ЯдомыТолькі маладыя пладовыя целы. Толькі белая глеба.
Вызначце месцазнаходжанне, каб убачыць даныя для свайго рэгіёна.












Лігнапурхаўка грушападобная – гэта распаўсюджаны драўняны грыб, які ўтварае шчыльныя групы на мёртвай драўніне лісцевых і іглічных дрэў. Яе грушападобныя або булавападобныя пладовыя целы дасягаюць 1,5–5 см у вышыню, спачатку бялявыя, дробнабародаўчатыя, з узростам становяцца вохрава-карычневымі і гладкімі. Каля асновы бачныя тоўстыя белыя цяжы грыбніцы. Яна ядомая выключна ў маладым узросце, калі яе нутро застаецца аднастайна белым і шчыльным. Раней была шырока вядомая пад назвай пархаўка грушападобная.
Распазнаванне, месцапражыванне і найважнейшыя адрозненні.
Грыбнік
Будова пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела: гастэроідны (споры выспяваюць унутры пладовага цела).
- Вышыня плодавага цела
- Вышыня плодавага цела: 10–60 mm.
- Шырыня плодавага цела
- Шырыня плодавага цела: 10–35 mm.
- Форма ўсяго пладовага цела
- Форма ўсяго пладовага цела: грушападобны.
Форма ўсяго пладовага цела: грушападобны.
Форма ўсяго пладовага цела: булавападобны.
Форма ўсяго пладовага цела: эліпсоідны (пры поглядзе зверху, часам).
Форма ўсяго пладовага цела: грушападобны.
Верхняя частка пладовага цела
- Форма
- Форма: шарападобны.
- Шырыня плодавага цела
- Шырыня плодавага цела: 20–40 mm (вымерана верхняя частка).
Ніжняя бясплодная частка пладовага цела
- Форма
- Форма: звужаная (частка агульнай вышыні пладовага цела, амаль палова).
Вяршыня і вусце
- Форма
- Форма: круглява-канічная (часам, шырокі).
- Колер верхавіннага грудка
- Колер верхавіннага грудка: цямнейшая за навакольны перыдый (дакладны колер не пазначаны) (звычайна, злёгку).
- Форма
- Форма: няправільная адтуліна.
- Размяшчэнне асціёлы
- у спелых пладовых цел: Размяшчэнне асціёлы: верхавіннае.
Размяшчэнне асціёлы: верхавіннае.
Перыдый
- Колер перыдыю
- у маладых пладовых цел: Колер перыдыю: вохрыстага колеру (светлая).
у маладых пладовых цел: Колер перыдыю: шэры (бледная).
Колер перыдыю: карычневы. - Фактура
- Фактура: амаль гладкі і мучністая.
- Кансістэнцыя
- у старых пладовых цел: Кансістэнцыя: паперападобная.
Экзаперыдый
- Колер экзаперыдыю
- Колер экзаперыдыю: палева-рыжая.
Колер экзаперыдыю: тытунёва-карычневая.
Колер экзаперыдыю: белаватая.
Колер экзаперыдыю: шэра-карычневы (светлая).
Колер экзаперыдыю: карычневы. - Паверхня
- Паверхня: барадаўчатая (вельмі дробныя).
Паверхня: зярністая (крыху).
Паверхня: зярністая (больш выразна, у кірунку да асновы).
Паверхня: барадаўчатая (багатыя, вельмі дробныя).
Паверхня: з часам агаляецца.
Эндаперыдый
- Колер эндаперыдыю
- Колер эндаперыдыю: карычневы (светлая).
Колер эндаперыдыю: чырвона-карычневы.
Колер эндаперыдыю: жоўты (злёгку).
Колер эндаперыдыю: чырвона-карычневы.
Колер эндаперыдыю: белаватая. - Кансістэнцыя
- Кансістэнцыя: паперападобная.
Глеба
- Колер глебы
- Колер глебы: белы.
Колер глебы: аліўкавы.
Колер глебы: шэра-карычневы.
Колер глебы: белы.
Колер глебы: аліўкава-карычневая. - Смак мякаці
- Смак мякаці: непрыемны (усё пладовае цела, з узростам).
- Кансістэнцыя
- Кансістэнцыя: шчыльны.
Кансістэнцыя: размякчаецца.
Кансістэнцыя: ватападобны. - Пах мякаці
- Пах мякаці: як у газу (усё пладовае цела, магчыма).
Пах мякаці: непрыемны (усё пладовае цела, магчыма).
Субглеба
- Колер субглебы
- Колер субглебы: белаватая.
Колер субглебы: белаватая.
Колер субглебы: крэмавы. - Будова тканкі субглебы
- Будова тканкі субглебы: камерыстая.
Псеўдакалумела
- Наяўнасць псеўдакалумелы
- Наяўнасць псеўдакалумелы: наяўны.
Грыбніца ля асновы пладовага цела
- Афарбоўка міцэлію каля асновы пладовага цела
- Афарбоўка міцэлію каля асновы пладовага цела: белы (рызаморфныя цяжы).
Дзе і калі расце
- Месцапражыванне
- Месцапражыванне: лісцевы лес, хвойны лес, змешаны лес, парк або сад.
- Субстрат
- Субстрат: мёртвая драўніна.
Субстрат: закапаная драўніна. - Характар росту пладовых цел
- Характар росту пладовых цел: пучкамі.
- Частата знаходак
- Частата знаходак: звычайны.
- Перыяд плоданашэння
- Пладовыя целы з’яўляюцца з чэрвеня да лістапада.
- Арэал распаўсюджання
- Арэал распаўсюджання: пацверджана.
Ядомасць і кулінарыя
- Ядомасць
- ЯдомыТолькі маладыя пладовыя целы. Толькі белая глеба.
Права
- Ахова
- У Польшчы від не падлягае відавой ахове.
- Гандаль
- У Польшчы від не дапушчаны да гандлю або вытворчасці грыбной прадукцыі.
FAQ
Ці з'яўляецца лігнапурхаўка грушападобная ядомым грыбам?
Так, яна ядомая, але выключна тады, калі пладовыя целы маладыя, а іх нутро цалкам белае і шчыльнае. Пасля пацямнення мякаці грыб непрыдатны да спажывання.
Дзе часцей за ўсё расце лігнапурхаўка грушападобная?
Яна вырастае ў лясах і парках на спарахнелай драўніне пнёў і паваленых ствалоў лісцевых і іглічных дрэў. Амаль заўсёды ўтварае вельмі шматлікія, густыя зрослыя пучкі.
Чаму назву змянілі з пархаўкі на лігнапурхаўку?
Генетычныя даследаванні паказалі адасобленасць гэтага віду. Новая частка назвы адсылае да драўнянага ладу жыцця на драўніне (lignum), што выразна адрознівае яго ад наземных пархавак.
Чым лігнапурхаўка адрозніваецца ад іншых пархавак?
Як адзіная распаўсюджаная пархаўка яна расце непасрэдна на драўніне, утварае густыя купіны і мае каля асновы пладовага цела выразныя, доўгія, белыя цяжы грыбніцы, урослыя ў субстрат.
Калі можна сустрэць лігнапурхаўку грушападобную?
Пладовыя целы з'яўляюцца звычайна з ліпеня па лістапад, а пры мяккім надвор'і нават у снежні. Пік яе масавага з'яўлення прыпадае на восеньскія месяцы.
Як распазнаць, што пладовае цела больш непрыдатнае для ежы?
Разрэжце пладовае цела ўздоўж. Калі нутро мае жаўтаваты, аліўкавы ці карычневы адценне, пачалі паспяваць споры і грыб з'яўляецца нясмачным і цяжкім для стрававання.
Як рассейваюцца споры лігнапурхаўкі?
Спелае пладовае цела лопаецца на верхавіне маленькай адтулінай. Кроплі дажджу або дотык жывёл удараюць па эластычнай сценцы, выкідваючы вонкі хмару пылу спораў.
З якімі грыбамі можна пераблытаць лігнапурхаўку грушападобную?
Яе можна пераблытаць з пархаўкай шыпаватай, якая расце на зямлі і мае шыпы, што лёгка ападаюць, а таксама са смяротна атрутнымі маладымі мухаморамі ў яйкападобнай стадыі.
Аматар
Назвы і гісторыя
- Obowiązująca nazwa krajowa
- lignopurchawka gruszkowata
- Obowiązująca nazwa taksonomiczna
- Apioperdon pyriforme
- Dawne nazwy krajowe
- purchawka gruszkowata
Назіранні дома
Пад мікраскопам
- Патрэбныя матэрыялы
- светлавы мікраскоп, прадметнае і покрыўнае шкельцы, іголка, вада, споры з адбітка
- Выкананне
- Перанясі іголкай крыху адбітка на шкельца.
