Неядомы
Вызначце месцазнаходжанне, каб убачыць даныя для свайго рэгіёна.










Грузд сапраўдны (Lactarius resimus) — пласціністы шапкавы грыб з роду Млечнік. Вызначаецца масіўнай белай або жаўтаватай варонкападобнай шапкай з пухнатым падгорнутым краем і едкім белым млечным сокам, які на паветры хутка набывае серна-жоўты колер. Цэніцца ў традыцыйнай кулінарыі як выдатны грыб для засолкі пасля абавязковай апрацоўкі.
Распазнаванне, асяроддзе пражывання і найважнейшыя адрозненні.
Грыбнік
Будова пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела: Шапка, ножка.
Шапка
- Форма капялюшыка
- Форма капялюшыка: лейкападобны.
Форма капялюшыка: выпуклы.
Форма капялюшыка: увагнуты. - Рэльеф паверхні капялюшыка
- Рэльеф паверхні капялюшыка: гладкі.
- Бляск паверхні капялюшыка
- у сухім стане: Бляск паверхні капялюшыка: бліскучы.
- Ліпкасць і слізістасць капялюшыка
- Ліпкасць і слізістасць капялюшыка: ліпкі.
Ліпкасць і слізістасць капялюшыка: слізісты.
у мокрым стане: Ліпкасць і слізістасць капялюшыка: ліпкі. - Колер капялюшыка
- Колер капялюшыка: белы.
Колер капялюшыка: белаватая.
Колер капялюшыка: крэмавы.
Колер капялюшыка: светла-жоўты. - Размяшчэнне краю
- у маладых пладовых цел: Размяшчэнне краю: падгорнуты ўнутр.
Размяшчэнне краю: падгорнуты ўнутр. - Пакрыццё краю
- у маладых пладовых цел: Пакрыццё краю: лямцавы.
у маладых пладовых цел: Пакрыццё краю: валісціністы.
у спелых пладовых цел: Пакрыццё краю: голы.
Пакрыццё краю: валісціністы. - Дыяметр капялюшыка
- Дыяметр капялюшыка складае 70–220 mm.
- Цэнтр капялюшыка
- Цэнтр капялюшыка: Уціснуты (глыбока).
- Занальнасць афарбоўкі капялюшыка
- Занальнасць афарбоўкі капялюшыка: канцэнтрычны.
Занальнасць афарбоўкі капялюшыка: без занальнасці.
Занальнасць афарбоўкі капялюшыка: канцэнтрычны (слаба прыкметныя зоны).
Занальнасць афарбоўкі капялюшыка: канцэнтрычны.
Ніз шапкі
- Тып гіменафора
- Тып гіменафора: пласцінкі.
Пласцінкі каля ножкі
- Прымацаванне гіменафора да ножкі
- Прымацаванне гіменафора да ножкі: прырослы да ножкі (пласцінкі).
Прымацаванне гіменафора да ножкі: прырослы да ножкі (пласцінкі).
Прымацаванне гіменафора да ножкі: прырослы да ножкі (пласцінкі).
- Нызыходжанне гіменафора па ножцы
- Нызыходжанне гіменафора па ножцы: сыходны (пласцінкі).
Нызыходжанне гіменафора па ножцы: сыходны зубчыкам (пласцінкі).
Нызыходжанне гіменафора па ножцы: сыходны (пласцінкі). - Колер гіменафора
- Колер гіменафора: белаватая.
Колер гіменафора: светла-крэмавы.
Колер гіменафора: ружаваты.
Колер гіменафора: крэмавы.
Колер гіменафора: чырванаваты. - Разгалінаванне пласцінак
- Разгалінаванне пласцінак: раздвоеныя (нешматлікія, каля ножкі).
- Адлегласць паміж пласцінкамі
- Адлегласць паміж пласцінкамі: блізка размешчаныя.
Адлегласць паміж пласцінкамі: густа размешчаныя. - Наяўнасць кароткіх пласцінак
- Наяўнасць кароткіх пласцінак: наяўны (шматлікія).
Ножка і аснова
- Форма ножкі
- Форма ножкі: цыліндрычны.
Форма ножкі: звужаецца да асновы. - Колер ножкі
- Колер ножкі: белы.
- Рэльеф паверхні ножкі
- Рэльеф паверхні ножкі: гладкі.
- Покрыва паверхні ножкі
- Покрыва паверхні ножкі: мучністы.
Покрыва паверхні ножкі: апушаная (грубыя валаскі, пры аснове ножкі). - Унутраная будова ножкі
- Унутраная будова ножкі: пусты ўнутры.
- Афарбоўка паверхні ножкі пасля пашкоджання
- Афарбоўка паверхні ножкі пасля пашкоджання: карычняваты (паверхня ножкі).
- Даўжыня ножкі
- Даўжыня ножкі: 25–70 mm.
- Дыяметр ножкі
- Дыяметр ножкі: 15–35 mm.
- Устойлівасць мякаці ножкі да пералому або разрыву
- Устойлівасць мякаці ножкі да пералому або разрыву: крохкі.
- Прысутнасць ямак на ножцы
- Прысутнасць ямак на ножцы: адсутны.
- Якасная адносная даўжыня ножкі
- Якасная адносная даўжыня ножкі: кароткі.
- Вільготнасць паверхні ножкі
- Вільготнасць паверхні ножкі: сухі.
Мякаць
- Колер мякаці
- Колер мякаці: белы.
- Шчыльнасць мякаці
- Шчыльнасць мякаці: мяккі.
Шчыльнасць мякаці: шчыльны. - Смак мякаці
- Смак мякаці: востры.
Смак мякаці: слабы.
Смак мякаці: горкі. - Устойлівасць мякаці да пералому або разрыву
- Устойлівасць мякаці да пералому або разрыву: крохкі.
- Пах мякаці
- Пах мякаці: слабы.
Пах мякаці: фруктовы.
свежы ўзор: Пах мякаці: невыразны (мякаць). - Катэгорыя таўшчыні мякаці
- Катэгорыя таўшчыні мякаці: тонкі (хутчэй).
- Выдзяленне млечнага соку
- Выдзяленне млечнага соку: выдзяляе млечны сок.
- Багацце млечнага соку
- Багацце млечнага соку: скупое.
- Колер свежага млечнага соку
- Колер свежага млечнага соку: белае.
- Змяненне колеру млечнага соку
- Змяненне колеру млечнага соку: серна-жоўты.
- Колер засохлага млечнага соку
- Колер засохлага млечнага соку: лімонна-жоўты.
- Смак млечнага соку
- Смак млечнага соку: пякучы.
Дзе і калі расце
- Месцапражыванне
- Месцапражыванне: змешаны лес.
Месцапражыванне: лісцевы лес. - Субстрат
- Субстрат: глеба.
