаванняў
Апісанне прымет — крыніца і абсяг
Матэрыял: Мякаць апісана ў аўтарскім запісе Aranzadi; без N і без апісанай сэнсарнай працэдуры.
Ахоп чытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Крыніца атласнага тыпу, не колькасны сэнсарны тэст.
Мікраскапічныя даныя — крыніца і абмежаванні
Матэрыял: S.queletii;12 калекцый(c=12), уласныя назіранні аўтараў у параўнальным абзацы. Не 12 спор.
Ахоп чытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Памеры 12×5.7 µm і Q(1.8–)1.9–2.3(–2.4) паходзяць з цытавання Muñoz 2005, не з таго ж незалежнага эксперыменту.
Даследаванне складу і актыўнасці — матэрыял і абмежаванні
Матэрыял: Пладовыя целы Boletus queletii, Lisar High Plateau, Maçka, Trabzon, Турцыя, жнівень–верасень 2004. Марфалагічнае вызначэнне з мікраскапіяй Nikon, матэрыял у гербарыі Fatih Faculty of Education; нумары ўзораў і ДНК не пазначаны.
Ахоп чытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Табліца 3 мае загаловак сухой масы, але таксама змяшчае ваду; радок вільготнасці і несумяшчальнасць апісання формулы вугляводаў пакінуты ў поўнай дакументацыі. Значэнне 65.30 — гэта паведамлены вынік разліку аўтара, а не ўласны пераразлік. Бяспека харчовых прадуктаў або лячэбная эфектыўнасць не выводзіліся з аналізаў складу. Бялок разлічаны з азотавым каэфіцыентам 6.25; яго не замянялі зацверджаным 4.38. Металы, паведамленыя як mg/kg сухой масы, не з'яўляюцца mg/kg свежай масы.
Archiwalny opis siedliska
W Europie Środkowej grzyb występuje w ciepłych lasach liściastych, zwłaszcza w dąbrowach na glebach zasadowych. Owocnikuje w okresie od czerwca do października.
[11]Archiwalny opis siedliska
W Europie Zachodniej notowany jest jako grzyb ektomikoryzowy związany z dębem lub bukiem, rosnący na żyznych glinach, gliniastym piasku w lasach, alejach i na przydrożach.
[12]W starszych opracowaniach holenderskich opisywano go jako symbionta buka, rzadziej dębu lub lipy, rosnącego na wapiennych piaskach wydmowych i glinach rzecznych, ze wskazaniem na spadek liczebności stanowisk w drugiej połowie XX wieku.
[12]- Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Колькасць спор на базідыі
- Liczba zarodników na jednej podstawce wynosi 4. [46] [9]
Liczba zarodników na jednej podstawce wynosi 2. [46] [9] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Даўжыня споры
- 8–15 µm [7]
10,11–11,9 µm [46]
10,0–14,0 µm [44]
10–15 µm [27]
10–14,3 µm [7]
9,5–14,5 µm [11]
13,0–13,7 µm (skrajnie do 16 µm) [44]
9–14 µm [28] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Суадносіны даўжыні і шырыні споры
- 1,5–2,6 [28]
1,9–2,6 [7]
1,77–2,27 [46] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Шырыня споры
- 4,5–6,5 µm [11]
6,5–6,8 µm (skrajnie do 8 µm) [44]
6–8 µm [27]
4,7–6,1 µm [7]
5–7 µm [7]
4,93–5,91 µm [46]
4,8–6,5 µm [44]
4,5–7 µm [28]
Metody i zapisy źródłowe — Vizzini i in., omówienie B.queletii na s.14PDF: pileipellis confused trichodermium, Muñoz2005 i pers.obs.; nie przejęto opisu B.mendax z s.7.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Układ strzępek skórki — zapis źródłowy: „S.14PDF: confused trichodermium, poplątany układ strzępek jako odrębna cecha.” [48]
Organizacja skórki kapelusza — zapis źródłowy: „S.14PDF: pileipellis consisting of a confused trichodermium.” [48]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: [{"material_scope": "secondary-literature-BreitenbachKraenzlin-via-LakkireddyKues2017", "taxon": "Suillellus queletii"}, {}, null, null]
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „Podstawki dwu- i czterozarodnikowe; informacja wtórna u Lakkireddy i Kües (2017), za Breitenbach i Kränzlin (1991, 1995). Nie jest wynikiem ich własnego liczenia podstawek.” [9]
Metody i zapisy źródłowe — Josep Torres, Fungipedia, autorska karta mikroskopii1751 opublikowana24.09.2026. Tabela20 zarodników z datą pomiaru23.09.2026,13 mikrofotografii i9 zdjęć makroskopowych. Brak numeru eksykatu, miejsca i daty zbioru oraz informacji o recenzji lub weryfikacji DNA.
