Macrolepiota mastoidea
Macrolepiota mastoidea
Odmiana gatunku Macrolepiota mastoidea
Essbar
Lege deinen Standort fest, um Daten für deine Region zu sehen.











Der Warzenschirmling besticht durch seine elegante Silhouette. Seinen hellen, cremefarben-beigen Hut zieren feine, bräunliche Schuppen sowie ein deutlicher, spitzer Buckel in der Mitte, der an eine Brustwarze erinnert. Auf der Unterseite verbergen sich dichte, weißliche und freie Lamellen, die den Stiel nicht berühren. Der Stiel selbst ist hoch, schlank, an der Basis leicht knollig und mit einem verschiebbaren Ring versehen. Das Ganze wirkt vor dem Hintergrund des Waldbodens bemerkenswert leicht und grazil.
Erkennung, Lebensraum und wichtigste Unterschiede.
Pilzsammler
Fruchtkörperaufbau
- Fruchtkörperform
- Fruchtkörperform: Hut, Stiel.
Hut
- Hutform
- bei reifen Fruchtkörpern: Hutform: gewölbt.
bei reifen Fruchtkörpern: Hutform: gewölbt (abgeflachtes Profil).
bei reifen Fruchtkörpern: Hutform: flach.
bei jungen Fruchtkörpern: Hutform: eiförmig.
bei jungen Fruchtkörpern: Hutform: glockenförmig.
bei jungen Fruchtkörpern: Hutform: zylindrisch und eiförmig.
bei reifen Fruchtkörpern: Hutform: kegelig und glockenförmig.
bei alten Fruchtkörpern: Hutform: flach. - Hutbedeckung
- Hutbedeckung: schuppig (graubraunlich).
Hutbedeckung: schuppig.
bei reifen Fruchtkörpern: Hutbedeckung: schuppig.
Hutbedeckung: schuppig (durchgehend, glatte Oberfläche der Bedeckung).
Hutbedeckung: schuppig (in Flecken, unregelmäßiger Umriss).
Hutbedeckung: schuppig (am Hutrand, feine Schuppen, lockerer Überzug, zum Rand hin).
Hutbedeckung: schuppig (kleieartig, graubraunlich).
Hutbedeckung: schuppig (grau, rötlicher Stich).
Hutbedeckung: schuppig (hellbrauner Überzug). - Muster der Oberflächenrisse
- bei reifen Fruchtkörpern: Muster der Oberflächenrisse: rissig, Muster nicht angegeben.
- Hutfarbe
- Hutfarbe: weiß.
Hutfarbe: rotbraun (Hutmitte).
Hutfarbe: weißlich.
Hutfarbe: hellocker.
Hutfarbe: weiß (gräulicher Stich).
Hutfarbe: cremefarben (Grundfarbe).
Hutfarbe: weißlich (Grundfarbe).
Hutfarbe: braun (heller Farbton, haselnussbraun). - Profil des Hutrandes
- Profil des Hutrandes: spitz.
- Velumreste am Rand
- Velumreste am Rand: mit herabhängenden Velumresten (leicht).
bei jungen Fruchtkörpern: Velumreste am Rand: mit herabhängenden Velumresten (faserig). - Hutdurchmesser
- Der Hutdurchmesser beträgt 50–150 mm.
- Hutmitte
- Hutmitte: mit deutlichem Buckel.
Hutmitte: mit deutlichem Buckel.
Hutmitte: mit deutlichem Buckel.
Hutmitte: mit deutlichem Buckel (spitzer Buckel).
Hutunterseite
- Hymenophortyp
- Hymenophortyp: Lamellen.
Lamellen am Stielansatz
- Ansatz des Hymenophors am Stiel
- Ansatz des Hymenophors am Stiel: frei vom Stiel (Lamellen).
Ansatz des Hymenophors am Stiel: frei vom Stiel (Lamellen).
Ansatz des Hymenophors am Stiel: frei vom Stiel (Lamellen).
Ansatz des Hymenophors am Stiel: frei vom Stiel (Lamellen).
- Farbe des Hymenophors
- Farbe des Hymenophors: weiß.
Farbe des Hymenophors: weiß.
Farbe des Hymenophors: weißlich.
Farbe des Hymenophors: cremefarben.
Farbe des Hymenophors: graubraun.
Farbe des Hymenophors: weiß (gräulicher Stich). - Natürliche Farbe der Lamellenschneide
- Natürliche Farbe der Lamellenschneide: bräunlich (manchmal).
- Lamellenabstand
- Lamellenabstand: dicht stehend.
Lamellenabstand: dicht stehend. - Breitenklasse der Lamellen
- Breitenklasse der Lamellen: hoch.
- Vorhandensein von Zwischenlamellen
- Vorhandensein von Zwischenlamellen: vorhanden.
Vorhandensein von Zwischenlamellen: vorhanden. - Anzahl der Längenreihen von Zwischenlamellen
- Anzahl der Längenreihen von Zwischenlamellen: 2–3.
Stiel und Basis
- Stielform
- Stielform: zylindrisch.
Stielform: nach oben verjüngt.
Stielform: zylindrisch (fast). - Stielbasis
- Stielbasis: knollig (leicht).
Stielbasis: verdickt (leicht).
Stielbasis: knollig.
Stielbasis: knollig (deutlich ausgeprägt, oft). - Stielfarbe
- Stielfarbe: weißlich.
Stielfarbe: cremefarben.
Stielfarbe: hellocker.
unterhalb des Rings: Stielfarbe: cremefarben (Grundfarbe). - Überzug der Stieloberfläche
- Überzug der Stieloberfläche: schuppig (bräunlicher Überzug).
Überzug der Stieloberfläche: schuppig.
unterhalb des Rings: Überzug der Stieloberfläche: schuppig (ockerfarbener Überzug).
oberhalb des Rings: Überzug der Stieloberfläche: flockig (feine Schuppen).
oberhalb des Rings: Überzug der Stieloberfläche: schuppig (feine Schuppen, kleieartig, bräunlicher Überzug, insbesondere).
Überzug der Stieloberfläche: schuppig (feine Schuppen, kleieartig, cremefarben).
Überzug der Stieloberfläche: schuppig (feine Schuppen, kleieartig, blassbraun).
unterhalb des Rings: Überzug der Stieloberfläche: schuppig (feine Schuppen, ockerfarbener Überzug, dunkler als der Untergrund, ringförmig angeordnet, undeutliche Anordnung).
Überzug der Stieloberfläche: flockig (weißer Überzug).
Überzug der Stieloberfläche: schuppig (feine Schuppen, fleischfarben). - Stielinneres
- bei reifen Fruchtkörpern: Stielinneres: hohl.
bei jungen Fruchtkörpern: Stielinneres: voll. - Konsistenz des Stiels
- Konsistenz des Stiels: faserig und reißfest und faserig.
- Stiellänge
- Stiellänge: bis 250 mm.
- Stieldurchmesser
- Stieldurchmesser: 5–20 mm.
Ring
- Vorhandensein eines Rings
- Vorhandensein eines Rings: vorhanden.
Vorhandensein eines Rings: vorhanden.
Vorhandensein eines Rings: vorhanden.
Vorhandensein eines Rings: vorhanden.
Vorhandensein eines Rings: vorhanden.
Vorhandensein eines Rings: vorhanden (einfach gebaut).
Vorhandensein eines Rings: vorhanden (einfach gebaut).
Vorhandensein eines Rings: vorhanden (Anzahl der Ringe: 1). - Ringform
- Ringform: aufsteigend.
Ringform: aufsteigend. - Struktur des Ringmaterials
- Struktur des Ringmaterials: häutig.
Struktur des Ringmaterials: häutig.
Struktur des Ringmaterials: häutig. - Ringposition
- Ringposition: im oberen Teil des Stiels.
- Ringfarbe
- Ringfarbe: weißlich.
Ringfarbe: weißlich.
Ringfarbe: weißlich (Unterseite des Rings).
Ringfarbe: bräunlich (Oberseite des Rings, punktiert). - Randstruktur des Rings
- Randstruktur des Rings: mit doppeltem Rand (manchmal).
- Beweglichkeit des Rings
- Beweglichkeit des Rings: verschiebbar.
Beweglichkeit des Rings: verschiebbar (leicht).
Knolle
- Breite der Knolle an der Stielbasis
- Breite der Knolle an der Stielbasis: bis 22 mm.
Fleisch
- Fleischfarbe
- Fleischfarbe: weißlich.
Fleischfarbe: weiß. - Festigkeit des Fleisches
- Festigkeit des Fleisches: weich (Hutfleisch).
- Geschmack des Fleisches
- Geschmack des Fleisches: schwach.
Geschmack des Fleisches: angenehm, schwach. - Fleischstruktur
- Fleischstruktur: watteartig (Hutfleisch).
- Fleischfarbe nach Verletzung
- Fleischfarbe nach Verletzung: keine Farbänderung.
Fleischfarbe nach Verletzung: keine Farbänderung. - Fleischgeruch
- Fleischgeruch: unauffällig.
Wo und wann wächst er
- Wuchsweise der Fruchtkörper
- Wuchsweise der Fruchtkörper: einzeln oder in Gruppen.
- Vorkommenshäufigkeit
- Vorkommenshäufigkeit: selten.
- Fruchtzeit
- Die Fruchtkörper erscheinen von September bis Oktober.
- Verbreitungsgebiet
- Verbreitungsgebiet: bestätigt.
Essbarkeit und Küche
- Speisewert
- Essbar
Recht
- Schutzstatus
- Die Art steht in Polen nicht unter Artenschutz.
- Handel
- Die Art ist in Polen weder für den Handel noch für die Herstellung von Pilzerzeugnissen zugelassen.
Verwechslungsmöglichkeiten
Macrolepiota procera
Wichtigste Unterschiede
Der Parasol (Macrolepiota procera) erreicht gewöhnlich größere Ausmaße und ist dunkler gefärbt, mit großen, deutlichen, scholligen Schuppen auf dem Hut sowie einem ausgeprägteren, zickzackartigen, braunen Muster am Stiel. Der Warzenschirmling hat deutlich feinere Schuppen und eine dezentere Stielzeichnung. Unter dem Mikroskop unterscheidet sich der Parasol durch größere Sporen und eine andere Struktur der Hutschuppen-Hyphen (Trichoderm-Anordnung, während beim Warzenschirmling ein Palisadengewebe vorliegt).
Macrolepiota excoriata
Wichtigste Unterschiede
Der Ackerschirmling (Macrolepiota excoriata) zeichnet sich durch einen glatten Stiel aus, während die Stieloberfläche beim Warzenschirmling mit feinen Schüppchen bedeckt ist. Bei mikroskopischen Untersuchungen stellt man bei Macrolepiota excoriata zudem ein häufigeres Vorkommen von Schnallen an den Basidiensepten fest.
Macrolepiota konradii
Wichtigste Unterschiede
Der Warzenschirmling (Macrolepiota mastoidea) bildet feinere und dichter angeordnete Schuppen auf dem Hut und wächst häufiger an offenen, grasigen Standorten. Im internationalen Register Species Fungorum wird der Name M. konradii als Synonym von M. mastoidea geführt, während beide Taxa in vielen regionalen Atlanten separat beschrieben werden.
