Ядомы
Патрабуе апрацоўкі
У сырым выглядзе атрутны
Вызначце месцазнаходжанне, каб убачыць даныя для свайго рэгіёна.










Neoboletus xanthopus — балетавы шапкавы грыб, блізкі сваяк дубовіка крупчастаножкавага. Характарызуецца аксаміцістай карычняватай шапкай, жоўта-аранжавай ножкай з дробнай зярністасцю і імклівым пасіненнем мякаці на разрэзе.
Распазнаванне, асяроддзе пражывання і найважнейшыя адрозненні.
Грыбнік
Будова пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела: Шапка, ножка.
- Афарбоўка міцэлію каля асновы пладовага цела
- Афарбоўка міцэлію каля асновы пладовага цела: белаватая.
Афарбоўка міцэлію каля асновы пладовага цела: крэмавы або жаўтаваты (пасля высушвання).
Шапка
- Форма капялюшыка
- Форма капялюшыка: паўшарападобны.
Форма капялюшыка: выпуклы.
Форма капялюшыка: выпуклы (сплясканы профіль). - Рэльеф паверхні капялюшыка
- Рэльеф паверхні капялюшыка: гладкі.
- Покрыва капялюшыка
- у маладых пладовых цел: Покрыва капялюшыка: мучністы.
- Бляск паверхні капялюшыка
- у спелых пладовых цел: Бляск паверхні капялюшыка: бліскучы.
- Узор расколін паверхні
- у сухім стане, у старых пладовых цел: Узор расколін паверхні: патрэсканая, характар расколін не пазначаны.
- Колер капялюшыка
- Колер капялюшыка: карычневы.
Колер капялюшыка: каштанавы.
Колер капялюшыка: вохрысты.
Колер капялюшыка: сіенавы.
Колер капялюшыка: палевы.
Колер капялюшыка: тэракотава-ружовая.
Колер капялюшыка: вохрыста-карычневы.
Колер капялюшыка: жоўты.
Колер капялюшыка: жоўта-карычневай.
Колер капялюшыка: вінны.
Колер капялюшыка: фіялетавы.
у маладых пладовых цел: Колер капялюшыка: лімонна-жоўты.
у маладых пладовых цел: Колер капялюшыка: саламяна-жоўты.
у маладых пладовых цел: Колер капялюшыка: серна-жоўты.
у маладых пладовых цел: Колер капялюшыка: жоўты. - Абрыс краю капялюшыка
- Абрыс краю капялюшыка: хвалісты.
- Профіль краю капялюшыка
- Профіль краю капялюшыка: тупы.
- Пакрыццё краю
- Пакрыццё краю: аксамітны.
- Рэшткі пакрывала па краі
- Рэшткі пакрывала па краі: са звіслымі рэшткамі покрыва.
- Колер рэакцыі капялюшыка
- Колер рэакцыі капялюшыка: сіні.
Колер рэакцыі капялюшыка: сіні.
Колер рэакцыі капялюшыка: карычняваты або чарнаваты. - Дыяметр капялюшыка
- Дыяметр капялюшыка складае да 150 mm.
Ніз шапкі
- Тып гіменафора
- Тып гіменафора: трубачкі.
Трубачкі каля ножкі
- Прымацаванне гіменафора да ножкі
- Прымацаванне гіменафора да ножкі: прырослы да ножкі (трубачкі).
Прымацаванне гіменафора да ножкі: вольны ад ножкі (трубачкі).
- Форма пор
- Форма пор: круглы.
у спелых пладовых цел: Форма пор: вуглаватыя. - Колер пор пасля пашкоджання
- Колер пор пасля пашкоджання: сіні (пачатак рэакцыі).
- Колер трубачак пасля пашкоджання
- Колер трубачак пасля пашкоджання: сіні (пачатак рэакцыі).
- Натуральны колер пор
- Натуральны колер пор: жоўты.
Натуральны колер пор: аранжавы.
Натуральны колер пор: чырвоны. - Памер пор
- Памер пор: малы.
- Натуральны колер трубачак
- Натуральны колер трубачак: жоўты.
Натуральны колер трубачак: жоўта-зялёны.
Ножка і аснова
- Форма ножкі
- Форма ножкі: цыліндрычны.
Форма ножкі: булавападобны.
Форма ножкі: цыліндрычны (амаль).
Форма ножкі: брухаты (нязначна, амаль). - Аснова ножкі
- Аснова ножкі: кораняпадобна падоўжаная.
- Колер ножкі
- Колер ножкі: жоўты.
Колер ножкі: крэмавы.
Колер ножкі: белаватая.
Колер ножкі: чырвоны.
Колер ножкі: іржавага колеру. - Покрыва паверхні ножкі
- Покрыва паверхні ножкі: зярністая.
Покрыва паверхні ножкі: лускаватая. - Узор паверхні ножкі
- Узор паверхні ножкі: плямісты.
- Колер арнаментацыі ножкі
- Колер арнаментацыі ножкі: карычневы.
Колер арнаментацыі ножкі: жоўты.
Колер арнаментацыі ножкі: чырванаваты.
Колер арнаментацыі ножкі: іржавага колеру.
Колер арнаментацыі ножкі: карычняваты.
Колер арнаментацыі ножкі: жоўты або чырванаваты (пачатковы стан).
Колер арнаментацыі ножкі: іржавага колеру або карычняваты (наступны стан). - Афарбоўка паверхні ножкі пасля пашкоджання
- Афарбоўка паверхні ножкі пасля пашкоджання: сіні (паверхня ножкі).
- Даўжыня ножкі
- Даўжыня ножкі: 45–120 mm.
- Дыяметр ножкі
- Дыяметр ножкі: 20–30 mm.
- Выгіб ножкі
- Выгіб ножкі: выгнуты.
- Дыяметр зярнятак ножкі
- Дыяметр зярнятак ножкі: < 0,5 mm (прыведзенае значэнне).
- Шчыльнасць зярнятак ножкі
- Шчыльнасць зярнятак ножкі: рэдкія.
Шчыльнасць зярнятак ножкі: густыя (рэдка).
Мякаць
- Колер мякаці
- Колер мякаці: жоўты.
Колер мякаці: чырвоны (мякаць каля асновы ножкі). - Шчыльнасць мякаці
- Шчыльнасць мякаці: шчыльны.
- Колер мякаці пасля пашкоджання
- Колер мякаці пасля пашкоджання: сіні.
потым: Колер мякаці пасля пашкоджання: жоўты. - Пах мякаці
- Пах мякаці: грыбны.
Пах мякаці: невыразны (мякаць).
Пах мякаці: невыразны (мякаць). - Характар смаку мякаці
- Характар смаку мякаці: мяккі.
- Выразнасць смаку мякаці
- Выразнасць смаку мякаці: невыразны.
Выразнасць смаку мякаці: невыразны.
Дзе і калі расце
- Месцапражыванне
- Месцапражыванне: лісцевы лес.
- Субстрат
- Субстрат: глеба.
- Характар росту пладовых цел
- Характар росту пладовых цел: невялікімі групамі.
- Частата знаходак
- Перыяд плоданашэння
- Пладовыя целы з’яўляюцца у жніўні (перыяд назірання, гады назіранняў: 2016, месяцы назіранняў: 8).
- Арэал распаўсюджання
- Арэал распаўсюджання: пацверджана.
Ядомасць і кулінарыя
- Ядомасць
- Ядомы
- Патрэбная апрацоўка
- Патрабуе апрацоўкі
- Спажыванне ў сырым выглядзе
- У сырым выглядзе атрутны
Права
- Ахова
- Від не ўключаны ў польскі пералік ахоўных відаў грыбоў.
- Гандаль
- Від не ўключаны ў польскі пералік грыбоў, дапушчаных да абароту.
З чым можна паблытаць
FAQ
Ці можна есці гэты грыб сырым?
Не, сыры грыб выклікае моцнае страўнікава-кішачнае атручэнне.
Чаму мякаць сінее на разрэзе?
Гэта прыродная рэакцыя акіслення пігментаў пры кантакце з паветрам.
Якая апрацоўка абавязковая перад спажываннем?
Працяглае адварванне не менш за дваццаць хвілін са зліваннем вады.
З якімі дрэвамі грыб утварае сімбіёз?
Пераважна з дубам і букам, зрэдку з каштанам.
У якіх глебах расце гэты від?
Аддае перавагу вапнавым і нейтральным гліністым глебам.
Які смак мае прыгатаваны грыб?
Мякаць мае шчыльную тэкстуру і мяккі грыбны смак.
Ці выкарыстоўваюць грыб як фарбавальнік?
Так, ён дае ўстойлівыя жоўтыя і аліўкава-карычневыя адценні воўны.
У які перыяд года ён плоданасіць?
З канца чэрвеня па кастрычнік, пры цёплым надвор'і.
Ці расце гэты від у чыстых хвойніках?
Вельмі рэдка, від аддае перавагу цёплым лісцевым лясам.
Ці захоўваецца сіні колер пасля варкі?
Не, падчас тэрмічнай апрацоўкі сіні колер змяняецца на шараваты.
Аматар
Ніз шапкі
- Дыяметр пор
- Дыяметр пор: 0,1–0,5 mm.
- Даўжыня трубачак
- Даўжыня трубачак: да 20 mm.
Назвы і гісторыя
- Obowiązująca nazwa krajowa
- krasnoborowik żółtoczerwony
- Obowiązująca nazwa taksonomiczna
- Neoboletus xanthopus
Назіранні дома
Адбітак спораў
- Патрэбныя матэрыялы
- свежая, спелая шапка, аркуш паперы, шклянка або місачка, вада
- Час
- 2–24 h
- Выкананне
- Пакладзі шапку ніжнім бокам на паперу.