- Дадай кроплю вады, накрый шкельцам і разгледзь споры.
Што шукаць
- Форма споры
- Форма споры: шарападобны. Форма споры: шарападобны.
- Паверхня споры
- Паверхня споры: гладкі. Паверхня споры: гладкі.
Экалогія і распаўсюджванне
- Тып жыўлення
- Тып жыўлення: сапратрофны.
Некулінарнае ўжыванне
У даўняй народнай медыцыне сухі пыл са спелых пладовых целаў дажджавіковых лічыўся эфектыўным сродкам, які спыняе крывацёк з дробных ран і паскарае гаенне парэзаў. Яго таксама выкарыстоўвалі як прысыпку ад папрэласцяў скуры. Акрамя таго, пчаляры выкарыстоўвалі высушаныя дажджавікі ў дымарах – дым ад тлеючага грыба дзейнічаў заспакаяльна і супакойваў пчол падчас працы на пасецы. У сваю чаргу, сухая мякаць калісьці паспяхова служыла лёгкаўзгаральным трутам для крэсіва.
Гісторыя і культура
Лігнапурхаўка грушападобная – гэта адзіны распаўсюджаны дажджавік, які расце непасрэдна на мёртвай драўніне, утвараючы эфектныя купіны, што налічваюць нават сотні асобнікаў. Яе былая лацінская родавая назва Lycoperdon азначала літаральна «воўчы пярдзёж», што адсылала да раптоўнага выкіду пылу спораў. Калі кропля дажджу ўдарае па спелым пладовым целе, яно дзейнічае нібы мініяцюрны кавальскі мех, выстрэльваючы ў паветра хмару спораў праз верхавінную адтуліну з хуткасцю, заўважнай няўзброеным вокам.
У кулінарыі
Маладыя пладовыя целы – гэта цікавы далікатэс на лясным стале. Найлепш яны смакуюць падсмажанымі на масла з дробкай часнаку і зеляніны пятрушкі або апаніраванымі ў яйку і сухарах на ўзор маленькіх катлетак. Дзякуючы губчатай, далікатнай структуры яны выдатна ўбіраюць водары спецый. Грыбнікі часта здымаюць з іх тонкую вонкавую скурку, хоць у вельмі свежых асобнікаў гэта не абавязкова. Яны выдатна падыходзяць як дадатак да ранішняй яечні або восеньскіх гароднінных супоў.
Ядомасць і бяспека
Лігнапурхаўка грушападобная з'яўляецца смачным ядомым грыбам, але выключна на ранняй стадыі развіцця. Яе нутро на разрэзе павінна быць аднастайна снежна-белым і пругкім. Калі мякаць пачынае жаўцець або карычневець, грыб становіцца неядомым і можа выклікаць стрававальныя расстройствы. Заўсёды варта разрэзаць кожнае пладовае цела ўздоўж – гэта дазваляе не толькі ацаніць свежасць, але і пераканацца, што не сабраны малады, смяротна атрутны мухамор у агульным пакрывале, у якога бачны контур пласцінак.
Месцапражыванне і сустракальнасць
Порхаўка грушападобная (Apioperdon pyriforme) мае касмапалітычны арэал і шырока распаўсюджана ва ўмеранай зоне паўночнага паўшар’я — у Еўропе, Азіі і Паўночнай Амерыцы. У Польшчы з’яўляецца звычайным відам на тэрыторыі ўсёй краіны.
Гэты від з’яўляецца дрэвавым сапратрофам. У адрозненне ад порхавак, якія растуць непасрэдна на глебе, пладовыя целы Apioperdon pyriforme развіваюцца на мёртвай, моцна раскладзенай драўніне. Яны засяляюць струхлелыя пні, ляжачыя калоды, галіны, а таксама драўніну, пагружаную ў падсцілку. Безумоўна часцей за ўсё яны развіваюцца на драўніне лісцевых дрэў (у т. л. букаў, дубоў, грабаў, бяроз і вольхаў), значна радзей — на іглічным субстраце. Характэрнай рысай з’яўляецца ўтварэнне шчыльных шматпладовых скопішчаў.
Сустракаецца ў лісцевых, мяшаных і іглічных лясах, а таксама ў парках і прырэчных насаджэннях. Мінімальны задакументаваны дыяпазон назіранняў пладовых цел у Польшчы ахоплівае перыяд з мая па лістапад (V–XI).
Даследчык
Ядомасць і кулінарыя
Ustalenia źródłowe: jadalność, spożycie i wykorzystanie
- Ядомасць
- Ядомы — źródło oznaczenia
Wiek owocnika: młody.
Wnętrze owocnika (gleba): białe.
Snowarski: Apioperdon pyriforme; atlas i polska bibliografia · Jadalne czy trujące? actual species account
- Ядомасць
- Ядомы
Wnętrze owocnika (gleba): białe.
Česká mykologická společnost: Apioperdon pyriforme · Kuchyňské využití, actual species account
- Ядомасць
- Неядомы
Kraj źródła: PL
Źródło bez opisu bibliograficznego · Zarzyński2021, printed p.379/PDF377 Uwagi within L.perlatum account; interpretive preface printed pp.40–41; separate legend p.58
Навуковыя назвы і таксанамія
- Цяперашняя навуковая назва
Apioperdon pyriforme
- Zakres ujęcia taksonomicznego
Apioperdon pyriforme (Schaeff.) Vizzini,Species Fungorum819914 i GBIF10852503,synonim Lycoperdon pyriforme Schaeff.; własne materiały izraelskie i chińskie pozostają odrębne od atlasów oraz niezweryfikowanych molekularnie próbek chemicznych. Bez transferu wyników Lycoperdon perlatum lub innych purchawek.
[39] [37] [40]
Назвы і класіфікацыя
Aktualna nazwa: Rekomendacja KPNG 4/2025 przyjmuje nazwę lignopurchawka gruszkowata dla Apioperdon pyriforme. Purchawka gruszkowata pozostaje dawną nazwą polską. Species Fungorum i GBIF akceptują kombinację Apioperdon pyriforme (Schaeff.) Vizzini. Stabilny identyfikator rekordu nie jest zmieniany.
Zakres rodziny: GBIF i Species Fungorum wskazują Lycoperdaceae. Rewizja Li i współautorów z 2024 r. traktuje ją jako osobną rodzinę. Starszy lub szerszy układ Agaricaceae spotykany w atlasie ČMS pozostaje kontekstem historycznym, a nie podstawą do zmiany wyniku aktualnego rejestru.
[39] [37] [38] [43] [41]Экалогія і распаўсюджванне
- Частата знаходак
- Польшча: Частата знаходак: звычайны. [46]
Лабараторная дыягностыка
Dane ustrukturyzowane
Экзаперыдый
Sferocysty egzoperydium
Глеба
Kapilicjum — populacja 2–3 µm
Kapilicjum — populacja 4–5,5 µm (skrajnie do 6 µm)
Parakapilicjum
Астатнія лабараторныя прыкметы
- Наяўнасць рызаморф
- Наяўнасць рызаморф: наяўны. [40]
Споры
- Наяўнасць прыдатка рубчыка базідыяспоры
- Наяўнасць прыдатка рубчыка базідыяспоры: наяўны. [40]
- Даўжыня атожылка рубчыка базідыяспоры
- Даўжыня атожылка рубчыка базідыяспоры: 0,5–0,7 µm (звычайна). [40]
- Колер спор пад мікраскопам
- Колер спор пад мікраскопам: чырвона-карычневы (светлая). [40]
- Дыяметр споры
- Дыяметр споры: 3,5–5,5 µm. [46]
Дыяметр споры: 3–4 µm. [40]
Дыяметр споры: 3,5–5 µm. [41] - Кроплі ўнутры споры
- Кроплі ўнутры споры: наяўны. [46]
- Форма арнаментацыі споры
- Форма арнаментацыі споры: бародаўчатая. [40]
Форма арнаментацыі споры: бародаўчатая (закруглены, нізкі рэльеф, няроўны абрыс). [40]
Форма арнаментацыі споры: бародаўчатая (спляшчаны, нізкі рэльеф, няроўны абрыс). [40]
Форма арнаментацыі споры: бародаўчатая (шматлікія, дробныя элементы арнаментацыі). [40]
Форма арнаментацыі споры: ніткападобныя палосы арнаментацыі (кароткія). [40] - Злучэнне элементаў арнаментацыі
- Злучэнне элементаў арнаментацыі: часткова злітыя элементы. [40]
Злучэнне элементаў арнаментацыі: злучэнні паміж элементамі без высновы пра сетачку (рэдка, нізкія злучэнні, тонкія злучэнні). [40] - Форма споры
- Форма споры: шарападобны. [40]
Форма споры: шарападобны (амаль). [40]
Форма споры: шарападобны. [46]
Форма споры: шарападобны. [41]
Kropla wewnątrz zarodnika
- Właściwości optyczne
- Аптычныя ўласцівасці змесціва спораў: святлопраламляльны (моцна). [46]
Матэрыял і метады даследаванняў
Даследаванне складу і актыўнасці — дакладныя дадатковыя вынікі (asfaw-source-tables)
Materiał: Metanolowy ekstrakt owocników z Waro, SouthWollo, Etiopia; identyfikacja według autora, bez przytoczonego vouchera lub wyniku DNA.