Der Sternschuppige Riesenschirmling (Macrolepiota konradii) zeichnet sich durch größere, spärlicher angeordnete Hutschuppen aus, die in einem charakteristischen sternförmigen Muster aufreißen, das sich von der feinen Schuppung des Warzenschirmlings unterscheidet. Obwohl er von einigen Autoren in den weiten Komplex Macrolepiota mastoidea einbezogen wird, stellt er in der Feldbeobachtung ein eigenständiges Taxon dar.
FAQ
Ist der Warzenschirmling ein Speisepilz?
Ja, er ist ein schmackhafter Speisepilz. In der Küche verwendet man nach entsprechender thermischer Behandlung vor allem die zarten Hüte.
Wodurch unterscheidet er sich vom Parasol?
Er ist gewöhnlich schlanker und kleiner, und sein Hut zeichnet sich durch einen spitzen, stark ausgeprägten Buckel sowie feine Schuppen aus.
Wo ist er am häufigsten zu finden?
Er wächst auf dem Boden an Rändern von Laub- und Mischwäldern, auf Lichtungen, Wiesen sowie in sonnigen Gebüschen.
Wann ist in Polen die Saison für diese Art?
Die Hauptfruchtzeit in den polnischen Wäldern fällt in den Frühherbst – vor allem in den September und Oktober.
Lebt der Warzenschirmling in Mykorrhiza mit Bäumen?
Nein, er ist ein Saprobiont, der Nährstoffe aus der sich zersetzenden Bodenstreu bezieht, und kein Mykorrhizapartner von Bäumen.
Wie bereitet man ihn am besten für den Verzehr zu?
Die Hüte schmecken vorzüglich in Butter gebraten, paniert oder geschmort; die harten Stiele sollte man trocknen und vermahlen.
Mit welchen gefährlichen Pilzen kann man ihn verwechseln?
Er kann mit tödlich giftigen hellen Knollenblätterpilzen oder giftigen, kleinen Schirmlingsarten verwechselt werden.
Woran erkennt man seinen Hut?
An der hellen Grundfarbe mit feinen bräunlichen Schüppchen sowie dem deutlichen, spitzen Buckel genau in der Mitte.
Ist der Ring am Stiel verschiebbar?
Ja, reife Exemplare besitzen einen deutlichen Ring, der sich frei am glatten, schlanken Stiel entlang verschieben lässt.
Darf man diese Art roh verzehren?
Nein, der Warzenschirmling erfordert vor dem Verzehr unbedingt eine gründliche thermische Behandlung.
Liebhaber
Namen und Geschichte
- Obowiązująca nazwa taksonomiczna
- Macrolepiota mastoidea
- Pozostałe nazwy
- Czubajka sutkowata
Heimische Beobachtungen
Sporenabwurf
- Benötigte Materialien
- frischer, reifer Hut, Blatt Papier, Glas oder Schälchen, Wasser
- Zeit
- 2–24 h
- Durchführung
- Den Hut mit der Unterseite auf das Papier legen.
- Einen Tropfen Wasser auf die Oberseite geben und abdecken.
- Nach 2–24 Stunden den Hut anheben und den Niederschlag betrachten.
Wonach gesucht werden soll
- Sporenpulverfarbe
- Sporenpulverfarbe: weiß.
Unter dem Mikroskop
- Benötigte Materialien
- Lichtmikroskop, Objektträger und Deckglas, Nadel, Wasser, Sporen aus dem Sporenabwurf
- Durchführung
- Mit einer Nadel etwas Sporenabwurf auf den Objektträger übertragen.
- Einen Tropfen Wasser hinzufügen, mit dem Deckglas abdecken und die Sporen betrachten.
Wonach gesucht werden soll
- Sporenform
- Sporenform: ellipsoid. Sporenform: eiförmig. Sporenform: ellipsoid. Sporenform: ellipsoid. Sporenform: eiförmig. Sporenform: ellipsoid. Sporenform: tränenförmig. Sporenform: ellipsoid. Sporenform: eiförmig.
- Sporenoberfläche
- Sporenoberfläche: glatt. Sporenoberfläche: glatt. Sporenoberfläche: glatt. Sporenoberfläche: glatt.
- Sporenmaße
- Länge 11–18 µm, Breite 7–10,4 µm.
- Sporenmaße
- Länge 12,95 µm, Breite 8,69 µm.
Maße erst nach Kalibrierung der Mikrosk解读enskala vergleichen.
Ökologie und Verbreitung
- Kalkgehalt des Bodens
- Kalkgehalt des Bodens: kalkhaltig (manchmal).
- Nadelbäume in der Umgebung
- Nadelbäume in der Umgebung: Picea abies.
Nadelbäume in der Umgebung: Pinus sylvestris.
Nadelbäume in der Umgebung: Abies alba. - Ernährungsweise
- Ernährungsweise: saprotroph.
Außerkulinarische Verwendungen
In der Küche verwendet man vor allem die zarten Hüte, die hervorragend schmecken, wenn sie in Butter gebraten, paniert oder aromatischen Saucen hinzugefügt werden. Die harten Stiele werden meist getrocknet und zu Pilzpulver vermahlen. In der traditionellen Hauswirtschaft schätzte man diesen Pilz wegen seines angenehmen Geruchs und seiner geschmacklichen Vorzüge, die den herbstlichen Speiseplan der Sammler bereicherten.
Geschichte und Kultur
Das Artepitheton „mastoidea“ leitet sich aus dem Griechischen ab und bezieht sich auf die warzenförmige Erhebung auf dem Hut. In der polnischen Namensgebung wurde er mitunter als Warzen-Riesenschirmling oder zarterer Verwandter des Parasols bezeichnet. Obwohl er in der Vergangenheit manchmal mit verwandten Taxa verwechselt wurde, hat er sich in mykologischen Atlanten einen festen Platz als anmutiger und von Pilzsammlern geschätzter Bestandteil der heimischen Natur erworben.
Essbarkeit und Sicherheit
Er gilt als schmackhafter Speisepilz, erfordert jedoch absolute Vorsicht. Verlassen Sie sich niemals auf ein einzelnes Merkmal – beurteilen Sie stets gleichzeitig Ring, Stiel, freie Lamellen und Buckel. Anfänger können ihn mit tödlich giftigen Knollenblätterpilzen oder giftigen kleinen Schirmlingen verwechseln. Sammeln Sie ausschließlich voll entwickelte, sicher bestimmte Exemplare.
Lebensraum und Vorkommen
Er wächst als Saprobiont auf dem Boden und zersetzt die Waldstreu, weshalb das Vorhandensein von Bäumen in der Nähe keine Mykorrhiza bedeutet. Man findet ihn an Rändern von Laub- und Mischwäldern, auf Lichtungen, in Gebüschen und auf sonnigen grasigen Hängen. In Polen erscheinen die Fruchtkörper gewöhnlich im September und Oktober, obwohl die Saison in wärmeren Regionen Europas oft länger dauert.
Quellen
- Karel Tejkal, Česká mykologická společnost: Macrolepiota mastoidea
- Ge Z.W., Yang Z.L., Vellinga E.C. 2010. The genus Macrolepiota (Agaricaceae, Basidiomycota) in China. Fungal Diversity45:81–98. DOI 10.1007/s13225-010-0062-0.
- Wojewoda W. 2003. Checklist of Polish larger Basidiomycetes. Biodiversity of Poland 7; focal entry printed423/PDF425.
Forscher
Fleisch
- Fleischgeruch
- Fleischgeruch: der Geruch der Huthautschuppen kann an Macrolepiota procera erinnern. [6]
Essbarkeit und Küche
Ustalenia źródłowe: jadalność, spożycie i wykorzystanie
- Speisewert
- Essbar
Źródło oznaczenia.
Tejkal K. Česká mykologická společnost: Macrolepiota mastoidea. · Kuchyňské využití: Je jedlá a chutná podobně jako bedla vysoká; source author assessment. No preparation requirement inferred.
Snowarski M., Gierczyk B. Atlas grzybów Polski / GRej: Macrolepiota mastoidea; public page generated2026-09-01; taxon comment2025-12-30. · jadalne czy trujące?: Jadalna / Edible; source author assessment. No raw-edibility or preparation requirement inferred.
Wissenschaftliche Namen und Taxonomie
- Gültiger wissenschaftlicher Name
Macrolepiota mastoidea
Czubajka sutkowata, Macrolepiota mastoidea (Fr.) Singer, należy do rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae). Nazwa ta obejmuje grupę bardzo zbliżonych morfologicznie form, których granice bywają różnie ujmowane w atlasach i opracowaniach taksonomicznych. W chińskiej rewizji z 2010 roku wykazano niewielkie różnice w sekwencjach regionu ITS pomiędzy próbkami zaliczanymi do tego kompleksu. W szerszych ujęciach systematycznych pojawiają się europejskie nazwy Macrolepiota affinis, Macrolepiota gracilenta oraz Macrolepiota rickenii, jednak ranga i odrębność tych drobnych taksonów pozostają przedmiotem dyskusji.
[40] [43] [39]- Zakres ujęcia taksonomicznego
Macrolepiota mastoidea (Fr.) Singer jako zaakceptowany gatunek GBIF2536707, z zachowaniem preferowanego celu rekordu44: Czubajka sutkowata. Materiały i dawne synonimiczne lub szersze ujęcia zachowują własny zakres źródłowy. PTMyk2025 rekomenduje czubajka wątła dla nazwy z kolumny3 Macrolepiota affinis(Velen.)Bon; kolumna2 przywołuje M.mastoidea(Wojewoda2003),a kolumna4 wcześniejszą czubajka sutkowata. Komisja nie rozstrzyga taksonomii. To pozostaje jawną różnicą ujęcia,nierozstrzygniętą tutaj jako pełna tożsamość M.affinis i wszystkich materiałów M.mastoidea. Nie scala się osobnego rekordu45 M.konradii.
[34] [35]
Anmerkungen zur Taxonauffassung
Ge, Yang i Vellinga (2010): Autorzy omawiają zmienność kompleksu M. mastoidea i małe różnice ITS. Nie utożsamia się historycznych nazw z nowym oznaczeniem każdego okazu. Materiał HMAS28232 rozpoznano ponownie jako Lepiota clypeolaria; nie potwierdza on tego gatunku.
Cho i współautorzy (2019): Opis M. mastoidea jest odrębny od poprzedzającego go opisu M. detersa. Nazwa M. umbonata w tej pracy oznacza inny opisany gatunek; samo określenie garbka nie uzasadnia synonimizacji. Różnic sekwencji europejskich i azjatyckich nie rozstrzyga się tu jako nowej globalnej synonimii.
Česká mykologická společnost: Atlas rozróżnia M. konradii dla własnego ujęcia. Przywołane szersze traktowanie z innej publikacji jest wtórnym odsyłaczem, nie samodzielnym rozstrzygnięciem pozwalającym połączyć dwa rekordy.
