ValgomasTik jauni vaisiakūniai. Tik balta gleba.
Nustatykite vietovę, kad matytumėte savo regiono duomenis.












Kriaušinis lignopumpotaukšlis yra dažnas medžių grybas, sudarantis tankias grupes ant negyvos lapuočių ir spygliuočių medienos. Jo kriaušės ar buožės pavidalo vaisiakūniai siekia 1,5–5 cm aukščio, iš pradžių būna balkšvi, smulkiai karpoti, o bėgant laikui tampa ochriškai rudi ir lygūs. Prie pagrindo matomos storos, baltos grybienos gijos. Valgomas tik jaunas, kol jo vidus išlieka vienodai baltas ir standus. Anksčiau jis buvo plačiai žinomas kriaušinio pumpotaukšlio pavadinimu.
Atpažinimas, buveinė ir svarbiausi skirtumai.
Grybautojas
Vaisiakūnio sandara
- Vaisiakūnio sandaros tipas
- Vaisiakūnio sandaros tipas: gasteroidinis (sporos subręsta vaisiakūnio viduje).
- Vaisiakūnio aukštis
- Vaisiakūnio aukštis: 10–60 mm.
- Vaisiakūnio plotis
- Vaisiakūnio plotis: 10–35 mm.
- Viso vaisiakūnio forma
- Viso vaisiakūnio forma: kriaušės formos.
Viso vaisiakūnio forma: kriaušės formos.
Viso vaisiakūnio forma: buožiškas.
Viso vaisiakūnio forma: elipsoidiškas (žiūrint iš viršaus, kartais).
Viso vaisiakūnio forma: kriaušės formos.
Viršutinė vaisiakūnio dalis
- Forma
- Forma: rutuliškas.
- Vaisiakūnio plotis
- Vaisiakūnio plotis: 20–40 mm (matuota viršutinė dalis).
Apatinė sterilioji vaisiakūnio dalis
- Forma
- Forma: siaurėjanti (viso vaisiakūnio aukščio dalis, beveik pusė).
Viršūnė ir anga
- Forma
- Forma: apvalainai kūgiška (kartais, platus).
- Spalva
- Spalva: tamsesnė už aplinkinį peridį (tiksli spalva nenurodyta) (paprastai, šiek tiek).
- Forma
- Forma: netaisyklinga anga.
- Padėtis
- subrendusių vaisiakūnių: Padėtis: viršūninė.
Padėtis: viršūninė.
Peridis
- Spalva
- jaunų vaisiakūnių: Spalva: ochros spalvos (šviesi).
jaunų vaisiakūnių: Spalva: pilkas (blyški).
Spalva: rudas. - Faktūra
- Faktūra: beveik lygus ir miltuota.
- Konsistencija
- senų vaisiakūnių: Konsistencija: popieriška.
Egzoperidis
- Spalva
- Spalva: gelsvai rusva.
Spalva: tabako rudumo.
Spalva: balsva.
Spalva: pilkai rudas (šviesi).
Spalva: rudas. - Paviršius
- Paviršius: karpota (itin smulkūs).
Paviršius: grūdėta (šiek tiek).
Paviršius: grūdėta (ryškiau, pagrindo link).
Paviršius: karpota (gausūs, itin smulkūs).
Paviršius: ilgainiui nuplinkanti.
Endoperidis
- Spalva
- Spalva: rudas (šviesi).
Spalva: rausvai rudas.
Spalva: geltonas (šiek tiek).
Spalva: rausvai rudas.
Spalva: balsva. - Konsistencija
- Konsistencija: popieriška.
Gleba
- Spalva
- Spalva: baltas.
Spalva: alyvuogių spalvos.
Spalva: pilkai rudas.
Spalva: baltas.
Spalva: alyvuogių rudumo. - Minkštimo skonis
- Minkštimo skonis: nemalonus (visas vaisiakūnis, senstant).
- Konsistencija
- Konsistencija: standus.
Konsistencija: minkštėjanti.
Konsistencija: vatiškas. - Minkštimo kvapas
- Minkštimo kvapas: dujų kvapo (visas vaisiakūnis, galima).
Minkštimo kvapas: nemalonus (visas vaisiakūnis, galima).
Subgleba
- Spalva
- Spalva: balsva.
Spalva: balsva.
Spalva: kreminis. - Subglebos audinio sandara
- Subglebos audinio sandara: kamerinė.
Pseudokolumėlė
- Buvimas
- Buvimas: yra.
Grybiena vaisiakūnio pamate
- Grybienos spalva vaisiakūnio pamate
- Grybienos spalva vaisiakūnio pamate: baltas (rizomorfinės virvelės).
Kur ir kada auga
- Buveinė
- Buveinė: lapuočių miškas, spygliuočių miškas, mišrus miškas, parkas arba sodas.
- Substratas
- Substratas: negyva mediena.
Substratas: užkasta mediena. - Vaisiakūnių augimo pobūdis
- Vaisiakūnių augimo pobūdis: kuokštais.
- Aptikimo dažnumas
- Aptikimo dažnumas: dažnas.
- Derėjimo laikotarpis
- Vaisiakūniai pasirodo nuo birželio iki lapkričio.
- Paplitimo sritis
- Paplitimo sritis: patvirtinta.
Valgomumas ir virtuvė
- Valgomumas
- ValgomasTik jauni vaisiakūniai. Tik balta gleba.
Teisė
- Apsauga
- Lenkijoje rūšiai netaikoma rūšinė apsauga.
- Prekyba
- Lenkijoje rūšimi neleidžiama prekiauti ar iš jos gaminti grybų produktų.
FAQ
Ar kriaušinis lignopumpotaukšlis yra valgomas grybas?
Taip, valgomas, tačiau tik tada, kai vaisiakūniai yra jauni, o jų vidus visiškai baltas ir standus. Patamsėjus minkštimui grybas maistui nebetinka.
Kur dažniausiai auga kriaušinis lignopumpotaukšlis?
Auga miškuose ir parkuose ant pūvančios lapuočių bei spygliuočių kelmų ir nuvirtusių kamienų medienos. Beveik visada sudaro labai gausius, tankius kuokštus.
Kodėl pavadinimas pakeistas iš pumpotaukšlio į lignopumpotaukšlį?
Genetiniai tyrimai parodė šios rūšies savitumą. Naujas dėmuo nurodo augimą ant medienos (lignum), kas aiškiai skiria jį nuo antžeminių pumpotaukšlių.
Kuo lignopumpotaukšlis skiriasi nuo kitų pumpotaukšlių?
Kaip vienintelis dažnas pumpotaukšlis jis auga tiesiai ant medienos, sudaro tankius kerus ir vaisiakūnio pagrinde turi aiškias, ilgas, baltas į substratą įaugusias grybienos gijas.
Kada galima sutikti kriaušinį lignopumpotaukšlį?
Vaisiakūniai paprastai pasirodo nuo liepos iki lapkričio, o esant švelniems orams – net gruodį. Didžiausias jo dygimo pikas būna rudens mėnesiais.
Kaip atpažinti, kad vaisiakūnis nebėra tinkamas valgyti?
Perpjaukite vaisiakūnį išilgai. Jei vidus turi gelsvą, rusvai žalsvą ar rudą atspalvį, vadinasi, pradėjo bręsti sporos, ir grybas yra neskanus bei sunkiai virškinamas.
Kaip plinta lignopumpotaukšlio sporos?
Subrendęs vaisiakūnis viršūnėje pratrūksta maža angele. Lietaus lašai ar gyvūnų prisilietimas smogia į elastingą sienelę, išmesdamas sporų dulkių debesį į išorę.
Su kokiais grybais galima supainioti kriaušinį lignopumpotaukšlį?
Jį galima supainioti su karpuotuoju pumpotaukšliu, kuris auga ant žemės ir turi lengvai nubyrančius dygliukus, taip pat su mirtinai nuodingomis jaunomis kiaušinio stadijos musmirėmis.
Mėgėjas
Pavadinimai ir istorija
- Obowiązująca nazwa krajowa
- lignopurchawka gruszkowata
- Obowiązująca nazwa taksonomiczna
- Apioperdon pyriforme
- Dawne nazwy krajowe
- purchawka gruszkowata
Stebėjimai namuose
Po mikroskopu
- Reikalingos medžiagos
- šviesinis mikroskopas, objektinis ir dengiamasis stikleliai, adata, vanduo, sporos iš atspaudo
- Atlikimas
- Adata perkelkite šiek tiek atspaudo ant stiklelio.
- Užlašinkite lašą vandens, uždenkite dengiamuoju stikleliu ir apžiūrėkite sporas.