Identyfikacja kropli: lipidowa (potwierdzona).
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „Basidios con dos o cuatro esterigmas(bi o tetraspóricos); dwie odrębne możliwości2 lub4, bez domniemanego wariantu3.” [46]
Obecność wyrostka wnęki bazydiospory — zapis źródłowy: „Opis: diminuto apículo excéntrico en un extremo. Obecność wyrostka wnęki; wielkość i mimośrodowość nie zostały zastąpione domyślną długością lub ukośnością.” [46]
Długość podstawki; Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „Basidios:20–35×10–12µm.” [46]
Kształt podstawki — zapis źródłowy: „Basidios claviformes.” [46]
Wygląd optyczny cystyd hymenialnych — zapis źródłowy: „Queilocistidios y pleurocistidios hialinos o con ligero pigmento amarillento en su interior. Bezbarwna optycznie alternatywa; wewnętrzny żółtawy pigment nie jest utożsamiony z barwą całej ściany.” [46]
Długość wspólnie opisanych cystyd hymenialnych — zapis źródłowy: „Queilocistidios y pleurocistidios30–45×8–11µm. Jeden wspólny wynik, bez jego kopii dla członków grupy.” [46]
Obecność cystyd w hymenium — zapis źródłowy: „Autor opisuje cheilocystidia i pleurocystidia; potwierdzone cystydy w hymenium.” [46]
Kształt wspólnie opisanych cystyd hymenialnych — zapis źródłowy: „Queilocistidios y pleurocistidios claviformes a fusiformes. Wrzecionowata alternatywa jest zatwierdzona; wspólna maczugowata alternatywa pozostaje do rozszerzenia modelu.” [46]
Szerokość wspólnie opisanych cystyd hymenialnych — zapis źródłowy: „Queilocistidios y pleurocistidios30–45×8–11µm.” [46]
Szerokość elementów skórki — zapis źródłowy: „Cutícula: hifas filamentosas, grosor4–8micras. Szerokość strzępki, nie grubość skórki.” [46]
Przegrody strzępki skórki — zapis źródłowy: „Cutícula: hifas septadas y con septos simples. Obecność przegród oddzielona od braku sprzążek.” [46]
Kształt wierzchołka komórki końcowej skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Terminaciones... con los extremos redondeados. Zaokrąglony szczyt komórki końcowej, niezależnie od kształtu całej komórki.” [46]
Kształt komórki końcowej skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Abundantes terminaciones emergentes cilíndricas a fusiformes. Kształty komórek końcowych jako odrębne możliwości; obfitość i wystawanie nie stały się częścią kodu kształtu.” [46]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „Opis: de color pardo amarillento al microscopio. Barwa żółtobrązowa w mikroskopie; medium tej obserwacji niepodane.” [46]
Długość zarodnika; Iloraz długości i szerokości zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Medidas del estudio, esporas N20: długość10.11–11.90µm, szerokość4.93–5.91µm, Q1.77–2.27. Zachowano20 surowych par i datę pomiaru, bez utożsamiania jej z datą zbioru.” [46]
Obecność ciał lipidowych — zapis źródłowy: „Opis: contenido de gotas de aceite(gútulas) en su interior. Olejowy charakter przypisany przez autora, bez dopisania testu barwnego lub ilości kropli.” [46]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Opis: esporas cilíndrico-elipsoidales. Jedna forma pośrednia, bez rozbijania na dwie alternatywy.” [46]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Opis: esporas lisas.” [46]
Grubość ściany zarodnika — zapis źródłowy: „Opis: de pared gruesa. Jakościowa gruba ściana, bez liczby mikrometrów.” [46]
Metody i zapisy źródłowe — Boris Assyov, własne konto B.queletii, fotografia zarodników ze skalą10µm oraz bibliografia. Wyniki opisu zachowują poziom autorskiego opracowania, bez domniemania liczby pomiarów lub medium.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Kształt elementów skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Trichoderm composed of hyphae of cylindrical cells; komórki cylindryczne, bez zawężania do komórek końcowych.” [28]
Organizacja skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Pileipellis a trichoderm.” [28]
