Edible
Requires preparation
Set your location to see data for your region.










The cauliflower fungus (Sparassis crispa) is a distinctive parasitic and saprotrophic mushroom resembling a bath sponge or a head of cauliflower. It produces large, spherical fruiting bodies with heavily folded, curly branches in shades of cream and ochre. It grows almost exclusively at the base of old pine trunks. Valued for its nutty aroma, crispness, and excellent culinary qualities.
Identification, habitat, and key differences.
Forager
Fruitbody structure
- Fruit body form
- Fruit body form: branched.
- Fruitbody height
- Fruitbody height: 100–150 mm.
- Fruitbody width
- Fruitbody width: 50–400 mm (whole fruit body measured).
Underside of the cap
- Hymenophore type
- Hymenophore type: smooth.
Stem and base
- Stipe shape
- Stipe shape: cylindrical.
- Stipe base
- Stipe base: rooting.
Flesh
- Flesh colour
- Flesh colour: white.
Flesh colour: whitish. - Flesh consistency type
- Flesh consistency type: waxy.
- Flesh odour
- Flesh odour: mushroom-like, pleasant (whole fruit body).
Where and when it grows
- Habitat
- Habitat: coniferous woodland.
- Substrate
- Substrate: buried wood.
Substrate: dead wood. - Fruit body growth pattern
- Fruit body growth pattern: solitary.
- Fruiting season
- Fruit bodies appear from July to October.
- Distribution area
- Distribution area: confirmed.
Edibility and culinary use
- Flesh taste
- Flesh taste: weak.
- Flavor notes
- Flavor notes: nutty.
- Edibility
- Edible
- Required processing
- Requires preparation
Law
- Protection
- It is not on the Polish list of protected fungal species.
- Trade
- It is approved in Poland for trade and for the production of mushroom products.
What it can be confused with
Sparassis brevipes
Key differences
The oak cauliflower (Sparassis brevipes, syn. S. nemecii) is usually paler, whitish to greyish, with broader, more loosely arranged lobes with less curly, spoon-shaped ends and a thickened margin. It grows near the roots of coniferous and deciduous trees: ČMS primarily lists fir, less frequently beech or larch; Snowarski indicates oaks and firs, and Zarzyński cites oak, beech, fir, larch, and spruce.
FAQ
Is the cauliflower fungus legally protected in Poland?
No, the cauliflower fungus was removed from the list of strictly protected species in 2014 and can currently be legally harvested from natural sites.
Near which trees does this mushroom most often grow?
It grows almost exclusively at the base of trunks and on the roots of old pines, very rarely accompanying other conifer species.
Can the cauliflower fungus be eaten raw?
No, raw fruiting bodies can cause gastrointestinal complaints and strictly require thermal processing before eating.
How long does it stay fresh after being harvested?
Thanks to its compact and cartilaginous structure, the fruiting body is durable and can stay fresh in a cool place for up to several days.
What does the cauliflower fungus taste like?
It is characterized by a delicate, sweet-nutty taste, a resinous aroma, and a pleasant, firm, and crisp flesh texture.
In which months do the fruiting bodies appear?
Fruiting bodies grow mainly from August to October, and less frequently, under favorable weather conditions, into November.
Why is thorough washing of this mushroom crucial?
The folded ribbons of the fruiting body trap pine needles, sand, and forest litter inside, which spoil the meal without careful rinsing.
Are old fruiting bodies suitable for eating?
No, older and darkening specimens become bitter, tough, hard, and lose their desirable taste qualities.
Is the cauliflower fungus cultivated commercially?
Yes, it is successfully cultivated on sawdust substrates, particularly on a large scale in East Asian countries.
What role does this mushroom play in the forest stand?
It is a dangerous pathogen that causes brown rot in the heartwood of the roots and the butt portion of the pine trunk.