Snowarski i rejestr GRej: Strona obejmuje kompleks M. mastoidea z odrębnymi adnotacjami rickenii i prominens, a M. konradii wyłącza. Jawne s.str. i formalny status zgłoszenia to różne informacje; komentarz o s.str. nie zastępuje oznaczenia wpisu jako zweryfikowanego przez kustosza.
de Kok i Vellinga (1998): Źródło ujmuje M. gracilenta i M. rickenii w synonimii M. mastoidea. Historyczne M. mastoidea sensu Konrad i Maublanc wyłącza jako M. konradii. Zachowano ujęcie danej publikacji, bez automatycznego przenoszenia każdej nazwy lub starego oznaczenia do jednego współczesnego taksonu.
Heberle i współautorzy (2022): Oznaczenie dotyczy materiału przedstawionego jako M. mastoidea w pracy z Brazylii. Nie uznano go za nową rewizję wszystkich europejskich ujęć gatunku.
Lebeuf i współautorzy (2024): Publikacja opisuje M. macilenta i M. pallida z Ameryki Północnej. Ich wymiarów i opisów nie przeniesiono do europejskiego M. mastoidea; nazwa tego ostatniego pełni także rolę taksonu porównawczego.
Polskie Towarzystwo Mykologiczne (2025): W rekomendacji nazw kolumna 2 podaje M. mastoidea w ujęciu Wojewody, kolumna 3 M. affinis, nazwa zalecana brzmi czubajka wątła, a wcześniejsza czubajka sutkowata. Komisja nie rozstrzyga przez tę tabelę taksonomii; zachowano niepewny zakres i dotychczasową tożsamość rekordu.
Species Fungorum, rekord 134693: Rekord nazwy 134693 wiąże M. rickenii z aktualną nazwą M. mastoidea (Fr.) Singer. Źródłowe daty i zapis bibliograficzny zachowano; nie utożsamiono tego pojedynczego rekordu nomenklatorycznego z pełnym przeglądem wszystkich synonimów.
Wojewoda (2003): Wpis obejmuje źródłowe szersze ujęcie M. mastoidea z rickenii i umbonata oraz odsyłaczem do gracilenta. M. konradii ma obok odrębny wpis.
Ślusarczyk (2025): Wpis z Nadleśnictwa Świebodzin, oddziału 185 d, podano pod nazwą Macrolepiota mastoidea. Nie przedstawiono go jako jawnego oznaczenia s.str. ani potwierdzenia molekularnego.
Ślusarczyk (2022): Wpis z Doliny Starej Słupi z IX 2021 podano pod nazwą Macrolepiota mastoidea. Nie przedstawiono go jako jawnego oznaczenia s.str. ani potwierdzenia molekularnego.
Atlas Lasów Państwowych — inny takson: Sprawdzany materiał Lasów Państwowych ma nagłówek M. konradii. Jego opisów, zakresu VII–X ani informacji o częstości nie włączono jako dowodu dla rekordu M. mastoidea.
[8] [5] [6] [13] [7] [25] [26] [36] [37] [15] [12] [11] [9]Ökologie und Verbreitung
- Lebensraum
- Lebensraum: Nadelwald, Laubwald, Gebüsch, Waldrand oder Straßenrand (Artbezeichnung in der Quelle: Macrolepiota mastoidea sensu Wojewoda2003 (rickenii/umbonata included; gracilenta crossref; konradii separate)). [15]
Lebensraum: Laubwald, Park oder Gebüsch (Artbezeichnung in der Quelle: Macrolepiota mastoidea sensu Snowarski/Gierczyk atlas complex, excluding separate konradii). [13]
Lebensraum: Mischwald (Artbezeichnung in der Quelle: Macrolepiota mastoidea sensu Ślusarczyk2025; source morphology, no explicit s.str.). [12]
Lebensraum: Laubwald (Artbezeichnung in der Quelle: Macrolepiota mastoidea sensu Ślusarczyk2022; source morphology, no explicit s.str.). [11] - Substrat
- Substrat: Boden (Artbezeichnung in der Quelle: Macrolepiota mastoidea sensu Wojewoda2003). [15]
Substrat: Boden (Artbezeichnung in der Quelle: Macrolepiota mastoidea sensu Ślusarczyk2022). [11]
Substrat: Boden (Artbezeichnung in der Quelle: Macrolepiota mastoidea sensu Ślusarczyk2025). [12]
Substrat: Streu (Artbezeichnung in der Quelle: Macrolepiota mastoidea sensu Myko.cz; konradii separate). [6] - Vorkommenshäufigkeit
- Polen: Vorkommenshäufigkeit: selten. [13]
Labordiagnostik
Dane ustrukturyzowane
Basidien
- Optisches Erscheinungsbild der Basidie
- Optisches Erscheinungsbild der Basidie: hyalin. [8]
Optisches Erscheinungsbild der Basidie: hyalin. [5]
Optisches Erscheinungsbild der Basidie: hyalin. [25] - Sporen je Basidie
- Die Sporenzahl je Basidie beträgt 4. [5]
Die Sporenzahl je Basidie beträgt 4. [8]
Die Sporenzahl je Basidie beträgt 4. [25] - Vorhandensein von Basidieninhalt
- Vorhandensein von Basidieninhalt: vorhanden (selten, feine Körnchen und bläschenartige Strukturen). [5]
- Basidienlänge
- Basidienlänge: 33–39,7 µm. [5]
Basidienlänge: 32–44 µm. [25]
Basidienlänge: 32–44 µm. [8] - Basidienform
- Basidienform: keulenförmig. [8]
Basidienform: keulenförmig. [5]
Basidienform: keulenförmig. [25]
Rindenschicht des Hutes
Zellen der Hutschuppen
- Form der Spitze der mikroskopischen Zelle
- Form der Spitze der mikroskopischen Zelle: zur Spitze hin verjüngt (leicht). [8]
Form der Spitze der mikroskopischen Zelle: zur Spitze hin verjüngt (leicht). [5] - Verzweigung
- Verzweigung: verzweigt (selten). [8]
- Länge
- Länge: 36,9–71,9 µm. [5]
- Pigmentfarbe
- Pigmentfarbe: gelb (gelblich, in den Vakuolen). [8]
Pigmentfarbe: braun (bräunlich, in den Vakuolen). [8]
Pigmentfarbe: gelb (gelblich, in den Vakuolen). [5]
Pigmentfarbe: braun (bräunlich, in den Vakuolen). [5] - Form
- Form: zylindrisch (fast). [8]
Hymenialzystiden
- Anordnung der Cheilozystiden
- Anordnung der Cheilozystiden: in Büscheln. [8]
Anordnung der Cheilozystiden: in Büscheln. [5] - Länge der hymenialen Zystide
- Länge der hymenialen Zystide: 15–20 µm. [25]
Länge der hymenialen Zystide: 10–20 µm. [8]
Länge der hymenialen Zystide: 15,6–25 µm. [5] - Optisches Erscheinungsbild der Hymenialzystide
- Optisches Erscheinungsbild der Hymenialzystide: hyalin. [8]
Optisches Erscheinungsbild der Hymenialzystide: hyalin. [5]
Optisches Erscheinungsbild der Hymenialzystide: hyalin. [25] - Form der hymenialen Zystide
- Form der hymenialen Zystide: keulenförmig. [8]
Form der hymenialen Zystide: keulenförmig. [5]
Form der hymenialen Zystide: keulenförmig. [25] - Wanddicke der angegebenen hymenialen Zystide
- Wanddicke der angegebenen hymenialen Zystide: dünnwandig. [8]
Wanddicke der angegebenen hymenialen Zystide: dünnwandig. [5]
Wanddicke der angegebenen hymenialen Zystide: dünnwandig. [25]
Sonstige Labormerkmale
Sporen
- Mittleres Verhältnis von Sporenlänge zu Sporenbreite
- Mittleres Verhältnis von Sporenlänge zu Sporenbreite: 1,49 (Standardabweichung: 0,09, Mittelwert). [8] [24]
- Länge des Hilaranhängsels der Basidiospore
- Länge des Hilaranhängsels der Basidiospore: 1,2–1,4 µm. [5]
Länge des Hilaranhängsels der Basidiospore: 1–1,5 µm. [8] - Form des Sporenscheitels
- Form des Sporenscheitels: abgerundet. [8]
- Sporenfarbe unter dem Mikroskop
- Sporenfarbe unter dem Mikroskop: hyalin. [8]
Sporenfarbe unter dem Mikroskop: hyalin. [5]
Sporenfarbe unter dem Mikroskop: hyalin. [25] - Vorhandensein eines Keimporus
- Vorhandensein eines Keimporus: vorhanden. [8]
Vorhandensein eines Keimporus: vorhanden. [5]
Vorhandensein eines Keimporus: vorhanden. [25]
Vorhandensein eines Keimporus: vorhanden (von einer hyalinen Kappe bedeckt, Unterbrechung des Episporiums). [8] - Sporenlänge
- Sporenlänge: 12–18 µm. [6]
Sporenlänge: 11,2–14,4 µm. [5]
Sporenlänge: 12,95 µm (nicht näher bezeichnete Streuungsgröße mit ± angegeben, angegebener Wert hinter ±: 0,84, Mittelwert). [8]
Sporenlänge: 12–14 µm. [25]
Sporenlänge: 11–15 µm. [8] - Metachromasie der Sporen
- Metachromasie der Sporen: positiv. [8]
Metachromasie der Sporen: positiv. [5] - Verhältnis von Sporenlänge zu Sporenbreite
- Verhältnis von Sporenlänge zu Sporenbreite: 1,33–1,65. [8]
Verhältnis von Sporenlänge zu Sporenbreite: 1,31–1,67. [5] - Dextrinoide Reaktion der Sporen
- Dextrinoide Reaktion der Sporen: dextrinoid. [8]
Dextrinoide Reaktion der Sporen: dextrinoid. [5]
Dextrinoide Reaktion der Sporen: dextrinoid. [6] - Sporenform
- Sporenform: ellipsoid. [8]
Sporenform: eiförmig. [8]
Sporenform: ellipsoid. [8]
Sporenform: ellipsoid. [5]
Sporenform: eiförmig. [5]
Sporenform: ellipsoid. [6]
Sporenform: tränenförmig. [6]
Sporenform: ellipsoid. [25]
Sporenform: eiförmig. [25] - Sporenoberfläche
- Sporenoberfläche: glatt. [8]
Sporenoberfläche: glatt. [5]
Sporenoberfläche: glatt. [6]
Sporenoberfläche: glatt. [25]
Untersuchungsmaterial und -methoden
Mikroskopische Daten — Quelle und Einschränkungen
Materiał: M. mastoidea China; 41 basidiospores from 2 basidiocarps of 2 collections. Source meanQ, not ratio of meanaxes.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
[8]- In den Quellen dokumentierte Ergebnisse — Länge des Hilaranhängsels der Basidiospore
- Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spore subset[41/2/2]; six examined vouchers HKAS37384,HMAS76557,HKAS11084,HKAS11207,HKAS50914,HKAS51950; subset vouchers not individually assigned by authors. 1–1,5 µm [8]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spores[40/2/2]; basidia[28/2/2]; cheilocystidia[20/2/2]. Table1 lists SFC20150718-01,MK453227;SFC20160927-52,MK453228;SFC20171012-09,MK453229; two measured specimens not individually selected. 1,2–1,4 µm [5] - In den Quellen dokumentierte Ergebnisse — Sporen je Basidie
- Liczba zarodników na jednej podstawce wynosi 4. [8] [25] [5]
- In den Quellen dokumentierte Ergebnisse — Basidienlänge
- Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spores[40/2/2]; basidia[28/2/2]; cheilocystidia[20/2/2]. Table1 lists SFC20150718-01,MK453227;SFC20160927-52,MK453228;SFC20171012-09,MK453229; two measured specimens not individually selected. 33–39,7 µm [5]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spore subset[41/2/2]; six examined vouchers HKAS37384,HMAS76557,HKAS11084,HKAS11207,HKAS50914,HKAS51950; subset vouchers not individually assigned by authors. 32–44 µm [8]
Materiał badania: HCB18100,12May2021; description compares Ge2010 and cites it. Do not assume independent N or combine with Chinese material. 32–44 µm [25] - In den Quellen dokumentierte Ergebnisse — Basidienbreite
- Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spore subset[41/2/2]; six examined vouchers HKAS37384,HMAS76557,HKAS11084,HKAS11207,HKAS50914,HKAS51950; subset vouchers not individually assigned by authors. 12–14 µm [8]
Materiał badania: HCB18100,12May2021; description compares Ge2010 and cites it. Do not assume independent N or combine with Chinese material. 12–14 µm [25]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spores[40/2/2]; basidia[28/2/2]; cheilocystidia[20/2/2]. Table1 lists SFC20150718-01,MK453227;SFC20160927-52,MK453228;SFC20171012-09,MK453229; two measured specimens not individually selected. 11,6–13,8 µm [5] - In den Quellen dokumentierte Ergebnisse — Länge der hymenialen Zystide
- Materiał badania: HCB18100,12May2021; description compares Ge2010 and cites it. Do not assume independent N or combine with Chinese material. na ostrzu blaszki: 15–20 µm [25]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spores[40/2/2]; basidia[28/2/2]; cheilocystidia[20/2/2]. Table1 lists SFC20150718-01,MK453227;SFC20160927-52,MK453228;SFC20171012-09,MK453229; two measured specimens not individually selected. na ostrzu blaszki: 15,6–25 µm [5]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spore subset[41/2/2]; six examined vouchers HKAS37384,HMAS76557,HKAS11084,HKAS11207,HKAS50914,HKAS51950; subset vouchers not individually assigned by authors. na ostrzu blaszki: 15–20 µm (skrajnie od 10 µm) [8] - In den Quellen dokumentierte Ergebnisse — Breite der hymenialen Zystide
- Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spores[40/2/2]; basidia[28/2/2]; cheilocystidia[20/2/2]. Table1 lists SFC20150718-01,MK453227;SFC20160927-52,MK453228;SFC20171012-09,MK453229; two measured specimens not individually selected. na ostrzu blaszki: 6,1–11,3 µm [5]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spore subset[41/2/2]; six examined vouchers HKAS37384,HMAS76557,HKAS11084,HKAS11207,HKAS50914,HKAS51950; subset vouchers not individually assigned by authors. na ostrzu blaszki: 7–10 µm [8]
Materiał badania: HCB18100,12May2021; description compares Ge2010 and cites it. Do not assume independent N or combine with Chinese material. na ostrzu blaszki: 7–10 µm [25] - In den Quellen dokumentierte Ergebnisse — Breite
- Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spores[40/2/2]; basidia[28/2/2]; cheilocystidia[20/2/2]. Table1 lists SFC20150718-01,MK453227;SFC20160927-52,MK453228;SFC20171012-09,MK453229; two measured specimens not individually selected. Komórki łuski kapelusza: Szerokość badanej komórki może wynosić od 8,2 do 10,9 mikrometra. [5]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spore subset[41/2/2]; six examined vouchers HKAS37384,HMAS76557,HKAS11084,HKAS11207,HKAS50914,HKAS51950; subset vouchers not individually assigned by authors. Komórki łuski kapelusza: Szerokość badanej komórki może wynosić od 6 do 12 mikrometrów. [8] - In den Quellen dokumentierte Ergebnisse — Sporenlänge
- Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spores[40/2/2]; basidia[28/2/2]; cheilocystidia[20/2/2]. Table1 lists SFC20150718-01,MK453227;SFC20160927-52,MK453228;SFC20171012-09,MK453229; two measured specimens not individually selected. 11,2–14,4 µm [5]
Materiał badania: Author atlas description; bibliography is not independent direct remeasurement. The atlas has an unresolved internal clamp statement conflict. 12–18 µm [6]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spore subset[41/2/2]; six examined vouchers HKAS37384,HMAS76557,HKAS11084,HKAS11207,HKAS50914,HKAS51950; subset vouchers not individually assigned by authors. Średnia długość zarodnika w badanym materiale wynosi 12,95 mikrometra (w źródle ±0,84 mikrometra; rodzaj niepewności nie został podany). [8]
Materiał badania: HCB18100,12May2021; description compares Ge2010 and cites it. Do not assume independent N or combine with Chinese material. 12–14 µm [25]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spore subset[41/2/2]; six examined vouchers HKAS37384,HMAS76557,HKAS11084,HKAS11207,HKAS50914,HKAS51950; subset vouchers not individually assigned by authors. 12–14 µm (skrajnie 11–15 µm) [8] - In den Quellen dokumentierte Ergebnisse — Verhältnis von Sporenlänge zu Sporenbreite
- Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spore subset[41/2/2]; six examined vouchers HKAS37384,HMAS76557,HKAS11084,HKAS11207,HKAS50914,HKAS51950; subset vouchers not individually assigned by authors. 1,38–1,63 (skrajnie 1,33–1,65) [8]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spores[40/2/2]; basidia[28/2/2]; cheilocystidia[20/2/2]. Table1 lists SFC20150718-01,MK453227;SFC20160927-52,MK453228;SFC20171012-09,MK453229; two measured specimens not individually selected. 1,31–1,67 [5] - In den Quellen dokumentierte Ergebnisse — Sporenbreite
- Materiał badania: HCB18100,12May2021; description compares Ge2010 and cites it. Do not assume independent N or combine with Chinese material. 9–10 µm [25]
Materiał badania: Author atlas description; bibliography is not independent direct remeasurement. The atlas has an unresolved internal clamp statement conflict. 7–10 µm [6]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spore subset[41/2/2]; six examined vouchers HKAS37384,HMAS76557,HKAS11084,HKAS11207,HKAS50914,HKAS51950; subset vouchers not individually assigned by authors. 8–9,5 µm (skrajnie do 10 µm) [8]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spores[40/2/2]; basidia[28/2/2]; cheilocystidia[20/2/2]. Table1 lists SFC20150718-01,MK453227;SFC20160927-52,MK453228;SFC20171012-09,MK453229; two measured specimens not individually selected. 8–10,4 µm [5]
Materiał badania: Taxon as M.mastoidea. Spore subset[41/2/2]; six examined vouchers HKAS37384,HMAS76557,HKAS11084,HKAS11207,HKAS50914,HKAS51950; subset vouchers not individually assigned by authors. Średnia szerokość zarodnika w badanym materiale wynosi 8,69 mikrometra (w źródle ±0,6 mikrometra; rodzaj niepewności nie został podany). [8]
Metody i zapisy źródłowe — Taxon as M.mastoidea. Spore subset[41/2/2]; six examined vouchers HKAS37384,HMAS76557,HKAS11084,HKAS11207,HKAS50914,HKAS51950; subset vouchers not individually assigned by authors.
Pochodzenie materiału: China: Heilongjiang,Jilin,Sichuan.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Opis metody w źródle: Methods printed82: spores5–10%KOH; at least20/collection; [n/m/p]=spores/fruitbodies/collections; inner range contains>=90%; parentheses extrema; Q=L/W in side view; avQ mean±sample SD. Other structures5–10%KOH and Congo red; Melzer for amyloidy.
Wygląd optyczny podstawki — zapis źródłowy: „basidia hyaline” [8]
Długość wyrostka wnęki bazydiospory — zapis źródłowy: „apiculus1–1.5µm” [8]
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „4-spored/tetrasporic” [8]
Długość podstawki; Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „(32, 44)×(12, 14)µm” [8]
Kształt podstawki — zapis źródłowy: „clavate” [8]
Organizacja cheilocystyd; Płodność ostrza blaszek — zapis źródłowy: „in bunches forming a sterile edge” [8]
Długość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „(10)15–20×7–10µm” [8]
Wygląd optyczny cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „cheilocystidia hyaline” [8]
Kształt cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „cheilocystidia clavate” [8]
Grubość ściany dokładnie określonej cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „cheilocystidia thin-walled” [8]
Szerokość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „(15, 20)×(7, 10)µm” [8]
Kształt szczytu — zapis źródłowy: „terminal cells slightly tapering to apex” [8]
Układ — zapis źródłowy: „Squamules on pileus: a palisade of hyphae” [8]
Rozgałęzienie — zapis źródłowy: „hyphae of squamules rarely branched” [8]
Barwa pigmentu — zapis źródłowy: „yellowish to brownish vacuolar pigment” [8]
Kształt — zapis źródłowy: „Squamules on pileus: a palisade of subcylindric, clampless hyphae” [8]
Grubość ściany — ocena jakościowa — zapis źródłowy: „basidia thin-walled” [8]
Grubość ściany — ocena jakościowa — zapis źródłowy: „slightly thick-walled hyphae forming squamules” [8]
Szerokość — zapis źródłowy: „hyphae forming pileal squamules; diameter(6, 12)µm” [8]
Obecność pleurocystyd — zapis źródłowy: „Pleurocystidia absent; source material scope only” [8]
Kształt szczytu zarodnika — zapis źródłowy: „germ pore caused by an interruption in the episporium on the rounded apex” [8]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „hyaline” [8]
Kongofilia zarodników — zapis źródłowy: „congophilous” [8]
Obecność pory rostkowej — zapis źródłowy: „with germ pore” [8]
Obecność pory rostkowej — zapis źródłowy: „germ pore caused by an interruption in the episporium on the rounded apex; covered by a hyaline cap” [8]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „[41/2/2] (11.0)12.0–14.0(15.0)×8.0–9.5(10.0)µm” [8]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „x̄=12.95±0.84×8.69±0.60µm” [8]
Metachromazja zarodników — zapis źródłowy: „metachromatic in cresyl blue” [8]
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Q=(1.33)1.38–1.63(1.65)” [8]
Reakcja dekstrynoidalna zarodników — zapis źródłowy: „dextrinoid; Melzer named in methods” [8]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „ellipsoid to ovoid in side view; ellipsoid in front view” [8]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „ellipsoid in front view” [8]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „smooth” [8]
Grubość ściany zarodnika — zapis źródłowy: „thick-walled” [8]
Metody i zapisy źródłowe — Taxon as M.mastoidea. Spores[40/2/2]; basidia[28/2/2]; cheilocystidia[20/2/2]. Table1 lists SFC20150718-01,MK453227;SFC20160927-52,MK453228;SFC20171012-09,MK453229; two measured specimens not individually selected.
