Ядомы
Патрабуе апрацоўкі
У сырым выглядзе атрутны
Вызначце месцазнаходжанне, каб убачыць даныя для свайго рэгіёна.










Suillellus mendax — цеплалюбны балетавы грыб, які доўгі час блыталі з дубовікам звычайным. Вылучаецца чырванавата-карычневай шапкай, сеткаватай ярка афарбаванай ножкай і хуткім пацямненнем мякаці пры пашкоджанні.
Распазнаванне, асяроддзе пражывання і найважнейшыя адрозненні.
Грыбнік
Будова пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела: Шапка, ножка.
Шапка
- Форма капялюшыка
- у маладых пладовых цел: Форма капялюшыка: паўшарападобны.
у спелых пладовых цел: Форма капялюшыка: выпуклы.
у старых пладовых цел: Форма капялюшыка: плоскі. - Покрыва капялюшыка
- у маладых пладовых цел: Покрыва капялюшыка: замшавая.
у спелых пладовых цел: Покрыва капялюшыка: лямцаватая. - Колер капялюшыка
- Колер капялюшыка: карычневы.
Колер капялюшыка: чырвоны.
Колер капялюшыка: жаўтаваты.
Колер капялюшыка: кармінавы.
Колер капялюшыка: аліўкавай.
Колер капялюшыка: аліўкава-карычневы.
Колер капялюшыка: ружовы.
у мокрым стане: Колер капялюшыка: вінны. - Абрыс краю капялюшыка
- Абрыс краю капялюшыка: хвалісты.
Абрыс краю капялюшыка: лопасцепадобны. - Профіль краю капялюшыка
- Профіль краю капялюшыка: тупы.
- Колер рэакцыі капялюшыка
- Колер рэакцыі капялюшыка: сіні.
- Дыяметр капялюшыка
- Дыяметр капялюшыка складае да 200 mm.
Ніз шапкі
- Тып гіменафора
- Тып гіменафора: трубачкі.
Трубачкі каля ножкі
- Прымацаванне гіменафора да ножкі
- Прымацаванне гіменафора да ножкі: прырослы да ножкі (трубачкі).
- Шырыня прырастання гіменафара
- Шырыня прырастання гіменафара: вузка прырослы (трубачкі).
- Форма пор
- Форма пор: круглы.
- Колер пор пасля пашкоджання
- Колер пор пасля пашкоджання: сіні (пачатак рэакцыі).
- Колер трубачак пасля пашкоджання
- Колер трубачак пасля пашкоджання: сіні (пачатак рэакцыі).
- Натуральны колер пор
- у маладых пладовых цел: Натуральны колер пор: жоўты.
- Памер пор
- Памер пор: малы.
- Натуральны колер трубачак
- у маладых пладовых цел: Натуральны колер трубачак: жоўты.
у спелых пладовых цел: Натуральны колер трубачак: аліўкавы.
Ножка і аснова
- Форма ножкі
- Форма ножкі: цыліндрычны.
- Аснова ножкі
- Аснова ножкі: звужаецца.
- Колер ножкі
- Колер ножкі: жоўты.
у верхняй частцы ножкі: Колер ножкі: аранжава-жоўтая. - Рэльеф паверхні ножкі
- Рэльеф паверхні ножкі: сеткаватае.
- Покрыва паверхні ножкі
- Покрыва паверхні ножкі: лускаватая.
Покрыва паверхні ножкі: зярністая. - Даўжыня ножкі
- Даўжыня ножкі: да 120 mm.
- Дыяметр ножкі
- Дыяметр ножкі: да 50 mm.
- Выгіб ножкі
- Выгіб ножкі: выгнуты.
- Колер сетачкі ножкі
- Колер сетачкі ножкі: кармазынавая.
Мякаць
- Колер мякаці
- Колер мякаці: жоўты.
Колер мякаці: кармазынавая (мякаць каля асновы ножкі).
Колер мякаці: крэмава-ружовы (мякаць капялюшыка).