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Ograniczenia: Identyfikacja materiału i powtarzalność są ograniczone; nie przeniesiono tego zgłoszenia na pewny zasięg afrykański. W pracy występują niespójności tekstu i tabel; dane pozostają raportem autora, nie potwierdzeniem klinicznej skuteczności lub jadalności.
[31]Даследаванне складу і актыўнасці — матэрыял і абмежаванні
Materiał: Frakcja polisacharydowa z owocników z SultanMurat, Çaykara/Trabzon, Türkiye; identyfikacja morfologiczna przez S.A.Kiremitci. Brak przypisania badania do polskich owocników.
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Ograniczenia: To frakcja polisacharydowa, nie czysty standaryzowany lek ani pomiar zawartościβ-glukanu w całym owocniku. Autorzy wskazują polidyspersyjność i możliwe zanieczyszczenia białkowe. Wyniki komórkowe nie dowodzą leczenia ran u ludzi.
[49]Даследаванне складу і актыўнасці — дакладныя дадатковыя вынікі (asfaw-source-tables)
Materiał: oznaczony jako Lycoperdon pyriforme z Waro, Etiopia; metanolowy ekstrakt. W publikacji nie rozstrzygnięto jednoznacznie, czy gram suchej masy oznacza wyjściowy materiał czy ekstrakt.
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Ograniczenia: Wartości są raportem autora o materiale o ograniczonej identyfikacji; nie dowodzą skuteczności klinicznej ani jadalności. Nie zamienionoSDna zakresmin–max, aIC50 naEC50. Sucha podstawa masy TFC jest odrębna od nierozstrzygniętego mianownika source_material/extract.
[31]Materiał: oznaczony jako Lycoperdon pyriforme z Waro, Etiopia; metanolowy ekstrakt. W publikacji nie rozstrzygnięto jednoznacznie, czy gram suchej masy oznacza wyjściowy materiał czy ekstrakt.
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Ograniczenia: Wartości są raportem autora o materiale o ograniczonej identyfikacji; nie dowodzą skuteczności klinicznej ani jadalności. Nie zamienionoSDna zakresmin–max, aIC50 naEC50. Sucha podstawa masy TFC jest odrębna od nierozstrzygniętego mianownika source_material/extract.
[31]Даследаванне малекул — вынік nr41 са спасылкай на крыніцу
Materiał: Frakcja beta-D-glukanu z materiału grzybowego
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Wynik dotyczy badanego preparatu; nie określa zawartości związku w całym owocniku. Nie jest to dowód skuteczności klinicznej ani bezpieczeństwa spożycia.
[49]Даследаванне малекул — дакладныя дадатковыя вынікі (enzyme-source-methods)
Materiał: Częściowo oczyszczony preparat β-glukozydazy z owocników z Hidirnebi
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Wynik dotyczy badanego preparatu; nie określa zawartości związku w całym owocniku. Nie jest to dowód skuteczności klinicznej ani bezpieczeństwa spożycia. Odczytano indeksowane fragmenty pierwotnego wydawcy, nie pełny tekst.
[30]- Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Дыяметр споры
- 3,5–5,5 µm [46]
3,5–5 µm [41]
Materiał badania: Izrael: HAI-G-11, Mt.Meron,7.I.2004,i HAI-G-159,Forest Odem,8.XII.2012; opis zbiorczy i ryc.3. Zakres(min)średnia±SD(max),N=30. 3–4 µm [40]
Metody i zapisy źródłowe — Izrael: HAI-G-11, Mt.Meron,7.I.2004,i HAI-G-159,Forest Odem,8.XII.2012; opis zbiorczy i ryc.3. Zakres(min)średnia±SD(max),N=30.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: iodine. Opis metody w źródle: Mikroskopia świetlna; przy ryc.3C–D i barwie zarodników autorzy podają odczynnik Melzera. Ogólne metody wymieniają też KOH i Lactophenol Cotton Blue; nie przypisano ich arbitralnie tym wynikom.
Metoda źródłowa. Technika: skaningowa mikroskopia elektronowa (SEM). Opis metody w źródle: Źródłowa mikroskopia elektronowa powierzchni zarodników,ryc.3E; inna rozdzielczość niż LM.
Długość wyrostka wnęki bazydiospory — zapis źródłowy: „§3.2 SEM apiculus usually0.5–0.7µm long.” [40]
Obecność wyrostka wnęki bazydiospory — zapis źródłowy: „3.2,SEM:Apiculus observed; obecność oddzielona od długości i resztek sterygmy.” [40]
Kapilicjum — populacja 2–3 µm — Barwa — zapis źródłowy: „§3.2 capillitium yellow; Fig.3C source Melzer method.” [40]
Kapilicjum — populacja 4–5,5 µm (skrajnie do 6 µm) — Barwa — zapis źródłowy: „§3.2 capillitium red_brown; Fig.3C source Melzer method.” [40]
Sferocysty egzoperydium — Długość — zapis źródłowy: „§3.2 Sphaerocysts35–45×25–30µm, length.” [40]
Sferocysty egzoperydium — Kształt — zapis źródłowy: „§3.2 subglobose sphaerocysts.” [40]
Sferocysty egzoperydium — Kształt — zapis źródłowy: „§3.2 ovoid-pyriform sphaerocysts.” [40]
Kapilicjum — populacja 2–3 µm — Pory ściany; Kapilicjum — populacja 4–5,5 µm (skrajnie do 6 µm) — Pory ściany — zapis źródłowy: „§3.2 Pores not observed; not an inference of absolute absence.” [40]
Kapilicjum — populacja 2–3 µm — Grubość ściany; Kapilicjum — populacja 4–5,5 µm (skrajnie do 6 µm) — Grubość ściany — zapis źródłowy: „§3.2 wall thickness; broad population rarely up to1µm.” [40]
Kapilicjum — populacja 2–3 µm — Szerokość; Kapilicjum — populacja 4–5,5 µm (skrajnie do 6 µm) — Szerokość — zapis źródłowy: „§3.2 Capillitium width; source population preserved.” [40]
Sferocysty egzoperydium — Szerokość — zapis źródłowy: „§3.2 Sphaerocysts35–45×25–30µm, width.” [40]
Kapilicjum — populacja 2–3 µm — Obecność; Kapilicjum — populacja 4–5,5 µm (skrajnie do 6 µm) — Obecność — zapis źródłowy: „§3.2 Source capillitium population named and measured.” [40]
Obecność ryzomorf — zapis źródłowy: „3.2:with white rhizoids; Fig.3A–B,źródłowa obserwacja makroskopowa. Nie jest to wynik SEM ani dowód mikoryzy.” [40]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „§3.2 spores light reddish brown in Melzer reagent.” [40]
Średnica zarodnika — zapis źródłowy: „3.2:(3)3–3.6(4)µm,n=30. W metodach: nawiasy to min/max,a środek to średnia±SD. Zachowano rzeczywiste granice3–4µm; środek3–3.6pozostaje w oryginalnym zapisie.” [40]
Forma ornamentacji zarodnika — zapis źródłowy: „3.2,SEM:low apprised warts irregular in shape,rounded and flattened tips. Stopień i kształt brodawek wymagają osobnych atrybutów; zapisano wyłącznie potwierdzoną formę.” [40]
Forma ornamentacji zarodnika — zapis źródłowy: „§3.2 SEM low irregular warts with rounded and flattened tips.” [40]
Forma ornamentacji zarodnika — zapis źródłowy: „§3.2 SEM numerous smaller warts between main warts.” [40]
Forma ornamentacji zarodnika — zapis źródłowy: „§3.2 SEM ornamentation of somewhat short strands.” [40]
Połączenie elementów ornamentacji — zapis źródłowy: „§3.2 SEM some warts merged together.” [40]
Połączenie elementów ornamentacji — zapis źródłowy: „§3.2 SEM rarely connected by low thin anastomoses; not inferred reticulum.” [40]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „3.2:Spores globose to subglobose. Kulistość i jej przybliżenie są oddzielnymi wariantami własnego zakresu.” [40]
Długość pozostałości sterygmy przy zarodniku — zapis źródłowy: „§3.2 pedicel usually less than1µm.” [40]
Długość pozostałości sterygmy przy zarodniku — zapis źródłowy: „§3.2 pedicel sometimes2–3µm.” [40]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „3.2:under light microscopy appear smooth. Gładkość jest wynikiem LM.” [40]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „3.2:under SEM prominent low warts; ornamentowana powierzchnia przy rozdzielczości SEM.” [40]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „§3.2 SEM surface between warts rough and rugged.” [40]
Metody i zapisy źródłowe — Monotypic Apioperdon genus synthesis pp.4956–4957, not the Israeli specimens.