Pochodzenie materiału: South Korea: Gangwon-do and Jeollanam-do.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Opis metody w źródle: Section2.2 Nikon Eclipse80i400×/1000×; Melzer for amyloidity; other structures3%aqueousKOH,Congo red,cresyl blue. >=20spores,10basidia,10cheilocystidia/specimen. [a/b/c]=number observed/basidiocarps/collection sites; dimensions minimum–maximum.
Wygląd optyczny podstawki — zapis źródłowy: „basidia hyaline” [5]
Długość wyrostka wnęki bazydiospory — zapis źródłowy: „apiculus1.2–1.4µm” [5]
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „4-spored/tetrasporic” [5]
Obecność zawartości podstawki — zapis źródłowy: „[28/2/2] rarely containing small granules and bubble-like contents” [5]
Długość podstawki; Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „(33, 39.7)×(11.6, 13.8)µm” [5]
Kształt podstawki — zapis źródłowy: „clavate” [5]
Organizacja cheilocystyd; Płodność ostrza blaszek — zapis źródłowy: „in bunches forming a sterile edge” [5]
Długość cystydy hymenialnej; Szerokość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „(15.6, 25)×(6.1, 11.3)µm” [5]
Wygląd optyczny cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „cheilocystidia hyaline” [5]
Kształt cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „cheilocystidia clavate” [5]
Grubość ściany dokładnie określonej cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „cheilocystidia thin-walled” [5]
Kształt szczytu — zapis źródłowy: „terminal cells slightly tapering to apex” [5]
Układ — zapis źródłowy: „Squamules on pileus: a palisade of hyphae” [5]
Długość — zapis źródłowy: „hyphae forming pileal squamules36.9–71.9µm long” [5]
Barwa pigmentu — zapis źródłowy: „yellowish to brownish vacuolar pigment” [5]
Grubość ściany — ocena jakościowa — zapis źródłowy: „basidia thin-walled” [5]
Grubość ściany — ocena jakościowa — zapis źródłowy: „slightly thick-walled hyphae forming squamules” [5]
Szerokość — zapis źródłowy: „hyphae forming pileal squamules; diameter(8.2, 10.9)µm” [5]
Obecność pleurocystyd — zapis źródłowy: „Pleurocystidia absent; source material scope only” [5]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „hyaline” [5]
Kongofilia zarodników — zapis źródłowy: „congophilous” [5]
Obecność pory rostkowej — zapis źródłowy: „with germ pore” [5]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „[40/2/2]11.2–14.4×8.0–10.4µm” [5]
Metachromazja zarodników — zapis źródłowy: „metachromatic in cresyl blue” [5]
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Q=1.31–1.67” [5]
Reakcja dekstrynoidalna zarodników — zapis źródłowy: „dextrinoid; Melzer named in methods” [5]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „ellipsoid to ovoid” [5]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „smooth” [5]
Grubość ściany zarodnika — zapis źródłowy: „thick-walled” [5]
Metody i zapisy źródłowe — HCB18100,12May2021; description compares Ge2010 and cites it. Do not assume independent N or combine with Chinese material.
Pochodzenie materiału: Brazil: Rio Grande do Sul,São Gabriel,Morro do Sabiá.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Opis metody w źródle: Methods PDF2–3: macro/micromorphological identification atLATAF; specimens individually in plastic pots; dried after analysis at average40°C; microscopic medium,N and magnification not supplied.
Wygląd optyczny podstawki — zapis źródłowy: „basidia hyaline” [25]
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „4-spored/tetrasporic” [25]
Długość podstawki; Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „(32, 44)×(12, 14)µm” [25]
Kształt podstawki — zapis źródłowy: „clavate” [25]
Długość cystydy hymenialnej; Szerokość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „(15, 20)×(7, 10)µm” [25]
Wygląd optyczny cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „cheilocystidia hyaline” [25]
Kształt cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „cheilocystidia clavate” [25]
Grubość ściany dokładnie określonej cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „cheilocystidia thin-walled” [25]
Układ — zapis źródłowy: „The cortical layer of the pileus is formed by a palisade of subcylindrical hyphae” [25]
Kształt — zapis źródłowy: „subcylindrical hyphae of the cortical layer of the pileus” [25]
Grubość ściany — ocena jakościowa — zapis źródłowy: „basidia thin-walled” [25]
Obecność pleurocystyd — zapis źródłowy: „Pleurocystidia absent; source material scope only” [25]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „hyaline” [25]
Obecność pory rostkowej — zapis źródłowy: „with germ pore” [25]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „12–14×9–10µm” [25]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „ellipsoid to ovoid” [25]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „smooth” [25]
Grubość ściany zarodnika — zapis źródłowy: „thick-walled” [25]
Metody i zapisy źródłowe — Author atlas description; bibliography is not independent direct remeasurement. The atlas has an unresolved internal clamp statement conflict.
Pochodzenie materiału: Czech atlas; measured material locality not specified.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Opis metody w źródle: No microscope,measurement medium or sample count given; Melzer explicitly named for dextrinoid reaction.
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „12–18×7–10µm” [6]
Reakcja dekstrynoidalna zarodników — zapis źródłowy: „dextrinoid; Melzer named in methods” [6]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „eliptické nebo kapkovité” [6]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „smooth” [6]
Untersuchungsmaterial und Umfang
Ge, Yang i Vellinga (2010): Zachowano sześć chińskich kolekcji z ich własnymi numerami, datami i zbieraczami. Próba pomiaru zarodników [41/2/2] obejmuje węższy materiał; nie przypisuje się jej wszystkim sześciu okazom. Przedziały obejmujące co najmniej 90% pomiarów, skrajności i średnie mają odrębne znaczenie statystyczne. Porównanie z M. excoriata dotyczy m.in. trzonu i częstości sprzążek, z zachowaniem wtórnych cytowań autorów.
Cho i współautorzy (2019): Materiał porównawczy obejmuje SFC20150718-01/MK453227, SFC20160927-52/MK453228 i SFC20171012-09/MK453229. Próby zarodników [40/2/2], podstawek [28/2/2] i cheilocystyd [20/2/2] pozostają oddzielne; ostatnia liczba oznacza liczbę stanowisk. Nieliczne sprzążki przy podstawkach i brak zaobserwowanych sprzążek u podstaw cheilocystyd dotyczą różnych struktur.
Česká mykologická společnost: W haśle występuje wewnętrzna rozbieżność o sprzążkach: opis podaje ich obecność co najmniej przy podstawkach, a porównanie wskazuje ich brak. Nie utworzono z tego bezwarunkowych, wymiennych stanów cechy. Zachowano także uwagi o czasem podwójnym brzegu pierścienia i czasem brązowawym ostrzu blaszek wraz z ich kwalifikatorami.
Snowarski i rejestr GRej: Zachowano osiemnaście wpisów GRej: dwanaście z żółtym identyfikatorem i sześć formalnie przyjętych, oczekujących na weryfikację. Numerów okazów nie zastępują deklaracje wysłania materiału ani sama informacja, kto go badał. Wpis 359534 podaje s.str. i BGF0009874; 350908 ma komentarz s.str., lecz pozostaje formalnie oczekujący.
de Kok i Vellinga (1998): Praca podaje osiemnaście kolekcji z siedmiu krajów. Nie dopowiedziano krajów niewymienionych w odczytanym fragmencie ani brakujących identyfikatorów okazów. Później importowane sekwencje porównawcze nie są nowymi niezależnymi zbiorami.
Heberle i współautorzy (2022): Kolekcja HCB18100 zachowuje źródłowy zapis daty 12/05/2021 oraz miejsce São Gabriel, Morro do Sabiá, Rio Grande do Sul. Nie rozstrzygnięto kolejności dnia i miesiąca przez zgadywanie. Zakres danych o łuskach i ich strzępkach pozostaje przypisany opisanej strukturze, nie całej skórce kapelusza.
Lebeuf i współautorzy (2024): W tabeli wykorzystano wcześniej opublikowane sekwencje porównawcze: Vellinga 2294 (L), AY243604 z Holandii, oraz SFC20171012-09, MK453229 z Korei Południowej. Koreański numer jest tą samą kolekcją co w pracy Cho, nie drugim nowym okazem. Nie przypisano tym importom nowej liczebności próby pomiarowej.
Species Fungorum, rekord 134693: Źródło służy sprawdzeniu relacji nomenklatorycznej. Nie jest nową analizą mikroskopową ani dowodem biologicznej odrębności wszystkich historycznych ujęć.
Wojewoda (2003): Źródło wspomina materiał KRAM z 1972 r. z okolic Lubina i Rynarcic, bez indywidualnego numeru akcesji. Nie utworzono brakującego numeru. Historyczne oceny czerwonych list NL4 i SF VU oraz brak oceny PL nie są aktualnym statusem prawnym.
Ślusarczyk (2025): Źródło wskazuje prywatne fungarium, lecz nie podaje indywidualnego numeru okazu. Zachowano to ograniczenie bez dopisywania akcesji.
Ślusarczyk (2022): Źródło wskazuje prywatne fungarium TSH bez indywidualnego numeru akcesji i bez dnia zbioru. Nie uzupełniono tych braków domysłem.
[8] [5] [6] [13] [7] [25] [26] [37] [15] [12] [11]Überprüfung des Vorkommens — Umfang und Grenzen
Materiał: Historical Polish synthesis; M. rickenii and M. umbonata included; M. gracilenta cross-reference to M. mastoidea.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 26.10.2026.
Ograniczenia: No new identification or DNA verification; source occurrence does not mean whole-region occupancy or current presence. Dates of individual collections are not an ordinary season.
[15]Materiał: Przemyśl-Lipowica, woj.podkarpackie; GRej 359534, M. mastoidea s.str., curator-verified yellow ID; 20 Oct 2021.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Powiązane kolekcje: Przemyśl-Lipowica, pow. przemyski, woj. podkarpackie; zbiór 20 paź 2021; voucher: BGF0009874.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 26.10.2026.
Ograniczenia: No new identification or DNA verification; source occurrence does not mean whole-region occupancy or current presence. Dates of individual collections are not an ordinary season.
[13]Materiał: Łagowsko-Sulęciński PK in woj.lubuskie; M. mastoidea, Nadl.Świebodzin 185 d; source observation monthIX.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Powiązane kolekcje: Łagowsko-Sulęciński Park Krajobrazowy, województwo lubuskie; Nadleśnictwo Świebodzin, oddział 185 d; zbiór IX; study 2010–2022, exact observation year not supplied.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 26.10.2026.
Ograniczenia: Existing geographic identity reused for explicitly named woj.lubuskie; GBIF is not this biological evidence. Morphological source identification; taxon not explicitly s.str.; exact year of the September collection is not given.
[12]Materiał: Park Krajobrazowy Dolina Słupi in woj.pomorskim; M. mastoidea in Dolina Starej Słupi; IX 2021, grąd, ground.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Powiązane kolekcje: Dolina Starej Słupi, Park Krajobrazowy Dolina Słupi, województwo pomorskie; zbiór IX 2021; exact day not supplied.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 26.10.2026.