Ko ieškoti
- Sporos forma
- Sporos forma: rutuliškas. Sporos forma: rutuliškas.
- Sporos paviršius
- Sporos paviršius: lygus. Sporos paviršius: lygus.
Ekologija ir paplitimas
- Mitybos būdas
- Mitybos būdas: saprotrofinis.
Panaudojimas ne kulinarijoje
Senojoje liaudies medicinoje sausos subrendusių pumpotaukšlinių grybų vaisiakūnių dulkės buvo laikomos veiksminga priemone, stabdančia kraujavimą iš nedidelių žaizdų ir greitinančia įsipjovimų gijimą. Jos taip pat buvo naudojamos kaip pabarstai nuo odos iššutimų. Be to, bitininkai išdžiovintus pumpotaukšlius naudojo dūminėse – smilkstančio grybo dūmai ramino bites dirbant bityne. O sausas minkštimas anksčiau sėkmingai tarnavo kaip lengvai užsidegantis kulas skiltuvams.
Istorija ir kultūra
Kriaušinis lignopumpotaukšlis yra vienintelis dažnas pumpotaukšlis, augantis tiesiai ant negyvos medienos ir sudarantis įspūdingus kerus, siekiančius net šimtus egzempliorių. Buvęs lotyniškas jo genties pavadinimas Lycoperdon pažodžiui reiškė „vilko bezdalą“, o tai siejosi su staigiu sporų dulkių išmetimu. Kai lietaus lašas pataiko į subrendusį vaisiakūnį, šis veikia tarsi miniatiūrinės kalvio dumplės, plika akimi pastebimu greičiu per viršūninę angą išsviesdamas į orą sporų debesį.
Virtuvėje
Jauni vaisiakūniai yra įdomus miško stalo skanėstas. Skaniausi jie pakepinti svieste su trupučiu česnako ir petražolių lapelių arba apvolioti kiaušinyje ir džiūvėsėliuose kaip maži kotletukai. Dėl kempinėtos, švelnios struktūros jie puikiai sugeria prieskonių aromatus. Grybautojai dažnai nulupa ploną išorinę jų odelę, nors nuo labai šviežių egzempliorių to daryti nebūtina. Jie puikiai tinka kaip priedas prie rytinės kiaušinienės ar rudeninių daržovių sriubų.
Valgomumas ir saugumas
Kriaušinis lignopumpotaukšlis yra skanus valgomas grybas, tačiau tik ankstyvoje vystymosi stadijoje. Jo vidus perpjovus turi būti vienodai sniego baltumo ir stangrus. Kai minkštimas pradeda geltonuoti ar ruduoti, grybas tampa nevalgomas ir gali sukelti virškinimo sutrikimų. Visada verta perpjauti kiekvieną vaisiakūnį išilgai – tai leidžia ne tik įvertinti šviežumą, bet ir įsitikinti, kad nebuvo surinkta jauna, mirtinai nuodinga musmirė su apvalkalu, kurioje matomi lakštelių kontūrai.
Buveinė ir paplitimas
Kriaušinė dulkabukė (Apioperdon pyriforme) pasižymi kosmopolitiniu arealu ir yra plačiai paplitusi šiaurės pusrutulio vidutinio klimato juostoje – Europoje, Azijoje bei Šiaurės Amerikoje. Lenkijoje tai dažna rūšis visoje šalies teritorijoje.
Ši rūšis yra medžių saprotrofas. Priešingai nei tiesiai ant dirvožemio augančios dulkabukės, Apioperdon pyriforme vaisiakūniai vystosi ant negyvos, smarkiai suirusios medienos. Jie apgyvendina pūvančius kelmus, gulinčius rąstus, šakas, taip pat paklotėje glūdinčią medieną. Neabejotinai dažniausiai vystosi ant lapuočių medžių medienos (be kita ko, bukų, ąžuolų, skroblų, beržų ir alksnių), gerokai rečiau – ant spygliuočių substrato. Būdingas bruožas – tankių, daugiavaisiakūnių sankaupų susidarymas.
Aptinkama lapuočių, mišriuose ir spygliuočių miškuose, taip pat parkuose bei paupių želdynuose. Minimalus dokumentuotas vaisiakūnių stebėjimų diapazonas Lenkijoje apima laikotarpį nuo gegužės iki lapkričio (V–XI).
Tyrėjas
Valgomumas ir virtuvė
Ustalenia źródłowe: jadalność, spożycie i wykorzystanie
- Valgomumas
- Valgomas — źródło oznaczenia
Wiek owocnika: młody.
Wnętrze owocnika (gleba): białe.
Snowarski: Apioperdon pyriforme; atlas i polska bibliografia · Jadalne czy trujące? actual species account
- Valgomumas
- Valgomas
Wnętrze owocnika (gleba): białe.
Česká mykologická společnost: Apioperdon pyriforme · Kuchyňské využití, actual species account
- Valgomumas
- Nevalgomas
Kraj źródła: PL
Źródło bez opisu bibliograficznego · Zarzyński2021, printed p.379/PDF377 Uwagi within L.perlatum account; interpretive preface printed pp.40–41; separate legend p.58
Moksliniai pavadinimai ir taksonomija
- Galiojantis mokslinis pavadinimas
Apioperdon pyriforme
- Ankstesni moksliniai pavadinimai
- Lycoperdon pyriforme
Morganella pyriformis
Utraria pyriformis[37] [39] [40] - Zakres ujęcia taksonomicznego
Apioperdon pyriforme (Schaeff.) Vizzini,Species Fungorum819914 i GBIF10852503,synonim Lycoperdon pyriforme Schaeff.; własne materiały izraelskie i chińskie pozostają odrębne od atlasów oraz niezweryfikowanych molekularnie próbek chemicznych. Bez transferu wyników Lycoperdon perlatum lub innych purchawek.
[39] [37] [40]
Pavadinimai ir klasifikacija
Aktualna nazwa: Rekomendacja KPNG 4/2025 przyjmuje nazwę lignopurchawka gruszkowata dla Apioperdon pyriforme. Purchawka gruszkowata pozostaje dawną nazwą polską. Species Fungorum i GBIF akceptują kombinację Apioperdon pyriforme (Schaeff.) Vizzini. Stabilny identyfikator rekordu nie jest zmieniany.
Zakres rodziny: GBIF i Species Fungorum wskazują Lycoperdaceae. Rewizja Li i współautorów z 2024 r. traktuje ją jako osobną rodzinę. Starszy lub szerszy układ Agaricaceae spotykany w atlasie ČMS pozostaje kontekstem historycznym, a nie podstawą do zmiany wyniku aktualnego rejestru.
[39] [37] [38] [43] [41]Ekologija ir paplitimas
- Aptikimo dažnumas
- Lenkija: Aptikimo dažnumas: dažnas. [46]
Laboratorinė diagnostika
Dane ustrukturyzowane
Egzoperidis
Sferocysty egzoperydium
Gleba
Kapilicjum — populacja 2–3 µm
Kapilicjum — populacja 4–5,5 µm (skrajnie do 6 µm)
Parakapilicjum
Kiti laboratoriniai požymiai
- Rizomorfų buvimas
- Rizomorfų buvimas: yra. [40]
Sporos
- Bazidiosporos apendikso buvimas
- Bazidiosporos apendikso buvimas: yra. [40]
- Bazidiosporos hilinės ataugos ilgis
- Bazidiosporos hilinės ataugos ilgis: 0,5–0,7 µm (paprastai). [40]
- Sporų spalva pro mikroskopą
- Sporų spalva pro mikroskopą: rausvai rudas (šviesi). [40]
- Sporos skersmuo
- Sporos skersmuo: 3,5–5,5 µm. [46]
Sporos skersmuo: 3–4 µm. [40]
Sporos skersmuo: 3,5–5 µm. [41] - Lašeliai sporos viduje
- Lašeliai sporos viduje: yra. [46]
- Sporų ornamentikos forma
- Sporų ornamentikos forma: karpotas. [40]
Sporų ornamentikos forma: karpotas (suapvalintas, žemas reljefas, netaisyklingas kontūras). [40]
Sporų ornamentikos forma: karpotas (suplotas, žemas reljefas, netaisyklingas kontūras). [40]
Sporų ornamentikos forma: karpotas (gausios, smulkūs ornamentikos elementai). [40]
Sporų ornamentikos forma: siūliškos ornamentikos juostos (trumpos). [40] - Ornamentacijos elementų sujungimas
- Ornamentacijos elementų sujungimas: iš dalies susiliejantys elementai. [40]
Ornamentacijos elementų sujungimas: jungtys tarp elementų, nedarant išvados apie tinklelį (retai, žemos jungtys, plonos jungtys). [40] - Sporos forma
- Sporos forma: rutuliškas. [40]
Sporos forma: rutuliškas (beveik). [40]
Sporos forma: rutuliškas. [46]
Sporos forma: rutuliškas. [41]
Kropla wewnątrz zarodnika
- Właściwości optyczne
- Sporų turinio optinės savybės: laužiantis šviesą (stipriai). [46]
Tyrimų medžiaga ir metodai
Sudėties ir aktyvumo tyrimas — tikslūs papildomi rezultatai (asfaw-source-tables)
Materiał: Metanolowy ekstrakt owocników z Waro, SouthWollo, Etiopia; identyfikacja według autora, bez przytoczonego vouchera lub wyniku DNA.