Metody i zapisy źródłowe — Atlas Marka Snowarskiego,opis gatunku;kolekcja,N i dokładna metoda pomiarów niepodane. Nie łączono z izraelskim materiałem zielnikowym.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Kropla wewnątrz zarodnika — Właściwości optyczne — zapis źródłowy: „Cechy mikroskopowe: silnie łamiąca światło kropla.” [46]
Średnica zarodnika — zapis źródłowy: „Cechy mikroskopowe:3.5–5.5µm średnicy;N i zasięg pomiaru ornamentacji niepodane.” [46]
Krople wewnątrz zarodnika — zapis źródłowy: „Cechy mikroskopowe:z silnie łamiącą światło kroplą. Obecność kropli,bez utożsamienia z chemicznie rozpoznanym lipidem.” [46]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Cechy mikroskopowe:zarodniki kuliste.” [46]
Długość pozostałości sterygmy przy zarodniku — zapis źródłowy: „Cechy mikroskopowe: często z krótką (do2µm) sterygmą.” [46]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Cechy mikroskopowe: zarodniki gładkie; metoda niepodana.” [46]
Metody i zapisy źródłowe — ČMS,Karel Tejkal:opis atlasowy,bez liczebności pomiarów i odrębnego numeru badanego okazu.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Średnica zarodnika — zapis źródłowy: „Výtrusy jsou kulovité,3.5–5µm v průměru,hladké. Źródłowe granice,bez wymyślonegoN.” [41]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Popis: Výtrusy jsou kulovité.” [41]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Popis: Výtrusy hladké; exact microscope technique unreported.” [41]
Гастэроідная будова і параўнальны матэрыял
Właściwe narządy: W opisie materiału HAI-G-11 i HAI-G-159 występują okrywa zewnętrzna i wewnętrzna, gleba, biaława sterylna subgleba, pseudokolumella oraz białe ryzomorfy. Nie odpowiadają one kapeluszowi, jego skórce ani prawdziwemu trzonowi. Wewnętrzna okrywa jest papierowata, a gleba przechodzi od białej do oliwkowej i szarobrązowej.
Rozdzielenie pomiarów: Izraelski opis podaje 25–30 mm wysokości i 15–20 mm szerokości całego owocnika. Polski atlas podaje odpowiednio 10–50 i 10–35 mm. ČMS podaje wysokość 20–60 mm, lecz szerokość 20–40 mm dotyczy górnej części. Ten ostatni wymiar nie został przepisany jako średnica kapelusza ani bezwarunkowa szerokość całego owocnika.
[40] [46] [41]Споры: дыяпазоны, метад і часткі
Materiał i pomiar: Krakhmalnyi i współautorzy badali izraelskie kolekcje HAI-G-11 z 7 stycznia 2004 r. i HAI-G-159 z 8 grudnia 2012 r. Zapis (3) 3–3,6 (4) mikrometra, N = 30, według ich metod oznacza skrajne wartości 3–4 oraz środkowy przedział średnia ± odchylenie standardowe. Nie utożsamiono tych dwóch rodzajów zakresu.
LM i SEM: W mikroskopii świetlnej zarodniki wyglądają na gładkie. W SEM widać niskie, nieregularne brodawki, miejscami zlewające się lub połączone cienkimi anastomozami. To różne rozdzielczości obserwacji. Wynik SEM nie jest przedstawiany jako cecha widoczna pod zwykłym mikroskopem domowym.
Wyrostki i barwa: Opis rozróżnia resztki sterygm przy części zarodników w LM od wyrostka wnęki widocznego w SEM, zwykle długości 0,5–0,7 mikrometra. Warunkowego zakresu nie zapisano bez kwalifikatora „zwykle”. Jasnoczerwonobrązowa barwa w odczynniku Melzera nie jest ani naturalną barwą wysypu, ani automatycznym dowodem dekstrynoidalności.
[40]Капіліцый і структуры перыдыю
Capillitium: W izraelskim materiale opisano włośnię o średnicy od 2 do 6 mikrometrów. Cieńsze żółte strzępki mają inne opisane grubości ściany niż szersze czerwonobrązowe w Melzerze. Nie połączono ich w fikcyjny przebieg dojrzewania. Autorzy nie zaobserwowali porów we włośni; nie jest to zapis braku pory rostkowej zarodnika.
Sferocyty i paracapillitium: Sferocyty opisano jako 35–45 × 25–30 mikrometrów, o kształtach od niemal kulistych do jajowato-gruszkowatych. Są to elementy okrywy, nie osłony całkowitej muchomora. Rewizja z 2024 r. opisuje obfite paracapillitium i komórkową subglebę; akapit rodzajowy jest syntezą wcześniejszej literatury, nie kompletnym nowym pomiarem wszystkich tych cech.
[40] [43]Польшча: распаўсюджанне і плоданашэнне
Potwierdzenie źródłowe: Gatunek figuruje jako Apioperdon pyriforme w wykazie grzybów urzędowej dokumentacji opublikowanej w województwie opolskim w 2022 r., na stronie 69. Polski atlas wymienia go jako pospolity. Potwierdza to opublikowane występowanie w Polsce; nie jest to nowa rewizja okazu ani ilościowy trend populacji.
Kalendarz: Polskie „od lata do jesieni” przeliczono według zatwierdzonego kalendarza meteorologicznego na czerwiec–listopad. Oryginał i tryb converted_seasons są zachowane. Czeski zakres czerwiec–listopad pozostaje osobnym wariantem dla Czech. Dat zbiorów izraelskich nie zamieniono na polski sezon, a utrzymywania się suchych owocników zimą nie uznano za nowe owocnikowanie.
[44] [46] [41] [40]Філагенетычныя даследаванні і ланцужок цытавання
Różne materiały: W pracy z 2023 r. klad Apioperdon obejmował sześć sekwencji: dwie izraelskie, trzy ukraińskie i wcześniejszą szwedzką. Poparcie samego kladu nie oznacza identycznego poparcia jego dokładnej pozycji względem pozostałych rodzajów. Rewizja z 2024 r. dodała m.in. próbki QL20170019 i ZRL20182005 oraz dane ITS i LSU.
Niepełny wcześniejszy odczyt: Oryginalny abstrakt Vizziniego i Ercole z 2017 r. potwierdza ustanowienie Apioperdon. Nie uzyskano pełnego PDF. Dwa włoskie okazy opisane w abstrakcie dotyczą Bovista acuminata, a nie lignopurchawki. Starsze prace przywołane w późniejszych rewizjach nie są tu deklarowane jako osobno odczytane protologi.
[40] [43] [48]Ядомасць: від доказу
Ocena atlasowa: Snowarski i atlas ČMS oceniają gatunek jako jadalny w młodym stadium, przy białym wnętrzu. Jest to źródłowa ocena użytkowa, odrębna od badań toksykologicznych. Samego białego przekroju nie traktuje się jako niezależnego potwierdzenia oznaczenia okazu.
Dane etnomykologiczne: Badanie w Azad Jammu i Kashmir z lat 2015–2019 wymienia A. pyriforme w tabeli 3 jako spożywany gatunek, z oznaczeniem TS-115. Całe badanie obejmowało 923 informatorów; liczba ta nie jest liczbą osób jedzących ten gatunek. W tabeli zachowano też odniesienie bibliograficzne. Nie jest to próba kliniczna bezpieczeństwa posiłku.
[46] [41] [36]Экстракт з Эфіопіі: вынікі і абмежаванні
Tożsamość i analityka: Asfaw podaje materiał z Waro w Etiopii, oznaczony przez botanika. Nie przedstawia numeru vouchera ani wyniku identyfikacji DNA. Raportuje IC50 w teście DPPH równe 22,8 mikrograma na mililitr. To wynik chemiczny konkretnego ekstraktu, bez wykazanej skuteczności leczenia lub bezpieczeństwa spożycia.