- Характар росту пладовых цел
- Характар росту пладовых цел: рассеяныя групы або невялікімі групамі.
- Частата знаходак
- Перыяд плоданашэння
- Пладовыя целы з’яўляюцца з ліпеня да кастрычніка.
- Арэал распаўсюджання
- Арэал распаўсюджання: пацверджана.
Ядомасць і кулінарыя
- Ядомасць
- Неядомы
Права
- Ахова
- Від не ўключаны ў польскі пералік ахоўных відаў грыбоў.
- Гандаль
- Від не ўключаны ў польскі пералік грыбоў, дапушчаных да абароту.
FAQ
Ці можна есці грузд сапраўдны сырым?
Не, у сырым выглядзе грыб з'едлівы і можа выклікаць моцнае раздражненне страўніка.
Чаму млечны сок грузда змяняе колер?
Белы сок пры кантакце з кіслародам паветра хутка акісляецца і становіцца серна-жоўтым.
З якімі дрэвамі грузд утварае мікарызу?
Асноўным дрэвам-партнёрам грузда сапраўднага з'яўляецца бяроза.
Колькі часу трэба вымочваць грузды перад засолкай?
Звычайна вымочваюць два-тры дні, рэгулярна змяняючы халодную ваду.
У які перыяд года расце гэты грыб?
Асноўнае плоданашэнне адбываецца з канца ліпеня да кастрычніка.
Чаму ў Заходняй Еўропе гэты грыб лічаць неядомым?
З-за моцнай з'едлівасці сырога соку і адсутнасці традыцыі вымочвання.
Як выглядае край шапкі грузда сапраўднага?
Край шапкі характэрна падгорнуты ўніз і густа пакрыты валасінкамі.
Ці падыходзіць грузд для сушкі?
Не, гэты від не сушаць, а выкарыстоўваюць выключна для засолкі і квашання.
У якіх лясах часцей за ўсё сустракаецца від?
У чыстых бярозавых і змешаных бярозава-хвойных лясах.
Ці расце грузд паасобку?
Як правіла, ён расце вялікімі групамі, хаваючыся пад лясным подсцілам.
Аматар
Назвы і гісторыя
- Obowiązująca nazwa krajowa
- mleczaj okazały
- Obowiązująca nazwa taksonomiczna
- Lactarius resimus
Назіранні дома
Адбітак спораў
- Патрэбныя матэрыялы
- свежая, спелая шапка, аркуш паперы, шклянка або місачка, вада
- Час
- 2–24 h
- Выкананне
- Пакладзі шапку ніжнім бокам на паперу.
- Дадай кроплю вады наверх і накрый.
- Праз 2–24 гадзін падніміце шапку і агледзьце асадак.
Што шукаць
- Колер споравага адбітка
- Колер споравага адбітка: белы. Колер споравага адбітка: жоўты.
- Адценне споравага адбітка
- Адценне споравага адбітка: светла-крэмавы. Адценне споравага адбітка: светла-жоўты.
Пад мікраскопам
- Патрэбныя матэрыялы
- светлавы мікраскоп, прадметнае і покрыўнае шкельцы, іголка, вада, споры з адбітка
- Выкананне
- Перанясі іголкай крыху адбітка на шкельца.
- Дадай кроплю вады, накрый шкельцам і разгледзь споры.
Што шукаць
- Форма споры
- Форма споры: шырокаэліпсоідны.
- Паверхня споры
- Паверхня споры: арнаментаваны. Паверхня споры: арнаментаваны. Паверхня споры: арнаментаваны.
- Памеры споры
- Даўжыня 7,7–10 µm, шырыня 5,7–7 µm.
- Памеры споры
- Даўжыня 7–9,5 µm, шырыня 5–7 µm.
Памеры параўноўвай пасля каліброўкі шкалы мікраскопа.
Экалогія і распаўсюджанне
- Рэакцыя глебы
- Рэакцыя глебы: кіслы.
Рэакцыя глебы: шчолачны. - Вільготнасць глебы
- Вільготнасць глебы: сухі.
- Лісцевыя дрэвы ў наваколлі
- Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: бяроза.
- Хвойныя дрэвы ў наваколлі
- Хвойныя дрэвы ў наваколлі: сасна.
Хвойныя дрэвы ў наваколлі: Pinus sylvestris. - Мікарызныя партнёры
- Агульная сувязь віду: Мікарызныя партнёры: Betula (агульны пералік партнёраў).
- Тып жыўлення
- Тып жыўлення: эктамікарызны.
Некулінарнае прымяненне
Гістарычна пладовыя целы грузда сапраўднага знаходзілі прымяненне ў народным побыце і традыцыйных гаспадарчых практыках. У старажытнасці сок і пераспелыя шапкі гэтага грыба часам ужываліся для афарбоўвання ваўнянай пражы ў глухія жаўтавата-бурыя і шэра-зялёныя адценні пры выкарыстанні розных мінеральных пратравін. З-за высокай з'едлівасці свежага млечнага соку раздушаныя пладовыя целы часам раскладвалі ў гаспадарчых памяшканнях як натуральны адпужвальнік для некаторых відаў шкодных насякомых і грызуноў.
Акрамя таго, у этнабатанічных крыніцах Паўночнай Еўразіі зафіксаваны выпадкі выкарыстання высушаных і перацёртых рэшткаў пладовых цел у традыцыйных знахарскіх рытуалах засцярогі ад сурокаў жывёлы: дымам ад тлення сухога грыба акурвалі хлявы перад зімовым стойлавым перыядам. Таксама шчыльная структура высушанага грыба магла эпізадычна выкарыстоўвацца ў якасці дадатковага гаручага матэрыялу для падтрымання тлення пры транспарціроўцы агню ў палявых умовах.
Гісторыя і культура
У культурнай і гастранамічнай гісторыі славянскіх народаў грузд сапраўдны здаўна займаў цэнтральнае месца, саступаючы па значнасці толькі беламу грыбу, а ў некаторых паўночных рэгіёнах нават пераўзыходзячы яго. У фальклоры шырока вядомыя прыказкі пра грузд, напрыклад, класічнае выслоўе «Назваўся груздом — палязай у кузаў», якое сімвалізуе адказнасць за свае словы і абавязкі. У летапісах і манастырскіх кнігах салёныя грузды неаднаразова згадваліся як абавязковая святочная і посная страва, якая ўваходзіла ў рацыён як простых людзей, так і царскага двара.
У Сібіры грузд быў адным з асноўных харчовых запасаў на працяглую зіму, увасабляючы дастатак і гаспадарчую надзейнасць. З ім былі звязаны прыкметы пра будучы ўраджай і надвор'е: багатае з'яўленне груздоў лічылася прадвесцем суровай, але снежнай зімы. У народных уяўленнях гэты грыб часта надзяляўся вобразам моцнага асілка сярод лясных дароў дзякуючы сваёй вазе, магутнай ножцы і здольнасці расці схаваным пад тоўстым пластом ігліцы і лісця.