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Ograniczenia: Identyfikacja materiału i powtarzalność są ograniczone; nie przeniesiono tego zgłoszenia na pewny zasięg afrykański. W pracy występują niespójności tekstu i tabel; dane pozostają raportem autora, nie potwierdzeniem klinicznej skuteczności lub jadalności.
[31]Sudėties ir aktyvumo tyrimas — medžiaga ir apribojimai
Materiał: Frakcja polisacharydowa z owocników z SultanMurat, Çaykara/Trabzon, Türkiye; identyfikacja morfologiczna przez S.A.Kiremitci. Brak przypisania badania do polskich owocników.
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Ograniczenia: To frakcja polisacharydowa, nie czysty standaryzowany lek ani pomiar zawartościβ-glukanu w całym owocniku. Autorzy wskazują polidyspersyjność i możliwe zanieczyszczenia białkowe. Wyniki komórkowe nie dowodzą leczenia ran u ludzi.
[49]Sudėties ir aktyvumo tyrimas — tikslūs papildomi rezultatai (asfaw-source-tables)
Materiał: oznaczony jako Lycoperdon pyriforme z Waro, Etiopia; metanolowy ekstrakt. W publikacji nie rozstrzygnięto jednoznacznie, czy gram suchej masy oznacza wyjściowy materiał czy ekstrakt.
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Ograniczenia: Wartości są raportem autora o materiale o ograniczonej identyfikacji; nie dowodzą skuteczności klinicznej ani jadalności. Nie zamienionoSDna zakresmin–max, aIC50 naEC50. Sucha podstawa masy TFC jest odrębna od nierozstrzygniętego mianownika source_material/extract.
[31]Materiał: oznaczony jako Lycoperdon pyriforme z Waro, Etiopia; metanolowy ekstrakt. W publikacji nie rozstrzygnięto jednoznacznie, czy gram suchej masy oznacza wyjściowy materiał czy ekstrakt.
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Ograniczenia: Wartości są raportem autora o materiale o ograniczonej identyfikacji; nie dowodzą skuteczności klinicznej ani jadalności. Nie zamienionoSDna zakresmin–max, aIC50 naEC50. Sucha podstawa masy TFC jest odrębna od nierozstrzygniętego mianownika source_material/extract.
[31]Molekulių tyrimas — šaltiniu pagrįstas rezultatas nr41
Materiał: Frakcja beta-D-glukanu z materiału grzybowego
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Wynik dotyczy badanego preparatu; nie określa zawartości związku w całym owocniku. Nie jest to dowód skuteczności klinicznej ani bezpieczeństwa spożycia.
[49]Molekulių tyrimas — tikslūs papildomi rezultatai (enzyme-source-methods)
Materiał: Częściowo oczyszczony preparat β-glukozydazy z owocników z Hidirnebi
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Wynik dotyczy badanego preparatu; nie określa zawartości związku w całym owocniku. Nie jest to dowód skuteczności klinicznej ani bezpieczeństwa spożycia. Odczytano indeksowane fragmenty pierwotnego wydawcy, nie pełny tekst.
[30]- Šaltiniuose pateikti rezultatai — Sporos skersmuo
- 3,5–5,5 µm [46]
3,5–5 µm [41]
Materiał badania: Izrael: HAI-G-11, Mt.Meron,7.I.2004,i HAI-G-159,Forest Odem,8.XII.2012; opis zbiorczy i ryc.3. Zakres(min)średnia±SD(max),N=30. 3–4 µm [40]
Metody i zapisy źródłowe — Izrael: HAI-G-11, Mt.Meron,7.I.2004,i HAI-G-159,Forest Odem,8.XII.2012; opis zbiorczy i ryc.3. Zakres(min)średnia±SD(max),N=30.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: iodine. Opis metody w źródle: Mikroskopia świetlna; przy ryc.3C–D i barwie zarodników autorzy podają odczynnik Melzera. Ogólne metody wymieniają też KOH i Lactophenol Cotton Blue; nie przypisano ich arbitralnie tym wynikom.
Metoda źródłowa. Technika: skaningowa mikroskopia elektronowa (SEM). Opis metody w źródle: Źródłowa mikroskopia elektronowa powierzchni zarodników,ryc.3E; inna rozdzielczość niż LM.
Długość wyrostka wnęki bazydiospory — zapis źródłowy: „§3.2 SEM apiculus usually0.5–0.7µm long.” [40]
Obecność wyrostka wnęki bazydiospory — zapis źródłowy: „3.2,SEM:Apiculus observed; obecność oddzielona od długości i resztek sterygmy.” [40]
Kapilicjum — populacja 2–3 µm — Barwa — zapis źródłowy: „§3.2 capillitium yellow; Fig.3C source Melzer method.” [40]
Kapilicjum — populacja 4–5,5 µm (skrajnie do 6 µm) — Barwa — zapis źródłowy: „§3.2 capillitium red_brown; Fig.3C source Melzer method.” [40]
Sferocysty egzoperydium — Długość — zapis źródłowy: „§3.2 Sphaerocysts35–45×25–30µm, length.” [40]
Sferocysty egzoperydium — Kształt — zapis źródłowy: „§3.2 subglobose sphaerocysts.” [40]
Sferocysty egzoperydium — Kształt — zapis źródłowy: „§3.2 ovoid-pyriform sphaerocysts.” [40]
Kapilicjum — populacja 2–3 µm — Pory ściany; Kapilicjum — populacja 4–5,5 µm (skrajnie do 6 µm) — Pory ściany — zapis źródłowy: „§3.2 Pores not observed; not an inference of absolute absence.” [40]
Kapilicjum — populacja 2–3 µm — Grubość ściany; Kapilicjum — populacja 4–5,5 µm (skrajnie do 6 µm) — Grubość ściany — zapis źródłowy: „§3.2 wall thickness; broad population rarely up to1µm.” [40]
Kapilicjum — populacja 2–3 µm — Szerokość; Kapilicjum — populacja 4–5,5 µm (skrajnie do 6 µm) — Szerokość — zapis źródłowy: „§3.2 Capillitium width; source population preserved.” [40]
Sferocysty egzoperydium — Szerokość — zapis źródłowy: „§3.2 Sphaerocysts35–45×25–30µm, width.” [40]
Kapilicjum — populacja 2–3 µm — Obecność; Kapilicjum — populacja 4–5,5 µm (skrajnie do 6 µm) — Obecność — zapis źródłowy: „§3.2 Source capillitium population named and measured.” [40]
Obecność ryzomorf — zapis źródłowy: „3.2:with white rhizoids; Fig.3A–B,źródłowa obserwacja makroskopowa. Nie jest to wynik SEM ani dowód mikoryzy.” [40]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „§3.2 spores light reddish brown in Melzer reagent.” [40]
Średnica zarodnika — zapis źródłowy: „3.2:(3)3–3.6(4)µm,n=30. W metodach: nawiasy to min/max,a środek to średnia±SD. Zachowano rzeczywiste granice3–4µm; środek3–3.6pozostaje w oryginalnym zapisie.” [40]
Forma ornamentacji zarodnika — zapis źródłowy: „3.2,SEM:low apprised warts irregular in shape,rounded and flattened tips. Stopień i kształt brodawek wymagają osobnych atrybutów; zapisano wyłącznie potwierdzoną formę.” [40]
Forma ornamentacji zarodnika — zapis źródłowy: „§3.2 SEM low irregular warts with rounded and flattened tips.” [40]
Forma ornamentacji zarodnika — zapis źródłowy: „§3.2 SEM numerous smaller warts between main warts.” [40]
Forma ornamentacji zarodnika — zapis źródłowy: „§3.2 SEM ornamentation of somewhat short strands.” [40]
Połączenie elementów ornamentacji — zapis źródłowy: „§3.2 SEM some warts merged together.” [40]
Połączenie elementów ornamentacji — zapis źródłowy: „§3.2 SEM rarely connected by low thin anastomoses; not inferred reticulum.” [40]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „3.2:Spores globose to subglobose. Kulistość i jej przybliżenie są oddzielnymi wariantami własnego zakresu.” [40]
Długość pozostałości sterygmy przy zarodniku — zapis źródłowy: „§3.2 pedicel usually less than1µm.” [40]
Długość pozostałości sterygmy przy zarodniku — zapis źródłowy: „§3.2 pedicel sometimes2–3µm.” [40]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „3.2:under light microscopy appear smooth. Gładkość jest wynikiem LM.” [40]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „3.2:under SEM prominent low warts; ornamentowana powierzchnia przy rozdzielczości SEM.” [40]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „§3.2 SEM surface between warts rough and rugged.” [40]
Metody i zapisy źródłowe — Monotypic Apioperdon genus synthesis pp.4956–4957, not the Israeli specimens.