- Дадай кроплю вады наверх і накрый.
- Праз 2–24 гадзін падніміце шапку і агледзьце асадак.
Што шукаць
- Колер споравага адбітка
- Колер споравага адбітка: карычневы.
- Адценне споравага адбітка
- Адценне споравага адбітка: аліўкава-карычневы.
Пад мікраскопам
- Патрэбныя матэрыялы
- светлавы мікраскоп, прадметнае і покрыўнае шкельцы, іголка, вада, споры з адбітка
- Выкананне
- Перанясі іголкай крыху адбітка на шкельца.
- Дадай кроплю вады, накрый шкельцам і разгледзь споры.
Што шукаць
- Форма споры
- Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: верацёнападобны. Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: верацёнападобны.
- Паверхня споры
- Паверхня споры: гладкі. Паверхня споры: гладкі.
- Памеры споры
- Даўжыня 10–18 µm, шырыня 3,8–6 µm.
Памеры параўноўвай пасля каліброўкі шкалы мікраскопа.
Пробы з рэактывамі
- Патрэбныя матэрыялы
- светлавы мікраскоп, прадметнае і покрыўнае шкельцы, іголка, споры з адбітка, гатовы раствор 5% KOH, фільтравальная папера, ахоўныя акуляры і пальчаткі для працы з KOH
- Выкананне
- Перанясіце крыху спор са споравага адбітка на чыстае прадметнае шкло.
- Дадайце кроплю гатовага раствору 5% KOH і накрыйце покрыўным шкельцам.
- Выдаліце лішак вадкасці ля краю шкельца фільтравальнай паперай. Агледзіце колер спор пад мікраскопам.
Што шукаць
- Колер спор у 5% KOH
- жоўтую
Экалогія і распаўсюджанне
- Грануламетрычны склад глебы
- Грануламетрычны склад глебы: гліністая (меркаванне аўтара крыніцы).
- Вапнавасць глебы
- Вапнавасць глебы: вапнавы.
- Урадлівасць глебы
- Урадлівасць глебы: урадлівая (меркаванне аўтара крыніцы).
- Лісцевыя дрэвы ў наваколлі
- Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: дуб.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: бук.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: Quercus cerris.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: Quercus coccifera.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: Fagus sylvatica.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: Quercus frainetto.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: Carpinus orientalis.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: Quercus ilex subsp. ballota. - Мікарызныя партнёры
- Агульная сувязь віду: Мікарызныя партнёры: Quercus (агульны пералік партнёраў).
- Тып жыўлення
- Тып жыўлення: эктамікарызны.
Некулінарнае прымяненне
Асноўнае практычнае некулінарнае ўжыванне Neoboletus xanthopus звязана з рамесным фарбаваннем тэкстылю і воўны. Дзякуючы наяўнасці прыродных пігментаў, пры выкарыстанні розных пратрав высушаныя пладовыя целы даюць стойкія адценні ад вохрыста-жоўтага да аліўкава-карычневага колеру. Майстры тэкстылю цэняць такія натуральныя фарбавальнікі за іх мяккасць і святлоўстойлівасць на ваўнянай пражы. Акрамя таго, пладовыя целы гэтага віду шырока выкарыстоўваюцца ў якасці натуральных экспанатаў для мікалагічных выстаў, навучальных гербарыяў і ў батанічнай ілюстрацыі дзякуючы выразнай і кантраснай афарбоўцы ножкі і трубчастага пласта.
Гісторыя і культура
З-за таго, што Neoboletus xanthopus доўгі час не вылучаўся ў асобны таксон і разглядаўся як адна з форм дубовіка, яго культурная гісторыя цесна пераплецена з фальклорам каляровых балетаў. У народных уяўленнях Цэнтральнай Еўропы грыбы з сінеючай мякаццю і чырвона-жоўтымі адценнямі на ножцы часта асацыяваліся з магічнымі сіламі прыроды ці вядзьмарствам. У міфапаэтычных традыцыях такі колер лічыўся знакам таямнічасці лесу. Пасля марфалагічнага і генетычнага адасаблення навукоўцамі ў пачатку XXI стагоддзя від стаў яркім прыкладам сучаснай эвалюцыі мікалагічнай сістэматыкі ў еўрапейскай літаратуры.
Ядомасць і бяспека
Грыб лічыцца ўмоўна-ядомым добрай якасці пасля абавязковай дбайнай тэрмічнай апрацоўкі. У сырым альбо недастаткова правараным выглядзе ён змяшчае тэрмалабільныя раздражняльныя рэчывы, здольныя выклікаць цяжкія страўнікава-кішачныя разлады. Бяспечнае спажыванне патрабуе папярэдняга адварвання са зліваннем адвару на працягу не менш за дваццаць хвілін. Пасля належнай апрацоўкі мякаць становіцца шчыльнай і набывае прыемны грыбны смак са слабым арэхавым адценнем. У краінах Паўднёвай і Цэнтральнай Еўропы від традыцыйна цэняць нароўні з іншымі каляровымі балетамі, у той час як у некаторых паўночных рэгіёнах яго асцерагаюцца спажываць з-за рэзкай змены колеру мякаці.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Neoboletus xanthopus сустракаецца пераважна ў Цэнтральнай і Паўднёвай Еўропе, дасягаючы рэгіёнаў Міжземнамор'я і асобных раёнаў Усходняй Еўропы. Грыб аддае перавагу цёплым мясцовасцям і ўтварае мікарызу пераважна з шыракалістымі дрэвамі, асабліва дубам і букам, значна радзей з каштанам ядомым альбо хвойнымі пародамі. Асноўным субстратам з'яўляюцца ўмерана вільготныя, часта вапнавыя або нейтральныя сугліністыя і гліністыя глебы ў светлых лісцевых лясах, на ўзлесках і лясных палянах. Сезон плоданашэння доўжыцца з канца чэрвеня па кастрычнік. У паўднёвых рэгіёнах від можа з'яўляцца хвалямі пасля летніх навальніц і затрымлівацца да пачатку лістапада, тады як у больш паўночных зонах арэала яго з'яўленне абмежавана цёплымі месяцамі — ліпенем і жніўнем.
Крыніцы
- B. Assyov 2020, Yesca 32:77–118
- Gierczyk & Ślusarczyk 2020 Przegląd Przyrodniczy31(1)
- NDFF Verspreidingsatlas 0193010 (także [32])
- Assyov B. (2020). Neoboletus xanthopus — additional data and iconography of a widespread, but frequently neglected species. Yesca 32:77–118. Opis angielski s.101–115.
- Pilzbuch/Pilzwelten. Gelbfüßiger Hexenröhrling, Neoboletus xanthopus. Własne użycie nazw niemieckich i opis atlasowy autora strony.
- Moreno G., Sánchez-Dueñas G., Alvarado P. (2025). Neoboletus xanthopus, una especie confundida con N.erythropus. Bol.Soc.Micol.Madrid49:85–92; materiał AH58353.
Даследчык
Ядомасць і кулінарыя
Ustalenia źródłowe: jadalność, spożycie i wykorzystanie
- Ядомасць
- Ядомы — źródło oznaczenia
Pilzbuch/Pilzwelten. Gelbfüßiger Hexenröhrling, Neoboletus xanthopus. Własne użycie nazw niemieckich i opis atlasowy autora strony. · Speisewert: аўтар сумеснай карткі N.xanthopus іN.erythropus ацэньвае абодва як ядомыя і выразна выключае ўжыванне ў сырым выглядзе. Гэта атласная ацэнка аўтара, без відавога таксікалагічнага тэсту; патрабаванне награвання зафіксавана асобна.
- Патрэбная апрацоўка
- Патрабуе апрацоўкі
Pilzbuch/Pilzwelten. Gelbfüßiger Hexenröhrling, Neoboletus xanthopus. Własne użycie nazw niemieckich i opis atlasowy autora strony. · Speisewert/Beschreibung: N.xanthopus як грыб, які патрабуе дбайнай тэрмічнай апрацоўкі, у сырым выглядзе моцна непераносны; відавы бяспечны мінімум часу ці тэмпературы не вызначаны.
- Спажыванне ў сырым выглядзе
- Атрутны
Materiał: surowy
Pilzbuch/Pilzwelten. Gelbfüßiger Hexenröhrling, Neoboletus xanthopus. Własne użycie nazw niemieckich i opis atlasowy autora strony. · Захаваная старонка віду Pilzbuch/Pilzwelten, L89 і L100: Gelbfüßige Hexenröhrlinge атрутныя / моцна непераносныя ў сырым выглядзе. Ацэнка аўтара атласа, відавы таксін або бяспечны мінімум падрыхтоўкі не вызначаны.
Навуковыя назвы і таксанамія
- Цяперашняя навуковая назва
Neoboletus xanthopus
Навуковыя назвы і таксанамія
Neoboletus xanthopus (Klofac & A. Urb.) Klofac & A. Urb. належыць да сямейства баравіковых (Boletaceae). Сучасная камбінацыя была апублікавана ў Index Fungorum у 2014 годзе (пад рэгістрацыйным нумарам 550948). Базавай назвай з'яўляецца Boletus xanthopus Klofac & A. Urb., утвораная ў тым жа годзе.
Абсяг таксона і абмежаванні вызначэння
Філагенетычныя даследаванні і марфалагічныя аналізы пацвердзілі адрознасць N. xanthopus ад N. luridiformis, паказаўшы пры гэтым шырокую фенатыпічную варыябельнасць, якая ўскладняе адназначнае раздзяленне гэтых таксонаў выключна на падставе асобных макраскапічных прымет.