Enthusiast
Names and history
- Obowiązująca nazwa krajowa
- Siedzuń sosnowy
- Obowiązująca nazwa taksonomiczna
- Sparassis crispa
- Inne nazwy krajowe
- Szmaciak gałęzisty, Kozia broda
Home observations
Under the microscope
- Required materials
- light microscope, microscope slide and cover slip, needle, water, spores from print
- Procedure
- Transfer a small amount of the spore print onto the slide using a needle.
- Add a drop of water, cover with a cover slip, and examine the spores.
What to look for
- Spore shape
- Spore shape: globose. Spore shape: ellipsoid.
- Spore surface
- Spore surface: smooth.
- Spore dimensions
- Length 5.3–7.8 µm, width 3.2–5.7 µm.
Compare dimensions after calibrating the microscope scale.
Ecology and distribution
- Mode of nutrition
- Mode of nutrition: parasitic.
Mode of nutrition: saprotrophic.
Non-culinary uses
Beyond culinary applications, the cauliflower mushroom has for centuries held a practical and utilitarian place in households and traditional folk medicine. In the past, dried, spongy fragments of fruit bodies were used in forestry and rural homesteads as natural absorbent material and for dressing minor wounds and abrasions, taking advantage of their softness and cleanliness after drying.
- In European folk crafts, decoctions of mature fruit bodies were occasionally used for dyeing natural wool and yarn, imparting subtle, warm shades of beige, sand, and light brown.
- In traditional Eastern medicine, particularly in Japan and Korea, dried fruit bodies historically served to prepare strengthening tonics recommended for individuals weakened after illness.
- In modern times, the cauliflower mushroom has become a valued raw material in the cosmetics industry. Components extracted from it are used in the production of advanced anti-aging creams, masks, and moisturizing serums, where they are responsible for improving skin elasticity, supporting collagen synthesis, and regenerating the epidermal barrier.
- It has also found use in the nutraceutical sector, serving as a base for standardized dietary supplements in powder and capsule form.
History and culture
The cauliflower fungus has entered European and Asian forestry tradition thanks to its extraordinary appearance. In Polish dialects and folk tradition, it gained colorful metaphorical names such as "goat's beard", "cauliflower mushroom", "brood hen", or "forest sponge". These names directly reflected rural foragers' associations with tufts of wool, a goat's beard, or the feathery silhouette of a hen brooding eggs at the foot of a pine tree.
The first scientific description of the species appeared at the end of the 18th century thanks to Jacob Christian Schäffer, and the prominent Swedish mycologist Elias Fries placed it under the contemporary generic name Sparassis in the 19th century. For centuries in many regions of Central Europe, this mushroom was revered by foragers as a rare and exceptionally handsome trophy, and during post-war periods in some countries it was placed under species protection, which further reinforced its status as a forest treasure.
In Far Eastern culture, especially in Japan, where it is known as "Hanabiratake" (flowering mushroom), its folded form was associated with the petals of blossoming flowers. Local folklore attributed vitality-bringing and life-force-harmonizing properties to it, and finding it in mountain forests was treated as a harbinger of prosperity and health.
Edibility and safety
The cauliflower mushroom is considered a prime, exquisite edible mushroom; however, only young, resilient fruit bodies of a whitish or pale ochre color are suitable for culinary purposes. With age, the flesh yellows, browns, hardens, and takes on a distinct, unpleasant bitterness that disqualifies it culinarily.
A condition for safe consumption is mandatory cooking. Raw cauliflower mushroom can cause gastrointestinal irritation and indigestion. Due to the complex architecture of the fruit body, reminiscent of a cauliflower, a critical stage is the removal of mineral and organic contaminants. Sand, forest litter, and pine needles penetrate deeply into the folds, which is why tearing the fruit body into smaller strands and thoroughly rinsing under running water prior to boiling or frying is essential.
The culinary qualities of the cauliflower mushroom are exceptional: it has a mild, nutty taste with a delicate, woodland-resinous note and a crisp, firm texture that does not soften excessively during cooking. It enjoys immense acclaim in Central Europe (in Poland, Germany, the Czech Republic, and Slovakia). In East Asia, particularly in Japan and Korea, it is regarded as a delicacy appreciated for both its nutritional properties and its unique texture.