Metody i zapisy źródłowe — Atlas Marka Snowarskiego,opis gatunku;kolekcja,N i dokładna metoda pomiarów niepodane. Nie łączono z izraelskim materiałem zielnikowym.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Kropla wewnątrz zarodnika — Właściwości optyczne — zapis źródłowy: „Cechy mikroskopowe: silnie łamiąca światło kropla.” [46]
Średnica zarodnika — zapis źródłowy: „Cechy mikroskopowe:3.5–5.5µm średnicy;N i zasięg pomiaru ornamentacji niepodane.” [46]
Krople wewnątrz zarodnika — zapis źródłowy: „Cechy mikroskopowe:z silnie łamiącą światło kroplą. Obecność kropli,bez utożsamienia z chemicznie rozpoznanym lipidem.” [46]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Cechy mikroskopowe:zarodniki kuliste.” [46]
Długość pozostałości sterygmy przy zarodniku — zapis źródłowy: „Cechy mikroskopowe: często z krótką (do2µm) sterygmą.” [46]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Cechy mikroskopowe: zarodniki gładkie; metoda niepodana.” [46]
Metody i zapisy źródłowe — ČMS,Karel Tejkal:opis atlasowy,bez liczebności pomiarów i odrębnego numeru badanego okazu.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Średnica zarodnika — zapis źródłowy: „Výtrusy jsou kulovité,3.5–5µm v průměru,hladké. Źródłowe granice,bez wymyślonegoN.” [41]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Popis: Výtrusy jsou kulovité.” [41]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Popis: Výtrusy hladké; exact microscope technique unreported.” [41]
Gasteroidinė sandara ir lyginamoji medžiaga
Właściwe narządy: W opisie materiału HAI-G-11 i HAI-G-159 występują okrywa zewnętrzna i wewnętrzna, gleba, biaława sterylna subgleba, pseudokolumella oraz białe ryzomorfy. Nie odpowiadają one kapeluszowi, jego skórce ani prawdziwemu trzonowi. Wewnętrzna okrywa jest papierowata, a gleba przechodzi od białej do oliwkowej i szarobrązowej.
Rozdzielenie pomiarów: Izraelski opis podaje 25–30 mm wysokości i 15–20 mm szerokości całego owocnika. Polski atlas podaje odpowiednio 10–50 i 10–35 mm. ČMS podaje wysokość 20–60 mm, lecz szerokość 20–40 mm dotyczy górnej części. Ten ostatni wymiar nie został przepisany jako średnica kapelusza ani bezwarunkowa szerokość całego owocnika.
[40] [46] [41]Sporos: intervalai, metodas ir dalys
Materiał i pomiar: Krakhmalnyi i współautorzy badali izraelskie kolekcje HAI-G-11 z 7 stycznia 2004 r. i HAI-G-159 z 8 grudnia 2012 r. Zapis (3) 3–3,6 (4) mikrometra, N = 30, według ich metod oznacza skrajne wartości 3–4 oraz środkowy przedział średnia ± odchylenie standardowe. Nie utożsamiono tych dwóch rodzajów zakresu.
LM i SEM: W mikroskopii świetlnej zarodniki wyglądają na gładkie. W SEM widać niskie, nieregularne brodawki, miejscami zlewające się lub połączone cienkimi anastomozami. To różne rozdzielczości obserwacji. Wynik SEM nie jest przedstawiany jako cecha widoczna pod zwykłym mikroskopem domowym.
Wyrostki i barwa: Opis rozróżnia resztki sterygm przy części zarodników w LM od wyrostka wnęki widocznego w SEM, zwykle długości 0,5–0,7 mikrometra. Warunkowego zakresu nie zapisano bez kwalifikatora „zwykle”. Jasnoczerwonobrązowa barwa w odczynniku Melzera nie jest ani naturalną barwą wysypu, ani automatycznym dowodem dekstrynoidalności.
[40]Kapilicis ir peridžio dariniai
Capillitium: W izraelskim materiale opisano włośnię o średnicy od 2 do 6 mikrometrów. Cieńsze żółte strzępki mają inne opisane grubości ściany niż szersze czerwonobrązowe w Melzerze. Nie połączono ich w fikcyjny przebieg dojrzewania. Autorzy nie zaobserwowali porów we włośni; nie jest to zapis braku pory rostkowej zarodnika.
Sferocyty i paracapillitium: Sferocyty opisano jako 35–45 × 25–30 mikrometrów, o kształtach od niemal kulistych do jajowato-gruszkowatych. Są to elementy okrywy, nie osłony całkowitej muchomora. Rewizja z 2024 r. opisuje obfite paracapillitium i komórkową subglebę; akapit rodzajowy jest syntezą wcześniejszej literatury, nie kompletnym nowym pomiarem wszystkich tych cech.
[40] [43]Lenkija: paplitimas ir derėjimas
Potwierdzenie źródłowe: Gatunek figuruje jako Apioperdon pyriforme w wykazie grzybów urzędowej dokumentacji opublikowanej w województwie opolskim w 2022 r., na stronie 69. Polski atlas wymienia go jako pospolity. Potwierdza to opublikowane występowanie w Polsce; nie jest to nowa rewizja okazu ani ilościowy trend populacji.
Kalendarz: Polskie „od lata do jesieni” przeliczono według zatwierdzonego kalendarza meteorologicznego na czerwiec–listopad. Oryginał i tryb converted_seasons są zachowane. Czeski zakres czerwiec–listopad pozostaje osobnym wariantem dla Czech. Dat zbiorów izraelskich nie zamieniono na polski sezon, a utrzymywania się suchych owocników zimą nie uznano za nowe owocnikowanie.
[44] [46] [41] [40]Giminystės tyrimai ir citavimo grandinė
Różne materiały: W pracy z 2023 r. klad Apioperdon obejmował sześć sekwencji: dwie izraelskie, trzy ukraińskie i wcześniejszą szwedzką. Poparcie samego kladu nie oznacza identycznego poparcia jego dokładnej pozycji względem pozostałych rodzajów. Rewizja z 2024 r. dodała m.in. próbki QL20170019 i ZRL20182005 oraz dane ITS i LSU.
Niepełny wcześniejszy odczyt: Oryginalny abstrakt Vizziniego i Ercole z 2017 r. potwierdza ustanowienie Apioperdon. Nie uzyskano pełnego PDF. Dwa włoskie okazy opisane w abstrakcie dotyczą Bovista acuminata, a nie lignopurchawki. Starsze prace przywołane w późniejszych rewizjach nie są tu deklarowane jako osobno odczytane protologi.
[40] [43] [48]Valgomumas: įrodymų rūšis
Ocena atlasowa: Snowarski i atlas ČMS oceniają gatunek jako jadalny w młodym stadium, przy białym wnętrzu. Jest to źródłowa ocena użytkowa, odrębna od badań toksykologicznych. Samego białego przekroju nie traktuje się jako niezależnego potwierdzenia oznaczenia okazu.
Dane etnomykologiczne: Badanie w Azad Jammu i Kashmir z lat 2015–2019 wymienia A. pyriforme w tabeli 3 jako spożywany gatunek, z oznaczeniem TS-115. Całe badanie obejmowało 923 informatorów; liczba ta nie jest liczbą osób jedzących ten gatunek. W tabeli zachowano też odniesienie bibliograficzne. Nie jest to próba kliniczna bezpieczeństwa posiłku.
[46] [41] [36]Ekstraktas iš Etiopijos: rezultatai ir apribojimai
Tożsamość i analityka: Asfaw podaje materiał z Waro w Etiopii, oznaczony przez botanika. Nie przedstawia numeru vouchera ani wyniku identyfikacji DNA. Raportuje IC50 w teście DPPH równe 22,8 mikrograma na mililitr. To wynik chemiczny konkretnego ekstraktu, bez wykazanej skuteczności leczenia lub bezpieczeństwa spożycia.