Экалогія і распаўсюджанне
- Грануламетрычны склад глебы
- Грануламетрычны склад глебы: гліністая (меркаванне аўтара крыніцы). [32]
- Частата знаходак
- Нідэрланды: Частата знаходак: вельмі рэдкі. [32]
Балгарыя: Частата знаходак: звычайны. [21]
Грэцыя: Частата знаходак: звычайны. [21] - Урадлівасць глебы
- Урадлівасць глебы: урадлівая (меркаванне аўтара крыніцы). [32]
- Хвойныя дрэвы ў наваколлі
- Хвойныя дрэвы ў наваколлі: піхта. [21]
Лабараторная дыягностыка
Dane ustrukturyzowane
Базідыі
- Аптычны выгляд базідыі
- Аптычны выгляд базідыі: гіялінавы. [21]
- Даўжыня стэрыгмы базідыі
- Даўжыня стэрыгмы базідыі: 5–6 µm. [30]
Даўжыня стэрыгмы базідыі: да 4 µm. [21] - Колькасць спор на базідыі
- Колькасць спор на базідыі складае 4. [21]
Колькасць спор на базідыі складае 4. [30] - Афарбоўка базідыі
- Афарбоўка базідыі: жоўты. [21]
Каўлацыстыды
Пражкі
Гіменіяльныя цыстыды
- Наяўнасць гіменіяльных псеўдацыстыд
- Наяўнасць гіменіяльных псеўдацыстыд: наяўны. [21]
- Арганізацыя хейлацыстыд
- Арганізацыя хейлацыстыд: паласа. [21]
- Наяўнасць цыстыд у гіменіі
- Наяўнасць цыстыд у гіменіі: наяўны. [21]
Наяўнасць цыстыд у гіменіі: наяўны. [30] - Форма вяршыні гіменіяльнай цыстыды
- Форма вяршыні гіменіяльнай цыстыды: з верхавінным вырастам. [21]
Форма вяршыні гіменіяльнай цыстыды: з верхавінным вырастам (часта). [21] - Афарбоўка гіменіяльнай цыстыды
- Афарбоўка гіменіяльнай цыстыды: жоўты (мядовага колеру). [21]
Афарбоўка гіменіяльнай цыстыды: жоўты (мядовага колеру). [21] - Уздуцце цыстыды
- Уздуцце цыстыды: брухаты. [21]
- Даўжыня гіменіяльнай цыстыды
- Даўжыня гіменіяльнай цыстыды: 23,5–47,5 µm. [21]
Даўжыня гіменіяльнай цыстыды: 13–23 µm. [21] - Доля даўжыні шыйкі цыстыды
- Доля даўжыні шыйкі цыстыды: да трэці даўжыні ўсёй клеткі. [21]
- Наяўнасць шыйкі цыстыды
- Наяўнасць шыйкі цыстыды: наяўны. [21]
- Шырыня шыйкі цыстыды — клас
- Шырыня шыйкі цыстыды — клас: вузкая. [21]
- Аптычны выгляд гіменіяльнай цыстыды
- Аптычны выгляд гіменіяльнай цыстыды: гіялінавы. [21]
Аптычны выгляд гіменіяльнай цыстыды: гіялінавы. [21] - Форма гіменіяльнай цыстыды
- Форма гіменіяльнай цыстыды: булавападобны. [21]
Форма гіменіяльнай цыстыды: Бутэлькападобная. [21]
Форма гіменіяльнай цыстыды: верацёнападобны. [21]
Форма гіменіяльнай цыстыды: Бутэлькападобная. [21]
Форма гіменіяльнай цыстыды: булавападобны. [30]
Форма гіменіяльнай цыстыды: Бутэлькападобная. [30]
Форма гіменіяльнай цыстыды: Бутэлькападобная (вельмі рэдка). [21] - Таўшчыня сценкі пазначанай гіменіяльнай цыстыды
- Таўшчыня сценкі пазначанай гіменіяльнай цыстыды: танкасценны. [21]
Таўшчыня сценкі пазначанай гіменіяльнай цыстыды: танкасценны. [21] - Шырыня гіменіяльнай цыстыды
- Шырыня гіменіяльнай цыстыды: 3–6 µm. [21]
Шырыня гіменіяльнай цыстыды: 6–10,5 µm. [21] - Рэгулярнасць формы псеўдацыстыд
- Рэгулярнасць формы псеўдацыстыд: нерэгулярную (у высокай ступені, часта). [21]
- Наяўнасць плеўрацыстыд
- Наяўнасць плеўрацыстыд: наяўны. [21]
Астатнія лабараторныя прыкметы
- Галінаванне гіфы кантэксту
- Галінаванне гіфы кантэксту: разгалінаваны. [21]
- Выгнутасць гіфы кантэксту
- Выгнутасць гіфы кантэксту: звілістая. [21]
- Перагародкі гіфы кантэксту
- Перагародкі гіфы кантэксту: з перагародкамі. [21]
- Клас сценкі гіфы кантэксту
- Клас сценкі гіфы кантэксту: танкасценны. [21]
- Шырыня гіф кантэксту
- Шырыня гіф кантэксту: 3,5–7 µm. [21]
- Фертыльнасць края гіменафора
- Фертыльнасць края гіменафора: стэрыльная. [21]
- Колер змесціва трамбаплерных гіфаў
- Колер змесціва трамбаплерных гіфаў: жоўты (залаціста-жоўтая). [21]
- Наяўнасць трамбаплерных гіфаў
- Наяўнасць трамбаплерных гіфаў: наяўны. [21]
Скурка шапкі
- Размяшчэнне гіфаў скуркі капялюшыка
- Размяшчэнне гіфаў скуркі капялюшыка: пераплеценыя. [21]
Размяшчэнне гіфаў скуркі капялюшыка: пераплеценыя. [30]
Размяшчэнне гіфаў скуркі капялюшыка: пераплеценыя. [35] - Даўжыня элементаў скуркі шапкі
- Даўжыня элементаў скуркі шапкі: 37–80 µm. [30]
- Форма элементаў скуркі капялюшыка
- Форма элементаў скуркі капялюшыка: цыліндрычны. [30]
- Шырыня элементаў скуркі капялюшыка
- Шырыня элементаў скуркі капялюшыка: да 5 µm. [35]
Шырыня элементаў скуркі капялюшыка: 5–8 µm. [30] - Галінаванне гіфы скуркі
- Галінаванне гіфы скуркі: разгалінаваны. [21]
Галінаванне гіфы скуркі: разгалінаваны (раздвоеныя). [30] - Прапорцыі гіфы скуркі
- Прапорцыі гіфы скуркі: стройны. [21]
- Перагародкі гіф скуркі
- Перагародкі гіф скуркі: з перагародкамі. [21]
Перагародкі гіф скуркі: з перагародкамі. [30] - Клас сценкі гіфы скуркі шапкі
- Клас сценкі гіфы скуркі шапкі: танкасценны. [21]
- Інкрустацыя гіф скуркі
- Інкрустацыя гіф скуркі: наяўны. [21]
Інкрустацыя гіф скуркі: наяўны. [35]
Інкрустацыя гіф скуркі: наяўны (часам, каля верхавіны, смалісты). [21] - Колер пігменту скуркі
- Колер пігменту скуркі: карычняваты. [30]
Колер пігменту скуркі: жоўта-карычневай (месцазнаходжанне пігменту не пададзена). [21] - Будова скуркі капялюшыка
- Будова скуркі капялюшыка: трыхадэрм. [13]
Будова скуркі капялюшыка: трыхадэрм. [30]
Будова скуркі капялюшыка: трыхадэрм. [35] - Форма верхавіны канцавой клеткі скуркі шапкі
- Форма верхавіны канцавой клеткі скуркі шапкі: закруглены. [13]
Форма верхавіны канцавой клеткі скуркі шапкі: звужаецца. [13]
Форма верхавіны канцавой клеткі скуркі шапкі: шарападобны (пашыраны). [21] - Даўжыня канцавой клеткі скуркі шапкі
- Даўжыня канцавой клеткі скуркі шапкі: 8,5–39 µm. [13]
- Форма канцавой клеткі скуркі шапкі
- Форма канцавой клеткі скуркі шапкі: булавападобны. [13]
Форма канцавой клеткі скуркі шапкі: цыліндрычны (амаль). [21]
Форма канцавой клеткі скуркі шапкі: яйкападобны (падоўжаны). [21]
Форма канцавой клеткі скуркі шапкі: цыстыдыяпадобная. [21]
Форма канцавой клеткі скуркі шапкі: ампалападобная. [21]
Форма канцавой клеткі скуркі шапкі: шарападобны (зрэдку). [21] - Шырыня канцавой клеткі скуркі шапкі
- Шырыня канцавой клеткі скуркі шапкі: 3–11 µm. [13]
Рэакцыі з рэактывамі
- Рэакцыя на шчолачныя рэагенты
- Рэакцыя на шчолачныя рэагенты: жоўтая. [21]
Споры
- Сярэднія суадносіны даўжыні і шырыні споры
- Сярэднія суадносіны даўжыні і шырыні споры: 2,8 (сярэдняе значэнне). [37]
Сярэднія суадносіны даўжыні і шырыні споры: 2,3–2,9 (сярэдняе значэнне). [37] - Колер спор пад мікраскопам
- Колер спор пад мікраскопам: жоўты. [21]
Колер спор пад мікраскопам: залаціста-жоўтая. [21]
Колер спор пад мікраскопам: жаўтаваты. [30] - Кроплі ўнутры споры
- Кроплі ўнутры споры: наяўны. [13]
Кроплі ўнутры споры: наяўны. [30]
Кроплі ўнутры споры: 1–3 (вялікія кроплі). [21] - Даўжыня споры
- Даўжыня споры: 12,3–18 µm. [30]
Даўжыня споры: 10,5–16 µm. [13]
Даўжыня споры: 10–16 µm. [35] - Суадносіны даўжыні і шырыні споры
- Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 2–3,2. [13]
- Форма споры
- Форма споры: эліпсоідны. [13]
Форма споры: верацёнападобны. [13]
Форма споры: эліпсоідны. [30]
Форма споры: верацёнападобны. [30] - Аб'ём споры
- Аб'ём споры: 154–213 µm³ (дыяпазон сярэдніх значэнняў для збораў). [21]
Трама гіменафора
- Тып трамы гіменафора
- Тып трамы гіменафора: білатэральная (падтып Boletus). [13]
- Аптычны выгляд гіф трамы
- Аптычны выгляд гіф трамы: гіялінавы. [21]
- Клас сценкі гіф трамы
- Клас сценкі гіф трамы: танкасценны. [21]
- Таўшчыня сценкі гіфаў трамы
- Таўшчыня сценкі гіфаў трамы: да 1 µm. [21]
- Шырыня гіф трамы
- Шырыня гіф трамы: 3,5–10,5 µm. [21]
Матэрыял і метады даследаванняў
Апісанне прымет — крыніца і абсяг
Матэрыял: Пладовыя целы N. xanthopus, даследаваныя аўтарам з Балгарыі і Грэцыі, серыя SOMF.