Ядомасць і бяспека
Грузд сапраўдны традыцыйна класіфікуецца як умоўна-ядомы грыб найвышэйшай катэгорыі. У сырым выглядзе ён абсалютна непрыдатны для спажывання з-за рэзкага горкага і пякучага смаку млечнага соку, які здольны выклікаць раздражненне слізістых абалонак і страўнікава-кішачны разлад. Для бяспечнага спажывання патрабуецца працяглае выдаленне гаркаты шляхам вымочвання ў халоднай вадзе на працягу двух-трох сутак з рэгулярнай зменай вады, альбо папярэдняе адварванне са зліваннем адвару.
Пасля належнага выдалення з'едлівых рэчываў грыб традыцыйна квасяць або соляць халодным спосабам. Засоленыя грузды набываюць далікатны смак, шчыльную мякаць і характэрны прыемны водар. Кулінарнае стаўленне да гэтага віду вельмі геаграфічна дыферэнцыравана: ва Усходняй Еўропе і Сібіры ён лічыцца дэлікатэсам і эталонам салёнага грыба, тады як у краінах Заходняй і Паўднёвай Еўропы яго часта памылкова лічаць неядомым або слаба атрутным з-за першапачатковай з'едлівасці.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Грузд сапраўдны распаўсюджаны пераважна ў умераным і паўночным паясах Еўразіі, асабліва ў лясной зоне Усходняй Еўропы, на Урале і ў Сібіры. Грыб утварае ўстойлівую мікарызу з бярозай (Betula pendula, Betula pubescens), таму яго асноўным месцам росту з'яўляюцца бярозавыя гаі і змешаныя лясы з прысутнасцю бярозы. Часта сустракаецца ў супольніцтве бярозы з елкай або хвояй, а таксама на ўзлесках і старых лясных палянах. Аддае перавагу сугліністым і ўмерана вільготным глебам з багатым пластом апалага лісця, аднак пазбягае забалочаных нізін.
Сезон актыўнага плоданашэння пачынаецца ў канцы ліпеня або пачатку жніўня і цягнецца да першай паловы кастрычніка. Тэрміны масавага з'яўлення пладовых цел залежаць ад рэгіёна: у паўночных шыротах пік прыпадае на жнівень, у той час як у больш паўднёвых і заходніх частках арэала найбольш багатыя хвалі назіраюцца ў верасні. Плоданашэнне звычайна адбываецца выразнымі хвалямі пасля працяглых дажджоў пры надыходзе ўмеранага ахаладжэння, прычым пладовыя целы амаль заўсёды растуць вялікімі скучанымі групамі.
Крыніцы
- Kytövuori I. (1984). Lactarius subsectio Scrobiculati in NW Europe. Karstenia24:41–72. DOI 10.29203/ka.1984.228
- Latvijas Daba: Lactarius resimus, saldūksne
- Česká mykologická společnost, Lactarius resimus
- https://ojs.utlib.ee/index.php/FCE/article/download/13709/8756/11795
- Lietuvos saugomų rūšių informacinė sistema (SRIS), Gelsvasis piengrybis / Lactarius resimus
Даследчык
Ядомасць і кулінарыя
Ustalenia źródłowe: jadalność, spożycie i wykorzystanie
- Ядомасць
- Неядомы — źródło oznaczenia
Źródło bez opisu bibliograficznego · Kuchyňské využití: Je nejedlý; уласная ацэнка атласа ČMS. Дакументацыя Даследчыка захоўвае разыходную ацэнку латвійскага атласа і першасныя апытанні пра спажыванне. Не запісана toxic ці deadly.
Навуковыя назвы і таксанамія
- Цяперашняя навуковая назва
Lactarius resimus
Навуковыя назвы і таксанамія
Актуальнай навуковай назвай з'яўляецца Lactarius resimus (Fr.) Fr., які адносіцца да сямейства сыраежкавых (Russulaceae). Гэтая назва была апублікавана ў працы Epicrisis systematis mycologici (1838). Базанімам віду з'яўляецца Agaricus resimus Fr. 1821 года. У гістарычнай літаратуры з'яўляліся таксама камбінацыі Lactifluus resimus (Fr.) Kuntze (1891) і Agaricus intermedius var. expallens Fr. (1815).
Гістарычны абсяг назваў і матэрыялаў
Рэвізія Kytövuori (1984) абмяжоўвае еўрапейскі L. resimus у вузкім сэнсе (sensu stricto), адрозніваючы яго ад даўнейшых збораў, якія пазней прыпісваліся да L. aquizonatus і L. citriolens. У Паўночнай Амерыцы апісваліся асобныя формы і варыетэты (у тым ліку var. insipidus і var. regalis), ідэнтычнасць якіх з еўрапейскім таксонам застаецца няпэўнай.
Абсяг таксона і абмежаванні вызначэння
Гербарныя ўзоры праяўляюць зменлівасць у выглядзе пладовых цел больш тонкіх і белых або больш тоўстых, жоўтых з больш густымі пласцінкамі. У еўрапейскай феналогіі грыб дэманструе адчувальнасць да больш моцных восеньскіх замаразкаў.