Ograniczenia: Existing geographic identity reused for explicitly named woj.pomorskie; GBIF is not this biological evidence. Morphological source identification; taxon not explicitly s.str.; no individual accession number or collection day.
[11]Materiał: GRej 335549, Puszcza Bukowa, woj.zachodniopomorskie; M. mastoidea under page complex concept, curator-verified; BGF0005880.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Powiązane kolekcje: Puszcza Bukowa (rez. Trawiasta Buczyna), 1,5 km SE od Glinnej, pow. gryfiński, woj. zachodniopomorskie, AB94; zbiór 14 paź 2018; voucher: BGF0005880.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 26.10.2026.
Ograniczenia: Page covers a broad complex; no s.str. assignment for this collection. Do not conflate with nearby prominens morphotype records, or claim DNA confirmation.
[13]Materiał: GRej 335549 explicitly in Puszcza Bukowa, rezerwat Trawiasta Buczyna; 14 Oct 2018, soil, several fruit bodies.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Powiązane kolekcje: Puszcza Bukowa (rez. Trawiasta Buczyna), 1,5 km SE od Glinnej, pow. gryfiński, woj. zachodniopomorskie, AB94; zbiór 14 paź 2018; voucher: BGF0005880.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 26.10.2026.
Ograniczenia: Source mastoidea complex concept; no molecular/s.str. claim.
[13]Materiał: Wojewoda 2003 explicitly lists Warszawa and vicinity, citing Berdau 1876 and Chełchowski 1898.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 26.10.2026.
Ograniczenia: Historical broad taxon concept; cited 19 th-century originals not personally read. The registered Warszawa identity is used for explicitly named city, without new geometry or claiming current occupancy.
[15]Materiał: Myko.cz Nálezy explicitly lists Středočeský kraj 9 Oct 2024 and Zlínský kraj 15 Sep 2017 for M. mastoidea.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 26.10.2026.
Ograniczenia: Occurrence-list rows read; child pages unavailable; no voucher or curator grade inferred. General Výskyt seasonVII–X is preserved independently with its source-account scope; this evidence does not define the season of Poland.
[6]Materiał: Myko.cz Nálezy 0196-2024-0003 explicitly Středočeský kraj, 9 Oct 2024.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 26.10.2026.
Ograniczenia: Only the atlas occurrence-list row was read; child page unavailable. One date is not a regional regular season.
[6]Gemeinsame Einschränkungen der Quellenerfassung
Ograniczenia: Broad mastoidea concept includes gracilenta and rickenii; source keeps konradii separate. No dates or ordinary national season supplied for these focal materials. No broader distribution inferred from the unnamed seven-country sample.
[7]Überprüfung des Vorkommens — Umfang und Grenzen
Materiał: de Kok & Vellinga 1998, p 75–76: focal Romanian material of Pázmány 1985 discussed and combined in their analysis.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 26.10.2026.
Ograniczenia: Broad mastoidea concept includes gracilenta and rickenii; source keeps konradii separate. No dates or ordinary national season supplied for these focal materials. Romanian evidence is citation-chain/Pázmány material discussed by authors; Pázmány 1985 original not personally read.
[7]Materiał: Ge et al. 2010, focal species account: descriptive distribution statement and Materials examined; six Chinese collections are retained separately in the species document.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 26.10.2026.
Ograniczenia: One source statement and its examined material, not four independent studies. Administrative scopes record named source localities; no inferred complete range, geometry or collection date.
[8]Bearbeitungsumfang
Vor Abschluss muss der Datensatz ergänzt oder geprüft werden.
- Bei neuen Quellen müssen die bei der Sichtung gefundenen Informationen geprüft werden.
Rechtsgrundlage und Bewertungsumfang
Vorschriften für Standort: Polen
Wichtigste Inhaltsstoffe und ihre Wirkung
W serbskiej analizie biochemicznej próbki Mm-151-2015 oznaczono profil składników odżywczych metodami AOAC. Cukry analizowano techniką HPLC-RI z detekcją refraktometryczną, kwasy organiczne za pomocą UFLC-PDA przy 215 nm, a fenole przy 280 nm. Profil kwasów tłuszczowych określono metodą GC-FID po konwersji do estrów metylowych (dozowanie split 1:40 w 250 °C), a tokoferole za pomocą HPLC z detekcją fluorescencyjną (wzbudzenie 290 nm, emisja 330 nm) z tokolem jako wzorcem wewnętrznym.
[38]Analizy próbki serbskiej wykonano w trzech powtórzeniach, z których każde mierzono trzykrotnie. Dane analityczne zestawiono w przeliczeniu na suchą masę grzyba. W opisie metod jednostki tokoferoli podano w mg/100 g, natomiast w tabeli źródłowej w µg/100 g suchej masy.
[38]Składniki odżywcze i związki biologicznie czynne w suchej masie (próbka serbska):
| Składnik | Zawartość (średnia ± SD) | Jednostka |
|---|---|---|
| Tłuszcz | 3,62 ± 0,03 | g/100 g suchej masy |
| Białko | 32,36 ± 0,05 | g/100 g suchej masy |
| Popiół | 12,44 ± 0,03 | g/100 g suchej masy |
| Węglowodany ogółem | 51,58 ± 0,01 | g/100 g suchej masy |
| Wartość energetyczna | 368,37 ± 0,01 | kcal/100 g suchej masy |
| Mannitol | 4,91 ± 0,08 | g/100 g suchej masy |
| Trehaloza | 2,93 ± 0,06 | g/100 g suchej masy |
| Cukry ogółem | 7,8 ± 0,2 | g/100 g suchej masy |
| Kwas szczawiowy | 0,045 ± 0,005 | g/100 g suchej masy |
| Kwas jabłkowy | 0,32 ± 0,01 | g/100 g suchej masy |
| Kwas cytrynowy | nie wykryto | g/100 g suchej masy |
| Kwas fumarowy | śladowe ilości | g/100 g suchej masy |
| Kwasy organiczne ogółem | 0,37 ± 0,01 | g/100 g suchej masy |
| Kwas p-hydroksybenzoesowy | 0,109 ± 0,002 | mg/100 g suchej masy |
| Kwas p-kumarowy | 0,040 ± 0,002 | mg/100 g suchej masy |
| Związki fenolowe ogółem | 0,150 ± 0,001 | mg/100 g suchej masy |
| Kwas cynamonowy | 0,036 ± 0,001 | mg/100 g suchej masy |
Profil kwasów tłuszczowych w puli lipidowej:
| Kwas tłuszczowy | Udział procentowy we frakcji kwasów tłuszczowych (średnia ± SD) |
|---|---|
| C6:0 (kwas kapronowy) | 0,044 ± 0,004% |
| C8:0 (kwas kaprylowy) | 0,027 ± 0,002% |
| C10:0 (kwas kaprynowy) | 0,028 ± 0,001% |
| C12:0 (kwas laurynowy) | 0,074 ± 0,001% |
| C14:0 (kwas mirystynowy) | 0,29 ± 0,01% |
| C14:1 (kwas mirystooleinowy) | 0,008 ± 0,001% |
| C15:0 (kwas pentadekanowy) | 0,28 ± 0,01% |
| C16:0 (kwas palmitynowy) | 15,84 ± 0,05% |
| C16:1 (kwas palmitooleinowy) | 1,55 ± 0,01% |
| C17:0 (kwas margarynowy) | 0,150 ± 0,002% |
| C18:0 (kwas stearynowy) | 0,88 ± 0,01% |
| C18:1n9 (kwas oleinowy) | 11,10 ± 0,01% |
| C18:2n6 (kwas linolowy) | 66,59 ± 0,03% |
| C18:3n3 (kwas linolenowy) | 0,120 ± 0,001% |
| C20:0 (kwas arachidowy) | 0,170 ± 0,001% |
| C20:1 (kwas gadoleinowy) | 0,080 ± 0,004% |
| C20:2 (kwas eikozadienowy) | 0,094 ± 0,001% |
| C20:3n3 + C21:0 | 0,80 ± 0,04% |
| C20:5n3 (kwas eikozapentaenowy) | 0,32 ± 0,01% |
| C22:0 (kwas behenowy) | 0,67 ± 0,01% |
| C23:0 (kwas trikosanowy) | 0,055 ± 0,001% |
| C24:0 (kwas lignocerynowy) | 0,65 ± 0,01% |
| C24:1 (kwas nerwonowy) | 0,17 ± 0,01% |
| Nasycone kwasy tłuszczowe (SFA) | 19,16 ± 0,06% |
| Jednonienasycone kwasy tłuszczowe (MUFA) | 12,91 ± 0,01% |
| Wielonienasycone kwasy tłuszczowe (PUFA) | 67,92 ± 0,06% |
Aktywność przeciwutleniającą ekstraktu metanolowego oceniano in vitro za pomocą testu wychwytywania rodnika DPPH, testu bielenia β-karotenu w emulsji kwasu linolowego, testu hamowania peroksydacji lipidów TBARS oraz zdolności redukcji żelaza (tworzenia błękitu pruskiego), wyrażając wyniki wartościami EC50. Całkowitą zawartość fenoli oznaczono metodą Folina–Ciocalteu w odniesieniu do kwasu galusowego.
[38]Właściwości przeciwutleniające ekstraktu metanolowego in vitro:
| Oznaczenie | Wynik (średnia ± SD) | Jednostka |
|---|---|---|
| Zawartość związków fenolowych (Folin–Ciocalteu) | 17,35 ± 0,05 | mg GAE/g ekstraktu |
| Zdolność redukcyjna żelazicyjanku, EC50 | 2,10 ± 0,01 | mg/mL ekstraktu |
| Wychwytywanie rodników DPPH, EC50 | 5,4 ± 0,2 | mg/mL ekstraktu |
| Hamowanie bielenia β-karotenu/linolanu, EC50 | 1,85 ± 0,09 | mg/mL ekstraktu |
| Hamowanie peroksydacji lipidów (TBARS), EC50 | 0,47 ± 0,02 | mg/mL ekstraktu |
Aktywność przeciwbakteryjną i przeciwgrzybiczą ekstraktu metanolowego wyznaczano metodą mikrorozcieńczeń, określając minimalne stężenie hamujące (MIC) oraz minimalne stężenie bójcze (bakteriobójcze MBC lub grzybobójcze MFC). W badaniach na Pseudomonas aeruginosa stwierdzono ponadto obniżenie produkcji piocyjaniny w stężeniach poniżej minimalnego stężenia hamującego wzrost (MIC).