Колер мякаці: віннага колеру (мякаць каля асновы ножкі). - Смак мякаці
- Смак мякаці: слабы.
- Устойлівасць мякаці да пералому або разрыву
- Устойлівасць мякаці да пералому або разрыву: устойлівы да пералому або разрыву.
- Пругкасць мякаці
- Пругкасць мякаці: пругкі.
- Колер мякаці пасля пашкоджання
- Колер мякаці пасля пашкоджання: сіні.
Колер мякаці пасля пашкоджання: сіні. - Пах мякаці
- Пах мякаці: прыемны (мякаць).
Пах мякаці: невыразны (мякаць).
Пах мякаці: слабы. - Ацэнка прыемнасці смаку мякаці
- Ацэнка прыемнасці смаку мякаці: прыемны.
Дзе і калі расце
- Месцапражыванне
- Месцапражыванне: лісцевы лес.
Месцапражыванне: змешаны лес.
Месцапражыванне: парк. - Субстрат
- Субстрат: глеба.
Субстрат: падсцілка. - Характар росту пладовых цел
- Характар росту пладовых цел: паасобку.
Характар росту пладовых цел: групамі. - Частата знаходак
- Перыяд плоданашэння
- Арэал распаўсюджання
- Арэал распаўсюджання: пацверджана.
Ядомасць і кулінарыя
- Ядомасць
- Ядомы
- Патрэбная апрацоўка
- Патрабуе апрацоўкі
- Спажыванне ў сырым выглядзе
- У сырым выглядзе атрутны
Права
- Ахова
- У Польшчы від не падлягае відавой ахове.
- Гандаль
- У Польшчы від не дапушчаны да гандлю або вытворчасці грыбной прадукцыі.
З чым можна паблытаць
FAQ
Чаму від мае назву mendax?
Назва азначае «падманны», бо грыб вельмі падобны да іншых відаў.
Ці можна спажываць гэты грыб з алкаголем?
Не, у спалучэнні з алкаголем магчымыя небяспечныя рэакцыі.
Якая небяспека сырога грыба?
Сыры грыб змяшчае таксіны, якія выклікаюць гастраэнтэрыт.
Як трэба рыхтаваць гэты грыб?
Абавязкова адварваць не менш за дваццаць хвілін і зліваць ваду.
Дзе часцей за ўсё расце гэты від?
У паўднёвых дубровах і букавых лясах на вапнавай глебе.
Ці расце ён на поўначы Еўропы?
Не, гэта цеплалюбны паўднёвы і міжземнаморскі від.
У які час года з'яўляюцца грыбы?
З канца вясны да сярэдзіны восені, асабліва пасля дажджоў.
Ці прымяняецца грыб у рамястве?
Яго выкарыстоўваюць для натуральнага фарбавання воўны.
Які колер тканіны ён дае?
Дае цёплыя адценні ад вохрыстага да брунатнага і аліўкавага.
Ці лічыцца грыб ядомым без адварвання?
Не, без грунтоўнага адварвання грыб застаецца атрутным.
Аматар
Ніз шапкі
- Даўжыня трубачак
- Даўжыня трубачак: 5–18 mm.
Назвы і гісторыя
- Obowiązująca nazwa krajowa
- modroborowik półosiatkowany
- Obowiązująca nazwa taksonomiczna
- Suillellus mendax
- Inne nazwy krajowe
- modroborowik pośredni
Назіранні дома
Адбітак спораў
- Патрэбныя матэрыялы
- свежая, спелая шапка, аркуш паперы, шклянка або місачка, вада
- Час
- 2–24 h
- Выкананне
- Пакладзі шапку ніжнім бокам на паперу.
- Дадай кроплю вады наверх і накрый.
- Праз 2–24 гадзін падніміце шапку і агледзьце асадак.
Што шукаць
- Колер споравага адбітка
- Колер споравага адбітка: карычневы.
- Адценне споравага адбітка
- Адценне споравага адбітка: аліўкава-карычневы.