Długość zarodnika — zapis źródłowy: „Spores9–14×4.5–7µm; granice długości bez obliczania Q z nieparowanych skrajnych osi.” [28]
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Description: ratio1.5–2.6; iloraz podany wprost przez autora.” [28]
Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Spores9–14×4.5–7µm; granice szerokości.” [28]
Metody i zapisy źródłowe — S.80: europejski B.queletii, zwykle około13–13,7×6,5–6,8µm, niektóre do16×8µm.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „S.80: melleous. Barwa miodowa widziana w mikroskopie; nie barwa wysypu.” [44]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „S.80: europejski B.queletii, zwykle około13–13,7×6,5–6,8µm, niektóre do16×8µm.” [44]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „S.80: ellipsoid in frontal view.” [44]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „S.80: subellipsoid in lateral view. Kształt i przybliżenie osobno.” [44]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „S.80: smooth.” [44]
Metody i zapisy źródłowe — Aranzadi, pełne konto Suillellus queletii: esporas elípticas, lisas, gutuladas,10–15×6–8µm. Materiał zbiorczy opisu, bez powiązania z pojedynczym zdjęciem lub datą zbioru.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Krople wewnątrz zarodnika — zapis źródłowy: „Microscopía: esporas gutuladas; skład kropli niepodany.” [27]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Microscopía:10–15×6–8µm.” [27]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Microscopía: esporas elípticas.” [27]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Microscopía: esporas lisas.” [27]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: [{"material_scope": "CZ-atlas", "taxon": "Suillellus queletii"}, {}, null, null]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „9,5–14,5 × 4,5–6,5 µm — zakres atlasu ČMS.” [11]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: [{"material_scope": "PL-atlas", "taxon": "Suillellus queletii"}, {}, null, null]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „8–15 × 5–7 µm — zakres atlasu GRej.” [7]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: [{"material_scope": "GRej365479", "taxon": "Suillellus queletii"}, {}, null, null]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „10–14,3 × 4,7–6,1 µm; średnio 12,1 × 5,3 µm — zbiór 365479 z 17.08.2007.” [7]
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Q 1,9–2,6, średnio 2,3; tylko zbiór 365479.” [7]
Metody i zapisy źródłowe — S.80: odrębna mniejszość zarodników węższych10–14×4,8–6,5µm.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „S.80: odrębna mniejszość zarodników węższych10–14×4,8–6,5µm.” [44]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: [{"material_scope": "suillellus_queletii.spore_shape.1.pl", "taxon": "Suillellus queletii"}, {}, null, null]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Wrzecionowate (atlas GRej).” [7]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: [{"material_scope": "suillellus_queletii.spore_surface.1", "taxon": "Suillellus queletii"}, {}, null, null]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Gładkie zarodniki według GRej; procedura oceny powierzchni niepodana.” [7]
Назвы і абсяг таксона
Рэкамендаваная назва: Рэкамендацыя Камісіі па польскіх назвах грыбоў PTMyk ад 20 лютага 2021 г. рэкамендуе назву „modroborowik gładkotrzonowy”. Больш раннія польскія назвы „borowik gładkotrzonowy” і „borowik Queleta” задакументаваны незалежна ад сэрвісу. Назва „krasnoborowik gładkotrzonowy” не была дададзена як пацверджаны сінонім.
Навуковыя камбінацыі: Vizzini, Simonini і Gelardi апублікавалі камбінацыю Suillellus queletii у Index Fungorum 188, с.1, у 2014 г. Пазначаны базіёнім — Boletus queletii Schulzer ад 1885 г. Гістарычныя камбінацыі Versipellis queletii, Suillus queletii і Tubiporus queletii запісаны на ўзроўні вывучанага наменклатурнага рэестра. Поўны першадрук Шульцэра (Schulzer) ад 1885 г. не быў атрыманы; яго вывучэнне не дэкларуецца.