[38]Działanie przeciwbakteryjne ekstraktu metanolowego in vitro:
| Szczep bakteryjny | MIC (mg/mL) | MBC (mg/mL) |
|---|---|---|
| Bacillus cereus (izolat kliniczny) | 0,20 | 0,25 |
| Staphylococcus aureus ATCC 6538 | 0,75 | 1 |
| Staphylococcus aureus MRSA (szczep oporny) | 2 | 4 |
| Escherichia coli ATCC 35210 | 1 | 2 |
| Escherichia coli H2b (szczep oporny) | 0,75 | 1 |
| Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853 | 2 | 4 |
| Pseudomonas aeruginosa IBRS P001 (szczep oporny) | 1 | 2 |
| Enterobacter cloacae ATCC 35030 | 1 | 2 |
Działanie przeciwgrzybicze ekstraktu metanolowego in vitro:
| Szczep grzyba | MIC (mg/mL) | MFC (mg/mL) |
|---|---|---|
| Aspergillus fumigatus ATCC 9197 | 1 | 2 |
| Aspergillus versicolor ATCC 11730 | 2 | 4 |
| Aspergillus ochraceus ATCC 12066 | 0,5 | 1 |
| Aspergillus niger ATCC 6275 | 1 | 2 |
| Trichoderma viride IAM 5061 | 0,25 | 0,5 |
| Penicillium funiculosum ATCC 10509 | 1 | 2 |
| Penicillium ochrochloron ATCC 9112 | 1 | 2 |
| Penicillium verrucosum var. cyclopium (izolat żywnościowy) | 2 | 4 |
Aktywność antyproliferacyjną ekstraktu metanolowego badano w warunkach in vitro na czterech ludzkich liniach nowotworowych oraz nienowotworowej pierwotnej hodowli komórek wątroby PLP2 w zakresie stężeń 6,25–400 µg/mL, wyznaczając stężenie hamujące wzrost komórek o 50% (GI50). Jako substancję referencyjną zastosowano eliptycynę.
[38]Wpływ ekstraktu na linie komórkowe (wartości GI50):
| Linia komórkowa | Ekstrakt M. mastoidea (GI50, µg/mL) | Eliptycyna (GI50, µg/mL) |
|---|---|---|
| MCF-7 (rak piersi) | 237 ± 14 | 0,91 ± 0,04 |
| NCI-H460 (niedrobnokomórkowy rak płuca) | 287 ± 10 | 1,03 ± 0,09 |
| HeLa (rak szyjki macicy) | 250 ± 9 | 1,91 ± 0,06 |
| HepG2 (rak wątrobowokomórkowy) | 181 ± 16 | 1,1 ± 0,2 |
| PLP2 (nienowotworowe komórki wątroby) | >400 | 3,2 ± 0,7 |
W badaniu brazylijskim z 2024 roku owocniki Macrolepiota mastoidea (kolekcja MP03) ekstrahowano 70% etanolem (v/v) przez 5 minut, a następnie macerowano w 4 °C przez 10 dni, sączono, zatężano na wyparce obrotowej i liofilizowano.
[42]Przesiew fitochemiczny ekstraktu hydroetanolowego: W testach probówkowych ekstraktu stwierdzono obecność alkaloidów (+), flawonoidów (+), terpenoidów (+), cukrów redukujących (+) oraz tanin hydrolizujących i galusowych (reakcja niebieska). Wynik negatywny (−) uzyskano w próbach na obecność glikozydów, steroidów oraz saponin.
[42]W próbie wygaszania rodnika DPPH na płytkach 96-dołkowych badano stężenia ekstraktu hydroetanolowego w zakresie 5–7000 ppm wobec roztworu DPPH o stężeniu 0,147 mMol/mL, mierząc absorbancję przy 517 nm po 60 minutach inkubacji w ciemności.
[42]Wpływ ekstraktu na aktywność acetylocholinesterazy (AChE z Electrophorus electricus, typ VI) oceniano kolorymetrycznie metodą opartą na reakcji z DTNB przy długości fali 405 nm, stosując eserynę jako inhibitor referencyjny.
[42]W teście DPPH ekstrakt hydroetanolowy MP03 wykazał wartość IC50 równą 305,16 ± 0,74 µg/mL. W teście enzymatycznym zaobserwowano hamowanie aktywności acetylocholinesterazy na poziomie 72,1 ± 0,49%.
[42]Ökologische Untersuchungen
Umfang der Felddaten
Ge, Yang i Vellinga (2010): Źródło podaje Chiny oraz materiał z Heilongjiang, Jilin i Syczuanu. Daty sześciu zbiorów są pojedynczymi zdarzeniami, nie zwykłym sezonem. Wysokości 220, 400 i 740 m dotyczą opisanych stanowisk, nie granic wysokościowych gatunku. Lasy mieszane nie są wskazaniem konkretnego partnera mikoryzowego.
Cho i współautorzy (2019): Wymieniono materiał z Korei Południowej: Pyeongchang-gun, Hongcheon-gun i Wando-gun. Ciągi cyfr w numerach kolekcji pozostają numerami; bez odrębnego potwierdzenia nie są datami zbioru ani sezonem. Opis obejmuje ziemię, otwarte łąki i skraj lasu; nie wskazuje konkretnego gospodarza.
Česká mykologická společnost: Podane znalezienia z Czech są odrębnymi zdarzeniami. Ogólnego zakresu VII–X nie przypisano Polsce ani krajowi wywnioskowanemu z języka strony. Wzmianka o większej obfitości na suchszych stanowiskach z wapiennym podłożem nie określa pH każdego podłoża. Zalecenie oszczędzania rzadkich owocników nie jest przepisem prawa.
Snowarski i rejestr GRej: Daty, miejsca, siedliska i rośliny z poszczególnych zgłoszeń pozostają kontekstem tych zdarzeń. Jasne miejsca nie są automatycznie stanowiskami nasłonecznionymi, a roślinność zielna nie oznacza sama w sobie łąki. Ochrona obszaru Biedrusko nie jest ochroną gatunkową tego grzyba. Numery fotografii i autorstwo nie ustanawiają licencji do ponownego wykorzystania.
de Kok i Vellinga (1998): Materiały z Holandii, Austrii i Belgii zachowują zakres tej publikacji. Wzmianka o Rumunii ma wtórną ścieżkę do Pázmányego (1985); oryginał tego wcześniejszego źródła nie został odczytany. Materiałów nie przekształcono w krajowe okresy regularnego owocowania.
Heberle i współautorzy (2022): Brazylijska kolekcja jest dokumentacją konkretnego materiału. Jej daty i lokalizacji nie użyto jako polskiego sezonu ani dowodu występowania we wszystkich regionach Brazylii.
Lebeuf i współautorzy (2024): Lokalizacje importowanych materiałów są ich proweniencją. Nie stanowią niezależnych nowych obserwacji krajowych ani podstawy do określenia zwykłego sezonu.
Wojewoda (2003): Zwykły polski okres IX–X pochodzi z pełnego wpisu, nie z dat okazów. Picea abies, Pinus sylvestris i Abies alba opisują roślinność otoczenia. Określenie czasem na glebie wapiennej pozostaje kwalifikowanym stwierdzeniem, nie wyłączną preferencją ani pomiarem pH.
Ślusarczyk (2025): Dane dotyczą Łagowsko-Sulęcińskiego Parku Krajobrazowego w województwie lubuskim, Nadleśnictwa Świebodzin, oddziału 185 d: bór mieszany i ziemia. IX oznacza miesiąc znalezienia; dokładnego roku nie podano. Status parku opisuje miejsce, nie ochronę gatunkową ani zwykły regionalny sezon.
Ślusarczyk (2022): Stanowisko pochodzi z Doliny Starej Słupi w województwie pomorskim: IX 2021, grąd, ziemia. To pojedyncze zdarzenie, nie zakres sezonu regionalnego. Nie stwierdzono tu jawnego oznaczenia s.str. ani potwierdzenia molekularnego.
[8] [5] [6] [13] [7] [25] [26] [15] [12] [11]Ökologische Befunde aus den Quellen
Die Angaben zu den Bedingungen und die Vergleiche stehen mit ihrem gemeinsamen Kontext und im Wortlaut der Quelle.
Źródła: [13]
| Art des Befunds | Bedeutung | Quellenkontext | Wörtliche Wiedergabe | Fundstelle in der Quelle | Geltungsbereich der Deutung |
|---|---|---|---|---|---|
| Lichtverhältnisse am Standort | An den in dieser Lebensraumbeschreibung genannten lichten Stellen. | Macrolepiota mastoidea sensu Snowarski/Gierczyk | Rzadka. Owocniki wyrastają pojedynczo i gromadnie w świetlistych miejscach w lasach liściastych, parkach, zaroślach i wśród roślinności zielnej. | Występowanie, HTML line 500 | Gilt im Kontext der Quelle, ohne Ableitung einer allgemeinen Präferenz oder Vergabe von Diagnosepunkten. |
| Vegetation | Zwischen krautigen Pflanzen in derselben Lebensraumbeschreibung. | Macrolepiota mastoidea sensu Snowarski/Gierczyk | Rzadka. Owocniki wyrastają pojedynczo i gromadnie w świetlistych miejscach w lasach liściastych, parkach, zaroślach i wśród roślinności zielnej. | Występowanie, HTML line 500 | Gilt im Kontext der Quelle, ohne Ableitung einer allgemeinen Präferenz oder Vergabe von Diagnosepunkten. |
- Ein lichter Standort bedeutet keine direkte Sonneneinstrahlung. Krautige Vegetation bestimmt weder Taxon noch Wirt.
- Der trockenere Standort und der kalkhaltige Gesteinsuntergrund bilden gemeinsam die Vergleichsbedingung, ohne Rückschluss auf den pH-Wert.
Ökologische Befunde aus den Quellen
Die Angaben zu den Bedingungen und die Vergleiche stehen mit ihrem gemeinsamen Kontext und im Wortlaut der Quelle.
Źródła: [6]
| Art des Befunds | Bedeutung | Quellenkontext | Wörtliche Wiedergabe | Fundstelle in der Quelle | Geltungsbereich der Deutung |
|---|---|---|---|---|---|
| Vergleich der Häufigkeit | Häufiger an trockeneren Standorten mit kalkhaltigem Gesteinsuntergrund. | Macrolepiota mastoidea — ČMS | Hojnější je na sušších lokalitách s vápencovým podložím. | Výskyt, HTML source line 50 | Gilt im Kontext der Quelle, ohne Ableitung einer allgemeinen Präferenz oder Vergabe von Diagnosepunkten. |
- Ein lichter Standort bedeutet keine direkte Sonneneinstrahlung. Krautige Vegetation bestimmt weder Taxon noch Wirt.
- Der trockenere Standort und der kalkhaltige Gesteinsuntergrund bilden gemeinsam die Vergleichsbedingung, ohne Rückschluss auf den pH-Wert.
Lebensraum und Vorkommen
W Chinach czubajka sutkowata rośnie jako saprotrof naziemny samotnie lub w rozproszeniu na otwartych łąkach oraz w lasach mieszanych, na obszarze od północnego wschodu po południowy zachód kraju. Kolekcje zielnikowe zbierano od końca lipca do końca września m.in. w prowincjach Heilongjiang, Jilin i Syczuan, na wysokościach 220, 400 oraz 740 m n.p.m.
[40]W Ameryce Południowej obecność gatunku stwierdzono m.in. w brazylijskim biomie Pampa, na wzgórzu Morro do Sabiá w stanie Rio Grande do Sul (30°21′20″S, 54°17′42″W, 124 m n.p.m.), na glebie typu Planossolo Hidromórfico Eutrófico Arênico, w sąsiedztwie pól i terenów podmokłych dorzecza rzeki Vacacaí. Pojedynczy owocnik (HCB18100) zebrano tam w maju 2021 roku.