Экалогія і распаўсюджанне
- Частата знаходак
- Літва: Частата знаходак: нячасты. [35]
Лабараторная дыягностыка
Dane ustrukturyzowane
Базідыі
Гіменіяльныя цыстыды
- Наяўнасць гіменіяльных псеўдацыстыд
- Наяўнасць гіменіяльных псеўдацыстыд: наяўны. [16]
- Шырыня гіменіяльных псеўдацыстыд
- Шырыня гіменіяльных псеўдацыстыд: 3–6 µm. [16]
- Даўжыня адрэзка цыстыды над базідыямі
- Даўжыня адрэзка цыстыды над базідыямі: 15–50 µm (адносна паверхні базідыёл). [16]
- Наяўнасць цыстыд у гіменіі
- Наяўнасць цыстыд у гіменіі: наяўны. [16]
- Колькасць цыстыд у пазначаным месцы
- Колькасць цыстыд у пазначаным месцы: рассеяныя. [16]
- Наяўнасць перацяжак цыстыды
- Наяўнасць перацяжак цыстыды: адсутны (часта, адразу пад верхавінай). [16]
- Размеркаванне гіменіяльных цыстыд
- Размеркаванне гіменіяльных цыстыд: згрупаваныя (крыху, паміж пласцінкамі). [16]
- Даўжыня гіменіяльнай цыстыды
- Даўжыня гіменіяльнай цыстыды: 45–90 µm. [16]
- Форма гіменіяльнай цыстыды
- Форма гіменіяльнай цыстыды: іголкападобная (макрацыстыда). [16]
Форма гіменіяльнай цыстыды: шылападобная (макрацыстыда). [16] - Шырыня гіменіяльнай цыстыды
- Шырыня гіменіяльнай цыстыды: 5–8 µm. [16]
Рэакцыі з рэактывамі
Споры
- Наяўнасць прыдатка рубчыка базідыяспоры
- Наяўнасць прыдатка рубчыка базідыяспоры: наяўны (выразная структура). [16]
- Прысутнасць поля над рубчыкам базідыяспоры
- Прысутнасць поля над рубчыкам базідыяспоры: наяўны (выразная структура). [16]
- Даўжыня споры
- Даўжыня споры: 7,7–10 µm. [16]
Даўжыня споры: 7–9,5 µm. [17]
Даўжыня споры: 7–9,5 µm. [18] - Форма арнаментацыі споры
- Форма арнаментацыі споры: рабрыстая. [16]
Форма арнаментацыі споры: бародаўчатая. [16]
Форма арнаментацыі споры: бародаўчатая. [17] - Вышыня арнаментацыі споры
- Вышыня арнаментацыі споры: да 0,8 µm. [16]
- Злучэнне элементаў арнаментацыі
- Злучэнне элементаў арнаментацыі: няпоўная сетачка. [16]
Злучэнне элементаў арнаментацыі: няпоўная сетачка. [18] - Суадносіны даўжыні і шырыні споры
- Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,29–1,45. [16]
- Форма споры
- Форма споры: шырокаэліпсоідны. [16]
Матэрыял і метады даследаванняў
Даследаванне складу і актыўнасці — Nowak R
Матэрыял: Поліцукрыдная фракцыя з пладовых цел L. resimus з лясоў каля Уладавы, з верасня 2014 г.; ідэнтыфікацыя Зофіі Флісіньскай і дэпазіт у Аддзеле фармацэўтычнай батанікі Люблінскага медыцынскага ўніверсітэта. Пладовыя целы ліяфілізавалі і малолі, а пасля экстракцыі выдалялі бялок і асаджвалі фракцыю этанолам. Даследаванне in vitro L. acidophilus ATCC 4356 у асяроддзі Rogosa без глюкозы; вымярэнне пры 600 нм, параўнанне праз 48 г. Гэта не асобнае ачышчанае злучэнне і не клінічнае даследаванне.
Абсяг чытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Працяжнікі для двух штамаў L. rhamnosus азначаюць непададзеныя вынікі; не запісаны нуль або адмоўны вынік. Не прыпісана L. resimus вынікаў устойлівасці да страўнікавага соку, якія не ўдалося прачытаць як яго ўласныя вынікі. Крыніца падае 1,5% без вызначэння працэнтнай асновы; не дапісана w/v або v/v. Кантроль захаваны як асобная група, без прыпісвання яму даследаванага матэрыялу.
Даследаванне складу і актыўнасці — матэрыял і абмежаванні
Матэрыял: вызначаны аўтарамі як L. resimus, з паўночнага Казахстана, са жніўня–верасня 2020 г. Высушаны на паветры парашок пладовых цел экстрагавалі 70% водным этанолам. Вымярэнне UV–Vis пры 420 нм. Аўтары не прывялі нумара эталоннага ўзору, паслядоўнасці ДНК або калібравальнага стандарту ў прачытаным апісанні.
Абсяг прачытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Захаваны крынічныя мг% з нявызначанай асновай; не пералічана на мг/100 г матэрыялу або экстракту. Выгляд нявызначанасці пасля знака ± не пазначаны; яна не пазначана як SD. Спектрафатаметрычная сума, названая аўтарамі флаваноідамі, не пацвярджае будовы канкрэтных малекул. Прапановы будучых медыцынскіх прымяненняў не прызнаныя вынікам лячэння або пацверджаным укараненнем.
Archiwalny opis siedliska
W Europie Północnej gatunek rośnie w lasach mieszanych z udziałem brzozy i drzew iglastych (przede wszystkim sosny zwyczajnej), na siedliskach umiarkowanie świeżych po suchawe, na podłożu kwaśnym, jak i zasobniejszym w węglan wapnia.
W Fennoskandii owocnikowanie rozpoczyna się z początkiem sierpnia i trwa do końca września lub pierwszych dni października; w lasach brzozy górskiej gatunku nie stwierdzono.
Częstość występowania jest zmienna regionalnie; gatunek jest częstszy w północno-wschodniej Europie. Owocnikuje od lipca lub sierpnia do października pod brzozami i sosnami, w Europie Środkowej zwłaszcza na obszarach wyżej położonych. W Wielkiej Brytanii notowano go historycznie w lasach mieszanych do 300 m n.p.m.
- Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Даўжыня споры
- 7–9,5 µm [17] [18]
7,7–10 µm; zakres pomiaru: korpus [16] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Шырыня споры
- 5–7 µm [17]
5,5–7 µm [18]
5,7–7 µm; zakres pomiaru: korpus [16]
Metody i zapisy źródłowe — Europejski L.resimus s.str.; autorskie zbiory1979–1983 i zrewidowane kolekcje zielnikowe, lista druk60. Nie objęto amerykańskich odmian o nieustalonej tożsamości.
Stan materiału: suszony.
Pochodzenie materiału: Fennoscandia and European herbarium material.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: Melzer reagent; source protocol for microscopic sections. Opis metody w źródle: Kytövuori1984, druk41: Leitz Laborlux12, około625× i1560×; preparaty suszonych blaszek. Cystydy: zwilżanie94%etanolem, woda, skrawki w odczynniku Melzera. Dokładny stopień rehydratacji i czas barwienia niepodane.
Obecność pseudocystyd hymenialnych — zapis źródłowy: „Druk57: pseudocystidia3–6µm thick. Obecność pseudocystyd nie jest obecnością gleocystyd ani cheilocystyd.” [16]
Szerokość pseudocystyd hymenialnych — zapis źródłowy: „Druk57: pseudocystidia3–6µm thick; średnica/szerokość3–6µm, nie grubość ściany.” [16]
Obecność cystyd w hymenium — zapis źródłowy: „Druk57: macrocystidia scattered,45–90×5–8µm; jawna obecność w hymenium, bez przypisywania konkretnej powierzchni blaszki.” [16]
Metody i zapisy źródłowe — Europejski L.resimus s.str.; autorskie zbiory1979–1983 i zrewidowane kolekcje zielnikowe, lista druk60. Nie objęto amerykańskich odmian o nieustalonej tożsamości.
Stan materiału: suszony.