Podstawa masy: Tabela 2 podaje 5,92 ± 0,02 mg GAE/g oraz 3,71 ± 0,03 mg QE/g suchej masy, z odchyleniem standardowym. Sformułowania nie rozstrzygają jednoznacznie mianownika materiał/ekstrakt. Wartości zachowano przy źródle. TFC z nierozstrzygniętą podstawą został odłożony po zwykłej walidacji, bez zgadywania mianownika. Nie utworzono z ± przedziałów biologicznych.
[31]β-глюкан: характарыстыка і клетачная мадэль
Materiał i struktura: Praca ChemistryOpen z 2025 r. dotyczy frakcji polisacharydowej z owocników z Sultan Murat w Turcji, oznaczonych morfologicznie. Autorzy stosowali GPC, FTIR i NMR oraz rozpoznali wiązania β-(1→3) i β-(1→6). Dwa piki GPC mają Mn 3 i 104,55 kDa, z odrębnymi wskaźnikami polidyspersyjności. Nie są przedziałem masy jednego białka ani zawartością procentową owocnika.
Granice wniosku: W modelu rysy na hodowli NIH 3T3 autorzy obserwowali szybszą migrację komórek dla części stężeń. Ostatecznie zamknięcie nastąpiło także w kontroli. Raportowano hemolizę poniżej 5% w zbadanym układzie. To eksperymenty in vitro i badanie frakcji z możliwymi resztkami białek; nie potwierdzono leczenia ran u pacjentów ani stosowania surowego pyłu.
Tradycja i zależne cytowanie: Autorzy opisują miejscowe użycie na Sultan Murat, lecz nie przedstawiają systematycznego badania etnograficznego tej praktyki. Zdanie o Etiopii odsyła do Asfawa (2022), który podaje ogólną deklarację bez danych wywiadów. Powtórzenie tej informacji w 2025 r. nie stanowi drugiego niezależnego potwierdzenia etiopskiej praktyki.
[49] [31]Тэхналагічнае прымяненне і далейшыя даследаванні
Produkty sojowe: Oryginalny abstrakt Nedele i współautorów opisuje zmniejszenie zielonego i fasolowego zapachu napoju sojowego oraz izolatu białka po fermentacji z L. pyriforme. Zmniejszenie części oznaczanych lotnych związków jest wynikiem eksperymentu spożywczego. Pełnego tekstu nie odczytano; nie jest to potwierdzenie przemysłowego wdrożenia ani przepis domowy.
Enzym: Indeksowane sekcje oryginalnego wydawcy pracy Akatin (2013) opisują β-glukozydazę z owocników z Hidirnebi w Turcji i jej częściowe oczyszczenie. Autorka przedstawia potencjał przyszłego wykorzystania enzymu w biotechnologii. Nie wykazano w ten sposób funkcjonującej instalacji przemysłowej; pobranie pełnego PDF było niedostępne.
Inne ekstrakty i brakujące podstawy: Abstrakt Asgharpoura i współautorów (2020) opisuje GC–MS ekstraktu heksanowego i aktywność w badaniu laboratoryjnym. Nie odczytano pełnych metod ani podstawy ilościowej sygnałów, więc nie wpisano procentów jako składu całego owocnika. W bieżących poszukiwaniach nie potwierdzono specyficznego wdrożenia przemysłowego, polskiej praktyki przyprawowej lub badania klinicznego tego gatunku.
[42] [30] [32]Польшча: дзейныя прававыя пералікі
Ochrona i obrót: Odczytane pełne wykazy makrogrzybów w załącznikach 1 i 2 rozporządzenia z 2014 r. nie zawierają tego gatunku ani sprawdzonych kombinacji. Nie ma go również w załączniku 1 tekstu jednolitego wykazu obrotu ogłoszonego 3 marca 2026 r. Brak ochrony gatunkowej nie oznacza prawa zbioru w każdym miejscu, a jadalność nie stanowi pozytywnej podstawy sprzedaży.
[45] [47] [33] [34] [35]Задакументаваны арэал
32 kraje: W sprawdzonych źródłach odnotowano gatunek w 32 krajach: Andora, Austria, Dania, Niemcy, Finlandia, Włochy, Irlandia, Luksemburg, Norwegia, Polska, Rumunia, Rosja, Słowenia, Hiszpania, Szwecja, Szwajcaria, Zjednoczone Królestwo, Izrael, Japonia, Kanada, Meksyk, Stany Zjednoczone, Kostaryka, Argentyna, Islandia, Australia, Nowa Zelandia, Czechy, Chiny, Pakistan, Indie, Turcja. Poszczególne notowania i ich ograniczenia zachowano oddzielnie; brak innego kraju na tej liście nie oznacza nieobecności gatunku.
Zakres dowodów: Część zasięgu pochodzi z syntezy wcześniejszej literatury, a część z konkretnych kolekcji i badań terenowych. Rosyjskie notowanie w syntezie dotyczy środkowej części europejskiej. Nie zweryfikowano ponownie każdego cytowanego okazu.
[40] [41] [12] [13] [43] [36] [14] [49]Месцы і даты ў Польшчы
Potwierdzone regiony: Źródła wskazują gminę Olesno w województwie opolskim, Woliński Park Narodowy w województwie zachodniopomorskim oraz stanowiska na Dolnym Śląsku. To odrębne notowania, bez założenia ciągłego występowania na całym obszarze tych regionów.
Obserwacje z datą: W Wolińskim Parku Narodowym gatunek odnotowano na pniu w sierpniu i wrześniu 2017 r. Wybrane kolekcje Snowarskiego pochodzą z 21 maja 2006 r., 19 września 1998 r., 5 września 1999 r. i 19 października 2004 r. Zakres V–X jest jedynie minimalną granicą tych dat; nie dowodzi owocnikowania w każdym miesiącu pomiędzy nimi.
Sezon i zachowane owocniki: Źródłowe określenie od lata do jesieni i jego zatwierdzona konwersja VI–XI pozostają oddzielne od dat pojedynczych kolekcji. Źródła nie określają stanu świeżości wszystkich obserwowanych owocników; wiosennej daty nie uznano za początek regularnego sezonu.
[44] [16] [46]Разыходжанні ў ацэнках прыдатнасці да спажывання
Różne oceny: Atlas Snowarskiego oraz atlas Czeskiego Towarzystwa Mykologicznego zaliczają młode owocniki z białym wnętrzem do jadalnych. Publikacja Lasów Państwowych „Grzyby polskich lasów” podaje natomiast, że gatunek jest uznawany w Polsce za niejadalny; nie wskazuje przy tym konkretnej przyczyny tej oceny.
Spożycie i prawo: Badania z Pakistanu i Indii dokumentują lokalne spożycie właściwego gatunku. Same te doniesienia nie są badaniami bezpieczeństwa klinicznego. Różnicy ocen nie utożsamiono z trującością na surowo ani z polskim dopuszczeniem do handlu jako żywność.
[46] [41] [15] [36] [14]Мясцовая назва ў індыйскай крыніцы
Wiersz SKM-93 podaje nazwę Shib Chhatu. Języka tej konkretnej nazwy nie ustalono i nie przypisano go na podstawie języka artykułu lub regionu.
[14]Параўнанне з Lycoperdon lividum у крыніцы
Snowarski porównuje gatunek z Lycoperdon lividum, rosnącym na łąkach, z wyraźnie wydzieloną częścią dolną i barwą początkowo ołowianoszarą, potem brązowiejącą. Te cechy odnoszą się do porównywanego L. lividum i nie są obserwacjami lignopurchawki.
[46]Параўнанне з Lycoperdon perlatum у крыніцы
W uwagach przy L. perlatum Zarzyński wyróżnia L. pyriforme niemal gładką, charakterystycznie omączoną powierzchnią i wzrostem na drewnie. Sąsiedni kalendarz VI–XI należy do konta L. perlatum i nie został przeniesiony.
[15]Палявая заўвага: сухія пладовыя целы зімой
Suche owocniki zimą: Suche owocniki mogą utrzymywać się w lesie także zimą.
[41]Праверка пашырэння — абсяг і абмежаванні
Materiał: Polska lista gatunków w urzędowym opracowaniu terenowym, druk 69; wtórna polska bibliografia atlasu.
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Data przeglądu: 20.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza opublikowane notowanie gatunku w Polsce, nie ogólnopolski trend ani wynik własnego sekwencjonowania. Pojedynczych dat nie zamieniono na sezon.