Назвы, якія не пераносіліся: Назва Boletus erythropus ужывалася ў розных значэннях. Яна не была дададзена як безумоўны сінонім гэтага запісу. Vizzini і суаўтары ў вывучанай працы адносяць даследаваныя калекцыі, пазначаныя як B. queletii var.pseudoluridus, да варыятыўнасці B. luridus; іх прыкметы не пераносіліся да modroborowik gładkotrzonowy.
Мікраскапія: аўтарская дакументацыя і неапрацаваныя вымярэнні
Матэрыял і метад: Josep Torres прадстаўляе аўтарскі акаўнт Suillellus queletii, мікраскапічнае апісанне, 13 мікрафатаграфій і 9 макраскапічных фатаграфій. Табліца змяшчае 20 неапрацаваных пар памераў спор з датай вымярэння 23 верасня 2026 г. Старонка была апублікавана на наступны дзень. Дата вымярэння не была заменена на дату збору. Не пазначаны нумар эксіката, месца збору або ідэнтыфікацыя ДНК; гэта назіральная дакументацыя без пацвярджэння навуковай рэцэнзіяй. Фатаграфіі скуркі, базідый і спор былі агледжаны, а лікавыя вынікі не вызначаліся нанова па фатаграфіях.
Споры: У табліцы даўжыня складае 10,11–11,90 µm, шырыня 4,93–5,91 µm, а Q 1,77–2,27. Апісанне прыводзіць акругленыя 10–12 × 5–6 µm; з гэтага не стваралася другая выбарка. Споры цыліндрычна-эліпсоідныя, гладкія, таўстасценныя і жаўтлява-карычневыя пад мікраскопам, з дробным эксцэнтрычным рубчыкавым адросткам. Аўтар характарызуе ўнутраныя кроплі як алейныя; ён не прыводзіць тэсту іх хімічнага складу. Цэнтральнае значэнне Q(Me) 2,00, запісанае таксама як q_medio, не адпавядае сярэдняму каля 2,043 ці медыяне каля 2,061 з 20 прадстаўленых пар. Тып і дакладнасць гэтага цэнтральнага значэння застаюцца неадназначнымі.
Базідыі і цыстыды: Базідыі булавападобныя, 20–35 × 10–12 µm, двух- або чатырохспоравыя. Лік 20 з табліцы спор не азначае 20 вымераных базідый. Хейлацыстыды і плеўрацыстыды маюць супольна пазначаныя 30–45 × 8–11 µm і форму ад булавападобнай да верацёнападобнай; супольнае вымярэнне не капіявалася як два незалежныя вынікі. Апісанне адрознівае аптычна бясколерныя клеткі і клеткі з невялікай колькасцю жаўтлявага пігменту ўнутры.
Скурка і спражкі: Гіфы скуркі маюць шырыню 4–8 µm і простыя перагародкі. Канцавыя клеткі могуць быць цыліндрычнымі альбо верацёнападобнымі, з закругленымі канцамі. Апісанне дадаткова згадвае паралельнае да злёгку пераплеценага размяшчэнне, невялікую колькасць карычневага ўнутрыклетачнага пігменту і багатыя выступовыя канчаткі. Простыя перагародкі дакументуюць адсутнасць спражак у даследаваных гіфах скуркі. Аўтар асобна канстатуе адсутнасць спражак у асновах базідый; абодва вынікі маюць уласны анатамічны абсяг.
Мікраскапія: асобныя крыніцы, ракурсы і дыяпазоны
Даўні еўрапейскі матэрыял: Singer у 1947 г. апісаў еўрапейскі B. queletii у частцы пра віды па-за межамі Фларыды. Ён прыводзіць звычайна каля 13–13,7 × 6,5–6,8 µm, некаторыя да 16 × 8 µm, а таксама асобную меншасць больш вузкіх спор 10–14 × 4,8–6,5 µm. Пры выглядзе спераду яны эліпсоідныя, збоку амаль эліпсоідныя, гладкія, мядовага колеру, без паглыблення над рубчыкам, але са сплашчэннем гэтай вобласці. Ракурсы і групы памераў застаюцца асобнымі. Гістарычнае вызначэнне не з'яўляецца новай малекулярнай верыфікацыяй.
