Przejdź do treści
JakiToGrzyb

Śluzołycznik późny

Sarcomyxa serotina

Jadalny
JadalnyOcena autora źródła.

Ustaw lokalizację, żeby zobaczyć dane dla swojego regionu.

Śluzołycznik późny (Sarcomyxa serotina) to nadrzewny grzyb późnojesienny tworzący muszlowate owocniki wyrastające na pniach drzew liściastych i iglastych. Cechuje się oliwkowozielonkawym lub żółtoochrowym kapeluszem z drobnym zamszowatym nalotem oraz gęstymi blaszkami. Miąższ jest sprężysty i galaretowato-zwarty, a trzon silnie zredukowany. Występuje w strefie umiarkowanej półkuli północnej, pojawiając się głównie po pierwszych jesiennych przymrozkach.

Rozpoznawanie, siedlisko i najważniejsze różnice.

Grzybiarz

Budowa owocnika

Typ budowy
Owocnik ma kapelusz i trzon.

Kapelusz

Kształt
Kapelusz może mieć kształt wypukły, płaski lub wklęsły; u młodych owocników — wypukły; u dojrzałych owocników — płaski.
Pokrycie
W suchych warunkach powierzchnia kapelusza może być filcowata, a u młodych owocników może być naga.
Połysk powierzchni
W wilgotnych warunkach powierzchnia kapelusza jest lśniąca.
Lepkość i śluzowatość
W wilgotnych warunkach powierzchnia kapelusza jest lepka.
Kolor
Kapelusz może być żółtawy, zielonkawy, oliwkowobrązowy lub żółtozielony, u młodych owocników może być pomarańczowożółty lub pomarańczowy, a u dojrzałych owocników może być oliwkowy.
Ułożenie brzegu
U młodych owocników brzeg kapelusza może być podwinięty, a u dojrzałych owocników może być prosty.
Średnica
Kapelusz może mieć średnicę od 20 do 130 milimetrów.
Środek
Środek kapelusza jest zagłębiony.
Obrys kapelusza
Kapelusz może mieć obrys półkolisty, muszlowaty, nerkowaty lub wachlarzowaty.
Skórka
Skórka kapelusza jest ściągalna. Oddzielanie skórki jest nieco utrudnione.

Spód kapelusza

Typ
Hymenofor ma budowę blaszkową.

Blaszki przy trzonie

Połączenie z trzonem
Blaszki są przyrośnięte do trzonu.
Zbieganie hymenoforu po trzonie
Blaszki zbiegają po trzonie.
Barwa
U młodych owocników hymenofor może być żółtopomarańczowy, a u dojrzałych owocników może być kremowy lub białawy.
Rozgałęzienie blaszek
Blaszki często są rozwidlone.
Naturalna barwa ostrza blaszki
Ostrze blaszki jest brązowawe.
Rozstaw
Blaszki są gęste.
Blaszeczki
Stwierdzono obecność blaszeczek.

Trzon i podstawa

Położenie
Trzon ma położenie boczne.
Kształt
Trzon jest zwężony ku podstawie.
Kolor
Trzon może być złotożółty, pomarańczowożółty, białawy, żółtawy, pomarańczowy, żółtozielony, oliwkowoochrowy lub żółtopomarańczowy.
Ukształtowanie powierzchni
U góry powierzchnia trzonu jest dołkowana.
Pokrycie powierzchni
Powierzchnia trzonu może być łuskowata; może być pokryta włoskami o barwie białawej.
Wnętrze
Trzon jest pełny.
Długość
Trzon może mieć długość od 10 do 30 milimetrów.
Grubość
Trzon może mieć grubość od 10 do 30 milimetrów.
Obecność dołków na trzonie
Na trzonie pod blaszkami często występują drobne, czerwonobrązowe dołki.
Jakościowa względna długość trzonu
Trzon jest krótki.

Miąższ

Barwa
Miąższ może być białawy lub żółtawy.
Smak
Może mieć słaby, lekko gorzki lub gorzki smak.
Odporność na przełamanie lub rozerwanie
Miąższ może być trudny do przełamania lub rozerwania.
Typ konsystencji miąższu
Miąższ może być mięsisty lub gumowaty.
Zmiana koloru
Po uszkodzeniu miąższ nie zmienia barwy.
Zapach
U świeżych owocników zapach jest niewyróżniający się.
Wyróżnialność smaku miąższu
Smak miąższu jest niewyróżniający się.
Grubość
Miąższ kapelusza jest gruby.

Gdzie i kiedy rośnie

Siedlisko
Grzyb może występować w lasach liściastych, w lasach iglastych, w lasach mieszanych, w parkach lub w siedlisku typu las łęgowy.
Podłoże
Bezpośrednim podłożem wzrostu może być żywe drewno lub martwe drewno.
Sposób wyrastania
Owocniki mogą wyrastać kępkami, pojedynczo, w rozproszonych grupach, zachodzić na siebie lub być zrośnięte.
Częstość
Gatunek jest niezbyt częsty.
Owocnikowanie
Owocniki mogą pojawiać się od września do grudnia oraz w lutym.
Obszar występowania
Potwierdzono występowanie w Polsce.

Jadalność i kuchnia

Jadalność
Jadalny

Prawo

Ochrona
W Polsce nie figuruje w wykazie gatunków grzybów objętych ochroną.
Handel
W Polsce nie figuruje w wykazie grzybów dopuszczonych do obrotu.

Z czym można pomylić

FAQ

Czy łycznik późny rośnie w Polsce?

Tak, jest to gatunek rodzimy i pospolity w lasach na terenie całego kraju.

Na jakich drzewach najczęściej rośnie?

Występuje głównie na martwym drewnie drzew liściastych, takich jak buk, olsza, dąb czy brzoza.

O jakiej porze roku pojawia się ten grzyb?

Owocniki pojawiają się późną jesienią, zazwyczaj od października do grudnia, po przymrozkach.

Czy łycznik późny jest jadalny?

W Europie rzadko jada się go z powodu goryczy. Cenionym japońskim mukitake okazał się odrębny gatunek Sarcomyxa edulis, a gorzki S. serotina (osomukitake) wymaga długiego gotowania.

Czy można go spożywać na surowo?

Nie, na surowo powoduje zaburzenia żołądkowe; wymaga długiego gotowania z odlaniem wywaru.

Jaki smak ma ten gatunek?

Ma charakterystyczny, lekko gorzkawy posmak i twardawą, galaretowatą konsystencję.

Czy łycznik późny rośnie także na drewnie iglastym?

Tak, choć znacznie rzadziej, spotykany bywa na świerkach i jodłach w rejonach górskich.

Do czego pozakulinarnie wykorzystuje się ten gatunek?

Stosuje się go w naturalnym farbiarstwie do barwienia wełny na kolory oliwkowe i beżowe.

Jak dawniej postrzegano jego pojawienie się w lesie?

W tradycji ludowej jego obfity wysyp traktowano jako zwiastun nadejścia mroźnej zimy.

Czy starsze owocniki nadają się do użytku?

Starsze okazy stają się zbyt łykowate, gorzkie i twarde, przez co tracą jakąkolwiek przydatność.