Podstawa masy: Tabela 2 podaje 5,92 ± 0,02 mg GAE/g oraz 3,71 ± 0,03 mg QE/g suchej masy, z odchyleniem standardowym. Sformułowania nie rozstrzygają jednoznacznie mianownika materiał/ekstrakt. Wartości zachowano przy źródle. TFC z nierozstrzygniętą podstawą został odłożony po zwykłej walidacji, bez zgadywania mianownika. Nie utworzono z ± przedziałów biologicznych.
[31]β gliukanas: apibūdinimas ir ląstelių modelis
Materiał i struktura: Praca ChemistryOpen z 2025 r. dotyczy frakcji polisacharydowej z owocników z Sultan Murat w Turcji, oznaczonych morfologicznie. Autorzy stosowali GPC, FTIR i NMR oraz rozpoznali wiązania β-(1→3) i β-(1→6). Dwa piki GPC mają Mn 3 i 104,55 kDa, z odrębnymi wskaźnikami polidyspersyjności. Nie są przedziałem masy jednego białka ani zawartością procentową owocnika.
Granice wniosku: W modelu rysy na hodowli NIH 3T3 autorzy obserwowali szybszą migrację komórek dla części stężeń. Ostatecznie zamknięcie nastąpiło także w kontroli. Raportowano hemolizę poniżej 5% w zbadanym układzie. To eksperymenty in vitro i badanie frakcji z możliwymi resztkami białek; nie potwierdzono leczenia ran u pacjentów ani stosowania surowego pyłu.
Tradycja i zależne cytowanie: Autorzy opisują miejscowe użycie na Sultan Murat, lecz nie przedstawiają systematycznego badania etnograficznego tej praktyki. Zdanie o Etiopii odsyła do Asfawa (2022), który podaje ogólną deklarację bez danych wywiadów. Powtórzenie tej informacji w 2025 r. nie stanowi drugiego niezależnego potwierdzenia etiopskiej praktyki.
[49] [31]Technologinis taikymas ir tolesni tyrimai
Produkty sojowe: Oryginalny abstrakt Nedele i współautorów opisuje zmniejszenie zielonego i fasolowego zapachu napoju sojowego oraz izolatu białka po fermentacji z L. pyriforme. Zmniejszenie części oznaczanych lotnych związków jest wynikiem eksperymentu spożywczego. Pełnego tekstu nie odczytano; nie jest to potwierdzenie przemysłowego wdrożenia ani przepis domowy.
Enzym: Indeksowane sekcje oryginalnego wydawcy pracy Akatin (2013) opisują β-glukozydazę z owocników z Hidirnebi w Turcji i jej częściowe oczyszczenie. Autorka przedstawia potencjał przyszłego wykorzystania enzymu w biotechnologii. Nie wykazano w ten sposób funkcjonującej instalacji przemysłowej; pobranie pełnego PDF było niedostępne.
Inne ekstrakty i brakujące podstawy: Abstrakt Asgharpoura i współautorów (2020) opisuje GC–MS ekstraktu heksanowego i aktywność w badaniu laboratoryjnym. Nie odczytano pełnych metod ani podstawy ilościowej sygnałów, więc nie wpisano procentów jako składu całego owocnika. W bieżących poszukiwaniach nie potwierdzono specyficznego wdrożenia przemysłowego, polskiej praktyki przyprawowej lub badania klinicznego tego gatunku.
[42] [30] [32]Lenkija: galiojantys teisės aktų sąrašai
Ochrona i obrót: Odczytane pełne wykazy makrogrzybów w załącznikach 1 i 2 rozporządzenia z 2014 r. nie zawierają tego gatunku ani sprawdzonych kombinacji. Nie ma go również w załączniku 1 tekstu jednolitego wykazu obrotu ogłoszonego 3 marca 2026 r. Brak ochrony gatunkowej nie oznacza prawa zbioru w każdym miejscu, a jadalność nie stanowi pozytywnej podstawy sprzedaży.
[45] [47] [33] [34] [35]Dokumentuotas arealas
32 kraje: W sprawdzonych źródłach odnotowano gatunek w 32 krajach: Andora, Austria, Dania, Niemcy, Finlandia, Włochy, Irlandia, Luksemburg, Norwegia, Polska, Rumunia, Rosja, Słowenia, Hiszpania, Szwecja, Szwajcaria, Zjednoczone Królestwo, Izrael, Japonia, Kanada, Meksyk, Stany Zjednoczone, Kostaryka, Argentyna, Islandia, Australia, Nowa Zelandia, Czechy, Chiny, Pakistan, Indie, Turcja. Poszczególne notowania i ich ograniczenia zachowano oddzielnie; brak innego kraju na tej liście nie oznacza nieobecności gatunku.
Zakres dowodów: Część zasięgu pochodzi z syntezy wcześniejszej literatury, a część z konkretnych kolekcji i badań terenowych. Rosyjskie notowanie w syntezie dotyczy środkowej części europejskiej. Nie zweryfikowano ponownie każdego cytowanego okazu.
[40] [41] [12] [13] [43] [36] [14] [49]Radavietės ir datos Lenkijoje
Potwierdzone regiony: Źródła wskazują gminę Olesno w województwie opolskim, Woliński Park Narodowy w województwie zachodniopomorskim oraz stanowiska na Dolnym Śląsku. To odrębne notowania, bez założenia ciągłego występowania na całym obszarze tych regionów.
Obserwacje z datą: W Wolińskim Parku Narodowym gatunek odnotowano na pniu w sierpniu i wrześniu 2017 r. Wybrane kolekcje Snowarskiego pochodzą z 21 maja 2006 r., 19 września 1998 r., 5 września 1999 r. i 19 października 2004 r. Zakres V–X jest jedynie minimalną granicą tych dat; nie dowodzi owocnikowania w każdym miesiącu pomiędzy nimi.
Sezon i zachowane owocniki: Źródłowe określenie od lata do jesieni i jego zatwierdzona konwersja VI–XI pozostają oddzielne od dat pojedynczych kolekcji. Źródła nie określają stanu świeżości wszystkich obserwowanych owocników; wiosennej daty nie uznano za początek regularnego sezonu.
[44] [16] [46]Tinkamumo vartoti vertinimų skirtumai
Różne oceny: Atlas Snowarskiego oraz atlas Czeskiego Towarzystwa Mykologicznego zaliczają młode owocniki z białym wnętrzem do jadalnych. Publikacja Lasów Państwowych „Grzyby polskich lasów” podaje natomiast, że gatunek jest uznawany w Polsce za niejadalny; nie wskazuje przy tym konkretnej przyczyny tej oceny.
Spożycie i prawo: Badania z Pakistanu i Indii dokumentują lokalne spożycie właściwego gatunku. Same te doniesienia nie są badaniami bezpieczeństwa klinicznego. Różnicy ocen nie utożsamiono z trującością na surowo ani z polskim dopuszczeniem do handlu jako żywność.
[46] [41] [15] [36] [14]Vietinis pavadinimas Indijos šaltinyje
Wiersz SKM-93 podaje nazwę Shib Chhatu. Języka tej konkretnej nazwy nie ustalono i nie przypisano go na podstawie języka artykułu lub regionu.
[14]Šaltinyje pateiktas palyginimas su Lycoperdon lividum
Snowarski porównuje gatunek z Lycoperdon lividum, rosnącym na łąkach, z wyraźnie wydzieloną częścią dolną i barwą początkowo ołowianoszarą, potem brązowiejącą. Te cechy odnoszą się do porównywanego L. lividum i nie są obserwacjami lignopurchawki.
[46]Šaltinyje pateiktas palyginimas su Lycoperdon perlatum
W uwagach przy L. perlatum Zarzyński wyróżnia L. pyriforme niemal gładką, charakterystycznie omączoną powierzchnią i wzrostem na drewnie. Sąsiedni kalendarz VI–XI należy do konta L. perlatum i nie został przeniesiony.
[15]Lauko pastaba: sausi vaisiakūniai žiemą
Suche owocniki zimą: Suche owocniki mogą utrzymywać się w lesie także zimą.
[41]Paplitimo patikra — apimtis ir apribojimai
Materiał: Polska lista gatunków w urzędowym opracowaniu terenowym, druk 69; wtórna polska bibliografia atlasu.
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Data przeglądu: 20.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza opublikowane notowanie gatunku w Polsce, nie ogólnopolski trend ani wynik własnego sekwencjonowania. Pojedynczych dat nie zamieniono na sezon.
[44] [46]Materiał: Jawne źródłowe notowanie kraju: Rosja.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu. Lista kraju pochodzi z syntezy literatury w publikacji; nie odczytano osobiście wszystkich przywołanych pierwotnych kolekcji. Autorzy ograniczają notowanie Rosji do środkowej części europejskiej; nie rozszerzono go na całą Rosję.