Іншыя апісанні: Assyov прыводзіць 9–14 × 4,5–7 µm і Q1,5–2,6, трыхадэрму з цыліндрычных клетак, а таксама ўласную фатаграфію спор. Aranzadi прыводзіць эліптычныя, гладкія, гутуляваныя споры 10–15 × 6–8 µm. Чэшскі атлас змяшчае 9,5–14,5 × 4,5–6,5 µm, а польскі атлас — 8–15 × 5–7 µm і асобны вынік польскага экзэмпляра з Букавых пагоркаў (Wzgórza Bukowe). Гэта розныя матэрыялы і даследаванні; агульны min–max абедзвюх восей не азначае іх аб'яднання ў адну выбарку.
Уласныя і цытаваныя вынікі: Vizzini і суаўтары прыводзяць для S. queletii уласнае Qm 2,1 з 12 калекцый; c=12 азначае колькасць калекцый. Вымярэнні 12 × 5,7 µm і Q(1,8–)1,9–2,3(–2,4) паходзяць натое з цытавання Muñóz 2005. Гэтыя два ўзроўні доказаў не з'яўляюцца незалежнымі паўторамі аднаго і таго ж вымярэння. Pileipellis апісаны як пераплеценая трыхадэрма. Памеры базідый, цыстыд або скуркі з уласнага апісання B. mendax не пераймаліся.
Амілоідная рэакцыя: адпаведная тканка
Абсяг узору: Assyov апісвае станоўчую рэакцыю гіф мякаці асновы ножкі ў рэактыве Мельцэра. Гэты вынік запісаны з дакладным матэрыялам; ён не датычыцца спор, усёй скуркі або ўсяго пладовага цела. Канцэнтрацыя, доза ці час счытвання не дадумваліся. Праца Vizzini і суаўтараў таксама разглядае станоўчую рэакцыю асновы ножкі ў гэтай групе; яна цытуе працэдуру Imler 1950 і Singer 1965, поўныя пратаколы якіх не вывучаліся.
Будова ножкі: Šutara 1989 улічвае B. queletii з Veverská Bítýška, 8 жніўня 1954 г., K.Kříž, BRNM265835 у матэрыяле пра тып покрыва ножкі Boletus. Агульныя дыяпазоны таўшчыні пластоў для многіх відаў у гэтай працы не перапісваліся як індывідуальныя памеры гэтага экзэмпляра.
Малекулярнае даследаванне: ідэнтычнасць канкрэтнага экзэмпляра
Секвенаваны экзэмпляр: У табліцы 1 працы Vizzini і суаўтараў фігуруе B. queletii AMB12641, сабраны 26 верасня 2010 г. у Intermesoli каля Pietra Camela ў Італіі G.Simonini; пералічаны Quercus sp., Ostrya carpinifolia і Castanea sativa. Паслядоўнасць ITS мае нумар KC734546. Гэта ідэнтыфікацыя і кантэкст гэтага экзэмпляра; прысутнасць дрэў не з'яўляецца эксперыментам, які б пацвярджаў мікарызу з кожным з іх.
Межы аналізу: У аналізе параўноўваліся таксама іншыя паслядоўнасці B. queletii. Значэнне 98,4 для чатырох паслядоўнасцей з'яўляецца аўтарскім паказчыкам падабенства ў межах прааналізаванага набору. Яно не з'яўляецца ўніверсальнай адпаведнасцю ДНК віду, вымярэннем усёй папуляцыі ці вынікам польскага матэрыялу. Даныя новых відаў і іншых балетавых застаюцца пры ўласных таксонах.
Задакументаванае даследчае прымяненне: збор спор
Вынік эксперыменту: Lakkireddy і Kües у 2017 г. даследавалі электрастатычнае атрыманне базідыяспор дзікарослых грыбоў. Матэрыял збіралі ў Göttingen у Германіі ў гадах 2011–2014 і вызначалі марфалагічна. У табліцы 2 для Suillellus queletii прыведзена адно пладовае цела са шляпкай 12 cm, выкарыстанне яго чвэрці, адзін узор і выхад 1,0×10⁴ спор пасля 20 гадзін. Гэта колькасць спор, атрыманых пэўным метадам, а не агульная прадукцыйнасць пладовага цела ці натуральная хуткасць спаравальння.