Аб'ём прачытанага: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Строгая верхняя мяжа не з'яўляецца ніжняй папуляцыйнай мяжой ці акругленай мяжой, уключанай у дыяпазон.
Апісанне прымет — крыніца і абсяг
Матэрыял: Незалежнае апісанне з атласа Neoboletus xanthopus; адсутнічае пазначаны пацвярджальны экзэмпляр або даследчая проба.
Аб'ём прачытанага: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не былі верыфікаваныя.
Абмежаванні: Апісанне аўтара атласа, без першаснага кантраляванага эксперыменту. Зафіксаваны выключна лагодны характар смаку; інструкцыі па каштаванні не пераносіліся.
Мікраскапічныя даныя — крыніца і абмежаванні
Матэрыял: AH58353, Іспанія, n=30 спор.
Аб'ём прачытанага: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не былі верыфікаваныя.
Абмежаванні: Не ўдакладнены N базідый або цыстыд, а таксама канкрэтнае асяроддзе кожнага вымярэння.
Мікраскапічныя даныя — крыніца і абмежаванні
Матэрыял: Даследаваныя ў першакрыніцы калекцыі N.xanthopus з Балгарыі і Грэцыі; n=50 спор на экзэмпляр; вымярэнні ў вадзе.
Аб'ём прачытанага: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Дыяпазон сярэдніх значэнняў даследаваных калекцый, а не дыяпазон адзінкавых суадносін Q або адзіныя агульныя суадносіны.
Archiwalny opis siedliska
W Europie Południowej gatunek rośnie w ciepłolubnych dąbrowach i lasach dębowo-grabowych na glebach wapiennych oraz krzemianowych, wchodząc w mikoryzę głównie z dębami (Quercus cerris, Q. frainetto, Q. coccifera), rzadziej pod bukami.
Archiwalny opis siedliska
W Holandii grzyb uchodzi za ektomikoryzowy gatunek skrajnie rzadki, związany z dębami, notowany na pojedynczych stanowiskach.
Archiwalny opis siedliska
Znaleziska w Bułgarii i Grecji notowano od maja do października, natomiast jedyny potwierdzony zbiór w Polsce pochodzi z sierpnia.
- Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Даўжыня стэрыгмы базідыі
- Materiał badania: Hiszpania, Madrid, Paredes de Buitrago, humus pod Quercus ilex subsp.ballota,10.10.2024, leg.G.Sánchez-Dueñas, AH58353. Sekwencje ITS PV583767, LSU PV583908, RPB2 PV592032, TEF1 PV592033. 5–6 µm [30]
Materiał badania: Materiały N.xanthopus z Bułgarii i Grecji w SOMF, autorskie zbiory i okazy dostarczone przez korespondentów; wykaz druk114–115. Metody i pomiary druk102–104. Materiał suszony, ponownie nawodniony (przygotowanie opisano w Metodach): do 4 µm [21] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Колькасць спор на базідыі
- Liczba zarodników na jednej podstawce wynosi 4. [21] [30]
- Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Даўжыня базідыі
- 27–34 µm [16]
21,5–31,5 µm [13]
Materiał badania: Hiszpania, Madrid, Paredes de Buitrago, humus pod Quercus ilex subsp.ballota,10.10.2024, leg.G.Sánchez-Dueñas, AH58353. Sekwencje ITS PV583767, LSU PV583908, RPB2 PV592032, TEF1 PV592033. 45–55 µm [30] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Шырыня базідыі
- 9–12,5 µm [13]
Materiał badania: Hiszpania, Madrid, Paredes de Buitrago, humus pod Quercus ilex subsp.ballota,10.10.2024, leg.G.Sánchez-Dueñas, AH58353. Sekwencje ITS PV583767, LSU PV583908, RPB2 PV592032, TEF1 PV592033. 9–11 µm [30] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Шырыня элементаў скуркі капялюшыка
- Materiał badania: Holotyp Boletus xanthopus, WU31411; oryginalny protolog2014, sekwencja GenBankKM027387. do 5 µm [35]
Materiał badania: Hiszpania, Madrid, Paredes de Buitrago, humus pod Quercus ilex subsp.ballota,10.10.2024, leg.G.Sánchez-Dueñas, AH58353. Sekwencje ITS PV583767, LSU PV583908, RPB2 PV592032, TEF1 PV592033. 5–8 µm [30] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Даўжыня споры
- Materiał badania: Holotyp Boletus xanthopus, WU31411; oryginalny protolog2014, sekwencja GenBankKM027387. 13,5–15 µm (skrajnie 10–16 µm) [35]
10,5–16 µm [13]
Materiał badania: Hiszpania, Madrid, Paredes de Buitrago, humus pod Quercus ilex subsp.ballota,10.10.2024, leg.G.Sánchez-Dueñas, AH58353. Sekwencje ITS PV583767, LSU PV583908, RPB2 PV592032, TEF1 PV592033. 12,3–17,1 µm (skrajnie do 18 µm) [30] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Шырыня споры
- Materiał badania: Holotyp Boletus xanthopus, WU31411; oryginalny protolog2014, sekwencja GenBankKM027387. 4–5 µm (skrajnie 3,8–5,5 µm) [35]
Materiał badania: Hiszpania, Madrid, Paredes de Buitrago, humus pod Quercus ilex subsp.ballota,10.10.2024, leg.G.Sánchez-Dueñas, AH58353. Sekwencje ITS PV583767, LSU PV583908, RPB2 PV592032, TEF1 PV592033. 4,5–5,9 µm (skrajnie do 6 µm) [30]
4–6 µm [13]
Metody i zapisy źródłowe — Materiały N.xanthopus z Bułgarii i Grecji w SOMF, autorskie zbiory i okazy dostarczone przez korespondentów; wykaz druk114–115. Metody i pomiary druk102–104.
Stan materiału: suszony.
Pochodzenie materiału: Bulgaria and Greece.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: KOH. Stężenie: 5%; podstawa procentowa niepodana. Opis metody w źródle: Rehydratowane suszone okazy; preparaty w5%KOH, fakultatywnie czerwień Kongo w amoniaku dla kontrastu. AmScopeT360B/MU900, pomiary skalibrowanych fotografii, Carnoy2.0 i Piximetre5.10. Zarodniki mierzono osobno w wodzie; to medium dotyczy ich wymiarów, nie barwy w KOH.
Wygląd optyczny podstawki — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: basidia hyaline. Hialinowość oddzielono od żółtego zabarwienia wKOH.” [21]
Układ strzępek skórki — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: trichodermium of strongly interwoven ... hyphae; układ strzępek oddzielony od kształtu ich końcowych komórek.” [21]
Długość sterygmy podstawki — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: sterigmata up to4µm; nie podano dolnej granicy.” [21]
Obecność pseudocystyd hymenialnych — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: pseudocystidia present at pores edges; osobny rodzaj komórek i położenie, bez wymyślonej liczebności.” [21]
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: basidia four-spored;4zarodniki na jednej podstawce, nie liczba zbadanych podstawek.” [21]
Barwa podstawki — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: podstawki prawie bezbarwne do miodowożółtych, okazjonalnie jaskrawożółte w5%KOH. Zapisano żółtą barwę podstawową, odrębną od hialinowości; dokładny odcień i częstość zachowano w źródle.” [21]
Wygląd optyczny cystyd hymenialnych — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: cheilocystidia i pleurocystidia jawnie hialinowe; wspólny wynik grupy obu struktur w tej samej serii i metodzie.” [21]
Obecność cystyd w hymenium — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: cheilocystydy i pleurocystydy opisane w hymenium badanego materiału. Sama obecność oddzielona od ich typu i kształtu.” [21]
Kształt szczytu cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: cheilocystidia often with mucronate apex; obecność wyrostka. Częstość often zachowana w źródle, nie przypisana innym kształtom.” [21]
Długość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: cheilo-cell, jawny zakres 13–23µm; cheilo i pleuro są odrębnymi celami tego samego badania.” [21]
Długość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: pleuro-cell, jawny zakres 23.5–47.5µm; cheilo i pleuro są odrębnymi celami tego samego badania.” [21]
Kształt cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: cheilocystidia clavate or lageniform; dokładny brzeg porów, nie pleurocystydy.” [21]
Kształt cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: pleurocystidia fusiform-ventricose; podstawowy kształt wrzecionowaty, brzuszkowate rozdęcie i szyjka pozostają odrębnie udokumentowane, oczekując dokładnych atrybutów.” [21]
Kształt cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: pleurocystidia very rarely lageniform; możliwość butelkowatego kształtu, bardzo rzadka częstość nie zostaje zastąpiona kodem often.” [21]
Grubość ściany dokładnie określonej cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: thin-walled cheilo- i pleurocystidia, zachowane w oddzielnych celach.” [21]
Szerokość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: cheilo-cell, jawny zakres 3–6µm; cheilo i pleuro są odrębnymi celami tego samego badania.” [21]
Szerokość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: pleuro-cell, jawny zakres 6–10.5µm; cheilo i pleuro są odrębnymi celami tego samego badania.” [21]
Inkrustacja strzępek skórki — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: terminal elements ... sometimes apically encrusted with resinous substance; obecność osadu na szczytach, bez utożsamienia żywicznej substancji z pigmentem.” [21]
Obecność pleurocystyd — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: własny opis i pomiary pleurocystyd potwierdzają ich obecność w badanym hymenium.” [21]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „Druk103/PDF105: basidiospores yellow to golden yellow in5%KOH; barwa preparatu, nie wysypu.” [21]
Metody i zapisy źródłowe — Hiszpania, Madrid, Paredes de Buitrago, humus pod Quercus ilex subsp.ballota,10.10.2024, leg.G.Sánchez-Dueñas, AH58353. Sekwencje ITS PV583767, LSU PV583908, RPB2 PV592032, TEF1 PV592033.