Habitat and occurrence
The cauliflower fungus occurs in the forests of Eurasia, with a particular concentration of localities in Central and Northern Europe. It is also found in the temperate zones of Asia. In North America, it is replaced by distinct, closely related species with a similar appearance. In Poland and neighboring European countries, it is widely distributed, although in most areas it is considered a rare mushroom or seen only as solitary specimens.
This species is primarily associated with pine forests and mixed forests dominated by pines. It grows almost exclusively at the base of trunks, on the root collar, and on the thick roots of old pines, mainly Scots pine (Pinus sylvestris). It less frequently colonizes stumps of felled trees, and may occasionally appear near other conifers, such as larches or spruces. It requires the presence of mature forest stands and permeable, sandy soils.
The fruiting season in Central Europe occurs in late summer and autumn, typically lasting from August to October, and in mild weather until early November. In warmer regions of southern Europe, fruiting bodies are encountered mainly in the later autumn months. In contrast, in Northern Europe and mountain regions, the fruiting period is markedly shorter and ends with the first frosts.
Sources
- grzyby.pl Sparassis crispa browser readout
- Sparassis crispa morphology research report
Researcher
Edibility and culinary use
Ustalenia źródłowe: jadalność, spożycie i wykorzystanie
- Edibility
- Edible — źródło oznaczenia
grzyby.pl Sparassis crispa browser readout · TRESC-15287: gatunek jadalny.
- Required processing
- Requires preparation
DGfM Positivliste der Speisepilze, 21.01.2024 · p.1 założenia listy po dostatecznym ogrzaniu; p.11 wpis Sparassis crispa; bez wymogu obgotowania w wodzie.
Scientific names and taxonomy
- Current scientific name
Sparassis crispa
- Former scientific names
- Clavaria crispa Wulfen
Masseeola crispa (Wulfen)Kuntze
Merisma crispum (Wulfen)Ehrenb.[3]
Species Fungorum uznaje nazwę Sparassis crispa (Wulfen) Fr., opublikowaną w Systema Mycologicum 1:465 w 1821 r. Gatunek należy do rodzaju Sparassis, rodziny Sparassidaceae, rzędu Polyporales, klasy Agaricomycetes, typu Basidiomycota i królestwa Fungi; szczebel między rzędem a klasą oznaczono tam Incertae sedis. Nazwa polska to siedzuń sosnowy; szmaciak gałęzisty jest utrwaloną nazwą historyczną.
[17] [21] [19]Historyczny wykaz synonimów nomenklaturowych obejmuje kombinacje oparte na różnych ujęciach autorów: Clavaria crispa Wulfen (1781), Merisma crispum (Wulfen) Ehrenb. (1818) oraz Masseeola crispa (Wulfen) Kuntze (1891). Odrębny szereg historyczny tworzą Manina crispa Scop. (1772) i Clavaria crispa (Scop.) Sacc. (1910). Wspólny epitet gatunkowy crispa w tych publikacjach nie oznacza tożsamej podstawy typizacyjnej, dlatego w literaturze zachowuje się rozróżnienie autorów i dat diagnoz.
[17]Common names of various scopes
W językach europejskich siedzuń sosnowy funkcjonuje pod wieloma barwnymi nazwami zwyczajowymi. W języku czeskim nosi nazwę kotrč kadeřavý, w niemieckim Krause Glucke. W języku katalońskim funkcjonują określenia manetes arrissades oraz peu de rata reina, w hiszpańskim clavaria rizada i seta coliflor, a w baskijskim azalore belakia. W piśmiennictwie francuskim grzyb określany jest mianem chou-fleur, morille des pins lub clavarie crêpue.
[16] [15]Naukowa nazwa rodzajowa Sparassis wywodzi się z języka greckiego od słowa oznaczającego rozdzieranie lub darcie na strzępy, co odnosi się do głęboko porozcinanych płatów owocnika. Epitet gatunkowy crispa pochodzi z łaciny i oznacza kędzierzawy lub kędzierzawioną, trafnie opisując silnie pofałdowane krawędzie listków.