Вымярэнні і забруджванні: У гэтым узоры споры мелі паведамленую даўжыню 12,6±0,5 µm і шырыню 6,4±0,4 µm. Запіс ± апісвае статыстыку вымярэння, а не назіраныя крайнія памеры. Аўтары апісалі хады лічынак у даследаваным пладовым целе і, у адпаведным тэсце пасеву, 2128 калоній бактэрый, якія прадстаўлялі 3 тыпы. З гэтага не былі вызначаны віды бактэрый, іх патагеннасць ці пастаянная прыкмета ўсіх пладовых цел гэтага грыба. Даследаванне дакументуе выкарыстанне матэрыялу ў лабараторным метадзе, без доказаў камерцыйнага ўкаранення або лячэбнага прымянення.
Ланцужок інфармацыі: Згадка пра двух- і чатырохспоравыя базідыі ў гэтай працы адсылае да Breitenbach і Kränzlin 1991/1995. Гэта не новы падлік базідый у электрастатычным эксперыменце. Асобнае апісанне Torres таксама згадвае 2 або 4 стэрыгмы, але яго назіральны ўзровень верыфікацыі захаваны. У правераным матэрыяле не знойдзена спецыфічнага для гэтага віду пацвярджэння прымянення ў травалячэнні, у якасці прыправы, фарбавальніка альбо для вытворчага культывавання; вынік пошуку не з'яўляецца доказам таго, што такое прымяненне не існуе.
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Zweryfikowany polski okaz: Gdańsk, Lasy Oliwskie, DA80,20 lipca 2008; leg. i det.W.Chojnacki, eksykat 2/WCH/2.08.08 w Stacji ZBŚRiL PAN.
Абсяг прачытанага: Поўны тэкст.
Дата прагляду: 18.10.2026.
Абмежаванні: Марфалагічнае вызначэнне з рэестра, без уласнай праверкі эксіката і без ДНК. Адна дата не вызначае ўвесь сезон.
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Opublikowany polski zbiór z Lasów Oliwskich pod źródłową nazwą Boletus queletii.
Абсяг чытання: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не правяраліся.
Дата прагляду: 21.10.2026.
Абмежаванні: Крынічнае вызначэнне і абсяг паняцця захаваны. Не дэкларавалася новае даследаванне ўзораў або чытанне ўсіх публікацый, цытаваных крыніцай.
Абсяг распрацоўкі
Патрабаваныя праверкі ўрэгуляваны.
Прававая аснова і абсяг ацэнкі
Аналітычныя вынікі
Склад і лабараторная актыўнасць
- Колькаснае ўтрыманне кампанента ў матэрыяле
- Колькаснае ўтрыманне кампанента ў матэрыяле: 5,2 g/100g (тлушч, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 0,2, сярэдняе значэнне). [29]
Колькаснае ўтрыманне кампанента ў матэрыяле: 65,3 g/100g (вугляводы, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 7, сярэдняе значэнне). [29]
Колькаснае ўтрыманне кампанента ў матэрыяле: 2,7 g/100g (попел, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 0,06, сярэдняе значэнне). [29] - Энергетычная каштоўнасць даследаванага матэрыялу
- Энергетычная каштоўнасць даследаванага матэрыялу: 417,2 kcal/100g (у пераліку на сухую масу, разлічана ў крыніцы, стандартнае адхіленне: 14, сярэдняе значэнне). [29]
Склад пладовых цел: даследаванне турэцкага матэрыялу
Матэрыял і метады: Çolak, Kolcuoğlu, Sesli і Dalman у 2007 г. апублікавалі вынікі для пладовых цел пад назвай Boletus queletii, сабраных на Lisar High Plateau ў раёне Maçka, Trabzon, у жніўні–верасні 2004 г., пад букамі. Вызначэнне было марфалагічным з выкарыстаннем мікраскопа Nikon; матэрыял быў перададзены ў гербарый Fatih Faculty of Education без пазначаных нумароў. Тлушч вызначалі экстракцыяй Сокслета, бялок па азоце метадам К'ельдаля з множнікам 6,25, попел — метадам AOAC. Вугляводы і энергію разлічылі. Гэта даныя канкрэтнага матэрыялу, без верыфікацыі ДНК і без незалежных папуляцыйных даследаванняў.