Пад мікраскопам
- Патрэбныя матэрыялы
- светлавы мікраскоп, прадметнае і покрыўнае шкельцы, іголка, вада, споры з адбітка
- Выкананне
- Перанясі іголкай крыху адбітка на шкельца.
- Дадай кроплю вады, накрый шкельцам і разгледзь споры.
Што шукаць
- Форма споры
- Форма споры: верацёнападобны (амаль). Форма споры: верацёнападобны (амаль). Форма споры: эліпсоідны.
- Памеры споры
- Даўжыня 11,7–15,7 µm, шырыня 4,7–6,3 µm.
- Памеры споры
- Даўжыня 12,4–15,5 µm, шырыня 4,5–5,7 µm.
Памеры параўноўвай пасля каліброўкі шкалы мікраскопа.
Экалогія і распаўсюджанне
- Рэакцыя глебы
- Рэакцыя глебы: нейтральная.
Рэакцыя глебы: шчолачны.
Рэакцыя глебы: кіслы. - Лісцевыя дрэвы ў наваколлі
- Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: дуб.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: ліпа.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: бук.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: граб.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: Fagus sylvatica.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: Castanea sativa.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: Quercus cerris.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: Quercus suber.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: Quercus ilex. - Мікарызныя партнёры
- Агульная сувязь віду: Мікарызныя партнёры: Quercus (агульны пералік партнёраў).
- Тып жыўлення
- Тып жыўлення: эктамікарызны.
Некулінарнае прымяненне
Па-за кулінарыяй Suillellus mendax знаходзіць прымяненне як каштоўная сыравіна для атрымання натуральных пігментаў у народным рамястве. Пігменты з яго спелых пладовых цел дазваляюць афарбоўваць натуральныя валокны, такія як шоўк і воўна, у глыбокія жаўтлява-бурыя, брунатныя і зеленаватыя тоны ў залежнасці ад тыпу фіксатара. Такія фарбы лічацца экалагічна чыстымі і ўстойлівымі да выгарання. Таксама гэты від рэгулярна прыцягваецца да экалагічных адукацыйных праграм, навуковых семінараў і музейных экспазіцый як яскравы прыклад крыптычнай біяразнастайнасці і складанасці сучасных біялагічных сістэм.
Гісторыя і культура
Відавы эпітэт mendax перакладаецца з лацінскай мовы як «хлуслівы» ці «падманны», што адлюстроўвае гісторыю яго адкрыцця: дзесяцігоддзямі ён уводзіў у зман даследчыкаў і грыбнікоў сваім знешнім падабенствам з іншымі відамі. У традыцыйных паўднёваэўрапейскіх вясковых павер'ях такія чырванаватыя балеты часта называлі «грыбамі-падманшчыкамі» і надзялялі дурной славай з-за змрочнай змены колеру мякаці. Апісанне віду ў 2014 годзе стала важным сімвалам пераадолення памылак класічнай сістэматыкі і заняло значнае месца ў сучасных навукова-папулярных працах.
Ядомасць і бяспека
Грыб лічыцца ўмоўна-ядомым, але патрабуе строгіх мер перасцярогі і працяглай тэрмічнай апрацоўкі. Ужыванне грыба ў сырым альбо недасмажаным выглядзе гарантавана правакуе гастраэнтэрыт з млоснасцю і болем у страўніку з-за наяўнасці тэрмалабільных таксінаў. Абавязковай умовай з'яўляецца папярэдняе адварванне з выдаленнем адвару. Акрамя таго, падчас спажывання гэтага грыба і некаторы час пасля яго настойліва рэкамендуецца цалкам адмовіцца ад алкаголю, каб пазбегнуць патэнцыйных таксічных узаемадзеянняў. У кулінарных традыцыях Італіі і Іспаніі пасля адварвання мякаць лічаць спажыўнай дзякуючы шчыльнай кансістэнцыі і прыемнаму паху.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Suillellus mendax распаўсюджаны пераважна ў Міжземнаморскім басейне, Паўднёвай Еўропе і адносна цёплых рэгіёнах Заходняй і Цэнтральнай Еўропы. Гэты від патрабуе добра прагрэтых сонцам біятопаў. Ён фармуе мікарызу галоўным чынам з лісцевымі пародамі — дубам каменным, дубам коркавым, дубам чарэшчатым, букам і каштанам пасяўным. Грыб аддае перавагу сухім альбо ўмерана вільготным кіслым, камяністым і крэмністым глебам, характэрным для паўднёвых схілаў і светлых узлескаў. Сезон з'яўлення пладовых цел пачынаецца ў канцы вясны альбо напачатку лета і цягнецца да сярэдзіны восені. У паўднёвых шыротах пік плоданашэння прыпадае на верасень і кастрычнік пасля першых восеньскіх дажджоў.