[18]Taxon scope and identification limitations
Dawne ujęcia rodzaju nie pokrywają się całkowicie z obecnym rejestrem. Aranzadi przytacza m.in. Sparassis radicata Weir (1917), Calodon floriforme Quélet oraz Helvella ramosa Schaeff. (1774) w swojej liście synonimów, natomiast aktualny wykaz Species Fungorum rozdziela S. crispa, S. radicata, S. latifolia, S. americana, S. brevipes i S. laminosa. S. nemecii wskazuje jako synonim S. brevipes, a S. crispa var. laminosa jako synonim S. laminosa. Historyczne powiązania laminosa/nemecii z brevipes w checkliście z 2003 r. zachowują datę i zakres tego opracowania.
[15] [17] [21]Analiza Wanga, Bindera, Daia i Hibbetta z 2004 r. obejmowała 32 kolekcje z 11 krajów: Australii, Kanady, Chin, Finlandii, Francji, Niemiec, Japonii, Szwajcarii, Tajlandii, Wielkiej Brytanii i USA. Porównano morfologię, jądrowe i mitochondrialne rDNA oraz RPB2, stosując analizy parsymonii o równych wagach i analizy bayesowskie, osobno i łącznie. Wyróżniono co najmniej siedem linii rozwojowych, w tym spathulata, brevipes, crispa, radicata oraz trzy wówczas nieopisane, wskazując budowę owocników, sprzążki, cystydy i wielkość zarodników jako główne cechy różnicujące.
[20]W przeglądzie Sharmy i in. (2022), obejmującym Sparassis crispa sensu lato (w tym materiały azjatyckie wiązane z S. latifolia), zarodniki opisano jako owalne, gładkie, cienkościenne, bezbarwne, nieamyloidalne, z centralną kroplą, o wymiarach 6–7,5 × 4–5 µm (wysyp białokremowy). Strzępki są monomityczne, rozgałęzione, cienkościenne, septowane, hialinowe, o szerokości 4–6 µm, ze sprzążkami. Podstawki są maczugowate, 4-zarodnikowe, ze sterygmatami o długości 2–5 µm. W hodowli na agarze dekstrozowo-ziemniaczanym (PDA, 25 °C, 15 dni) kolonia osiąga 75 mm, ma watowaty, biały do bladego spód, koncentryczne strefy gęste i luźne oraz gładki brzeg.
[18]- Zakres ujęcia taksonomicznego
Sparassis crispa (Wulfen)Fr. w europejskim ujęciu gatunku. Dawne szerokie oznaczenia i badania materiału pozaeuropejskiego pozostają przy własnych źródłach; nie stanowią automatycznego potwierdzenia tego gatunku sensu stricto. Okaz JA-CUSSTA9442 ma oznaczenie morfologiczne, bez podanego potwierdzenia DNA.
[13]
Scope of names in the Sparassis crispa complex
Europejskiego Sparassis crispa w wąskim ujęciu nie utożsamiono z północnoamerykańskimi S. americana i S. radicata. Część dawnych oznaczeń i badań azjatyckich dotyczy szerokiego kompleksu lub S. latifolia. Tożsamość materiału konkretnych prac o uprawie i aktywności biologicznej wymaga sprawdzenia szczepu i zastosowanego ujęcia; danych innego gatunku nie przeniesiono do tabel tego wpisu.