[41]W badaniach laboratoryjnych prowadzonych w Serbii owocniki zebrano jesienią 2015 roku w Babušnicy koło Pirotu, w południowej części kraju (próbka Mm-151-2015).
[38]Potwierdzony zasięg występowania
Wszystkie obszary potwierdzone w zapisanych danych źródłowych.
| Kraj | Regiony i stanowiska | Owocnikowanie | Quellen |
|---|---|---|---|
| Österreich | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Belgien | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| China | Heilongjiang; Jilin; Sichuan | Nie ustalono |
|
| Tschechien | Mittelböhmische Region | Nie ustalono |
|
| Niederlande | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
| Polen | Woiwodschaft Karpatenvorland; Lubuskie / Lubusz (Gebietsangabe in den GBIF-Metadaten); Pomeranian (Gebietsangabe in den GBIF-Metadaten); Woiwodschaft Westpommern; Buchheide; Warschau | IX–X |
|
| Rumänien | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | Nie ustalono |
|
Materialien
Herbarsammlungen
- HCB18100
Brasilien; SãoGabriel,MorrodoSabiá,RioGrandedoSul; 12/05/2021; M.A.Heberle
[4]- SFC20150718-01
Südkorea; Woljeongsa temple,Pyeongchang-gun,Gangwon-do
[4]- SFC20160927-52
Südkorea; NatureEnvironmentResearchPark,Hongcheon-gun,Gangwon-do
[4]- SFC20171012-09
Südkorea; DadohaehaesangMarine&CoastalNationalParks,Wando-gun,Jeollanam-do
[4]- E.C.Vellinga2294(L)
Niederlande; N.J.Dam
[4]- Bas7381
Österreich
[4]- Boekhout1026
Belgien
[4]- Sammlung
Polen; Tycówka, przysiółek Ciśca w Gminie Węgierska Górka pow. Żywiec woj. śląskie; 2009-10-01; Ryszard Taran
[14]- BGF/BF/BK/121018/0001
Polen; ok. 1,6 km na NE od Radojewa, pow. Poznań, woj. wielkopolskie [N 52°30'29,31" E 16°58'05,66"], BC99; 2012-10-18; Barbara Kudławiec
[14]- BGF/BF/JN/131010/0007
Polen; 800 m N od wsi Stobiecko Szlacheckie, gm.Ładzice, pow. radomszczański, woj. łódzkie [51st 6' 36,8" N i 19st 23' 45,95" E], DE45; 2013-10-10; Jacek Nowicki
[14]- BGF0005142
Polen; Złoty Potok, pow. częstochowski, woj. śląskie, DE95; 2016-10-22; Krzysztof Kołodziejczyk
[14]- Sammlung
Polen; Puszcza Bukowa (rez. Osetno), 1,6 km na NE od Dobropola Gryfińskiego, pow. gryfiński, woj. zachodniopomorskie, AB94; 2019-10-02; Grazyna Domian
[14]- Sammlung
Polen; Puszcza Bukowa (Dolina Ponikwy), 2,5 km na NW od Binowa, pow. gryfiński, woj. zachodniopomorskie, AB93; 2019-10-09; Grazyna Domian
[14]- BGF0005880
Polen; Puszcza Bukowa (rez. Trawiasta Buczyna), 1,5 km SE od Glinnej, pow. gryfiński, woj. zachodniopomorskie, AB94; 2018-10-14; Grazyna Domian
[14]- BGF0016932
Polen; prop. rez. Płoty w gm. Płoty, 1,2 km na NW od miejscowości Kocierz, pow. gryficki, woj. zachodniopomorskie, AB38; 2020-10-08; Grazyna Domian
[14]- BGF0008104
Polen; 0,7 km NW od wsi Fryszerka; gm. Gomunice, pow. radomszczański, woj. łódzkie [GPS: 51st 8' 44,8" N i 19st 29' 59,5" E], DE46; 2016-09-22; Jacek Nowicki
[14]- BGF0016751
Polen; Równina Wełtyńska (prop. rez. Mszar Gajki), 0,8 km na NE od osady leśnej Gajki, pow. gryfiński, woj. zachodniopomorskie, AC03; 2021-10-06; Grazyna Domian
[14]- BGF0009874
Polen; Przemyśl-Lipowica, pow. przemyski, woj. podkarpackie; 2021-10-20; piotr pytel
[14]- Sammlung
Polen; 1,5 km NE od wsi Wąglin; gm. Gomunice, pow. radomszczański, woj. łódzkie [GPS: 51,1528 19,5807], DE47; 2022-10-01; Jacek Nowicki
[14]- BGF0017142
Polen; Równina Gorzowska (prop. rez. Lilie Wodne w Barlineckim PK), 3,3 km SE od Moczydła, pow. myśliborski, woj. zachodniopomorskie, AC48; 2022-10-26; Grazyna Domian
[14]- BGF0017139
Polen; Równina Pyrzycka (Barlinecki PK, prop. rez. Wilcze Jary), 0,4 km E od nowego Cmentarza Komunalnego w Barlinku (pomiędzy ul. Szosową i Fabryczną), pow. myśliborski, woj. zachodniopomorskie, AC37; 2022-09-30; Grazyna Domian
[14]- Sammlung
Polen; 1 km E od wsi Wąglin; gm. Gomunice, pow. radomszczański, woj. łódzkie [GPS: 51,1431 19,5856], DE47; 2022-11-13; Jacek Nowicki
[14]- BGF0010337
Polen; 2km na zach od Wapowiec, pow. przemyski, woj. podkarpackie; 2022-09-27; piotr pytel
[14]- BGF0017124
Polen; Wzgórza Bukowe (rez. Trawiasta Buczyna), 2 km na SE od Glinnej, pow. gryfiński, woj. zachodniopomorskie, AB94; 2023-10-17; Grazyna Domian
[14]- BGF0017122
Polen; Wzgórza Bukowe (rez. Źródliskowa Buczyna), 1,2 km NW od Glinnej, pow. gryfiński, woj. zachodniopomorskie, AB94; 2023-11-10; Grazyna Domian
[14]- Sammlung
Polen; Łagowsko-Sulęciński Park Krajobrazowy, województwo lubuskie; Nadleśnictwo Świebodzin, oddział185d; IX; study2010–2022, exact observation year not supplied; Tomasz Ślusarczyk
[14]- Sammlung
Polen; Dolina Starej Słupi, Park Krajobrazowy Dolina Słupi, województwo pomorskie; IX2021; exact day not supplied; Tomasz Ślusarczyk
[14]- HKAS37384
China; Heilongjiang Province: Yichun City, Beishan; 2000-08-08; M. S. Yuan4646; 400 m ü. M.
[14]- HMAS76557
China; Heilongjiang Province: Huma County; 2000-07-29; X.L. Mao, H.A. Wen and S.X. Sun120
[14]- HKAS11084
China; Jilin Province: Antu County, Baima town; 2004-08-17; L.F. Zhang605; 740 m ü. M.
[14]- HKAS11207
China; Jilin Province: Antu County, Jinyuetan Park; 2004-09-29; L.F. Zhang628; 220 m ü. M.
[14]- HKAS50914
China; Jilin Province: Dunhua City, Huangnihe; 2006-09-05; X.H. Wang2016
[14]- HKAS51950
China; Sichuan Province: Chengdu City; 2006-09-30; Z.W. Ge938
[14]
Quellen
- nr44.anatomy.collections.v2
- Cho et al. 2019. Mycobiology47(4): 368–377; DOI 10.1080/12298093.2019.1663122
- Karel Tejkal, Česká mykologická společnost: Macrolepiota mastoidea (także [39])
- de Kok & Vellinga 1998. Persoonia17(1): 69–79
- Ge Z.W., Yang Z.L., Vellinga E.C. 2010. The genus Macrolepiota (Agaricaceae, Basidiomycota) in China. Fungal Diversity45:81–98. DOI 10.1007/s13225-010-0062-0.
- Grzyby polskich lasów. Lasy Państwowe; printed112–113/PDF110–111.
- Ślusarczyk T. 2022. Materiały do znajomości mykobioty Parku Krajobrazowego Dolina Słupi. Przegląd Przyrodniczy33(3): 3–29.
- Ślusarczyk T. 2025. Materiały do poznania bioty grzybów Łagowsko-Sulęcińskiego Parku Krajobrazowego. Przegląd Przyrodniczy36(2): 27–69.
- Snowarski M., Gierczyk B. Atlas grzybów Polski / GRej: Macrolepiota mastoidea; public page generated 2026-09-01; taxon comment 2025-12-30.
- nr44.ecology.source-results.20261026
- Wojewoda W. 2003. Checklist of Polish larger Basidiomycetes. Biodiversity of Poland 7; focal entry printed423/PDF425.
- nr44.ge 2010.qmean.v2
- Heberle et al. 2022. RSD11(10):e596111033143; DOI 10.33448/rsd-v11i10.33143 (także [41])
- Lebeuf, Russell & Justo 2024. Fungal Syst Evol14:139–152; DOI 10.3114/fuse.2024.14.09
- Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów
- ELIaktualnośćochrony 2014/1408
- Własnypełnyprzeglądaktówirejestrówprawnychrekordu44
- ELIaktualnośćaktupodstawowego 2011/672
- Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 13 lutego 2026 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie grzybów dopuszczonych do obrotu lub produkcji przetworów grzybowych, środków spożywczych zawierających grzyby oraz uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy
- ELIaktualnośćtekstu 2026/258
- ZweryfikowaneźródłowowynikiprawnePLrekord44
- GBIF Backbone Taxonomy:exact accepted match2536707, Macrolepiota mastoidea;familyAgaricaceae
- PTMyk, KPNG, Rekomendacja5/2025,9June 2025
- PTMyk, Rekomendacja5,9.06.2025
- Species Fungorum, name134693, current name for M.rickenii
- Ćirić A., Kruljević I., Stojković D., Fernandes Â., Barros L., Calhelha R.C., Ferreira I.C.F.R., Soković M., Glamočlija J. 2019. Comparative investigation on edible mushrooms Macrolepiota mastoidea, M.rhacodes and M.procera:functional foods with diverse biological activities. Food&Function10:7678–7686. DOI 10.1039/c9fo01900f
- Ge Z.W., Yang Z.L., Vellinga E.C. 2010. The genus Macrolepiota (Agaricaceae, Basidiomycota) in China. Fungal Diversity45:81–98. DOI 10.1007/s13225-010-0062-0
- Silva H.V.da, Freitas M.A.M.de, Machado T.H.L., Menezes Filho A.C.P.de, Ventura M.V.A., Rocha E.N.da 2024. First report, phytochemical screening, and antioxidant and acetylcholinesterase inhibition activities of Macrolepiota mastoidea(Fr.)Singer mushroom extract in the Southwest region of Brazil. Brazilian Journal of Science3(12): 50–57. DOI 10.14295/bjs.v3i12.706
- Marek Snowarski i Błażej Gierczyk, atlas/GRej: Macrolepiota mastoidea