Крыніцы
- retained-cd9bc44843b40f08
- Matthias Dondl, Boletaceae 2022 Nr2
- Jarling 2015 — porównanie S. mendax i S. luridus
- L.Opat/V.Sojka ČMS Suillellus mendax
- Machiel Noordeloos 2022/2025 NDFF
- Grzyby.pl / GRej — dwa polskie wpisy
- Vizzini, Simonini, Ercole i Voyron 2013/2014 — Boletus mendax, Mycological Progress13:95–109
- Jihočeské muzeum v Českých Budějovicích, Houby českobudějovických parků a trávníků: Suillellus mendax
Даследчык
Ядомасць і кулінарыя
Ustalenia źródłowe: jadalność, spożycie i wykorzystanie
- Ядомасць
- Ядомы — źródło oznaczenia
Materiał: po obróbce
Kraj źródła: CZ
myko · Kuchyňské využití: Je to jedlá houba průměrné kvality, za syrova mírně jedovatá. Ацэнка атласа аўтарства L.Opata/V.Sojki; не ўласнае даследаванне бяспекі, умова апрацоўкі запісана асобна.
- Спажыванне ў сырым выглядзе
- Атрутны
Materiał: surowy
Kraj źródła: CZ
Stopień wskazany w źródle: łagodnie trujący
myko · myko.cz, Kuchyňské využití: za syrova mírně jedovatá. Ацэнка аўтараў атласа Opat/Sojka, для гэтага сцвярджэння не прыводзіцца першаснага таксікалагічнага эксперыменту.
- Патрэбная апрацоўка
- Патрабуе варэння
myko · Kuchyňské využití: рэкамендуецца варэнне, тэкст крыніцы min.20min застаецца ў «Даследчыку» як рэкамендацыя аўтара, а не верыфікаваны ўніверсальны парог інактывацыі пэўнага таксіну.
Навуковыя назвы і таксанамія
- Цяперашняя навуковая назва
Suillellus mendax
Навуковыя назвы і таксанамія
Suillellus mendax належыць да сямейства баравіковых, Boletaceae. Index Fungorum і Species Fungorum паказваюць гэтую назву як бягучую; ранейшай камбінацыяй з'яўляецца Boletus mendax. У захаваным выніку супастаўлення GBIF ад 30 верасня 2026 г. аўтарства бягучай камбінацыі запісана як (Simonini & Vizzini) Vizzini, Simonini & Gelardi. Запіс Index Fungorum звязвае камбінацыю ў родзе Suillellus з 2014 годам.
Навуковыя назвы і таксанамія
Пры назве Boletus mendax Index Fungorum прыводзіць Simonini & Vizzini і год 2013, тады як у чэшскім атласе і запісе NCBI прысутнічае год 2014. Метаданыя працы Vizzini, Simonini, Ercole і Voyron паказваюць том 13 часопіса Mycological Progress за 2014 г., старонкі 95–109. Наменклатурную дату і дату тома трэба захоўваць асобна; разыходжанні ў запісах года не вырашаюцца самім толькі атаясамленнем іх з годам выхаду часопіса.