[11]Laboratory diagnostics
Dane ustrukturyzowane
Basidia
- Clamp connections
- Clamp connections: present. [2]
Remaining laboratory characters
- Hyphal system
- Hyphal system: monomitic. [2]
Spores
- Presence of the basidiospore hilar appendix
- Presence of the basidiospore hilar appendix: present. [2]
- Spore colour under the microscope
- Spore colour under the microscope: hyaline. [2]
- Droplets inside the spore
- Droplets inside the spore: present. [2]
- Spore length
- Spore length: 5.3–7.8 µm. [2]
- Spore length-to-width ratio
- Spore length-to-width ratio: 1.1–2.1. [2]
- Spore surface
- Spore surface: smooth. [2]
- Spore volume
- Spore volume: 38–119 µm³. [2]
- Spore width
- Spore width: 3.2–5.7 µm. [2]
Material and research methods
- Fruit body mass
- Fruit body mass: up to 6000 g. [4]
Metody i zapisy źródłowe — Spain, Galicia, Pontevedra, Vilaboa, Chanciñas–Lago Castiñeira, 29TNG2690, 405 m; Pinus canariensis stump; collected 2019-10-21; collectors Dianora Estrada, Mariano Merino and Demetrio Merino.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
System strzępkowy — zapis źródłowy: „Sistema hifal monomítico.” [2]
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „tetraspóricos; one unconditioned min–max interval 4–4.” [2]
Obecność wyrostka wnęki bazydiospory — zapis źródłowy: „Basidiosporas [...] apiculadas.” [2]
Długość podstawki — zapis źródłowy: „(35,4 -)36,5-46,4(-50,0) µm; N = 21; extrema retained.” [2]
Kształt podstawki — zapis źródłowy: „Basidios cilíndricos a claviformes; source-reported span endpoint: cilíndricos.” [2]
Kształt podstawki — zapis źródłowy: „Basidios cilíndricos a claviformes; source-reported span endpoint: claviformes.” [2]
Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „(4,6-)5,6-7,0(-7,9) µm; N = 21; extrema retained.” [2]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „hialinas.” [2]
Krople wewnątrz zarodnika — zapis źródłowy: „gutuladas.” [2]
Długość zarodnika — zapis źródłowy: „(5,3 -)5,7-6,9(-7,8) µm; N = 96; outer extrema retained.” [2]
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Q = (1,1 -)1,3-1,6(-2,1); N = 96; source-reported range, no extra statistic assigned.” [2]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „de globosas a elipsoidales; source-reported span endpoint: globosas.” [2]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „de globosas a elipsoidales; source-reported span endpoint: elipsoidales.” [2]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „lisas.” [2]
Objętość zarodnika — zapis źródłowy: „V = (38 -)49-86(-119) µm3; outer extrema retained.” [2]
Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „(3,2-)3,9-4,9(-5,7) µm; N = 96; outer extrema retained.” [2]
Specimen and scope of microscopic measurements
Opis dotyczy okazu JA-CUSSTA 9442 zebranego 21 października 2019 r. na pniaku Pinus canariensis w Galicji, na wysokości 405 m. Zmierzono 21 podstawek i 96 zarodników; są to liczebności pomiarów komórek, a nie liczba badanych owocników. Podano oznaczenie morfologiczne. W przytoczonym opisie okazu nie podano medium preparatu ani potwierdzenia DNA. „Cystyd nie zaobserwowano” nie jest stwierdzeniem ich nieobecności u gatunku.
[10]Occurrence verification — scope and limitations
Scope of the review
Before completion, the record requires completion or settlement.
- The recorded source information is awaiting a decision.
Information awaiting a decision: 8
Legal basis and scope of assessment
Regulations for location: Poland
Basis for the protection information
Nieujęty w krajowych wykazach ochrony gatunkowej grzybów rozporządzenia 2014/1408. Wykaz częściowo chronionych obejmuje odrębny gatunek Sparassis brevipes; ograniczenia terenowe pozostają odrębne.
[6]Basis of trade information
Sparassis crispa jest dopuszczony do obrotu i produkcji przetworów w Polsce, załącznik1 lp.54 aktualnego tekstu 2026/258; obowiązują warunki tego rozporządzenia, w tym atest dla świeżych grzybów dziko rosnących w handlu.
[7]Protection history and current trade list
Rozporządzenie z 2004 r. obejmowało ochroną ścisłą wszystkie gatunki rodzaju Sparassis. W obowiązujących wykazach z 2014 r. S. crispa nie figuruje, natomiast odrębny S. brevipes jest objęty ochroną częściową. Kategoria R przytaczana z czerwonej listy z 2006 r. ma charakter historycznej oceny zagrożenia i nie ustanawia obecnego zakazu zbioru. Dopuszczenie S. crispa do obrotu nie znosi wymogów atestu ani ograniczeń terenowych.