Асноўны склад: Табліца 3 для B. queletii прыводзіць: азот 4,36±0,100; сыры бялок 27,30±2,100; тлушч 5,20±0,200; вугляводы 65,30±7,000; вітамін C 0,01±0,001; попел 2,70±0,060 g/100 g сухой масы, а таксама энергію 417,20±14,000 kcal/100 g сухой масы. Аўтары паведамляюць сярэднія значэнні і стандартныя адхіленні трох паралельных вызначэнняў. Значэнне ±SD не пераўтваралася ў дыяпазон min–max. Пры інтэрпрэтацыі бялку неабходна захоўваць выкарыстаны аўтарамі азотны множнік 6,25.
Элементы: Табліца 2 паведамляе ў mg/kg сухой масы: Zn 44,6±2,90; Mn 43,0±2,90; Fe 21,9±1,40; Cu 11,8±0,90; Pb 0,3±0,02; Cd 1,2±0,10. Вызначэнні выкананы метадам атамна-абсарбцыйнай спектраметрыі пасля падрыхтоўкі мінералізату. Для кобальту пазначана ND, што расшыфравана як „не ўдалося вызначыць”; нікель таксама не вызначалі. Гэта не з'яўляецца нулявым вынікам альбо пацвярджэннем аналітычнага невыкрыцця. Аўтары разважаюць пра ўтрыманне K і P на падставе попелу, аднак гэтыя элементы не даследаваліся — яны не дадаваліся як вызначаныя кампаненты.
Непаслядоўнасць базы: Радок вільготнасці 78,59±4,000% знаходзіцца пад агульным загалоўкам сухой масы, тым часам як у метадах вызначэнне вады адносіцца да свежага матэрыялу. Апісанне формулы вугляводаў таксама не адпавядае наўпрост суме кампанентаў у табліцы. Захаваны фармулёўкі і значэнні крыніцы, вада не пералічвалася на базу па змаўчанні і даныя аўтара не выпраўляліся. Ацэнка прыдатнасці да ўжывання ў табліцы 1 не з'яўляецца вынікам даследавання таксінаў, клінічных выпрабаванняў на людзях або валідацыі тэрмічнай апрацоўкі.
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
У даследаваннях біяакумуляцыі металаў баравіковымі, якія праводзіліся на поўдні Еўропы, не выяўлена адзінкавых аналітычных даных для сінебаравіка гладканожкавага.
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
Лабараторныя даследаванні хімічных профіляў прадстаўнікоў парадку баравіковых не ахоплівалі гэты від, у сувязі з чым няма пацверджанай інфармацыі пра ўнікальныя дзейныя злучэнні ў S. queletii.
Ядомасць і права: від доказаў і абмежаванні
Ацэнкі аўтараў: Польскі атлас вызначае від як неядомы; чэшскі атлас — як ядомы пасля працяглай апрацоўкі, з папярэджаннем пра недамаганні ад сырых пладовых цел. Aranzadi прыводзіць таксічнасць у сырым выглядзе і адсутнасць кулінарнай каштоўнасці. Турэцкая хімічная праца класіфікуе яго як ядомы пасля варкі, але не тэсціруе бяспеку спажывання. Захавана адрознасць ацэнак аўтараў і вынікаў даследаванняў; на гэтай падставе не ўстаноўлены верыфікаваны бяспечны час або тэмпература прыгатавання.
Ахова і абарот: Правераны поўныя адпаведныя пералікі дзейнага распараджэння аб відавой ахове грыбоў ад 2014 г. і адзінага тэксту пераліку таварнага абароту, абвешчанага 3 сакавіка 2026 г. Від не падлягае відавой ахове ў Польшчы і не ўключаны ў пералік грыбоў, дазволеных да абароту. Катэгорыя E у Чырвоным спісе 2006 не з'яўляецца ўстанаўленнем прававой аховы. Адсутнасць відавой аховы не азначае дазволу на збор у любым месцы.
Непацверджаныя абагульненні: Дыдактычная картка Ліёнскага ўніверсітэта 1 прыпісвае віду гемалізіны і тэмпературу 70°C без указання ў прачытаным запісе першаснага эксперыменту, уласцівага для гэтага віду, дозы або часу. Гэты запіс не выкарыстоўваўся для пацвярджэння складу таксінаў або бяспечнай апрацоўкі. Хімічныя даследаванні іншых балетавых і вынікі для B. mendax не папаўняюць адсутных тэстаў S. queletii.