[40]Bendri šaltinio nuskaitymo apribojimai
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu. Lista kraju pochodzi z syntezy literatury w publikacji; nie odczytano osobiście wszystkich przywołanych pierwotnych kolekcji.
[40]Paplitimo patikra — apimtis ir apribojimai
Materiał: Jawne źródłowe notowanie kraju: Czechy.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu.
[41]Materiał: Jawne źródłowe notowanie kraju: Chiny.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu.
[12] [13] [43]Materiał: Jawne źródłowe notowanie kraju: Pakistan.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu.
[36]Materiał: Jawne źródłowe notowanie kraju: Indie.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu.
[14]Materiał: Jawne źródłowe notowanie kraju: Turcja.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu. Źródło nie podaje oznaczenia molekularnego; zachowano zakres identyfikacji autorów.
[49]Materiał: Wskazane stanowiska lub obszar badania: województwo opolskie; gmina Olesno.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza wymienione stanowiska w regionie, bez oszacowania liczebności i pełnego zasięgu regionalnego.
[44]Materiał: Wskazane stanowiska lub obszar badania: województwo zachodniopomorskie; Woliński Park Narodowy.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza wymienione stanowiska w regionie, bez oszacowania liczebności i pełnego zasięgu regionalnego.
[16]Materiał: Wskazane stanowiska lub obszar badania: Dolny Śląsk: Lasy Milickie, okolice Obornik Śląskich, Góry Bialskie.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza wymienione stanowiska w regionie, bez oszacowania liczebności i pełnego zasięgu regionalnego.
[46]Apžvalgos apimtis
Prieš užbaigiant įrašą reikia papildyti arba suderinti.
- Paplitimo regionų paieška reikalauja suderinimo.
- Ankstesnių išvadų sąsajas reikia patikrinti iš naujo.
- Naujiems šaltiniams reikia suderinti peržiūros metu rastą informaciją.
Teisinis pagrindas ir vertinimo apimtis
Taisyklės vietovei: Lenkija
Analitiniai rezultatai
Sudėtis ir laboratorinis aktyvumas
- Tirto ekstrakto aktyvumas
- Tirto ekstrakto aktyvumas: antioksidacinis aktyvumas (DPPH, ekstraktas, aktyvumas nustatytas, metanolinis ekstraktas (Asfaw ir kt.)). [31]
- Komponento aptikimo medžiagoje rezultatas
- Komponento aptikimo medžiagoje rezultatas: aptikta (beta gliukanas, ekstraktas, identifikuotas šaltinyje, polisacharidų frakcija). [49]
- Redukcinis pajėgumas nustatant Folin–Ciocalteu metodu
- Redukcinis pajėgumas nustatant Folin–Ciocalteu metodu: 5,92 µgGAE/mg (Folin–Ciocalteu metodas, ekstraktas, nenustatyta, su kokia mase siejamas rezultatas, publikacijoje nenurodytas etaloninis pavyzdys, perskaičiuota sausajai masei, standartinis nuokrypis: 0,02, kiekybiniams tyrimams naudotas ekstraktas (Asfaw ir kt.), kalibravimo etalonas: galo rūgštis, vidurkis, identifikacija pagal tyrimo autorius, molekulinė identifikacija nenurodyta). [31]
- IC50 koncentracija nurodytame tyrime
- IC50 koncentracija nurodytame tyrime: 22,8 µg/ml (IC50, DPPH, ekstraktas, kiekybiniams tyrimams naudotas ekstraktas (Asfaw ir kt.), šaltinyje nurodyta vertė). [31]
- Flavonoidų kiekis suminiame nustatyme
- Flavonoidų kiekis suminiame nustatyme: 3,71 µgQE/mg (aliuminio chlorido tyrimas, ekstraktas, nenustatyta, su kokia mase siejamas rezultatas, publikacijoje nenurodytas etaloninis pavyzdys, perskaičiuota sausajai masei, standartinis nuokrypis: 0,03, kiekybiniams tyrimams naudotas ekstraktas (Asfaw ir kt.), kvercetinas, vidurkis, identifikacija pagal tyrimo autorius, molekulinė identifikacija nenurodyta). [31]
- Tirtos molekulės tapatybė
- Tirtos molekulės tapatybė: ¹H BMR ir FTIR metodais nustatytas polisacharidas β-D gliukanas su β-(1→3) ir β-(1→6) jungtimis, be ¹³C BMR matavimo (ekstraktas, ekstraktas polisacharidui apibūdinti). [49]
Tirtos molekulės tapatybė: baltymas biochemiškai identifikuotas kaip β-gliukozidazė (baltymų preparatas, iš dalies išgrynintas fermento preparatas). [30]
Išgryninto baltymo charakteristika
- Baltymo išgryninimo kartotinumas
- Baltymo išgryninimo kartotinumas: 10 (baltymų preparatas, iš dalies išgrynintas fermento preparatas, šaltinyje nurodyta vertė). [30]
β-D gliukano frakcijos apibūdinimas
- Polimero molinė masė Mn
- Polimero molinė masė Mn: 3 kDa. Atskira GPC populiacija: peak_1.[49]
- Polimero dispersija Mw/Mn
- Polimero dispersija Mw/Mn: 1,11. Atskira GPC populiacija: peak_1.[49]
- Polimero molinė masė Mn
- Polimero molinė masė Mn: 104,55 kDa. Atskira GPC populiacija: peak_2.[49]
- Polimero dispersija Mw/Mn
- Polimero dispersija Mw/Mn: 1,78. Atskira GPC populiacija: peak_2.[49]
Grybų ekstrakto tyrimai in vitro
- Santykinis fibroblastų gyvybingumas
- Santykinis fibroblastų gyvybingumas: daugiau kaip 100 %. Modelis: NIH3T3 fibroblastai. MTT rezultatas, palyginti su ekstraktu nepaveikta kontrole. Tirtos ekstrakto koncentracijos: 20, 100, 500, 1000 µg/ml. Šaltinyje pateiktas bendras šių koncentracijų rezultatas. In vitro tyrimas; rezultatas neįrodo veiksmingumo ar saugumo žmonėms.[49]
- Tarpo užsidarymas ląstelių modelyje
- Tarpo užsidarymas ląstelių modelyje: apie 40–50 %. Modelis: NIH3T3 fibroblastai. Užsidariusio tarpo dalis nuo pradinio ploto procentais. Tirtos ekstrakto koncentracijos: 20, 100, 500 µg/ml. Šaltinyje pateiktas bendras šių koncentracijų rezultatas. Laikas: 10 val. In vitro tyrimas; rezultatas neįrodo veiksmingumo ar saugumo žmonėms.[49]
- Fibroblastų migracija, palyginti su kontrole
- Fibroblastų migracija, palyginti su kontrole: pradinis tarpo užsidarymas lėtesnis nei kontrolėje. Modelis: NIH3T3 fibroblastai. Tirta ekstrakto koncentracija: 1000 µg/ml. In vitro tyrimas; rezultatas neįrodo veiksmingumo ar saugumo žmonėms.[49]
- Tarpo užsidarymas ląstelių modelyje
- Tarpo užsidarymas ląstelių modelyje: 100 %. Modelis: NIH3T3 fibroblastai. Užsidariusio tarpo dalis nuo pradinio ploto procentais. Tirtos ekstrakto koncentracijos: 20, 100, 500, 1000 µg/ml. Šaltinyje pateiktas bendras šių koncentracijų rezultatas. Laikas: 48 val. In vitro tyrimas; rezultatas neįrodo veiksmingumo ar saugumo žmonėms.[49]
- Hemolizė in vitro bandyme
- Hemolizė in vitro bandyme: mažiau kaip 5 %. Tirti galvijų eritrocitai. Tirtos ekstrakto koncentracijos: 20, 100, 500, 1000 µg/ml. Šaltinyje pateiktas bendras šių koncentracijų rezultatas. In vitro tyrimas; rezultatas neįrodo veiksmingumo ar saugumo žmonėms.[49]
- Kraujo krešėjimo indeksas BCI
- Kraujo krešėjimo indeksas BCI: mažiau kaip 10 %. Tirtas visas galvijų kraujas; BCI nerodo procentinio krešėjimo pagreitėjimo. Tirtos ekstrakto koncentracijos: 20, 100, 500, 1000 µg/ml. Šaltinyje pateiktas bendras šių koncentracijų rezultatas. In vitro tyrimas; rezultatas neįrodo veiksmingumo ar saugumo žmonėms.[49]
Sojų produktų fermentacija
- Junginių, kurių kiekis sumažėjo, skaičius
- Junginių, kurių kiekis sumažėjo, skaičius: 13 junginių. Iš viso nustatyta 35 junginių; jų skaičius nerodo procentinio aromato susilpnėjimo. Matrica: sojų gėrimas. Fermentacija truko 28 val. Buvo prieinama pirminio tyrimo santrauka; pramoninis taikymas nepatvirtintas.[42]
- Nepageidaujamo sojų aromato pokytis
- Nepageidaujamo sojų aromato pokytis: nepageidaujamų žolės ir pupelių natų susilpnėjimas. Matrica: sojų gėrimas. Fermentacija truko 28 val. Buvo prieinama pirminio tyrimo santrauka; pramoninis taikymas nepatvirtintas.[42]
Sojų produktų fermentacija
- Junginių, kurių kiekis sumažėjo, skaičius
- Junginių, kurių kiekis sumažėjo, skaičius: 14 junginių. Iš viso nustatyta 35 junginių; jų skaičius nerodo procentinio aromato susilpnėjimo. Matrica: sojų baltymų izoliatas. Fermentacija truko 28 val. Buvo prieinama pirminio tyrimo santrauka; pramoninis taikymas nepatvirtintas.[42]