Абсяг таксона і абмежаванні вызначэння
Jarling у працы 2015 г. параўнаў каля 30 калекцый з Берліна і Брандэнбурга. У даступным фрагменце анатацыі сярэднія адносіны даўжыні да шырыні спор пазначаны як найлепшая прыкмета для раздзялення Suillellus mendax і Suillellus luridus у даследаванай выбарцы; добра развітыя калекцыі палягчалі раздзяленне на падставе макрапрыкмет. Гэта вынік рэгіянальнага параўнання двух таксонаў. Доступ да фрагмента анатацыі не дазваляе аднавіць поўны ключ або ўсе метады працы.
Экалогія і распаўсюджанне
- Частата знаходак
- Чэхія: Частата знаходак: нячасты. [39]
Лабараторная дыягностыка
Dane ustrukturyzowane
Базідыі
Пражкі
- Спражкі
- Спражкі: не назіралася. [43]
Гіменіяльныя цыстыды
- Наяўнасць гіменіяльных псеўдацыстыд
- Наяўнасць гіменіяльных псеўдацыстыд: наяўны. [43]
- Бачнасць перагародак псеўдацыстыды
- Бачнасць перагародак псеўдацыстыды: невыразныя (часта, пры аснове ножкі). [43]
- Форма гіменіяльных псеўдацыстыд
- Форма гіменіяльных псеўдацыстыд: чарвякападобная (пераважна). [43]
- Афарбоўка гіменіяльнай цыстыды
- Афарбоўка гіменіяльнай цыстыды: жоўты (бледная). [43]
Афарбоўка гіменіяльнай цыстыды: жоўты (бледная). [43] - Выгляд змесціва гіменіяльнай цыстыды
- Выгляд змесціва гіменіяльнай цыстыды: аморфная. [43]
- Колер змесціва гіменіяльнай цыстыды
- Колер змесціва гіменіяльнай цыстыды: жоўты (цёмная). [43]
- Даўжыня гіменіяльнай цыстыды
- Даўжыня гіменіяльнай цыстыды: 40,2–62,4 µm. [43]
Даўжыня гіменіяльнай цыстыды: 60–69,1 µm. [43] - Аптычны выгляд гіменіяльнай цыстыды
- Аптычны выгляд гіменіяльнай цыстыды: гіялінавы. [43]
Аптычны выгляд гіменіяльнай цыстыды: гіялінавы. [43] - Форма гіменіяльнай цыстыды
- Форма гіменіяльнай цыстыды: верацёнападобны. [43]
Форма гіменіяльнай цыстыды: верацёнападобны. [43] - Шырыня гіменіяльнай цыстыды
- Шырыня гіменіяльнай цыстыды: 11,1–12,9 µm. [43]
Шырыня гіменіяльнай цыстыды: 10,2–13,3 µm. [43] - Шырыня гіменіяльных псеўдацыстыд
- Шырыня гіменіяльных псеўдацыстыд: 4,8–6,2 µm. [43]
- Наяўнасць плеўрацыстыд
- Наяўнасць плеўрацыстыд: наяўны. [43]
Скурка шапкі
- Даўжыня элементаў скуркі шапкі
- Даўжыня элементаў скуркі шапкі: 26,4–46,1 µm. [43]
- Форма элементаў скуркі капялюшыка
- Форма элементаў скуркі капялюшыка: цыліндрычны. [43]
- Шырыня элементаў скуркі капялюшыка
- Шырыня элементаў скуркі капялюшыка: 5,5–7,9 µm. [43]
- Інкрустацыя гіф скуркі
- Інкрустацыя гіф скуркі: не назіралася (выразнае). [43]
- Колер пігменту скуркі
- Колер пігменту скуркі: бледна-карычневы. [43]
- Будова скуркі капялюшыка
- Будова скуркі капялюшыка: трыхадэрм. [43]
- Форма верхавіны канцавой клеткі скуркі шапкі
- Форма верхавіны канцавой клеткі скуркі шапкі: звужаецца. [43]
Рэакцыі з рэактывамі
- Амілоідная рэакцыя
- Амілоідная рэакцыя: станоўчы. [43]
Споры
- Сярэднія суадносіны даўжыні і шырыні споры
- Сярэднія суадносіны даўжыні і шырыні споры: 2,68 (стандартнае адхіленне: 0,11, сярэдняе значэнне). [41]