Numer okazu: AH58353.
Pochodzenie materiału: Paredes de Buitrago, Madrid, Spain.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Opis metody w źródle: Opis makroskopowy na świeżym materiale. Mikroskopia przy użyciu wody destylowanej,10%wodorotlenku amonu i odczynnika Melzera. Autorzy nie przypisują wprost pojedynczego medium każdemu wymiarowi; zachowano to ograniczenie, bez utożsamienia z5%KOH serii Assyova.
Układ strzępek skórki — zapis źródłowy: „Druk88: źródłowy opis pileipellis_hypha_arrangement AH58353; pigment wakuolarny osobno od barwy, nie przyścienny.” [30]
Długość sterygmy podstawki — zapis źródłowy: „Druk88, AH58353: jawny wynik basidium_sterigma_length; dokładna anatomia i skrajne granice zachowane, bez domysłu medium.” [30]
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „Druk88, AH58353: jawny wynik basidia_spore_count; dokładna anatomia i skrajne granice zachowane, bez domysłu medium.” [30]
Długość podstawki — zapis źródłowy: „Druk88, AH58353: jawny wynik basidium_length; dokładna anatomia i skrajne granice zachowane, bez domysłu medium.” [30]
Kształt podstawki — zapis źródłowy: „Druk88: źródłowy opis basidium_shape AH58353; pigment wakuolarny osobno od barwy, nie przyścienny.” [30]
Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „Druk88, AH58353: jawny wynik basidium_width; dokładna anatomia i skrajne granice zachowane, bez domysłu medium.” [30]
Długość kaulocystyd — zapis źródłowy: „Druk88, AH58353: jawny wynik caulocystidia_length; dokładna anatomia i skrajne granice zachowane, bez domysłu medium.” [30]
Szerokość kaulocystyd — zapis źródłowy: „Druk88, AH58353: jawny wynik caulocystidia_width; dokładna anatomia i skrajne granice zachowane, bez domysłu medium.” [30]
Obecność cystyd w hymenium — zapis źródłowy: „Druk88: Cistidios presentes en cara del tubo; obecność dotyczy badanego hymenium AH58353.” [30]
Kształt cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk88: źródłowy opis hymenial_cystidium_shape AH58353; pigment wakuolarny osobno od barwy, nie przyścienny.” [30]
Długość elementów skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Druk88, AH58353: jawny wynik pileipellis_element_length; dokładna anatomia i skrajne granice zachowane, bez domysłu medium.” [30]
Kształt elementów skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Druk88: źródłowy opis pileipellis_element_shape AH58353; pigment wakuolarny osobno od barwy, nie przyścienny.” [30]
Szerokość elementów skórki — zapis źródłowy: „Druk88, AH58353: jawny wynik pileipellis_element_width; dokładna anatomia i skrajne granice zachowane, bez domysłu medium.” [30]
Barwa pigmentu skórki — zapis źródłowy: „Druk88: źródłowy opis pileipellis_pigment_colour AH58353; pigment wakuolarny osobno od barwy, nie przyścienny.” [30]
Organizacja skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Druk88: źródłowy opis pileipellis_structure AH58353; pigment wakuolarny osobno od barwy, nie przyścienny.” [30]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „Druk88: źródłowy opis spore_colour_microscopy AH58353; pigment wakuolarny osobno od barwy, nie przyścienny.” [30]
Krople wewnątrz zarodnika — zapis źródłowy: „Druk88: źródłowy opis spore_guttules AH58353; pigment wakuolarny osobno od barwy, nie przyścienny.” [30]
Długość zarodnika — zapis źródłowy: „Druk88, AH58353: jawny wynik spore_length; dokładna anatomia i skrajne granice zachowane, bez domysłu medium.” [30]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Druk88: źródłowy opis spore_shape AH58353; pigment wakuolarny osobno od barwy, nie przyścienny.” [30]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Druk88: źródłowy opis spore_surface AH58353; pigment wakuolarny osobno od barwy, nie przyścienny.” [30]
Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Druk88, AH58353: jawny wynik spore_width; dokładna anatomia i skrajne granice zachowane, bez domysłu medium.” [30]
Metody i zapisy źródłowe — Holotyp Boletus xanthopus, WU31411; oryginalny protolog2014, sekwencja GenBankKM027387.
Numer okazu: WU31411.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Układ strzępek skórki — zapis źródłowy: „IndexFungorum184:1: trichoderm consisting of interwoven hyphae.” [35]
Szerokość elementów skórki — zapis źródłowy: „IndexFungorum184:1: interwoven hyphae up to5µm broad; cała strzępka, nie komórka końcowa.” [35]
Inkrustacja strzępek skórki — zapis źródłowy: „IndexFungorum184:1: hyphae more or less heavily incrusted with brownish pigment; inkrustacja pigmentowa, źródłowy zmienny stopień zachowany w badaniu.” [35]
Organizacja skórki kapelusza — zapis źródłowy: „IndexFungorum184:1: pileipellis a trichoderm.” [35]
Długość zarodnika — zapis źródłowy: „IndexFungorum184:1: (10–)13.5–15(–16)µm; zwykłe i skrajne granice zachowane.” [35]
Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „IndexFungorum184:1: (3.8–)4–5(–5.5)µm; dokładne granice, bez obliczaniaQ ze skrajności.” [35]
Metody i zapisy źródłowe — B. Assyov 2020, Yesca 32:77–118
Długość podstawki; Kształt podstawki; Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „Maczugowate podstawki 21,5–31,5 × 9–12,5 µm; cztery sterygmy długości do 4 µm. Średni iloraz długości/szerokości 2,5; hialinowe, w 5% KOH bezbarwne lub miodowożółte, czasem jaskrawożółte.” [13]
Typ tramy hymenoforu — zapis źródłowy: „Trama bilateralna typu Boletus; strzępki 3,5–10,5 µm szerokości, hialinowe, niemal bezbarwne w 5% KOH; cienkościenne albo miejscami ze ścianą do 1 µm.” [13]
Organizacja skórki kapelusza; Kształt wierzchołka komórki końcowej skórki kapelusza; Długość komórki końcowej skórki kapelusza; Kształt komórki końcowej skórki kapelusza; Szerokość komórki końcowej skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Skórka: trichoderm silnie splątanych, smukłych, falistych, septowanych, rozgałęzionych, czasem rozwidlonych i cienkościennych strzępek z żółtobrązowym pigmentem w 5% KOH. Końce 8,5–39 × 3–11 µm: subcylindryczne, z okrągłym, zwężającym się albo kulisto poszerzonym końcem; wydłużone jajowate, cystydopodobne, ampułkowate, maczugowate, czasem kuliste. Niekiedy na końcu inkrustowane substancją żywiczną.” [13]
Krople wewnątrz zarodnika; Kształt zarodnika; Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Zarodniki elipsoidalne do wrzecionowatych, gładkie, z 1–3 dużymi gutulami; żółte do złotożółtych w 5% KOH. Barwa preparatu nie jest barwą wysypu.” [13]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „10,5–16×4–6µm; średnie kolekcji12–14,3×4,8–5,5µm.” [13]
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Iloraz długości i szerokości Q 2–3,2; średnie dla kolekcji 2,3–2,9. Objętość ma osobną obserwację spore_volume, z jednostką µm³.” [13]
Metody i zapisy źródłowe — Gierczyk & Ślusarczyk 2020 Przegląd Przyrodniczy31(1)
Metody i zapisy źródłowe — Materiały N.xanthopus z Bułgarii i Grecji w SOMF, autorskie zbiory i okazy dostarczone przez korespondentów; wykaz druk114–115. Metody i pomiary druk102–104.
Stan materiału: suszony.
Pochodzenie materiału: Bulgaria and Greece.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: KOH. Stężenie: 5%; podstawa procentowa niepodana. Opis metody w źródle: Rehydratowane suszone okazy; preparaty w5%KOH, fakultatywnie czerwień Kongo w amoniaku dla kontrastu. AmScopeT360B/MU900, pomiary skalibrowanych fotografii, Carnoy2.0 i Piximetre5.10. Zarodniki mierzono osobno w wodzie; to medium dotyczy ich wymiarów, nie barwy w KOH.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: water. Opis metody w źródle: Assyov2020, druk102: spores measured in water,50 normally developed spores per specimen. Collection means reported in the source, not calculated from pooled extreme bounds.