Pochodzenie materiału: Fennoskandia oraz europejskie kolekcje zielnikowe.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: Odczynnik Melzera; źródłowy protokół preparatów mikroskopowych. Opis metody w źródle: Kytövuori (1984), s. 41: mikroskop Leitz Laborlux 12, powiększenia około 625× i 1560×; rysunki wykonywano przy powiększeniu 2000×. Zarodniki i wierzchołki cystyd obserwowano w preparatach z suszonych blaszek w odczynniku Melzera. Do przekrojów cystyd suszony materiał zwilżano 94% etanolem, moczono w wodzie i osuszano papierem, a cienkie skrawki obserwowano w Melzerze. Wystającą część cystydy mierzono ponad w przybliżeniu ciągłą płaszczyzną zewnętrznych końców bazydiol. Źródło nie podaje czasu przygotowania i obserwacji.
Wystawanie cystydy ponad powierzchnię bazydiol — zapis źródłowy: „Druk57: projecting15–50µm; metoda druk41/PDF1: ponad ciągłą płaszczyzną końców bazydiol.” [16]
Obecność wyrostka wnęki bazydiospory — zapis źródłowy: „Druk57: apiculus distinct.” [16]
Obecność pola nad wnęką bazydiospory — zapis źródłowy: „Druk57: plage distinct; nie utożsamiono z zagłębieniem nad wnęką.” [16]
Obfitość cystyd — zapis źródłowy: „Druk57: macrocystidia scattered.” [16]
Obecność przewężeń cystydy — zapis źródłowy: „Druk57: often without any subapical constrictions.” [16]
Rozmieszczenie cystyd hymenialnych — zapis źródłowy: „Druk57: somewhat concentrated between the gills.” [16]
Kształt cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Druk57: macrocystidia ... aculeate to subulate.” [16]
Metody i zapisy źródłowe — Kytövuori I. (1984). Lactarius subsectio Scrobiculati in NW Europe. Karstenia24:41–72. DOI 10.29203/ka.1984.228
Długość cystydy hymenialnej; Szerokość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Makrocystydy45–90×5–8µm, igłowate/szydłowate, zwykle brak podszczytowego przewężenia, najszersze w hymenium lub poza nim; rozproszone/skupione między blaszkami, wystają15–50µm. Pseudocystydy3–6µm grubości.” [16]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „7,7–10×5,7–7µm; wymiar nie obejmuje ornamentacji.” [16]
Forma ornamentacji zarodnika; Połączenie elementów ornamentacji; Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Długie/krótkie grzbiety i osobne brodawki, niepełna przerywana siatka, wysokość≤0,8µm.” [16]
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Q1,29–1,45, długość i szerokość tej samej spory.” [16]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Szeroko elipsoidalne z wyraźnym apiculus i plage.” [16]
Metody i zapisy źródłowe — Česká mykologická společnost, Lactarius resimus
Metody i zapisy źródłowe — Latvijas Daba: Lactarius resimus, saldūksne
Metody i zapisy źródłowe — Kytövuori I. (1984). Lactarius subsectio Scrobiculati in NW Europe. Karstenia24:41–72. DOI 10.29203/ka.1984.228
Назвы і межы вызначэння
Польская і навуковая назва: Ваявода прыводзіць польскую назву «mleczaj okazały», спасылаючыся на Гуміньскую і Ваяводу (1983). Index Fungorum падтрымлівае назву Lactarius resimus (Fr.) Fr., 1838, з базанімам Agaricus resimus Fr., 1821. Назва «mleczaj wełniasty» у польскім індэксе адносіцца да L. torminosus. Для азначэнняў «mleczaj wełnisty (gruzd)» і «gruzd prawdziwy» не знойдзена незалежнага пацвярджэння ў якасці польскіх назваў L. resimus.
Мясцовыя назвы: ČMS выкарыстоўвае чэшскую назву ryzec ohrnutý. У апытальных даследаваннях ва Украіне зафіксавана Груздь, а ў расійскім Корткерасе — Груздь настоящий і груздь. Гэта дакументаваныя мясцовыя назвы, прыпісаныя аўтарамі да даследаванага віду; апытанні не даюць гарантыі, што кожны, хто выкарыстоўвае такую назву, адрознівае L. resimus ад усіх падобных млечнікаў.
Гістарычныя атаясамленні: Рэвізія 1984 падзяляе белапладовыя L. resimus, L. aquizonatus і L. citriolens. Каламеэс пасля праверкі эстонскіх экзэмпляраў TAA 74628 і 76216 пацвярджае, што старэйшыя паведамленні пад адной назвай часта ўключалі іншыя віды. Амерыканскія разнавіднасці resimus, intermedius, regalis і insipidus не былі безагаворачна далучаны да еўрапейскіх дыяпазонаў прыкмет.
Будова: крынічны матэрыял і абсяг новых даных
Рэвізія еўрапейскага матэрыялу: Kytövuori апрацаваў аўтарскія зборы 1979–1983 гадоў і матэрыял многіх гербарыяў. Ён апісвае паглыблены цэнтр шапкі, полую і кароткую ножку, лёгкасць пераломвання яе мякаці, наяўнасць пласціначак, невыразны пах і вырастанне рассеяна або па некалькі пладовых цел. Паверхня белай ножкі бурэе пасля пашкоджання; гэта рэакцыя, а не яе натуральны каляровы фон.
Азначэнні, захаваныя асобна: Крыніца апісвае глыбокае паглыбленне цэнтра шапкі, даволі тонкую мякаць, нешматлікія разгалінаванні пласцінак блізка да ножкі і шматлікія пласціначкі. Аснова ножкі густа апушаная. Сухая паверхня і адсутнасць ямачак з'яўляюцца асобнымі прыкметамі: яны не даказваюць, што ўся паверхня ножкі пазбаўленая апушэння або іншых элементаў пакрыцця.
Адрозненні апісанняў: Латвійскі атлас апісвае ямачкі на ножцы, тады як рэвізія 1984 г. паказвае іх адсутнасць. Крыніцы могуць ахопліваць розна разуметы від. Неаднастайнасць высушаных узораў Kytövuori пакідае нявырашанай: частка адрозненняў у афарбоўцы і цвёрдасці можа залежаць ад сушкі, што не даказвае такой жа зменлівасці свежых пладовых цел з узростам.
Мікраскапія: прэпарат, памеры і новыя назіранні
Матэрыял і метад: Kytövuori даследаваў высушаныя пласцінкі мікраскопам Leitz Laborlux 12 прыкладна пры 625× і 1560×; малюнкі рабіў пры 2000×. Споры вымяралі ў рэактыве Мельцэра, выбіраючы тыя, што ляжаць гарызантальна, і прапускаючы маладыя, анамальныя, а таксама нетыпова малыя або гіганцкія. Вымярэнні не ўключаюць арнаментацыю, а Q паходзіць з даўжыні і шырыні адной і той жа споры. Зрэзы для цыстыд увільгатнялі 94% этанолам, затым вадой і назіралі ў рэактыве Мельцэра.