[12]Key substances and their effects
Przegląd Sharmy i in. (2022) nad Sparassis crispa sensu lato omawia ponad 30 wyizolowanych związków, białka, lipidy, witaminy (w tym C i E), minerały (z przewagą potasu oraz zawartością fosforu i sodu), aminokwasy (z przewagą glutaminy nad asparaginą), fenole, związki indolowe (tryptaminę i melatoninę) oraz ergosterol. Zawartość rozpuszczalnego w zasadach β-glukanu (sparannu) przekracza 40% suchej masy owocnika. Wśród kwasów fenolowych wykazano m.in. kwas gentyzynowy, galusowy, protokatechowy, kawowy, o-kumarowy, syryngowy oraz kwas p-hydroksybenzoesowy w ilości 43,92 mg/100 g suchej masy.
[18]Wśród charakterystycznych metabolitów wtórnych S. crispa s. lat. wymienia się sparassol (2-hydroksy-4-metoksy-6-metylobenzoesan metylu), xanthoangelol, 4-hydroxyderricin, ubichinon-9, hanabiratakelidy A, B i C, sparalide A oraz Sparoside A. Za aromat odpowiadają m.in. 3-oktanon, DL-3-oktanol i 1-okten-3-ol. Z grzybni wyizolowano również termostabilną, alkalifilną esterazę oraz enzym fibrynolityczny wulfazę (wulfase). W badaniach proteomicznych, z użyciem elektroforezy 1D/2D-PAGE, LC-MS i sekwencjonowania N-końca, zidentyfikowano 115 białek.
[18]Frakcje β-glukanów z Sparassis (SCG, SBG, CA1, niskocząsteczkowy FHL) badano w modelach nowotworowych i immunologicznych: u myszy z mięsakiem Sarcoma 180 hamowały wzrost guza i przerzuty do płuc, a u myszy z leukopenią po cyklofosfamidzie stymulowały odnowę leukocytów. W hodowlach krwi pełnej oraz komórek PMN i PBMC indukowały produkcję cytokin (IL-6, IFN-γ, C5a, IL-8), odpowiedź Th1, aktywację komórek NK i dojrzewanie komórek dendrytycznych poprzez szlaki NF-κB i MAPK oraz hamowały angiogenezę. W testach in vitro polisacharydy wykazywały aktywność wobec ludzkich linii raka jelita (HT-29, LS180, Caco-2). W badaniu obserwacyjnym u 14 pacjentów z nowotworami, przyjmujących 300 mg proszku dziennie po immunoterapii transferem limfocytów, odnotowano poprawę jakości życia (QOL) u 9 osób w kilkumiesięcznej obserwacji.
[18]W modelach przeciwzapalnych u myszy NC/Nga z atopowym zapaleniem skóry oraz w alergicznym nieżycie nosa wodny ekstrakt zawierający 39,6% β-glukanu redukował świąd i reakcje zależne od mastocytów. W komórkach RAW264.7 stymulowanych LPS frakcja metanolowa SCF4 hamowała wydzielanie mediatorów zapalnych (Han 2019), a wyizolowany Sparoside A hamował wytwarzanie NO z wartością IC50 = 5,06 ± 0,60 µM (Wang 2019). W modelach metabolicznych: u myszy KK-Ay dieta z >0,5% proszku przez 3–6 tygodni obniżała poziom glukozy; u szczurów z cukrzycą STZ dawka 1 mg/kg m.c./dobę przez 4 tygodnie obniżała hiperglikemię, a miejscowe podanie SBG dawało 37% obkurczenia rany po 9 dniach. U szczurów SHRSP dodatek 1,5% proszku z grzyba obniżał ciśnienie tętnicze i ryzyko udaru poprzez szlak Akt/eNOS.
