Przejdź do treści
JakiToGrzyb

Muchomor szyszkowaty

Amanita strobiliformis

Trujący
TrującyOcena autora źródła. Oceny źródeł są rozbieżne: polski atlas przywołuje ocenę „trujący”, austriackie towarzystwo mykologiczne podaje „jadalny”.

Ustaw lokalizację, żeby zobaczyć dane dla swojego regionu.

Amanita strobiliformis (muchomor szyszkowaty) to majestatyczny, ciepłolubny grzyb z rodziny muchomorowatych. Charakteryzuje się masywnym, białym lub popielatym owocnikiem pokrytym grubymi, piramidalnymi łatkami przypominającymi łuski szyszki. Występuje rzadko, głównie w świetlistych lasach liściastych na podłożu wapiennym. Z uwagi na rzadkość oraz ryzyko pomyłek z gatunkami trującymi nie powinien być pozyskiwany ze środowiska.

Rozpoznawanie, siedlisko i najważniejsze różnice.

Grzybiarz

Budowa owocnika

Typ budowy
Owocnik ma kapelusz i trzon.

Kapelusz

Kształt
Kapelusz może mieć kształt półkulisty, wypukły lub płaski; u młodych owocników — półkulisty.
Ukształtowanie powierzchni
Powierzchnia kapelusza jest brodawkowata.
Kolor
Kapelusz może być białawy, szarożółty, biały lub szarawy.
Profil krawędzi
Profil krawędzi jest ostry.
Ukształtowanie powierzchni brzegu
Brzeg kapelusza może być bruzdkowany lub gładki.
Resztki osłony na brzegu
Na brzegu kapelusza mogą występować resztki osłony, także zwisające.
Średnica
Kapelusz może mieć średnicę od 50 do 250 milimetrów.
Środek
Środek kapelusza może być płaski, a u dojrzałych owocników może być zagłębiony.
Skórka
Skórka kapelusza jest ściągalna.
Obecność resztek osłony na kapeluszu
Stwierdzono obecność resztek osłony na kapeluszu.

Spód kapelusza

Typ
Hymenofor ma budowę blaszkową.

Blaszki przy trzonie

Połączenie z trzonem
Blaszki mogą być przyrośnięte do trzonu, a u dojrzałych owocników mogą być wolne od trzonu.
Barwa
Hymenofor może być biały lub żółtawy.
Ostrze
Ostrze blaszki jest kłaczkowate.
Rozstaw
Blaszki są gęste.

Trzon i podstawa

Kształt
Trzon jest walcowaty.
Podstawa
Podstawa trzonu może być bulwiasta, maczugowata, wrzecionowata, rzepowata, walcowata lub korzeniasta.
Kolor
Trzon może być biały.
Dół trzonu może być szarawy lub ochrowobrązowy.
Pokrycie powierzchni
Powierzchnia trzonu może być włóknista lub kłaczkowata.
Wnętrze
Trzon jest pełny.
Konsystencja
Trzon jest twardy.
Barwa powierzchni trzonu po uszkodzeniu
Po uszkodzeniu lub nacisku barwa powierzchni trzonu jest brązowa / brunatna.
Długość
Trzon może mieć długość od 60 do 250 milimetrów.
Grubość
Trzon może mieć grubość od 15 do 40 milimetrów.
Pochwa
Stwierdzono brak workowatej pochwy.

Pierścień

Obecność
Pierścień występuje u tego gatunku.
Forma
Pierścień jest zwisający.
Położenie
Pierścień jest położony przy samym szczycie trzonu.
Trwałość
Pierścień jest zanikający.
Barwa
Pierścień jest biały.
Rzeźba powierzchni
Górna powierzchnia pierścienia jest prążkowana.
Grubość opisowa pierścienia
Pierścień jest gruby.

Bulwa

Długość
Długość bulwy u podstawy trzonu może wynosić do 80 milimetrów.
Szerokość
Szerokość bulwy u podstawy trzonu może wynosić do 50 milimetrów.
Obrys brzegu pierścienia
Brzeg pierścienia jest porozrywany.
Krępość trzonu
Trzon jest krępy.
Położenie trzonu względem podłoża
Trzon jest częściowo zagłębiony w podłożu.

Osłona u podstawy

Budowa
Osłona u podstawy trzonu może mieć postać pasów lub mieć postać wałeczków.

Miąższ

Barwa
Miąższ jest biały.
Twardość i zwartość
Miąższ jest twardy.
Smak
Smak miąższu może być słaby i niewyróżniający się.
Zapach
Zapach jest niewyróżniający się; jest słaby.

Gdzie i kiedy rośnie

Siedlisko
Grzyb może występować w parkach.
Site thermal character: ciepłe miejsce grzyb może występować w lasach liściastych, w lasach mieszanych lub w parkach.
Podłoże
Bezpośrednim podłożem wzrostu może być gleba.
Sposób wyrastania
Owocniki mogą wyrastać pojedynczo lub po kilka.
Częstość
Gatunek jest nieczęsty.
Owocnikowanie
Owocniki mogą pojawiać się od czerwca do sierpnia.
Owocniki mogą pojawiać się od czerwca do października.
Obszar występowania
Potwierdzono występowanie w Polsce.

Jadalność i kuchnia

Jadalność
Trujący

Prawo

Ochrona
W Polsce nie podlega ochronie gatunkowej.
Handel
W Polsce nie jest dopuszczony do obrotu handlowego ani do produkcji przetworów grzybowych.

Z czym można pomylić

FAQ

Czy muchomor szyszkowaty jest gatunkiem jadalnym?

Choć bywa opisywany jako warunkowo jadalny, jego zbiór jest powszechnie odradzany ze względów bezpieczeństwa i ochrony.

Gdzie najczęściej występuje ten gatunek w Europie?

Rośnie w ciepłych rejonach Europy Środkowej i Południowej, na nasłonecznionych glebach wapiennych w lasach i parkach.

Z jakimi drzewami grzyb ten wchodzi w mikoryzę?

Współżyje z drzewami liściastymi, najchętniej z dębami, bukami, lipami oraz grabami.

W jakich miesiącach można spotkać owocniki muchomora szyszkowatego?

Owocniki pojawiają się od czerwca do października, zwłaszcza po obfitych letnich deszczach.

Czy w Polsce gatunek ten podlega ochronie?

Nie, w Polsce nie podlega prawnej ochronie gatunkowej. Jest to jednak gatunek rzadki, umieszczony na czerwonej liście grzybów wielkoowocnikowych.

Do czego nawiązuje nazwa gatunkowa „strobiliformis”?

Nazwa nawiązuje do łacińskiego słowa oznaczającego szyszkę, co opisuje grube łatki na kapeluszu.

Jakie podłoże geologiczne preferuje ten grzyb?

Preferuje podłoża zasadowe, obfitujące w węglan wapnia, lessowe lub gliniaste gleby ciepłe.

Jakie jest główne ryzyko związane z próbami spożycia tego muchomora?

Ryzyko obejmuje zaburzenia gastryczne oraz śmiertelnie niebezpieczne pomylenie z trującymi muchomorami.

Jakie historyczne zastosowania pozakulinarne miał ten gatunek?

Wykorzystywano go jako muzealny eksponat dydaktyczny oraz ludowy odstraszacz owadów w budynkach.

Jaki smak wykazuje miąższ muchomora szyszkowatego?

Miąższ ma łagodny, przyjemny smak, co bywa mylące i nie świadczy o bezpieczeństwie spożycia.