Захаваныя вынікі: Першасная серыя мае споры 7,7–10 × 5,7–7 мікраметраў і Q 1,29–1,45; базідыі 32–45 × 7–10 мікраметраў, чатырохспоравыя; макрацыстыды 45–90 × 5–8 мікраметраў. Аўтар згадвае выразны апікулюс і пляж, цыстыды ў гіменіі, а таксама псеўдацыстыды шырынёй 3–6 мікраметраў. Апошні дыяпазон не азначае таўшчыні сценкі псеўдацыстыды. Памеры асобных серый застаюцца звязанымі з уласным матэрыялам і метадам.
Форма і размяшчэнне структур: Макрацыстыды маюць форму ад іголкападобнай да шылападобнай (у крыніцы: aculeate to subulate), рассеяныя, з некаторай скучанасцю паміж пласцінкамі. Часта не маюць перацяжкі пад верхавінай. Выступанне 15–50 мікраметраў вымяралі над суцэльнай паверхняй базідыёл, а не спелых базідый. Пляж — гэта асобная вобласць споры; яе выразнасць не азначае наяўнасці паглыблення над рубчыкам. Дакладнага размяшчэння хейла- або плеўрацыстыд аўтар пры гэтых вымярэннях не вызначае.
Хімічныя рэакцыі: асобныя мэты даследавання
Млечны сок і KOH: У рэвізіі выкарыстоўваўся 30% KOH. Млечны сок L. resimus набывае ў ім аранжавы колер; гэта вынік, які адрозніваецца ад натуральнага пажаўцення млечнага соку пры кантакце з паветрам. Крыніца не паказвае дозы, часу, тэмпературы або асновы працэнтнай канцэнтрацыі.
Арнаментацыя спор: Арнаментацыя з'яўляецца амілоіднай у кантэксце прэпаратаў у рэактыве Мельцэра. Гэты станоўчы вынік датычыцца арнаментацыі; апісанне не вызначае рэакцыі ўсіх слаёў сценкі споры або мякаці пладовага цела.
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Polskie stanowiska zestawione przez Wojewodę (2003) oraz L. resimus z lasów koło Włodawy, z września 2014 r. Materiał oznaczyła Zofia Flisińska; okazy złożono w Zakładzie Botaniki Farmaceutycznej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Nowak i współautorzy (2018).
Абсяг чытання: Поўны тэкст.
Дата агляду: 18.10.2026.
Абмежаванні: Не прыведзены паслядоўнасці ДНК ці індывідуальны нумар экзэмпляра. Збор з аднаго месяца не вызначае сезон. Зводка 2003 адсылае да больш ранніх аўтараў, захаваных у крынічным ланцужку.
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Udokumentowany zbiór z województwa łódzkiego.
Абсяг чытання: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не правяраліся.
Дата прагляду: 21.10.2026.
Абмежаванні: Крынічнае вызначэнне і абсяг паняцця захаваны. Не дэкларавалася новае даследаванне ўзораў або чытанне ўсіх публікацый, цытаваных крыніцай.
Абсяг распрацоўкі
Патрабаваныя праверкі ўрэгуляваны.
Прававая аснова і абсяг ацэнкі
Аналітычныя вынікі
Склад і лабараторная актыўнасць
- Актыўнасць даследаванага экстракту
- Актыўнасць даследаванага экстракту: стымуляцыя росту бактэрый in vitro (вымярэнне аптычнай шчыльнасці, бактэрыяльны штам ATCC 4356, экстракт, актыўнасць выяўлена, поліцукрыдная фракцыя, поліцукрыдная фракцыя (Nowak і інш., 2018), пазначаная канцэнтрацыя ў доследзе: 1,5 %). [31]
- Канцэнтрацыя, прыведзеная ў канкрэтным біялагічным тэсце
- Канцэнтрацыя, прыведзеная ў канкрэтным біялагічным тэсце: 1,5 % (вымярэнне аптычнай шчыльнасці, бактэрыяльны штам ATCC 4356, экстракт, поліцукрыдная фракцыя, база канцэнтрацыі ў крыніцы не пазначана, поліцукрыдная фракцыя (Nowak і інш., 2018), прыведзенае значэнне). [31]
- Змест флаваноідаў у сумарным вызначэнні
- Змест флаваноідаў у сумарным вызначэнні: 7,229 mg% (спектрафатаметрыя УФ–бачнага дыяпазону, не вызначана, да якой масы адносіцца вынік, у публікацыі не пазначаны ваўчарны ўзор, неўдакладненая мера роскіду, пазначаная як ±, база вызначэння не ўстаноўлена, калібровачны стандарт не пададзены, прыведзенае значэнне пасля знака ±: 0,123, сярэдняе значэнне, вызначэнне паводле аўтараў даследавання, малекулярнае вызначэнне не пазначана). [20]
- Аптычная шчыльнасць у даследаванні росту бактэрый
- Аптычная шчыльнасць у даследаванні росту бактэрый: 0,185 (вымярэнне аптычнай шчыльнасці, кантрольная група, бактэрыяльны штам ATCC 4356, стандартнае адхіленне: 0,018, сярэдняе значэнне). [31]
Аптычная шчыльнасць у даследаванні росту бактэрый: 0,212 (вымярэнне аптычнай шчыльнасці, даследчая група, бактэрыяльны штам ATCC 4356, экстракт, поліцукрыдная фракцыя, стандартнае адхіленне: 0,004, поліцукрыдная фракцыя (Nowak і інш., 2018), сярэдняе значэнне, пазначаная канцэнтрацыя ў доследзе: 1,5 %). [31] - Значэнне p пры параўнанні проб
- Значэнне p пры параўнанні проб: 0,012015 (вымярэнне аптычнай шчыльнасці, бактэрыяльны штам ATCC 4356, прыведзенае значэнне, параўнанне даследчай і кантрольнай груп). [31]
Польскі экстракт: папярэдні вынік датычна росту бактэрый
Матэрыял: Nowak і суаўтары даследавалі поліцукрыдныя фракцыі 53 відаў з лясоў каля Уладавы, сабраных у верасні 2014 і вызначаных Zofia Flisińska. Пладовыя целы ліяфілізавалі і здрабнялі. Пасля выдалення дробных малекул этанолам падрыхтавалі водны экстракт, дэпратэінізавалі яго і асасадзілі фракцыю этанолам. Вынік датычыцца лабараторнай фракцыі; не свежага грыба, стравы або адной выдзеленай рэчывы.
Метад і лічбы: Даследавалі L. acidophilus ATCC 4356 і два штамы L. rhamnosus у асяроддзі Rogosa. У асяроддзе без глюкозы дадавалі фракцыю 1,5%; аптычную шчыльнасць счытвалі пры 600 нанаметрах, а параўнанне пасля 48 гадзін праводзілі з дапамогай t-крытэрыя Сцьюдэнта. Дадатак для L. resimus і L. acidophilus прыводзіць 0,212 ± 0,004 у параўнанні з кантрольнай калонкай 0,185 ± 0,018 і p = 0,012015. Для абодвух штамаў L. rhamnosus стаяць рыскі, якія нельга атаясамліваць з даказанай адсутнасцю дзеяння.