[44] [46]Materiał: Jawne źródłowe notowanie kraju: Rosja.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu. Lista kraju pochodzi z syntezy literatury w publikacji; nie odczytano osobiście wszystkich przywołanych pierwotnych kolekcji. Autorzy ograniczają notowanie Rosji do środkowej części europejskiej; nie rozszerzono go na całą Rosję.
[40]Агульныя абмежаванні прачытання крыніцы
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu. Lista kraju pochodzi z syntezy literatury w publikacji; nie odczytano osobiście wszystkich przywołanych pierwotnych kolekcji.
[40]Праверка пашырэння — абсяг і абмежаванні
Materiał: Jawne źródłowe notowanie kraju: Czechy.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu.
[41]Materiał: Jawne źródłowe notowanie kraju: Chiny.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu.
[12] [13] [43]Materiał: Jawne źródłowe notowanie kraju: Pakistan.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu.
[36]Materiał: Jawne źródłowe notowanie kraju: Indie.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu.
[14]Materiał: Jawne źródłowe notowanie kraju: Turcja.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza źródłowe notowanie w kraju; nie oznacza obecności na całym jego obszarze, regularnego sezonu ani rewizji każdego okazu. Źródło nie podaje oznaczenia molekularnego; zachowano zakres identyfikacji autorów.
[49]Materiał: Wskazane stanowiska lub obszar badania: województwo opolskie; gmina Olesno.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza wymienione stanowiska w regionie, bez oszacowania liczebności i pełnego zasięgu regionalnego.
[44]Materiał: Wskazane stanowiska lub obszar badania: województwo zachodniopomorskie; Woliński Park Narodowy.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza wymienione stanowiska w regionie, bez oszacowania liczebności i pełnego zasięgu regionalnego.
[16]Materiał: Wskazane stanowiska lub obszar badania: Dolny Śląsk: Lasy Milickie, okolice Obornik Śląskich, Góry Bialskie.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 23.10.2026.
Ograniczenia: Potwierdza wymienione stanowiska w regionie, bez oszacowania liczebności i pełnego zasięgu regionalnego.
[46]Аб’ём апрацоўкі
Перад завяршэннем запіс патрабуе дапаўнення або ўліку.
- Пошук рэгіёнаў распаўсюджання патрабуе разліку.
- Сувязі папярэдніх высноў патрабуюць паўторнай праверкі.
- Новыя крыніцы патрабуюць уліку інфармацыі, выяўленай падчас агляду.
Прававая аснова і абсяг ацэнкі
Правілы для лакацыі: Польшча
Аналітычныя вынікі
Склад і лабараторная актыўнасць
- Актыўнасць даследаванага экстракту
- Актыўнасць даследаванага экстракту: антыаксідантная актыўнасць (DPPH, экстракт, актыўнасць выяўлена, метанольны экстракт (Asfaw і інш.)). [31]
- Вынік выяўлення кампанента ў матэрыяле
- Вынік выяўлення кампанента ў матэрыяле: выяўлена (бэта-глюкан, экстракт, ідэнтыфікаваны ў крыніцы, поліцукрыдная фракцыя). [49]
- Аднаўленчая здольнасць у аналізе Фоліна–Чакальтэу
- Аднаўленчая здольнасць у аналізе Фоліна–Чакальтэу: 5,92 µgGAE/mg (метад Фоліна–Чакальтэу, экстракт, не вызначана, да якой масы адносіцца вынік, у публікацыі не пазначаны ваўчарны ўзор, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 0,02, экстракт для колькасных вызначэнняў (Asfaw і інш.), калібравальны стандарт: галавая кіслата, сярэдняе значэнне, вызначэнне паводле аўтараў даследавання, малекулярнае вызначэнне не пазначана). [31]
- Канцэнтрацыя IC50 у пазначаным тэсце
- Канцэнтрацыя IC50 у пазначаным тэсце: 22,8 µg/ml (IC50, DPPH, экстракт, экстракт для колькасных вызначэнняў (Asfaw і інш.), прыведзенае значэнне). [31]
- Змест флаваноідаў у сумарным вызначэнні
- Змест флаваноідаў у сумарным вызначэнні: 3,71 µgQE/mg (тэст з хларыдам алюмінію, экстракт, не вызначана, да якой масы адносіцца вынік, у публікацыі не пазначаны ваўчарны ўзор, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 0,03, экстракт для колькасных вызначэнняў (Asfaw і інш.), кверцэцін, сярэдняе значэнне, вызначэнне паводле аўтараў даследавання, малекулярнае вызначэнне не пазначана). [31]
- Ідэнтычнасць даследаванай малекулы
- Ідэнтычнасць даследаванай малекулы: поліцукрыд ідэнтыфікаваны метадамі ¹H ЯМР і FTIR як β-D-глюкан з сувязямі β-(1→3) і β-(1→6), без вымярэння ¹³C ЯМР (экстракт, экстракт для характарыстыкі поліцукрыду). [49]
Ідэнтычнасць даследаванай малекулы: бялок біяхімічна ідэнтыфікаваны як β-глюказідаза (бялковы прэпарат, часткова ачышчаны ферментны прэпарат). [30]
Характарыстыка ачышчанага бялку
- Кратнасць ачысткі бялку
- Кратнасць ачысткі бялку: 10 (бялковы прэпарат, часткова ачышчаны ферментны прэпарат, прыведзенае значэнне). [30]
Характарыстыка фракцыі β-D-глюкану
- Малярная маса палімера Mn
- Малярная маса палімера Mn: 3 kDa. Асобная папуляцыя GPC: peak_1.[49]
- Дысперснасць палімера Mw/Mn
- Дысперснасць палімера Mw/Mn: 1,11. Асобная папуляцыя GPC: peak_1.[49]
- Малярная маса палімера Mn
- Малярная маса палімера Mn: 104,55 kDa. Асобная папуляцыя GPC: peak_2.[49]
- Дысперснасць палімера Mw/Mn
- Дысперснасць палімера Mw/Mn: 1,78. Асобная папуляцыя GPC: peak_2.[49]
Даследаванні грыбнога экстракту in vitro
- Адносная жыццяздольнасць фібрабластаў
- Адносная жыццяздольнасць фібрабластаў: больш за 100 %. Мадэль: фібрабласты NIH3T3. Вынік MTT адносна кантролю без уздзеяння экстракту. Даследаваныя канцэнтрацыі экстракту: 20, 100, 500, 1000 µg/ml. Крыніца падае агульны вынік для гэтых канцэнтрацый. Даследаванне in vitro; вынік не даказвае эфектыўнасці ці бяспекі для людзей.[49]
- Закрыццё прамежку ў клетачнай мадэлі
- Закрыццё прамежку ў клетачнай мадэлі: прыкладна 40–50 %. Мадэль: фібрабласты NIH3T3. Працэнт закрыцця адносна пачатковай плошчы прамежку. Даследаваныя канцэнтрацыі экстракту: 20, 100, 500 µg/ml. Крыніца падае агульны вынік для гэтых канцэнтрацый. Час: 10 гадз. Даследаванне in vitro; вынік не даказвае эфектыўнасці ці бяспекі для людзей.[49]
- Міграцыя фібрабластаў у параўнанні з кантролем
- Міграцыя фібрабластаў у параўнанні з кантролем: павольнейшае пачатковае закрыццё прамежку, чым у кантролі. Мадэль: фібрабласты NIH3T3. Даследаваная канцэнтрацыя экстракту: 1000 µg/ml. Даследаванне in vitro; вынік не даказвае эфектыўнасці ці бяспекі для людзей.[49]
- Закрыццё прамежку ў клетачнай мадэлі
- Закрыццё прамежку ў клетачнай мадэлі: 100 %. Мадэль: фібрабласты NIH3T3. Працэнт закрыцця адносна пачатковай плошчы прамежку. Даследаваныя канцэнтрацыі экстракту: 20, 100, 500, 1000 µg/ml. Крыніца падае агульны вынік для гэтых канцэнтрацый. Час: 48 гадз. Даследаванне in vitro; вынік не даказвае эфектыўнасці ці бяспекі для людзей.[49]
- Гемоліз у доследзе in vitro
- Гемоліз у доследзе in vitro: менш за 5 %. Даследавалі эрытрацыты буйной рагатай жывёлы. Даследаваныя канцэнтрацыі экстракту: 20, 100, 500, 1000 µg/ml. Крыніца падае агульны вынік для гэтых канцэнтрацый. Даследаванне in vitro; вынік не даказвае эфектыўнасці ці бяспекі для людзей.[49]
- Індэкс згусання крыві BCI
- Індэкс згусання крыві BCI: менш за 10 %. Даследавалі суцэльную кроў буйной рагатай жывёлы; BCI не паказвае працэнтнага паскарэння згусання. Даследаваныя канцэнтрацыі экстракту: 20, 100, 500, 1000 µg/ml. Крыніца падае агульны вынік для гэтых канцэнтрацый. Даследаванне in vitro; вынік не даказвае эфектыўнасці ці бяспекі для людзей.[49]
Ферментацыя соевых прадуктаў
- Колькасць злучэнняў з паніжаным утрыманнем
- Колькасць злучэнняў з паніжаным утрыманнем: 13 злучэнняў. Агулам вызначана 35 злучэнняў; гэта колькасць не паказвае працэнтнага змяншэння інтэнсіўнасці водару. Матрыца: соевы напой. Ферментацыя доўжылася 28 гадз. Даступны быў рэферат першаснай працы; прамысловае ўкараненне не пацверджана.[42]
- Змена непажаданага водару соі