Экалагічныя даследаванні
Распаўсюджванне ў Польшчы, сезон і межы экалогіі
Распаўсюджванне ў Польшчы: GRej 107659 мае статус верыфікаванага і гербарную дакументацыю 2/WCH/2.08.08. Уладзімеж Хайнацкі сабраў і вызначыў экзэмпляр 20 ліпеня 2008 г. у Аліўскіх лясах у Гданьску, у букавым лесе з дамешкам елкі, на зямлі сярод апалага лісця. Запіс паказвае на публікацыю Куявы і Герчыка 2011. Прачытаны рэестр пацвярджае прысутнасць у Польшчы; новая праверка гербарыя ці ДНК не праводзілася.
Пладанашэнне: Польскі атлас апісвае сезон словамі «ад вясны да восені». Канверсія гэтага апісання паводле метэаралагічнага календара дае дыяпазон сакавік–лістапад. Гэта шырокае атласнае апісанне, а не навукова вызначаная дата пачатку і канца сезона. Чэшскі чэрвень–кастрычнік, нідэрландскі ліпень–кастрычнік і даты асобных знаходак не замянілі даных Польшчы.
Сувязі і глеба: Агульны спіс мікарызных партнёраў у апрацоўцы Асьёва ахоплівае дубы, радзей граб, ляшчыну, бук або бярозу. Гэта зыходныя сувязі, адрозныя ад саміх дрэў, адзначаных каля экзэмпляра. Польскі атлас прыводзіць шчолачныя і вапнавыя глебы; NDFF апісвае адрозныя нідэрландскія ўмовы, у тым ліку вільготную, урадлівую гліністую глебу або пясок з дамешкам гліны. Нідэрландскае месцапражыванне не пераносілася як польскае вымярэнне глебы. Узровень атласнай апрацоўкі і рэгіянальныя абмежаванні застаюцца бачнымі ў дакументацыі.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Potwierdzony zasięg występowania
Wszystkie obszary potwierdzone w zapisanych danych źródłowych.
| Kraj | Regiony i stanowiska | Утварэнне пладовых цел | Крыніцы |
|---|---|---|---|
| Польшча | Аліўскія лясы ў Гданьску | III–XI |
|
Крыніцы
- GBIF-20260930
- Rozporządzenie Ministra Środowiska 9.10.2014, Dz.U. 2014 poz. 1408. (także [42])
- Dz.U. 2026 poz. 258, tekst jednolity rozporządzenia grzybów dopuszczonych do obrotu. (także [47])
- GRej: Suillellus queletii, strona gatunku i siedem rekordów (także [34])
- Index Fungorum 550748
- Kiran Lakkireddy i Ursula Kües 2017 AMB Express7:28 DOI 10.1186/s13568-017-0326-0
- Linking soil properties to elemental uptake patterns, DOI 10.1007/s10653-025-02546-1
- Vavřinec Klener, ČMS Suillellus queletii (także [40])
- Machiel Noordeloos 2021/2017, NDFF oraz Overzicht 1995 (także [41])
- PTMyk K.Lipiński, 11.02.2025, KPNG 1/2021
- Venturella et al. 2014 JAOAC97(2): 612–623 DOI 10.5740/jaoacint.12-260
- Aranzadi — konto Suillellus queletii
- Boris Assyov — konto B.queletii i własne fotografie mikroskopowe
- Çolak i in. 2007 — Biochemical Composition of Some Turkish Fungi
- eli-protection
- eli-trade
- eli-trade-base
- GRej107659 — potwierdzony polski okaz z Lasów Oliwskich
- Vizzini 2014 — Index Fungorum188, nowa kombinacja Suillellus queletii
- Lakkireddy i Kües 2017 — tabela2, wynik Suillellus queletii
- Nr 19 — aktualne polskie wykazy prawne 18.10.2026
- Université Lyon1 — karta dydaktyczna B.queletii, zakres i ograniczenia
- Mycopedia 2023 — kombinacje homotypowe S.queletii
- PTMyk 2021 — rekomendacja polskiego nazewnictwa1/2021
- Singer 1947 — The Boletoideae of Florida III, europejski B.queletii, s.79–80
- Šutara 1989 — delimited Boletus stipe type, materiał BRNM265835
- Josep Torres — autorska dokumentacja mikroskopowa Suillellus queletii, Fungipedia
- Vizzini i in. 2013/2014 — Boletus mendax i odrębne dane B.queletii