Што вызначае вынік: Гэта першаснае, статыстычна значнае назіранне росту аднаго штаму ва ўмовах in vitro. Яно не дэманструе лячэбнага дзеяння на чалавека, бяспекі ўжывання або эфектыўнасці гатовага прэбіётыка. Устойлівасць да штучнага страўнікавага соку вызначалі толькі для выбраных фракцый; вынікі іншых відаў нельга прыпісваць L. resimus. Дакладныя прыведзеныя лічбы паходзяць з табліцы дадатку, а не з ацэнкі вышыні слупкоў.
Казахстан: справаздача спектрафатаметрычнага вызначэння
Уласны вынік аўтараў: Roiko і Dryuk (2021) апісваюць матэрыял, вызначаны як L. resimus, з паўночнага Казахстана, сабраны ў жніўні–верасні 2020 г. Выкарыстоўвалі паветрана-сухі здробнены матэрыял і 70% водны этанол; паказанні UV–Vis здымалі пры 420 нанаметрах. Табліца 2 прыводзіць у сярэднім 7,229 ± 0,123 мг%, а тэкст акругляе да 7,23 ± 0,123 мг%. Масавая аснова гэтага запісу недастаткова патлумачаная ў апісаным метадзе.
Абмежаванні доказаў: Не прыведзены ваўчар, паслядоўнасць ДНК, стандарт параўнання ў гэтым апісанні або поўны доказ ідэнтыфікацыі канкрэтных малекул. Спектрафатаметрычны вынік, аднесены аўтарамі да флаваноідаў, не з'яўляецца самастойным пацвярджэннем структуры злучэння. Табліца 1 цытуе даследаванні іншых відаў; іх не перапісвалі L. resimus. Прапанова будучага медыцынскага прымянення не з'яўляецца вынікам лячэння або пацверджаным укараненнем.
Забруджванні: правераны ланцужок і яго мяжа
Ад зводкі да першаснага даследавання: Артыкул Nalbandyan-Schwarz і суаўтараў 2024 згадвае адзін расійскі ўзор L. resimus. Спасылаецца на Hansen і суаўтараў 2017; прачытаная табліца 1 гэтай працы пацвярджае адзін расійскі пункт і адзін узор. Пробы грыбоў адбіралі ў 2013–2014 гадах у прыгранічным раёне, звязаным з нікелева-меднай плавільняй. Частка пробаў была зборнай, таму адна проба не азначае адно пладовае цела.
Без прыпісвання чужых канцэнтрацый: Табліца A2 ад 2024 г. падсумоўвае групу грыбоў, якая ахоплівае мноства відаў. Яе мінімум, максімум і сярэдняе не з'яўляюцца відавым складам L. resimus. Знойдзены дадатак да першаснай працы ад 2017 г. з табліцай S1, але поўныя відавыя даныя не ўдалося прачытаць у гэтым аглядзе. Вынікі экалагічнага забруджвання не вырашаюць прыроджанай таксічнасці віду.
Іншыя прымяненні: вынік пошуку
Абсяг пошуку: Агляд ахопліваў публікацыі пра Lactarius resimus і гістарычныя камбінацыі назвы ў кантэксце лекаў, траўніцкай традыцыі, прыпраў, фарбавання, ферментаў, вырошчвання і біярэмедыяцыі. Пацверджаны папярэдні эксперымент з поліцукрыднай фракцыяй і спектрафатаметрычная справаздача. У прагледжаных крыніцах не пацверджана асобнага лекавага, фарбавальнага або тэхнічнага прымянення, укаранёнага для гэтага вызначанага еўрапейскага віду.
Выключэнні і абмежаванні: Вынікі L. necator, L. torminosus, L. deliciosus, L. piperatus ці іншых млечнікаў не пераносіліся на L. resimus. Частка паўночнаамерыканскіх вынікаў па каранях мае пазначэнне cf.resimus або няпэўную адпаведнасць еўрапейскай канцэпцыі; яны не папоўнілі польскіх палёў мікарызы. Адсутнасць пацверджанага прымянення ў гэтым аглядзе не даказвае, што такое прымяненне ніколі не існавала.
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
У аналізах узораў са скандынаўска-расійскага памежжа вызначалі ўтрыманне трынаццаці слядавых металаў (у т.л. свінцу, кадмію, ртуці, медзі і мыш'яку) у пладовых целах лясных грыбоў, у тым ліку ў Lactarius resimus.
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
У радыяхімічнай літаратуры адзначалася здольнасць гэтага віду акумуляваць радыеактыўны ізатоп цэзію (Cs-137).
Ядомасць: традыцыя, ацэнкі атласаў і пераканаўчасць доказаў
Першасныя палявыя даныя: Stryamets і суаўтары правялі ў 2010–2013 гадах агулам 205 апытанняў: 60 у Швецыі, 90 ва Украіне і 55 у Расіі. Табліцы 2 і 3 пералічваюць L. resimus як ежу ва Украіне і ў Корткерасе. Табліца 1 прыводзіць для Корткераса ў сярэднім 15 і максімальна 200 кілаграмаў на сям’ю ў год. Матэрыял дакументуе дэклараваны збор і традыцыю, а не колькасць бяспечных прыёмаў ежы або таксікалагічнае выпрабаванне.
Вызначэнне і прыгатаванне: У апытальным даследаванні не збіралі гербарных узораў. Вызначэнне грунтавалася на аглядзе ў полі, апытаннях і ілюстрацыях; у Корткерасе людзей апытвалі позняй восенню. Засолванне, квашанне і ферментацыю апісалі на ўзроўні Lactarius spp., а не як даследаваны пратакол бяспекі гэтага асобнага віду. Засцярога рэвізіі 1984 пра гістарычнае блытанне назваў застаецца актуальным абмежаваннем такога роду доказаў.
Разыходныя ацэнкі: ČMS ацэньвае від як неядомы, а Latvijas Daba як ядомы і прыдатны для засольвання. Гэта атласныя ацэнкі, без звязанага відавога клінічнага даследавання. Дапаможнік Food Hygiene (2018) пералічвае L. resimus сярод умоўна-ядомых грыбоў, якія выклікаюць атручэнні пры няправільным прыгатаванні. Табліца не прыводзіць выпадкаў пацыентаў, вызначанага таксіну, дозы або праверанага спосабу яго выдалення. Такім чынам, яна не вызначае стандарту бяспечнай апрацоўкі.