- Nepageidaujamo sojų aromato pokytis
- Nepageidaujamo sojų aromato pokytis: nepageidaujamų žolės ir pupelių natų susilpnėjimas. Matrica: sojų baltymų izoliatas. Fermentacija truko 28 val. Buvo prieinama pirminio tyrimo santrauka; pramoninis taikymas nepatvirtintas.[42]
Iš dalies išgrynintos β-gliukozidazės apibūdinimas
- Michaelio konstanta Km
- Michaelio konstanta Km: 0,81 mM. Rezultatas iš indeksuotų pirminio straipsnio ištraukų; visas tekstas neperžiūrėtas.[30]
- Didžiausias savitasis aktyvumas Vmax
- Didžiausias savitasis aktyvumas Vmax: 1,62 U/mg baltymų. Rezultatas iš indeksuotų pirminio straipsnio ištraukų; visas tekstas neperžiūrėtas.[30]
- Fermento pH optimumas
- Fermento pH optimumas: 4. Rezultatas iš indeksuotų pirminio straipsnio ištraukų; visas tekstas neperžiūrėtas.[30]
- Fermento temperatūros optimumas
- Fermento temperatūros optimumas: 50 °C. Rezultatas iš indeksuotų pirminio straipsnio ištraukų; visas tekstas neperžiūrėtas.[30]
- Išlikęs fermento aktyvumas
- Išlikęs fermento aktyvumas: apie 85 %. Inkubacija: 4–4 °C temperatūroje 24 val. pH intervalas 3–9. Rezultatas iš indeksuotų pirminio straipsnio ištraukų; visas tekstas neperžiūrėtas.[30]
- Išlikęs fermento aktyvumas
- Išlikęs fermento aktyvumas: 100 %. Inkubacija: 20–40 °C temperatūroje 1 val. Rezultatas iš indeksuotų pirminio straipsnio ištraukų; visas tekstas neperžiūrėtas.[30]
- Fermento aktyvumo slopinimas
- Fermento aktyvumo slopinimas: apie 76 %. SDS: 0,25%. Rezultatas iš indeksuotų pirminio straipsnio ištraukų; visas tekstas neperžiūrėtas.[30]
- Medžiagų poveikis fermento aktyvumui
- Medžiagų poveikis fermento aktyvumui: poveikis fermento aktyvumui nenustatytas. Tirtos medžiagos: Na+, Li+, Mg2+, Mn2+, Zn2+, Co2+, Ca2+, Cu2+. Rezultatas iš indeksuotų pirminio straipsnio ištraukų; visas tekstas neperžiūrėtas.[30]
- Medžiagų poveikis fermento aktyvumui
- Medžiagų poveikis fermento aktyvumui: neigiamo poveikio fermento aktyvumui nėra arba jis nedidelis. Tirtos medžiagos: EDTA, PMSF, DTT. Rezultatas iš indeksuotų pirminio straipsnio ištraukų; visas tekstas neperžiūrėtas.[30]
DPPH — tirtas metanolinis ekstraktas
- Metanolinis ekstraktas — DPPH radikalų slopinimas
- Metanolinis ekstraktas — DPPH radikalų slopinimas: 95,1 ± 0,19 %. Tirto ekstrakto koncentracijos nepavyko vienareikšmiškai nustatyti. Prie 3 lentelės nenurodyta, kokia neapibrėžtis pateikta po ± ženklo. Rezultatas taikomas tirtam vaisiakūnių ekstraktui.[31]
DPPH — BHT etalonas
- BHT etalonas — DPPH radikalų slopinimas
- BHT etalonas — DPPH radikalų slopinimas: 98,3 ± 0,3 %. Tirto etalono koncentracijos nepavyko vienareikšmiškai nustatyti. Prie 3 lentelės nenurodyta, kokia neapibrėžtis pateikta po ± ženklo. Rezultatas taikomas BHT etalonui.[31]
- BHT etalonas — IC₅₀ DPPH bandyme
- BHT etalonas — IC₅₀ DPPH bandyme: 12,2 µg/ml. Rezultatas taikomas BHT etalonui.[31]
Ekstrakcijos išeiga
- Ekstrakcijos išeiga
- Ekstrakcijos išeiga: 39,7 %. Tirpiklis: metanolis. Atskaitos pagrindas: sausa pradinė medžiaga.[31]
Ekstrakcijos išeiga
- Ekstrakcijos išeiga
- Ekstrakcijos išeiga: 24,2 %. Tirpiklis: vanduo. Atskaitos pagrindas: sausa pradinė medžiaga.[31]
Ekstrakcijos išeiga
- Ekstrakcijos išeiga
- Ekstrakcijos išeiga: 11,04 %. Tirpiklis: heksanas. Atskaitos pagrindas: sausa pradinė medžiaga.[31]
Slopinimo zonos skersmuo
- Slopinimo zonos skersmuo
- Slopinimo zonos skersmuo: 21,5 ± 0,1 (SD) mm. Tikslinis organizmas: Staphylococcus aureus. Padermės numeris nenurodytas.[31]
- Slopinimo zonos skersmuo
- Slopinimo zonos skersmuo: 17 ± 0,5 (SD) mm. Tikslinis organizmas: Escherichia coli. Padermės numeris nenurodytas. Lentelėje pateikta 17 mm, tekste 17,5 mm; paliktos abi vertės.[31]
- Slopinimo zonos skersmuo
- Slopinimo zonos skersmuo: 25 ± 0,2 (SD) mm. Tikslinis organizmas: Bacillus subtilis. Padermės numeris nenurodytas.[31]
- Slopinimo zonos skersmuo
- Slopinimo zonos skersmuo: 20,5 ± 0,1 (SD) mm. Tikslinis organizmas: Candida albicans. Padermės numeris nenurodytas.[31]
Šaltinyje nurodyta minimali slopinamoji koncentracija
- Šaltinyje nurodyta minimali slopinamoji koncentracija
- Šaltinyje nurodyta minimali slopinamoji koncentracija: 45 µg/ml. Tikslinis organizmas: Staphylococcus aureus. Padermės numeris nenurodytas.[31]
- Šaltinyje nurodyta minimali slopinamoji koncentracija
- Šaltinyje nurodyta minimali slopinamoji koncentracija: 82 µg/ml. Tikslinis organizmas: Escherichia coli. Padermės numeris nenurodytas.[31]
- Šaltinyje nurodyta minimali slopinamoji koncentracija
- Šaltinyje nurodyta minimali slopinamoji koncentracija: 32 µg/ml. Tikslinis organizmas: Bacillus subtilis. Padermės numeris nenurodytas.[31]
- Šaltinyje nurodyta minimali slopinamoji koncentracija
- Šaltinyje nurodyta minimali slopinamoji koncentracija: 51 µg/ml. Tikslinis organizmas: Candida albicans. Padermės numeris nenurodytas.[31]
Šaltinyje nurodytas ryšio koeficientas
- Šaltinyje nurodytas ryšio koeficientas
- Šaltinyje nurodytas ryšio koeficientas: 0,92 1. Pora: TP_DPPH. Šaltinyje r ir r² žymimi nenuosekliai; perskaičiavimas neatliktas.[31]
- Šaltinyje nurodytas ryšio koeficientas
- Šaltinyje nurodytas ryšio koeficientas: 0,78 1. Pora: TF_DPPH. Šaltinyje r ir r² žymimi nenuosekliai; perskaičiavimas neatliktas.[31]
Slopinimo zonos skersmuo
- Slopinimo zonos skersmuo
- Slopinimo zonos skersmuo: 25 ± 0,2 (SD) mm. Tikslinis organizmas: Staphylococcus aureus. Padermės numeris nenurodytas. Šaltinyje naudoto palyginamojo vaisto rezultatas; jo tapatybė šioje eilutėje nenustatyta.[31]
- Slopinimo zonos skersmuo
- Slopinimo zonos skersmuo: 24 ± 0,1 (SD) mm. Tikslinis organizmas: Escherichia coli. Padermės numeris nenurodytas. Šaltinyje naudoto palyginamojo vaisto rezultatas; jo tapatybė šioje eilutėje nenustatyta.[31]
- Slopinimo zonos skersmuo
- Slopinimo zonos skersmuo: 27 ± 0,01 (SD) mm. Tikslinis organizmas: Bacillus subtilis. Padermės numeris nenurodytas. Šaltinyje naudoto palyginamojo vaisto rezultatas; jo tapatybė šioje eilutėje nenustatyta.[31]
- Slopinimo zonos skersmuo
- Slopinimo zonos skersmuo: 30 ± 0,2 (SD) mm. Tikslinis organizmas: Candida albicans. Padermės numeris nenurodytas. Šaltinyje naudoto palyginamojo vaisto rezultatas; jo tapatybė šioje eilutėje nenustatyta.[31]
Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 3269,2 cm^-1. FTIR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 2930,3 cm^-1. FTIR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 1622 cm^-1. FTIR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 1556,3 cm^-1. FTIR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 1377,4 cm^-1. FTIR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 1319,5 cm^-1. FTIR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 1242,4 cm^-1. FTIR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 1026,8 cm^-1. FTIR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 2,53 ppm. ¹H BMR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 2,78 ppm. ¹H BMR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 3,53 ppm. ¹H BMR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 4,7 ppm. ¹H BMR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 5,22 ppm. ¹H BMR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 5,66 ppm. ¹H BMR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 4,59 ppm. ¹H BMR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 4,32 ppm. ¹H BMR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 4,19 ppm. ¹H BMR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