[18]Aktywność przeciwutleniającą ekstraktów wykazano testami DPPH, peroksydacji lipidów, siły redukującej, SOD i TAS; zawartość fenoli wynosiła 5,5 mg/g w ekstrakcie wodnym i 1,7 mg/g w metanolowym, przy czym ekstrakcja w 95 °C była wydajniejsza niż w 60 °C, a fermentacja bakteriami mlekowymi lub Meyerozyma guilliermondii podnosiła parametry testów. W testach in vitro gorący wyciąg wodny w stężeniu 1 mg/ml hamował odwrotną transkryptazę HIV-1 o 70,3%. Ekstrakt etanolowy wykazał strefę hamowania wzrostu Escherichia coli o wielkości 19,66 ± 0,88 mm; w innych próbach stwierdzono także działanie ekstraktów wobec MRSA i Candida albicans.
[18]Z kultur wgłębnych w 2% brzeczce słodowej oraz ze zbutwiałego drewna wyizolowano metabolity przeciwgrzybowe: sparassol, methyl-dihydroxy-methoxy-methylbenzoate i orselinian metylu. W modelu otyłości danio pręgowanego preparat fermentowany bakteriami mlekowymi (20 µg/g m.c./dzień przez 4 tygodnie) obniżał poziom lipidów ustrojowych i wątrobowych (p < 0,01). Genom jądrowy S. crispa s. lat. liczy 39,0 Mb i zawiera 13 157 genów (rozbieżność z Postia placenta datowana na 94 mln lat temu), a kolisty genom mitochondrialny ma 139 253 pz (26,47% GC, 73,53% AT) i koduje 47 genów (27 tRNA, 5 rRNA i 15 białkowych; gen atp6 wykazuje bliskie pokrewieństwo z S. radicata).
[18]Habitat and occurrence
Habitat, area and season
Siedzuń sosnowy jest pasożytem korzeni i odziomka oraz saprotrofem na martwym drewnie, przede wszystkim sosnowym. Wyrasta przy podstawach pni, z korzeni żywych sosen, przy pniakach, na ich powierzchni lub na zagrzebanym w glebie drewnie. Pozorny wzrost z ziemi wynika z obecności ukrytych korzeni lub drewna. Grzyb powoduje brunatną, kostkową zgniliznę korzeni i pnia; Zarzyński opisuje rozkład drewna sięgający do 3 m wysokości oraz żywiczny, terpentynowy zapach porażonego drewna.
[19] [16] [21] [22]Snowarski podaje sezon owocnikowania od lipca do października; Wojewoda od lipca do listopada, wyjątkowo grudnia; Zarzyński na schemacie fenologicznym od lipca do października. Czeskie ČMS podaje okres od lipca do listopada, a baskijskie Aranzadi lato i jesień. Z czeskich baz pochodzą pojedyncze rekordy z 6 stycznia 2024 r. i 7 stycznia 2023 r., a ze zbiorów Aranzadi kolekcja z Oiartzun z 10 grudnia 2008 r.
[19] [21] [22] [16] [15]Potwierdzony zasięg występowania
Wszystkie obszary potwierdzone w zapisanych danych źródłowych.
| Kraj | Regiony i stanowiska | Owocnikowanie | Sources |
|---|---|---|---|
| Poland | Lower Silesia — scope named by the source; Białowieża Primeval Forest | VII–X |
|
Sources
- grzyby.pl Sparassis crispa browser readout
- sparassis_crispa.micobotanica.JA-CUSSTA9442.clamps
- Micobotánica-Jaén, Sparassis crispa, Año XV Nº 2 (2020), p. 49
- Sparassis crispa morphology research report
- D20141408.pdf
- D20260258.pdf
- Okaz i zakres pomiarów mikroskopowych
- Zakres nazw w kompleksie Sparassis crispa
- Historia ochrony i aktualny wykaz obrotu
- sparassis_crispa.gbif.exact
- src-aranzadi-crispa
- src-cms-crispa
- src-sf-crispa
- src-sharma 2022
- src-snowarski-crispa
- src-wang 2004-abstract
- src-wojewoda 2003
- src-zarzynski 2021