- Змена непажаданага водару соі: аслабленне непажаданых зялёных і бабовых нот. Матрыца: соевы напой. Ферментацыя доўжылася 28 гадз. Даступны быў рэферат першаснай працы; прамысловае ўкараненне не пацверджана.[42]
Ферментацыя соевых прадуктаў
- Колькасць злучэнняў з паніжаным утрыманнем
- Колькасць злучэнняў з паніжаным утрыманнем: 14 злучэнняў. Агулам вызначана 35 злучэнняў; гэта колькасць не паказвае працэнтнага змяншэння інтэнсіўнасці водару. Матрыца: ізалят соевага бялку. Ферментацыя доўжылася 28 гадз. Даступны быў рэферат першаснай працы; прамысловае ўкараненне не пацверджана.[42]
- Змена непажаданага водару соі
- Змена непажаданага водару соі: аслабленне непажаданых зялёных і бабовых нот. Матрыца: ізалят соевага бялку. Ферментацыя доўжылася 28 гадз. Даступны быў рэферат першаснай працы; прамысловае ўкараненне не пацверджана.[42]
Характарыстыка часткова ачышчанай β-глюказідазы
- Канстанта Міхаэліса Km
- Канстанта Міхаэліса Km: 0,81 mM. Вынік з індэксаваных фрагментаў першаснай працы; поўны тэкст не прачытаны.[30]
- Максімальная ўдзельная актыўнасць Vmax
- Максімальная ўдзельная актыўнасць Vmax: 1,62 U/mg бялку. Вынік з індэксаваных фрагментаў першаснай працы; поўны тэкст не прачытаны.[30]
- Аптымум pH ферменту
- Аптымум pH ферменту: 4. Вынік з індэксаваных фрагментаў першаснай працы; поўны тэкст не прачытаны.[30]
- Тэмпературны аптымум ферменту
- Тэмпературны аптымум ферменту: 50 °C. Вынік з індэксаваных фрагментаў першаснай працы; поўны тэкст не прачытаны.[30]
- Захаваная актыўнасць ферменту
- Захаваная актыўнасць ферменту: прыкладна 85 %. Інкубацыя: 4–4 °C на працягу 24 гадз. Дыяпазон pH 3–9. Вынік з індэксаваных фрагментаў першаснай працы; поўны тэкст не прачытаны.[30]
- Захаваная актыўнасць ферменту
- Захаваная актыўнасць ферменту: 100 %. Інкубацыя: 20–40 °C на працягу 1 гадз. Вынік з індэксаваных фрагментаў першаснай працы; поўны тэкст не прачытаны.[30]
- Прыгнечанне актыўнасці ферменту
- Прыгнечанне актыўнасці ферменту: прыкладна 76 %. SDS: 0,25%. Вынік з індэксаваных фрагментаў першаснай працы; поўны тэкст не прачытаны.[30]
- Уплыў рэчываў на актыўнасць ферменту
- Уплыў рэчываў на актыўнасць ферменту: уплыў на актыўнасць ферменту не даказаны. Даследаваныя рэчывы: Na+, Li+, Mg2+, Mn2+, Zn2+, Co2+, Ca2+, Cu2+. Вынік з індэксаваных фрагментаў першаснай працы; поўны тэкст не прачытаны.[30]
- Уплыў рэчываў на актыўнасць ферменту
- Уплыў рэчываў на актыўнасць ферменту: адмоўнага ўплыву на актыўнасць ферменту няма або ён нязначны. Даследаваныя рэчывы: EDTA, PMSF, DTT. Вынік з індэксаваных фрагментаў першаснай працы; поўны тэкст не прачытаны.[30]
DPPH — даследаваны метанольны экстракт
- Метанольны экстракт — нейтралізацыя радыкала DPPH
- Метанольны экстракт — нейтралізацыя радыкала DPPH: 95,1 ± 0,19 %. Канцэнтрацыю даследаванага экстракту адназначна не вызначылі. Тып нявызначанасці пасля знака ± у табліцы 3 не ўдакладнены. Вынік адносіцца да даследаванага экстракту з пладовых цел.[31]
DPPH — эталон BHT
- Эталон BHT — нейтралізацыя радыкала DPPH
- Эталон BHT — нейтралізацыя радыкала DPPH: 98,3 ± 0,3 %. Канцэнтрацыю даследаванага эталона адназначна не вызначылі. Тып нявызначанасці пасля знака ± у табліцы 3 не ўдакладнены. Вынік адносіцца да эталона BHT.[31]
- Эталон BHT — IC₅₀ у тэсце DPPH
- Эталон BHT — IC₅₀ у тэсце DPPH: 12,2 µg/ml. Вынік адносіцца да эталона BHT.[31]
Выхад экстракцыі
- Выхад экстракцыі
- Выхад экстракцыі: 39,7 %. Растваральнік: метанол. База разліку: сухі зыходны матэрыял.[31]
Выхад экстракцыі
- Выхад экстракцыі
- Выхад экстракцыі: 24,2 %. Растваральнік: вада. База разліку: сухі зыходны матэрыял.[31]
Выхад экстракцыі
- Выхад экстракцыі
- Выхад экстракцыі: 11,04 %. Растваральнік: гексан. База разліку: сухі зыходны матэрыял.[31]
Дыяметр зоны прыгнечання
- Дыяметр зоны прыгнечання
- Дыяметр зоны прыгнечання: 21,5 ± 0,1 (SD) mm. Мэтавы арганізм: Staphylococcus aureus. Нумар штама не пададзены.[31]
- Дыяметр зоны прыгнечання
- Дыяметр зоны прыгнечання: 17 ± 0,5 (SD) mm. Мэтавы арганізм: Escherichia coli. Нумар штама не пададзены. У табліцы пададзена 17 mm, у тэксце 17,5 mm; абодва значэнні захаваны.[31]
- Дыяметр зоны прыгнечання
- Дыяметр зоны прыгнечання: 25 ± 0,2 (SD) mm. Мэтавы арганізм: Bacillus subtilis. Нумар штама не пададзены.[31]
- Дыяметр зоны прыгнечання
- Дыяметр зоны прыгнечання: 20,5 ± 0,1 (SD) mm. Мэтавы арганізм: Candida albicans. Нумар штама не пададзены.[31]
Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя паводле крыніцы
- Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя паводле крыніцы
- Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя паводле крыніцы: 45 µg/ml. Мэтавы арганізм: Staphylococcus aureus. Нумар штама не пададзены.[31]
- Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя паводле крыніцы
- Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя паводле крыніцы: 82 µg/ml. Мэтавы арганізм: Escherichia coli. Нумар штама не пададзены.[31]
- Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя паводле крыніцы
- Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя паводле крыніцы: 32 µg/ml. Мэтавы арганізм: Bacillus subtilis. Нумар штама не пададзены.[31]
- Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя паводле крыніцы
- Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя паводле крыніцы: 51 µg/ml. Мэтавы арганізм: Candida albicans. Нумар штама не пададзены.[31]
Каэфіцыент сувязі паводле крыніцы
- Каэфіцыент сувязі паводле крыніцы
- Каэфіцыент сувязі паводле крыніцы: 0,92 1. Пара: TP_DPPH. У крыніцы непаслядоўна ўжываюцца r і r²; пераразлік не праводзіўся.[31]
- Каэфіцыент сувязі паводле крыніцы
- Каэфіцыент сувязі паводле крыніцы: 0,78 1. Пара: TF_DPPH. У крыніцы непаслядоўна ўжываюцца r і r²; пераразлік не праводзіўся.[31]
Дыяметр зоны прыгнечання
- Дыяметр зоны прыгнечання
- Дыяметр зоны прыгнечання: 25 ± 0,2 (SD) mm. Мэтавы арганізм: Staphylococcus aureus. Нумар штама не пададзены. Вынік для прэпарату параўнання з крыніцы; яго назву для гэтага радка не вызначылі.[31]
- Дыяметр зоны прыгнечання
- Дыяметр зоны прыгнечання: 24 ± 0,1 (SD) mm. Мэтавы арганізм: Escherichia coli. Нумар штама не пададзены. Вынік для прэпарату параўнання з крыніцы; яго назву для гэтага радка не вызначылі.[31]
- Дыяметр зоны прыгнечання
- Дыяметр зоны прыгнечання: 27 ± 0,01 (SD) mm. Мэтавы арганізм: Bacillus subtilis. Нумар штама не пададзены. Вынік для прэпарату параўнання з крыніцы; яго назву для гэтага радка не вызначылі.[31]
- Дыяметр зоны прыгнечання
- Дыяметр зоны прыгнечання: 30 ± 0,2 (SD) mm. Мэтавы арганізм: Candida albicans. Нумар штама не пададзены. Вынік для прэпарату параўнання з крыніцы; яго назву для гэтага радка не вызначылі.[31]
Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 3269,2 cm^-1. Метад FTIR; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 2930,3 cm^-1. Метад FTIR; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 1622 cm^-1. Метад FTIR; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 1556,3 cm^-1. Метад FTIR; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 1377,4 cm^-1. Метад FTIR; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 1319,5 cm^-1. Метад FTIR; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 1242,4 cm^-1. Метад FTIR; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 1026,8 cm^-1. Метад FTIR; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 2,53 ppm. Метад ¹H ЯМР; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 2,78 ppm. Метад ¹H ЯМР; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 3,53 ppm. Метад ¹H ЯМР; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 4,7 ppm. Метад ¹H ЯМР; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 5,22 ppm. Метад ¹H ЯМР; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 5,66 ppm. Метад ¹H ЯМР; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 4,59 ppm. Метад ¹H ЯМР; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 4,32 ppm. Метад ¹H ЯМР; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 4,19 ppm. Метад ¹H ЯМР; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату
- Палажэнне спектральнага піка прэпарату: 4,01 ppm. Метад ¹H ЯМР; вынік для вылучанага прэпарату β-D-глюкану.[49]
Паверхня прэпарату ў СЭМ
- Паверхня прэпарату ў СЭМ
- Паверхня прэпарату ў СЭМ: шурпатая, валакністая, складаецца з часцінак з агламератамі. Адносіцца да ліяфілізаванага прэпарату; паверхню пладовага цела гэты вынік не апісвае.[49]
Параметры ферментатыўнага метаду паводле крыніцы
- Параметры ферментатыўнага метаду паводле крыніцы
- У методыцы крыніцы пазначаны 1 і 5 mM для пералічаных іонаў, а для EDTA, PMSF і DTT — 10 і 25 mM. Асобныя канцэнтрацыі не аднесены да групавых вынікаў актыўнасці.[30]
Доля сігналу ГХ–МС паводле крыніцы
- Доля сігналу ГХ–МС паводле крыніцы
- Доля сігналу ГХ–МС паводле крыніцы: 26,6 %. Злучэнне: эргаста-5,7-дыен-3-ол. Рэферат не пазначае базу працэнта; вынік не выражае долю ў масе пладовага цела.[32]
- Доля сігналу ГХ–МС паводле крыніцы
- Доля сігналу ГХ–МС паводле крыніцы: 9,8 %. Злучэнне: 7,22-эргастадыенон. Рэферат не пазначае базу працэнта; вынік не выражае долю ў масе пладовага цела.[32]
Актыўнасць пры пазначанай канцэнтрацыі
- Актыўнасць пры пазначанай канцэнтрацыі
- Актыўнасць пры пазначанай канцэнтрацыі: 125 µg/ml. Мэтавы арганізм: Staphylococcus aureus. Нумар штама не пададзены. Рэферат адназначна не адносіць значэнне да MIC, MBC ці дыфузіі.[32]
Ацэнены час дывергенцыі роду
- Ацэнены час дывергенцыі роду
- Ацэнены час дывергенцыі роду: прыкладна 55 млн гадоў. Філагенетычная ацэнка адносіцца да роду Apioperdon; яна не паказвае ўзрост пладовага цела.[43]
Экалагічныя даследаванні
Перыяд даступнасці паводле крыніцы з Індыі
W badaniu etnogastronomicznym w dystrykcie Birbhum w Indiach dla Apioperdon pyriforme (SKM-93) podano dostępność od lipca do września. Jest to źródłowy kalendarz dostępności, odrębny od regularnego owocnikowania i od obserwacji w Polsce.
[14]Месцапражыванне і сустракальнасць
Potwierdzony zasięg występowania
Wszystkie obszary potwierdzone w zapisanych danych źródłowych.
| Kraj | Regiony i stanowiska | Owocnikowanie | Крыніцы |
|---|---|---|---|
| Андора | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Аргенціна | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Аўстрыя | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Аўстралія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Канада | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Швейцарыя | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Кітай | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Коста-Рыка | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Чэхія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | VI–XI |
|
| Германія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Данія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Іспанія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Фінляндыя | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Вялікабрытанія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Ірландыя | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Ізраіль | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Індыя | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Ісландыя | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Італія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Японія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Люксембург | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Мексіка | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Нарвегія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Новая Зеландыя | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Пакістан | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Польшча | Заходнепаморскае ваяводства (VIII–IX); Апольскае ваяводства; Ніжняя Сілезія (тэрыторыя, пазначаная ў крыніцы) | VI–XI |
|
| Румынія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Расія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Швецыя | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Славенія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Турцыя | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Злучаныя Штаты Амерыкі | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
Крыніцы
- Ustawa z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego oraz ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2025 poz. 1424)
- Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2006 nr 171 poz. 1225)
- Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 maja 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2023 poz. 1448)
- Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów (Dz.U. 2014 poz. 1408) (także [33])
- Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 maja 2011 r. w sprawie grzybów dopuszczonych do obrotu lub produkcji przetworów grzybowych, środków spożywczych zawierających grzyby oraz uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy (Dz.U. 2011 nr 115 poz. 672) (także [35])
- Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 13 lutego 2026 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie grzybów dopuszczonych do obrotu lub produkcji przetworów grzybowych, środków spożywczych zawierających grzyby oraz uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy (Dz.U. 2026 poz. 258) (także [34])
- Ustawa z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego oraz ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2025 poz. 1424)
- Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 maja 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2023 poz. 1448)
- Pełne aktualne polskie wykazy ochrony i obrotu jako żywność; weryfikacja 23.10.2026
- Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów (Dz.U. 2014 poz. 1408)
- codex.nr41.source-audit.ena-PP175742.embl
- codex.nr41.source-audit.ena-PP175743.embl
- codex.nr41.source-audit.ethno-india 2023.html
- codex.nr41.source-audit.lasy-grzyby-polskich-lasow.pdf
- codex.nr41.source-audit.wolin 2020.pdf
- Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 13 lutego 2026 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie grzybów dopuszczonych do obrotu lub produkcji przetworów grzybowych, środków spożywczych zawierających grzyby oraz uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy (Dz.U. 2026 poz. 258)
- Akatin 2013.β-Glucosidase from Lycoperdon pyriforme, IJFP16:1565–1577, DOI 10.1080/10942912.2011.600494
- Asfaw 2022.Antioxidant and antimicrobial activity of Lycoperdon pyriforme fruiting body, Agricultural and Biological Research38(3)
- Asgharpour i in. 2020.South African Journal of Botany131:195–199, DOI 10.1016/j.sajb.2020.01.044
- XML oryginału etnomykologicznego w Europe PMC
- Species Fungorum: Apioperdon pyriforme, rekord 819914
- GBIF Backbone Taxonomy:exact species match Apioperdon pyriforme
- KPNG: rekomendacja 4/2025, lignopurchawka gruszkowata
- Krakhmalnyi i in. 2023.Species Diversity of Lycoperdaceae, J.Fungi9:1038, DOI 10.3390/jof9101038
- Česká mykologická společnost: Apioperdon pyriforme
- PubMed35181081:oryginalny abstrakt autorów
- Mycosphere 15(1): 4919–5016, 2024; koncepcja Lycoperdaceae i Apioperdon
- Dz.Urz.Woj.Opolskiego 2022, poz459, str69:wykaz grzybów, Apioperdon pyriforme
- Dz.U.2014poz1408, pełne wykazy grzybów chronionych
- Snowarski: Apioperdon pyriforme; atlas i polska bibliografia
- Dz.U.2026poz258, tekst jednolity, załącznik1
- Vizzini i Ercole 2017, DOI 10.11646/phytotaxa.299.1.5, strona wydawcy i abstrakt
- XML oryginału ChemistryOpen 2025 w Europe PMC