- Preparato spektro smailės padėtis
- Preparato spektro smailės padėtis: 4,01 ppm. ¹H BMR metodas; rezultatas taikomas išskirtam β-D gliukano preparatui.[49]
Preparato paviršius SEM vaizde
- Preparato paviršius SEM vaizde
- Preparato paviršius SEM vaizde: šiurkštus, plaušuotas, sudarytas iš dalelių su aglomeratais. Taikoma liofilizuotam preparatui; šis rezultatas neapibūdina vaisiakūnio paviršiaus.[49]
Šaltinyje pateikti fermentinio metodo parametrai
- Šaltinyje pateikti fermentinio metodo parametrai
- Šaltinio metodikoje išvardytiems jonams nurodyta 1 ir 5 mM, o EDTA, PMSF ir DTT — 10 ir 25 mM. Atskiros koncentracijos nepriskirtos grupiniams aktyvumo rezultatams.[30]
Šaltinyje nurodyta GC–MS signalo dalis
- Šaltinyje nurodyta GC–MS signalo dalis
- Šaltinyje nurodyta GC–MS signalo dalis: 26,6 %. Junginys: ergosta-5,7-dien-3-olis. Santraukoje procentų pagrindas nenurodytas; rezultatas neišreiškia vaisiakūnio masės dalies.[32]
- Šaltinyje nurodyta GC–MS signalo dalis
- Šaltinyje nurodyta GC–MS signalo dalis: 9,8 %. Junginys: 7,22-ergostadienonas. Santraukoje procentų pagrindas nenurodytas; rezultatas neišreiškia vaisiakūnio masės dalies.[32]
Aktyvumas esant nurodytai koncentracijai
- Aktyvumas esant nurodytai koncentracijai
- Aktyvumas esant nurodytai koncentracijai: 125 µg/ml. Tikslinis organizmas: Staphylococcus aureus. Padermės numeris nenurodytas. Santraukoje vertė vienareikšmiškai nepriskirta MIC, MBC ar difuzijai.[32]
Apskaičiuotas genties divergencijos laikas
- Apskaičiuotas genties divergencijos laikas
- Apskaičiuotas genties divergencijos laikas: apie 55 mln. metų. Filogenetinis įvertis taikomas Apioperdon genčiai; jis nerodo vaisiakūnio amžiaus.[43]
Ekologiniai tyrimai
Šaltinyje nurodytas prieinamumo laikotarpis Indijoje
W badaniu etnogastronomicznym w dystrykcie Birbhum w Indiach dla Apioperdon pyriforme (SKM-93) podano dostępność od lipca do września. Jest to źródłowy kalendarz dostępności, odrębny od regularnego owocnikowania i od obserwacji w Polsce.
[14]Buveinė ir paplitimas
Potwierdzony zasięg występowania
Wszystkie obszary potwierdzone w zapisanych danych źródłowych.
| Kraj | Regiony i stanowiska | Owocnikowanie | Šaltiniai |
|---|---|---|---|
| Andora | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Argentina | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Austrija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Australija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Kanada | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Šveicarija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Kinija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Kosta Rika | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Čekija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | VI–XI |
|
| Vokietija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Danija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Ispanija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Suomija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Jungtinė Karalystė | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Airija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Izraelis | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Indija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Islandija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Italija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Japonija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Liuksemburgas | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Meksika | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Norvegija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Naujoji Zelandija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Pakistanas | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Lenkija | Vakarų Pamario vaivadija (VIII–IX); Opolės vaivadija; Žemutinė Silezija (šaltinyje nurodyta teritorija) | VI–XI |
|
| Rumunija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Rusija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Švedija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Slovėnija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Turkija | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Jungtinės Valstijos | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
Šaltiniai
- Ustawa z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego oraz ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2025 poz. 1424)
- Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2006 nr 171 poz. 1225)
- Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 maja 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2023 poz. 1448)
- Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów (Dz.U. 2014 poz. 1408) (także [33])
- Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 maja 2011 r. w sprawie grzybów dopuszczonych do obrotu lub produkcji przetworów grzybowych, środków spożywczych zawierających grzyby oraz uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy (Dz.U. 2011 nr 115 poz. 672) (także [35])
- Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 13 lutego 2026 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie grzybów dopuszczonych do obrotu lub produkcji przetworów grzybowych, środków spożywczych zawierających grzyby oraz uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy (Dz.U. 2026 poz. 258) (także [34])
- Ustawa z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego oraz ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2025 poz. 1424)
- Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 maja 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2023 poz. 1448)
- Pełne aktualne polskie wykazy ochrony i obrotu jako żywność; weryfikacja 23.10.2026
- Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów (Dz.U. 2014 poz. 1408)
- codex.nr41.source-audit.ena-PP175742.embl
- codex.nr41.source-audit.ena-PP175743.embl
- codex.nr41.source-audit.ethno-india 2023.html
- codex.nr41.source-audit.lasy-grzyby-polskich-lasow.pdf
- codex.nr41.source-audit.wolin 2020.pdf
- Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 13 lutego 2026 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie grzybów dopuszczonych do obrotu lub produkcji przetworów grzybowych, środków spożywczych zawierających grzyby oraz uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy (Dz.U. 2026 poz. 258)
- Akatin 2013.β-Glucosidase from Lycoperdon pyriforme, IJFP16:1565–1577, DOI 10.1080/10942912.2011.600494
- Asfaw 2022.Antioxidant and antimicrobial activity of Lycoperdon pyriforme fruiting body, Agricultural and Biological Research38(3)
- Asgharpour i in. 2020.South African Journal of Botany131:195–199, DOI 10.1016/j.sajb.2020.01.044
- XML oryginału etnomykologicznego w Europe PMC
- Species Fungorum: Apioperdon pyriforme, rekord 819914
- GBIF Backbone Taxonomy:exact species match Apioperdon pyriforme
- KPNG: rekomendacja 4/2025, lignopurchawka gruszkowata
- Krakhmalnyi i in. 2023.Species Diversity of Lycoperdaceae, J.Fungi9:1038, DOI 10.3390/jof9101038
- Česká mykologická společnost: Apioperdon pyriforme
- PubMed35181081:oryginalny abstrakt autorów
- Mycosphere 15(1): 4919–5016, 2024; koncepcja Lycoperdaceae i Apioperdon
- Dz.Urz.Woj.Opolskiego 2022, poz459, str69:wykaz grzybów, Apioperdon pyriforme
- Dz.U.2014poz1408, pełne wykazy grzybów chronionych
- Snowarski: Apioperdon pyriforme; atlas i polska bibliografia
- Dz.U.2026poz258, tekst jednolity, załącznik1
- Vizzini i Ercole 2017, DOI 10.11646/phytotaxa.299.1.5, strona wydawcy i abstrakt
- XML oryginału ChemistryOpen 2025 w Europe PMC