Шлях даўніх сцвярджэнняў: Kytövuori прыводзіць харчовае значэнне ў СССР паводле Zuev 1961, Daryrusskogolesa,gribyi yagody, 256 старонак. Былі прачытаныя спасылка і бібліяграфія рэвізіі, але не поўны тэкст кнігі Zuev. Гэтая галіна не была прызнана першасным вопытам, які даказвае ядомасць; незалежныя апытанні 2015 маюць асобны, апісаны абсяг. Ва выкананых пошуках не знойдзена відавога першаснага клінічнага даследавання, якое вызначала б бяспечнае прыгатаванне.
Экалагічныя даследаванні
Польшча: распаўсюджанне і плоданашэнне
Пацверджанае распаўсюджанне: Польскі спіс Wojewoda прыводзіць месцазнаходжанні з Памор'я, Судэтаў, Татраў, Пянінаў, Белавежы і Палесся, спасылаючыся на канкрэтныя больш раннія публікацыі. Больш новае эксперыментальнае даследаванне пералічвае L. resimus сярод пладовых цел, сабраных у верасні 2014 у лясах каля Уладавы (Włodawa). Zofia Flisińska вызначыла матэрыял, а ўзоры перададзеныя ў аддзел фармацэўтычнай батанікі Медыцынскага ўніверсітэта ў Любліне. Індывідуальны нумар ваўчара і паслядоўнасць ДНК не прыведзены.
Дыяпазон месяцаў для Польшчы: Нацыянальны спіс Wojewoda прыводзіць для Польшчы ліпень–кастрычнік. GRej паўтарае гэты дыяпазон і цытуе Wojewoda, таму гэта залежнае атласнае пацвярджэнне. Жнівень–верасень, з заканчэннем сезона ў пачатку кастрычніка, датычыцца фенаскандынаўскага матэрыялу Kytövuori. Адзінкавы польскі збор з верасня сам па сабе не вызначае поўнага сезона.
Глеба і дрэвы: Польскі спіс апісвае рост на зямлі ў лісцевых і мяшаных лясах пад бярозамі і хвояй звычайнай. Kytövuori назіраў у Фенаскандыі як кіслыя і бедныя месцы росту, так і ўрадлівыя або вапнавыя, заўсёды з бярозамі і іглічнымі дрэвамі, часцей за ўсё з хвояй. Гэтыя замежныя назіранні не былі пераўтвораны ў вымярэнне кіслотнасці польскай глебы. Прысутнасць дрэў у наваколлі не з'яўляецца эксперыментальным пацвярджэннем канкрэтнага караневага партнёра.
Крынічная дакументацыя
Высновы крыніцы: Літоўскі SRIS прыводзіць 19 месцазнаходжанняў Lactarius resimus, галоўным чынам ва ўсходняй, паўднёва-ўсходняй і паўднёвай Літве, з нешматлікімі месцазнаходжаннямі на захадзе. Гэта апісаныя па кірунках часткі краіны, а не 19 ідэнтыфікаваных пунктаў з асобнымі каардынатамі. Апісанне пералічвае бярозы, часам хвоі, спелыя мяшаныя лясы і больш сухія месцазнаходжанні. Колькасць месцазнаходжанняў не пераўтваралі ў частату віду ці ў ідэнтыфікатары месцаў, якіх крыніца не падае.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Potwierdzony zasięg występowania
Wszystkie obszary potwierdzone w zapisanych danych źródłowych.
| Kraj | Regiony i stanowiska | Утварэнне пладовых цел | Крыніцы |
|---|---|---|---|
| Польшча | Лодзьскае ваяводства | VII–X |
|
Крыніцы
- Rozporządzenie Ministra Środowiska 9.10.2014, Dz.U. 2014 poz. 1408.
- Dz.U. 2026 poz. 258, tekst jednolity rozporządzenia grzybów dopuszczonych do obrotu.
- GRej Lactarius resimus i rekordy196212/349346/361988
- Index Fungorum 168431 (także [24])
- Kytövuori I. (1984). Lactarius subsectio Scrobiculati in NW Europe. Karstenia24:41–72. DOI 10.29203/ka.1984.228
- Latvijas Daba: Lactarius resimus, saldūksne (także [26])
- Česká mykologická společnost, Lactarius resimus (także [28])
- Stryamets, Elbakidze, Ceuterick, Angelstam i Axelsson 2015, J Ethnobiol Ethnomed11:53 DOI 10.1186/s13002-015-0036-0
- Mleczaj okazały — źródłowe dane zapisane po zatwierdzonym rozszerzeniu modelu.
- Roiko M. Yu., Dryuk O. V. (2021). Количественное определение флавоноидов в Lactarius resimus Fr. Молодой ученый 14(356): 45–47.
- Snowarski M. — GRej: Lactarius resimus, ecology, July–October, checklist and observation references.
- Hansen iin. 2017. The Impact of a Nickel-Copper Smelter on Concentrations of Toxic Elements in Local Wild Food from the Norwegian, Finnish, and Russian Border Regions. IJERPH 14:694. DOI 10.3390/ijerph14070694.
- https://ojs.utlib.ee/index.php/FCE/article/download/13709/8756/11795
- Nalbandyan-Schwarz iin. 2024. Combined Contaminant Levels from Local Harvested Food Items in the Norwegian–Finnish–Russian Border Region. Resources13:54. DOI 10.3390/resources13040054.
- Nowak R., Nowacka-Jechalke N., Juda M., Malm A. (2018; online 2017). The preliminary study of prebiotic potential of Polish wild mushroom polysaccharides: the stimulation effect on Lactobacillus strains growth. Eur J Nutr57:1511–1521.
- Mleczaj okazały — źródłowe dane zapisane po zatwierdzonym rozszerzeniu modelu.
- Nowak R., Nowacka-Jechalke N., Juda M., Malm A. (2018; online 2017). Materiał uzupełniający do The preliminary study of prebiotic potential of Polish wild mushroom polysaccharides: the stimulation effect on Lactobacillus strains growth. Tabela absorbancji, kontroli i wartości p; wiersz Lactarius resimus.
- ELI current status of Dz.U. 2014 poz. 1408.
- Lietuvos saugomų rūšių informacinė sistema (SRIS), Gelsvasis piengrybis / Lactarius resimus
- https://elar.ssmu.ru/bitstream/20.500.12701/3267/1/tut_ssmu-2018-43.pdf
- Stryamets iin. 2015, tabela1, DOI 10.1186/s13002-015-0036-0.
- Stryamets iin. 2015, tabela2, DOI 10.1186/s13002-015-0036-0.
- Stryamets iin. 2015, tabela3, DOI 10.1186/s13002-015-0036-0.
- ELI current status of Dz.U. 2026 poz. 258.
- Wojewoda W. (2003). Checklist of Polish larger Basidiomycetes. Biodiversity of Poland7.