Przejdź do treści
JakiToGrzyb

Łuskwiak wierzbolubny

Pholiota aurivella

Niejadalny
NiejadalnyOcena autora źródła.

Ustaw lokalizację, żeby zobaczyć dane dla swojego regionu.

Łuskwiak wierzbolubny to nadrzewny grzyb saprotroficzny i pasożytniczy, wyrastający w kępach na pniach drzew liściastych, zwłaszcza wierzb, topoli i buków. Charakteryzuje się złocistożółtym lub rdzawym, śluzowatym kapeluszem z rdzawobrązowymi, przylegającymi łuskami oraz włóknistym trzonem z nietrwałą strefą pierścieniową. Występuje od późnego lata do jesieni, nierzadko wysoko w koronach drzew.

Rozpoznawanie, siedlisko i najważniejsze różnice.

Grzybiarz

Budowa owocnika

Typ budowy
Owocnik ma kapelusz i trzon.

Kapelusz

Kształt
U młodych owocników kapelusz może mieć kształt półkulisty lub stożkowaty; u dojrzałych owocników — wypukły.
Pokrycie
Powierzchnia kapelusza jest łuskowata, włóknista i filcowata.
Połysk powierzchni
W suchych warunkach powierzchnia kapelusza jest matowa.
Lepkość i śluzowatość
W wilgotnych warunkach powierzchnia kapelusza jest lepka.
Kolor
Brzeg kapelusza może być jasnożółty lub żółty.
U starych owocników kapelusz może być rdzawoochrowy.
Ułożenie brzegu
U młodych owocników brzeg kapelusza może być podwinięty, a u dojrzałych owocników może być zagięty do wewnątrz.
Średnica
Kapelusz może mieć średnicę od 30 do 200 milimetrów.
Obecność resztek osłony na kapeluszu
Stwierdzono obecność resztek osłony na kapeluszu.

Spód kapelusza

Typ
Hymenofor ma budowę blaszkową.

Blaszki przy trzonie

Połączenie z trzonem
Blaszki są przyrośnięte do trzonu.
Profil przy trzonie
Blaszki są wycięte przy trzonie.
Zbieganie hymenoforu po trzonie
Blaszki zbiegają ząbkiem po trzonie.
Barwa
U dojrzałych owocników hymenofor może być brązowy lub żółtobrązowy.
Ostrze
Ostrze blaszki może być faliste lub ząbkowane / piłkowane.
Rozstaw
Blaszki są blisko rozstawione.
Szerokość
Wysokość blaszek może wynosić od 4 do 10 milimetrów.
Blaszeczki
Stwierdzono obecność blaszeczek.
Liczba szeregów długości blaszeczek
Liczba szeregów długości blaszeczek może wynosić od 1 do 3.

Trzon i podstawa

Kształt
Trzon jest walcowaty.
Podstawa
Podstawa trzonu jest zwężona.
Kolor
Góra trzonu może być jasnożółta.
Dół trzonu może być żółty, żółtoochrowy, rdzawoochrowy lub rdzawobrązowy.
Pokrycie powierzchni
U góry powierzchnia trzonu może być kłaczkowata. U dołu może być łuskowata.
Barwa ornamentacji
Ornamentacja trzonu jest złotożółta.
Długość
Trzon może mieć długość od 50 do 180 milimetrów.
Grubość
Trzon może mieć grubość od 5 do 20 milimetrów.

Pierścień

Obecność
U młodych owocników pierścień występuje.
Barwa
U młodych owocników pierścień jest żółty.
Obecność strefy pierścieniowej
Stwierdzono obecność strefy pierścieniowej.
Wygięcie osi
Trzon jest wygięty.
Wilgotność powierzchni trzonu
Powierzchnia trzonu jest sucha.

Miąższ

Barwa
W kapeluszu miąższ może być białawy, jasnożółty lub żółty, także w górnej części trzonu, a w dolnej części trzonu może być rdzawobrązowy.
Twardość i zwartość
Miąższ jest zwarty.
Zapach
Zapach jest niewyróżniający się.
Smak
Smak miąższu jest łagodny.

Gdzie i kiedy rośnie

Siedlisko
Grzyb może występować w lasach liściastych lub w parkach.
Podłoże
Bezpośrednim podłożem wzrostu może być żywe drewno lub martwe drewno.
Sposób wyrastania
Owocniki wyrastają kępkami.
Owocnikowanie
Owocniki mogą pojawiać się od kwietnia do maja oraz od września do listopada.
Obszar występowania
Potwierdzono występowanie w Polsce.

Jadalność i kuchnia

Jadalność
Niejadalny

Prawo

Ochrona
W Polsce nie podlega ochronie gatunkowej.
Handel
W Polsce nie jest dopuszczony do obrotu handlowego ani do produkcji przetworów grzybowych.

FAQ

Gdzie najczęściej można spotkać łuskwiaka złocistego?

Wyrasta w kępach na żywych i martwych pniach drzew liściastych, głównie buków, wierzb i dębów.

W jakich miesiącach występuje ten grzyb?

Owocniki pojawiają się od sierpnia do listopada, z największym nasileniem we wrześniu i październiku.

Czy łuskwiak złocisty jest uważany za grzyb jadalny?

W Polsce uznaje się go za grzyb niejadalny; w Europie Wschodniej bywa jedzony warunkowo po obgotowaniu.

Jakie niebezpieczeństwo wiąże się ze spożyciem tego gatunku?

Niedogotowany lub surowy powoduje ostre dolegliwości żołądkowo-jelitowe, wymioty oraz ból brzucha.

Co należy usunąć przed ewentualną obróbką termiczną?

Należy koniecznie zedrzeć śluzowatą skórkę z kapelusza oraz odrzucić twarde, niestrawne trzony.

Jaki smak i zapach cechuje ten gatunek?

Posiada nieprzyjemny, ściągający zapach oraz łagodny smak z czasem przechodzący w wyczuwalną goryczkę.

Czy ten gatunek jest groźny dla drzew?

Tak, jest pasożytem ranowym powodującym intensywną i niszczącą zgniliznę pni drzew liściastych.

Do jakich celów rzemieślniczych używano łuskwiaka złocistego?

Stosowano go w tradycyjnym farbiarstwie do barwienia wełny na kolory żółte, ugrowe i rdzawobrązowe.

Co symbolizował ten grzyb w dawnym folklorze?

Jego jaskrawa barwa była symbolem schyłku jesieni, a w wierzeniach wiązano go z obumieraniem starych drzew.

Jakie nowoczesne zastosowanie ma ten gatunek?

Wykorzystuje się go w próbach ekologicznego oczyszczania ścieków i neutralizacji syntetycznych barwników.