Organizacja cheilocystyd; Kształt szczytu cystydy hymenialnej; Rozdęcie cystydy; Krzywizna szyjki cystydy; Obecność szyjki cystydy; Szerokość szyjki cystydy — klasa; Kształt cystydy hymenialnej; Regularność kształtu pseudocystyd; Płodność krawędzi hymenoforu — zapis źródłowy: „Druk103–104/PDF105–106: exact source cheilocystidium, pleurocystidium or pseudocystidium description; neck belongs to pleurocystidium, mucronate apex to cheilocystidium.” [21]
Rozgałęzienie strzępki kontekstu; Krzywizna strzępki kontekstu; Przegrody strzępki kontekstu; Klasa ściany strzępki kontekstu; Wygląd optyczny strzępek tramy; Klasa ściany strzępek tramy; Rozgałęzienie strzępki skórki; Krzywizna strzępki skórki; Proporcje strzępki skórki; Przegrody strzępki skórki; Klasa ściany strzępki skórki; Obecność strzępek tromboplerowych — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: source pileipellis, hymenophoral trama or fruitbody context hyphae; tissue targets kept separate.” [21]
Szerokość strzępek kontekstu; Grubość ściany strzępek tramy; Szerokość strzępek tramy — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: context hyphae3.5–7µm; trama hyphae3.5–10.5µm, thin walled or wall up to1µm. No lower wall bound inferred.” [21]
Barwa cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk103–104/PDF105–106: cheilo/pleuro almostcolourless to honeyyellow in5%KOH. Stored honey yellow does not replace the retained colourless lower end in source documentation.” [21]
Udział długości szyjki cystydy — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: narrow neck up to1/3of the whole pleurocystidium length; exact fraction retained.” [21]
Wygląd optyczny cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk103–104/PDF105–106: exact cells described as hyaline; nearly colourless to honey yellow in5%KOH is a separate preparation colour range.” [21]
Inkrustacja strzępek skórki — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: terminal apices sometimes with resinous encrustation; composition, anatomical position and frequency separate.” [21]
Kształt wierzchołka komórki końcowej skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: apex sometimes spherically enlarged; globose form and enlargement recorded separately.” [21]
Kształt komórki końcowej skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: subcylindrical, elongateovoid, cystidioid, ampulliform, clavate or occasionallyspherical; modifiers belong only to their own shape.” [21]
Krople wewnątrz zarodnika — zapis źródłowy: „Druk103/PDF105: with1–3largeguttules; chemical identity unresolved.” [21]
Objętość zarodnika — zapis źródłowy: „Druk103/PDF105: averageVm154–213µm³; range of collection means, not individual volumes.” [21]
Barwa zawartości strzępek tromboplerowych — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: tromboplerous hyphae golden yellow in5%KOH; medium-bound contents colour, not a chemical change.” [21]
Metody i zapisy źródłowe — Hiszpania, Madrid, Paredes de Buitrago, humus pod Quercus ilex subsp.ballota,10.10.2024, leg.G.Sánchez-Dueñas, AH58353. Sekwencje ITS PV583767, LSU PV583908, RPB2 PV592032, TEF1 PV592033.
Numer okazu: AH58353.
Pochodzenie materiału: Paredes de Buitrago, Madrid, Spain.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Opis metody w źródle: Opis makroskopowy na świeżym materiale. Mikroskopia przy użyciu wody destylowanej,10%wodorotlenku amonu i odczynnika Melzera. Autorzy nie przypisują wprost pojedynczego medium każdemu wymiarowi; zachowano to ograniczenie, bez utożsamienia z5%KOH serii Assyova.
Rozgałęzienie strzępki skórki; Krzywizna strzępki skórki; Przegrody strzępki skórki — zapis źródłowy: „Druk88: source pileipellis elements cylindrical, flexuous, septate and bifurcately branched, AH58353.” [30]
Metody i zapisy źródłowe — Materiały N.xanthopus z Bułgarii i Grecji w SOMF, autorskie zbiory i okazy dostarczone przez korespondentów; wykaz druk114–115. Metody i pomiary druk102–104.
Stan materiału: suszony.
Pochodzenie materiału: Bulgaria and Greece.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: KOH. Stężenie: 5%; podstawa procentowa niepodana. Opis metody w źródle: Rehydratowane suszone okazy; preparaty w5%KOH, fakultatywnie czerwień Kongo w amoniaku dla kontrastu. AmScopeT360B/MU900, pomiary skalibrowanych fotografii, Carnoy2.0 i Piximetre5.10. Zarodniki mierzono osobno w wodzie; to medium dotyczy ich wymiarów, nie barwy w KOH.
Barwa pigmentu skórki — zapis źródłowy: „Druk104/PDF106: pigment yellow brown in5%KOH; location unreported, not inferred as parietal, vacuolar or encrusting.” [21]
Назвы і тоеснасць віду
Польская назва: Польскае мікалагічнае таварыства ў рэкамендацыі № 1/2021 прыводзіць назву «krasnoborowik żółtoczerwony». У слупку папярэдняй назвы пазначана «няма»; дакумент не пацвярджае, што «żółtonogi» была ранейшай афіцыйнай назвай. У прагледжаных незалежных крыніцах не знойдзена падстаў для пераводу даўніх польскіх запісаў сэрвісу ў альтэрнатыўныя назвы. Даўнія запісы і папярэднія ацэнкі застаюцца ў гісторыі.
Наменклатура і тып: Першапачатковая назва — Boletus xanthopus Klofac & A. Urb., апублікаваная 23 жніўня 2014 г. у Index Fungorum 184:1, IF550676. Галатыпам з'яўляецца WU31411, з паслядоўнасцю KM027387. Камбінацыя Neoboletus xanthopus апублікаваная ў Index Fungorum 206:1, IF550948. Не атаясамлівалі аўтаматычна гэты від з назвамі discolor, junquilleus, якія гістарычна разумеліся па-рознаму, ані з усімі даўнімі зборамі, апісанымі як N. erythropus.
Іншамоўныя назвы: Нідэрландская Fijnschubbige heksenboleet паходзіць з атласа NDFF. Незалежная картка Pilzwelten выкарыстоўвае назвы Gelbfüßiger Hexenröhrling, Gelbfüßiger Flockenstieliger Hexenröhrling, Laubwaldform des Flockenstieligen Hexenröhrlings, Eichen-Flocki і Laubwald-Flocki. Гэта дакументацыя выкарыстання гэтым аўтарам, без надання гэтым назвам статусу афіцыйнай нямецкай нормы. Спіс лацінскіх «сінонімаў» на гэтай старонцы сам па сабе не пацвярджае сапраўднасці камбінацый Sutorius або Tubiporus.
Праталог і межы тыповых даных
Першапачатковае апісанне: Аднастаронкавы праталог апісвае шапку да 120 мм, жаўтаватую ножку з дробнымі шматкамі, чырвоныя або аранжавыя поры, якія жаўцеюць з узростам, пасіненне пашкоджаных тканін і неамілоідныя гіфы. Для спор прыводзіць даўжыню (10–)13,5–15(–16) µm і шырыню (3,8–)4–5(–5,5) µm. Захаваныя звычайныя і крайнія межы. Не пазначана асяроддзе вымярэння спор, ані памер выбаркі; 3% KOH адносіцца да асобнага апісання аддзялення пігменту скуркі.
Пігмент: Скурка апісана як трыхадэрміс з пераплеценых гіфаў да 5 µm шырынёй. Гіфы ў рознай ступені інкруставаныя карычняватым пігментам, які аддзяляецца ў 3% KOH. Гэтая канцэнтрацыя не пераносілася на вынікі Асьёва ў 5% KOH, ані на вакуалярны пігмент іспанскага матэрыялу. Пігментны асадак і смалісты асадак на верхавінах клетак у пазнейшым апісанні з'яўляюцца рознымі зыходнымі сцвярджэннямі.
Матэрыял і метады: балгарская і грэчаская серыя
Матэрыял і ідэнтыфікацыя: Assyov даследаваў матэрыялы N. xanthopus з Балгарыі і Грэцыі, дэпанаваныя ў SOMF, якія ўключаюць уласныя зборы і матэрыял карэспандэнтаў. Спіс узораў знаходзіцца на друкаваных старонках 114–115. Вынікі маюць абсяг гэтай серыі ў разуменні аўтара; не прыведзена паслядоўнасцей, якія пацвярджаюць тоеснасць кожнага ўзору. Супадзенне макрапрыкмет з іншымі Neoboletus застаецца абмежаваннем вызначэння.
Светлавая мікраскапія: Высушаныя ўзоры рэгідратавалі, а прэпараты праглядалі ў 5% KOH, факультатыўна з конга чырвоным у аміяку для кантрасту. Споры назіралі таксама ў вадзе і рэактыве Мельцэра, але вымяралі заўсёды ў вадзе. Вымяралі 50 выпадкова выбраных, правільна развітых спор на ўзор. Выкарыстоўвалі AmScope T360B з камерай MU900; адкалібраваныя выявы апрацоўвалі ў Carnoy 2.0 і Piximetre 5.10. Лік 50 не пераносілі на базідыі, цыстыды або ўсе ўзоры разам.
Электронная мікраскапія: Праца ўключае таксама SEM на JEOL JSM 5510 з напыленнем золатам. Гэта асобная тэхніка і падрыхтоўка матэрыялу. Вынікаў, атрыманых выключна ў SEM, не выкарыстоўвалі як прыкмет, бачных пад звычайным мікраскопам у аматарскай частцы; ніякіх новых памераў не счытвалі са шкалы рысунка.
Матэрыял, пацверджаны малекулярна, з Іспаніі
Калекцыя: Moreno, Sánchez-Dueñas і Alvarado апісалі AH58353, сабраны 10 кастрычніка 2024 г. у Paredes de Buitrago ў правінцыі Madrid, на гумусе пад Quercus ilex subsp. ballota. Прыведзены паслядоўнасці ITS PV583767, LSU PV583908, RPB2 PV592032 і TEF1 PV592033. Філагенетычны аналіз размяшчае гэты матэрыял у кладзе галатыпу WU31411. Гэта доказ для вызначанай калекцыі; ён не пацвярджае аўтаматычна ўсіх еўрапейскіх фатаграфічных назіранняў.
Прачытанне і метады: Прачытаны прадстаўлены аўтарам поўны тэкст у вэб-рыдары. Спампоўванне арыгінальнага PDF было недаступным; захаваны гэты ўзровень прачытання. Аўтары апісваюць свежыя макраскапічныя прыкметы, а таксама прэпараты ў дыстыляванай вадзе, 10% гідраксіду амонію і рэактыве Мельцэра. Яны не прыпісваюць наўпрост адно асяроддзе кожнаму выніку вымярэння. n=30 датычыць спор. Рысункі і параўнальны матэрыял іншых відаў не сталі крыніцай новых вымярэнняў гэтага запісу.
Памеры і параўнальнасць вымярэнняў
Споры: Праталаг прыводзіць (10–)13,5–15(–16) × (3,8–)4–5(–5,5) µm. У серыі Assyov споры маюць памеры 10,5–16 × 4–6 µm; дыяпазоны сярэдніх даўжынь і шырынь складаюць адпаведна 12–14,3 і 4,8–5,5 µm. Іспанскі AH58353 мае 12,3–17,1(–18) × 4,5–5,9(–6) µm, з сярэднім 14,7 × 5,2 µm пры n=30. Межы 18 і 6 з'яўляюцца крайнімі, а не сярэднім дыяпазонам. Усе вынікі захоўваюць уласны матэрыял і канвенцыю; незалежныя межы даўжыні і шырыні не аб'ядноўвалі ў пары для вылічэння Q.
Базідыі і стэрыгмы: Assyov прыводзіць базідыі 21,5–31,5 × 9–12,5 µm і стэрыгмы да 4 µm. У польскім матэрыяле апісана даўжыня базідый 27–34 µm. Іспанскі AH58353 мае базідыі 45–55 × 9–11 µm і стэрыгмы 5–6 µm. Адрозненне не ліквідавалі шляхам выбару адной працы і не прыпісалі яго без доказаў самой папуляцыйнай зменлівасці: апісанні ахопліваюць розны матэрыял і не цалкам аднолькавыя канвенцыі. Значэнні 45–60 µm з параўнання польскага апісання датычаць N. luridiformis, а не N. xanthopus.
Q і аб'ём: Для серыі Assyov адзінкавыя Q складаюць 2,0–3,2, тады як сярэднія Q асобных калекцый — 2,3–2,9. Для AH58353 аўтары прыводзяць Qm=2,8. Інтэрвал 154–213 µm³ у апісанні Assyov з'яўляецца дыяпазонам сярэдніх аб'ёмаў, а не адзінкавых спор. Гэтыя даныя застаюцца ў дакументацыі з адпаведным відам статыстыкі; іх не замянялі дзеллю крайніх памераў і не запісвалі сярэдні аб'ём у поле дыяпазону адзінкавых аб'ёмаў.
Цыстыды: тып, размяшчэнне і ўмовы
Хейлацыстыды і псеўдацыстыды: Assyov апісвае хейлацыстыды, якія ўтвараюць стэрыльную паласу на краі пор: 13–23 × 3–6 µm, сярэдняе Q=4, танкасценныя, гіялінавыя, булавападобныя або бутэлькападобныя, часта з адросткам на верхавіне. У 5% KOH яны амаль бясколерныя да мёдава-жоўтых. На краях пор сустракаюцца таксама танкасценныя псеўдацыстыды, часта моцна няправільнай формы, з залаціста-жоўтым змесцівам у 5% KOH. Няправільнасці не замянялі недакументаванай цыліндрычнай формай.
Плеўрацыстыды: У серыі Assyov плеўрацыстыды ад шматлікіх да нешматлікіх і маюць памеры 23,5–47,5 × 6–10,5 µm, сярэдняе Q=4,5. Яны гіялінавыя, танкасценныя, верацёнападобныя з брушкападобным уздуццем і вузкай шыйкай да адной трэці агульнай даўжыні. Шыйка можа быць прамой або выгнутай; вельмі рэдка апісана бутэлькападобная форма. Гэта складнікі і азначэнні адной прыкметы, а не безумоўны спіс чатырох узаемазаменных форм. У AH58353 аўтары апісваюць гіялінавыя, булавападобныя або бутэлькападобныя плеўрацыстыды; для іх памеры не прыведзены.
Каўлацыстыды: У іспанскай калекцыі каўлацыстыды маюць памеры 42–70 × 11–12 µm і маюць карычняватае змесціва. Гэтае апісанне датычыць цыстыд паверхні ножкі. Ім не прыпісвалі форму апісаных побач плеўрацыстыд або колькасць n=30, якая адносіцца да спор.
Скурка, трама і астатнія гіфы
Скурка капялюшыка: Assyov апісвае трыхадэрму з моцна пераплеценых, танкасценных, выгнутых, септаваных і разгалінаваных гіф. Канцавыя клеткі маюць памеры 8,5–39 × 3–11 µm; могуць быць амаль цыліндрычнымі, падоўжана-яйкападобнымі, цыстыдападобнымі, бутэлькападобнымі, булавападобнымі або спарадычна шарападобнымі. Верхавіна бывае закругленай, звужанай або шарападобна пашыранай, часам са смалістым асадкам. Агульная форма, набліжэнне, прапорцыі, частата і верхавіна патрабуюць асобных пазіцый.
Іншыя элементы і пігмент: Іспанскае апісанне прыводзіць цыліндрычныя, выгнутыя, септаваныя, разгалінаваныя і пераплеценыя элементы скуркі 37–80 × 5–8 µm з карычняватым вакуалярным пігментам. Аўтары не называюць гэтыя памеры вымярэннем канцавых клетак, таму іх захавалі як элементы і гіфы скуркі. Жоўта-карычневы ж пігмент серыі Assyov апісаны ў 5% KOH без вызначэння яго размяшчэння. Яму не надавалі па змаўчанні вакуалярнага, прысценнага размяшчэння ці характару асадку.
Трама і кантэкст: Трама гіменафора ў серыі Assyov білатэральная тыпу Boletus; гіфы маюць шырыню 3,5–10,5 µm, яны гіялінавыя, амаль бясколерныя ў 5% KOH, танкасценныя або месцамі са сценкай да 1 µm. Гіфы кантэксту маюць памеры 3,5–7 µm, яны выгнутыя, септаваныя, разгалінаваныя і танкасценныя. Сустракаюцца таксама трамбаплеравыя гіфы з залаціста-жоўтай афарбоўкай у 5% KOH. Гэтыя прыкметы не прыпісвалі чыстай культуры міцэлію або эксцыпулу сумчатых.
Праяжкі: У серыі Assyov не выяўлена праяжак у даследаваных тканках; аўтары апісання AH58353 таксама паведамляюць пра адсутнасць назіраных праяжак. Захаваны два незалежныя матэрыялы і іх метады. Гэта першапачаткова паведамленыя вынікі назіранняў, без высновы аб біялагічнай немагчымасці з'яўлення праяжак у кожным узоры і на кожнай стадыі развіцця.
Афарбоўка прэпаратаў і рэакцыі тканак
Назіранне ў KOH: Споры серыі Assyov маюць афарбоўку ад жоўтай да залаціста-жоўтай у 5% KOH. Гэта стан у прэпараце, а не доказ змянення афарбоўкі адносна кантролю. Жоўтую афарбоўку прэпарата не атаясамлівалі з афарбоўкай споравага адбітка. Той жа тэст і матэрыял з'яўляюцца дакладным кантэкстам мікраскапічнай спасылкі. Для жаўтаватых спор AH58353 канкрэтнае асяроддзе назірання не пазначана.
Рэактыў Мельцэра: Assyov вызначае гіфы кантэксту як неамілоідныя ў рэактыве Мельцэра; аўтары іспанскай працы паведамляюць пра адмоўную амілоідную рэакцыю мякаці. Адмоўны вынік не азначае адсутнасці якіх-небудзь змен колеру. Чырвоны пігмент гіф у фармальным апісанні Assyov з'яўляецца чырвоным у Мельцэры, аднак у дыскусіі апісана яго пакарычневенне. Гэтае ўнутранае разыходжанне захавана; з яго не стваралі адзінага безумоўнага хімічнага выніку.
Механічнае пашкоджанне: Паверхня капялюшыка серыі Assyov сінее пры дакрананні, пазней становіцца карычняватай да чарнаватай. Паверхня ножкі таксама сінее і цямнее; мякаць хутка і інтэнсіўна сінее пасля кантакту з паветрам, затым на працягу некалькіх хвілін бляднее да цытрынава-жоўтага. Поры сінеюць пасля пашкоджання, а трубачкі — пасля разрэзання. Гэта асобныя часткі і працэсы; ім не прыпісвалі агульнага лікавага часу ці сілы рэакцыі на падставе аднаго толькі слова «хутка».
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: BGF0002505, Kałek 1 kmNE, gm.Lubsko, VIII 2016, skraj lasu pod dębami; ziemia. Gierczyk i Ślusarczyk 2020, s.50.
Абсяг чытання: Поўны тэкст.
Дата агляду: 18.10.2026.
Абмежаванні: Марфалагічнае і мікраскапічнае вызначэнне; для гэтага збору ДНК не прыведзена. Адно жнівеньскае назіранне не вызначае сезон плоданашэння ў Польшчы.
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Gierczyk i Ślusarczyk 2020: okolice Kałka w gminie Lubsko, sierpień 2016. Jedna data nie ustala sezonu.
Абсяг чытання: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не былі верыфікаваны.
Дата агляду: 21.10.2026.
Абмежаванні: Рэгулярны польскі сезон не вызначаны. Даты канкрэтных польскіх збораў не вызначаюць каляндар усёй краіны. Сезоны з іншых краін альбо зборных відаў не пераносіліся. Прачытаны нацыянальны атлас і захаваныя крыніцы, уласцівыя дадзенаму таксону; падрабязнасці правераных крыніц і межы чытання зафіксаваны ў справаздачы агляду P0. Патрабаванне TARGET_SEASON_REQUIRED застаецца актыўным. Крынічнае вызначэнне і абсяг паняцця захаваны. Новае даследаванне ўзораў або чытанне ўсіх цытаваных крыніцай публікацый не дэклараваліся.
Абсяг распрацоўкі
Патрабаваныя праверкі ўрэгуляваны.
Прававая аснова і абсяг ацэнкі
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
Падстава ацэнкі ядомасці і абмежаванні доказаў
Ацэнкі аўтараў: Łuczaj і Wilde ў 2026 г. ацэньваюць пладовыя целы N. xanthopus як вельмі падобныя і ядомыя такім жа чынам, як N. erythropus; прапануюць сумесны збор. Анкетнае даследаванне і яго колькасныя паказчыкі датычацца, аднак, N. erythropus, а не выдзеленай выбаркі N. xanthopus. На гэты від не пераносіліся колькасць рэспандэнтаў, частата атручванняў, спіс традыцыйных страў і параметры апрацоўкі з табліц апытання.
Даступныя атласныя звесткі: Нямецкі аўтар карткі Pilzwelten разглядае N. xanthopus як ядомы пасля дбайнай тэрмічнай апрацоўкі і моцна непераносны ў сырым выглядзе. На гэтай падставе асобна зафіксаваны ацэнка ядомасці і патрабаванне награвання. Гэта атласныя звесткі аўтара; тут не ідэнтыфікаваны відавы таксін, механізм атручвання альбо бяспечны мінімальны час ці тэмпература. Аліўкава-карычневы колер споравага адбітка таксама паходзіць з гэтага атласнага апісання, без задакументаванага ў ім эксперыменту са споравым адбіткам.
Абсяг пошуку: Прагледжаны таксанамічныя публікацыі, этнамікалагічная праца, справаздача праекта і таксікалагічныя пошукі пад трыма родавымі назвамі з эпітэтам xanthopus. У пошуку PubMed для гэтых дакладных назваў супадзенняў не было. У правераным матэрыяле не знойдзена відавога клінічнага даследавання або аналізу, які тлумачыць меркаваную тэрмалабільную таксічнасць. Гэта мяжа дадзенага агляду, без доказу адсутнасці такіх прац альбо доказу бяспекі любога спосабу спажывання.
Пазакулінарнае прымяненне і фактычны этап даследаванняў
Задакументаваны этап: Заключная справаздача праекта OTKA134467, падпісаная Dániel Krüzselyi ў Будапешце 27 верасня 2024 г., называе N. xanthopus сярод відаў, сабраных у 2023 г. Былі пачаты ліяфілізацыя і экстракцыя гэтых узораў для патрэб храматаграфічных эксперыментаў. Гэта дакументуе выкарыстанне матэрыялу ў даследчым праекце, але не прадстаўляе асобнага выніку актыўнасці для N. xanthopus.
Абмежаванні пераносу вынікаў: Вынікі ізаляцыі, храматаграфіі і супрацьгрыбковага дзеяння, апісаныя ў іншых абзацах справаздачы, датычацца між іншым Pleurotus, Leccinum duriusculum і Rubroboletus satanas. Яны не прыпісаны N. xanthopus. У прагледжаных крыніцах не пацверджана лячэбнае, зёлкавае, фарбавальнае, тэхнічнае, прыпраўнае ці культуральнае прымяненне гэтага канкрэтнага віду. Працы пра Microporus xanthopus не разглядаліся як даныя пра Neoboletus xanthopus.
Экалагічныя даследаванні
Польскае распаўсюджанне і абсяг даных пра сезон
Дакументаваны збор: Gierczyk і Ślusarczyk прыводзяць збор BGF0002505 са жніўня 2016 г., з Kałek, 1 km на паўночны ўсход ад населенага пункта, гміна Lubsko, квадрат ATPOL AD55. Плодавае цела вырасла на зямлі на ўскрайку лесу пад дубамі. У гэтай публікацыі яно пазначана як новы для Польшчы від. Вызначэнне грунтуецца на марфалагічным і мікраскапічным апісанні; для гэтага запісу не прыведзена паслядоўнасці ДНК.
Плоданашэнне: Жнівеньская калекцыя пацвярджае плоданашэнне на дату збору, але не вызначае поўнага сезону ці яго максімуму ў Польшчы. Замежныя даты збораў, нямецкае сцвярджэнне «ўжо з мая» і не аднесены наўпрост да Польшчы сезон з папулярных прац не ўносілі як польскі дыяпазон месяцаў. Агляд не выявіў дастатковай падставы для поўнага польскага дыяпазону; гэта застаецца відавочным прабелам, а не адсутнасцю віду ў краіне.
Месцапражыванне, глеба і спадарожныя расліны
Паўднёва-Усходняя Еўропа: Assyov прыводзіць цеплалюбныя дубовыя і дубова-грабавыя лясы з Carpinus orientalis. Ён называе Quercus cerris і Q. frainetto, па адным балгарскім і грэчаскім зборы паблізу Q. coccifera, а таксама адзін балгарскі збор каля Fagus sylvatica. Знаходжанне блізка ад дрэва не з'яўляецца само па сабе эксперыментальным пацвярджэннем тоеснасці мікарызнага партнёра; такія дрэвы захаваны як асяроддзе месцазнаходжання.
Глебы і выключэнні: Шматлікія ўзоры паходзілі з раёнаў вапняковых глеб, але апісаны таксама месцазнаходжанні на сілікатным субстраце. Сілікатны субстрат не атаясамлівалі аўтаматычна з кіслай рэакцыяй. Паўднёвапаеўрапейскія зборы былі пераважна ніжэй за 1000 m, аднак гэта не ўніверсальная вышынная мяжа. Assyov спасылаецца на турэцкія ўзоры каля Abies і Fagus, апісаныя Bozok і суаўтарамі. Для гэтай інфармацыі была прачытана спасылка на другасную крыніцу; поўны тэкст турэцкай працы не быў атрыманы.
Нідэрландскі атлас: Noordeloos у NDFF вызначае N. xanthopus як эктамікарызны грыб, звязаны з дубамі, і мяркуе перавагу да больш багатых гліністых глеб. Гэта гіпотэза аўтара атласа; картка паказвае адзін матэрыял, пацверджаны кодам ДНК, і патрэбу ў далейшых даследаваннях. Гіпотэзу не ператваралі ў пэўную польскую перавагу ўрадлівасці, цяжкасці ці рэакцыі глебы.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Potwierdzony zasięg występowania
Wszystkie obszary potwierdzone w zapisanych danych źródłowych.
| Kraj | Regiony i stanowiska | Утварэнне пладовых цел | Крыніцы |
|---|---|---|---|
| Балгарыя | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | IV–IX — minimalny zakres obserwacji |
|
| Грэцыя | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | X — minimalny zakres obserwacji |
|
| Польшча | ваколіцы Калка, гміна Любска | VIII — minimalny zakres obserwacji |
|
Крыніцы
- B. Assyov 2020, Yesca 32:77–118
- Rozporządzenie Ministra Środowiska 9.10.2014, Dz.U. 2014 poz. 1408.
- Dz.U. 2026 poz. 258, tekst jednolity rozporządzenia grzybów dopuszczonych do obrotu.
- Gierczyk & Ślusarczyk 2020 Przegląd Przyrodniczy31(1) (także [25])
- Index Fungorum record 550948 (także [27])
- PTMyk Rekomendacja 1/2021 (także [36])
- Assyov B. (2020). Neoboletus xanthopus — additional data and iconography of a widespread, but frequently neglected species. Yesca 32:77–118. Opis angielski s.101–115.
- Krasnoborowik żółtoczerwony — źródłowy zakres wyniku i materiału badania.
- Pilzbuch/Pilzwelten. Gelbfüßiger Hexenröhrling, Neoboletus xanthopus. Własne użycie nazw niemieckich i opis atlasowy autora strony.
- Urban A., Klofac W. (2014). Nomenclatural novelties. Index Fungorum206:1.
- Łuczaj Ł., Wilde M. (2026). Scarletina bolete (Neoboletus erythropus) — an overlooked edible mycorrhizal mushroom in Poland. Dendrobiology95:15–29. DOI 10.12657/denbio.095.002; N.xanthopus s.21–22.
- Moreno G., Sánchez-Dueñas G., Alvarado P. (2025). Neoboletus xanthopus, una especie confundida con N.erythropus. Bol.Soc.Micol.Madrid49:85–92; materiał AH58353.
- Krasnoborowik żółtoczerwony — źródłowy zakres wyniku i materiału badania.
- Noordeloos M. (2022). Neoboletus xanthopus, Fijnschubbige heksenboleet. NDFF Verspreidingsatlas0193010.
- Krüzselyi D. (2024). Project closing report OTKA134467, Budapest 27.09.2024; s.3–4.
- ELI — aktualna metryka Dz.U. 2014 poz. 1408, sprawdzona 18.10.2026.
- Urban A., Klofac W. (2014). Boletus xanthopus sp.nov. Index Fungorum184:1,23.08.2014; holotyp WU31411, GenBankKM027387.
- Krasnoborowik żółtoczerwony — źródłowy zakres wyniku i materiału badania.
- ELI — aktualna metryka Dz.U. 2026 poz. 258, sprawdzona 18.10.2026.