- Колер спор пад мікраскопам
- Колер спор пад мікраскопам: залаціста-жоўтая. [43]
- Даўжыня споры
- Даўжыня споры: 11,7–15,7 µm. [8]
Даўжыня споры: 12,4–15,5 µm (дыяпазон сярэдніх значэнняў для збораў). [43]
Даўжыня споры: 11,9–15,6 µm. [8]
Даўжыня споры: 13–15 µm. [15] - Суадносіны даўжыні і шырыні споры
- Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 2,5–2,9 (дыяпазон сярэдніх значэнняў для збораў). [43]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,98–2,91. [8]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 2,25–2,77. [8]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 2,4–3. [17] - Форма споры
- Форма споры: верацёнападобны (амаль). [15]
Форма споры: верацёнападобны (амаль). [43]
Форма споры: эліпсоідны. [43] - Паглыбленне над рубчыкам базідыяспоры
- Паглыбленне над рубчыкам базідыяспоры: наяўны. [43]
- Аб'ём споры
- Аб'ём споры: 156–255 µm³ (дыяпазон сярэдніх значэнняў для збораў). [43]
Матэрыял і метады даследаванняў
Апісанне прымет — крыніца і абсяг
Матэрыял: Свежыя пладовыя целы B.mendax з італьянскага матэрыялу першаснага апісання; зыходная ацэнка паху.
Ахоп чытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Сенсарная ацэнка аўтара; не клінічная панэль і не рэкамендацыя смакавых спроб.
Мікраскапічныя даныя — крыніца і абмежаванні
Матэрыял: Зводны вынік 23 італьянскіх калекцый з першаснай працы; Qm паходзіць з парных вымярэнняў аўтара.
Ахоп чытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: SDне з'яўляецца дыяпазонамmin–max або нявызначанасцю прыбора.
Даследаванне складу і актыўнасці — Martins і інш. (2023)
Матэрыял: Пладовыя целы, вызначаныя як Suillellus mendax, Сабугал, Партугалія, ліпень 2021. Матэрыял сушылі пры 40°C і малолі; экстракцыю праводзілі 40% этанолам (v/v), выкарыстоўваючы 75 мл на 1 г сухога матэрыялу і ультрагук на працягу 20 хвілін. Асобныя злучэнні вызначалі метадам HPLC-DAD. Праца ўключае таксама асобныя каларыметрычныя вызначэнні і тэсты актыўнасці экстракту.
Абсяг прачытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Не пазначаны ідэнтыфікатар эксіката альбо паслядоўнасць ДНК даследаванага матэрыялу S. mendax. У табліцы HPLC-DAD прыведзены сярэднія і стандартныя адхіленні з трох вызначэнняў. Паўторы вызначэння не з'яўляюцца незалежнымі папуляцыямі грыба. Зыходныя колькасці з табліцы 3 выяўлены ў мікраграмах на 100 грамаў сухой масы. У колькасных радках прыведзены эквівалентныя значэнні ў міліграмах; адзін міліграм адпавядае тысячы мікраграмаў. Сярэднія і адхіленні пералічаны тым самым каэфіцыентам. Даследаваліся пэўны матэрыял і экстракт у лабараторных умовах. Вынікі не вызначаюць бяспекі спажывання або эфектыўнасці лячэння. Канцэнтрацыі 0,1, 1 і 10 міліграмаў экстракту на мілілітр датычацца асобных варыянтаў тэсту тыразіназы. Само па сабе выкарыстанне канцэнтрацыі не азначае эфектыўнага інгібіравання ферменту; лікавы эфект і ацэнка аўтараў застаюцца асобнымі вынікамі даследавання.
- Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Колькасць спор на базідыі
- Materiał badania: Materiał włoski B.mendax z opisu23kolekcji Vizziniego i in.; holotyp AMB12633 i izotyp GS10009, Rifugio Zamboni,27.08.2010. Opis zbiorczy nie jest pomiarem wyłącznie holotypu. Liczba zarodników na jednej podstawce wynosi 2. [43]
Materiał badania: Materiał włoski B.mendax z opisu23kolekcji Vizziniego i in.; holotyp AMB12633 i izotyp GS10009, Rifugio Zamboni,27.08.2010. Opis zbiorczy nie jest pomiarem wyłącznie holotypu. Liczba zarodników na jednej podstawce wynosi 4. [43] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Даўжыня споры
- Materiał badania: Materiał włoski B.mendax z opisu23kolekcji Vizziniego i in.; holotyp AMB12633 i izotyp GS10009, Rifugio Zamboni,27.08.2010. Opis zbiorczy nie jest pomiarem wyłącznie holotypu. Średnie długości zarodników z badanych kolekcji mogą wynosić od 12,4 do 15,5 mikrometra. [43]
11,7–15,7 µm [8]
13–15 µm [15]
11,9–15,6 µm [8] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Суадносіны даўжыні і шырыні споры
- 2,4–3 [17]
Materiał badania: Materiał włoski B.mendax z opisu23kolekcji Vizziniego i in.; holotyp AMB12633 i izotyp GS10009, Rifugio Zamboni,27.08.2010. Opis zbiorczy nie jest pomiarem wyłącznie holotypu. Średnie ilorazy długości i szerokości zarodników z badanych kolekcji mogą wynosić od 2,5 do 2,9. [43]
1,98–2,91 [8]
2,25–2,77 [8] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Шырыня споры
- 4,9–6,3 µm [8]
5,1–6,3 µm [8]
4,7–5,6 µm [15]
Materiał badania: Materiał włoski B.mendax z opisu23kolekcji Vizziniego i in.; holotyp AMB12633 i izotyp GS10009, Rifugio Zamboni,27.08.2010. Opis zbiorczy nie jest pomiarem wyłącznie holotypu. Średnie szerokości zarodników z badanych kolekcji mogą wynosić od 4,5 do 5,7 mikrometra. [43]
Metody i zapisy źródłowe — Materiał włoski B.mendax z opisu23kolekcji Vizziniego i in.; holotyp AMB12633 i izotyp GS10009, Rifugio Zamboni,27.08.2010. Opis zbiorczy nie jest pomiarem wyłącznie holotypu.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Opis metody w źródle: Suszony materiał rehydratowany w L4, odczynniku Melzera lub amoniakalnej czerwieni Kongo; mikroskop Jenamed Variant, pomiary1000× okularem mikrometrycznym. Dla poszczególnych zakresów nie ustalono jednego wyłącznego medium.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Opis metody w źródle: Widok boczny zarodnika w opisie źródłowym; nie alternatywne stadium rozwoju. Materiał suszony i rehydratowany, bez dowodu określenia jednego medium dla całego opisu kształtu.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Opis metody w źródle: Widok z przodu zarodnika w opisie źródłowym; odrębna projekcja tego samego typu komórki.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: woda lub L4. Opis metody w źródle: Barwa złocistożółta podana wspólnie dla wody lub L4; nie reakcja w Melzerze.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: amoniakalna czerwień Kongo. Opis metody w źródle: Źródłowe metodyPDF3 wskazują amoniakalną czerwień Kongo dla hymenium; podpisryc.4PDF8 potwierdza to medium dla cystyd. Nie dopisano niepodanego stężenia.
Wygląd optyczny podstawki — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: hyaline, rarely yellowish; brak reguły częstości nie zamienia rarely w zawsze.” [43]
Obecność pseudocystyd hymenialnych — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: PSEUDOCYSTIDIA also present.” [43]
Kształt pseudocystyd hymenialnych — zapis źródłowy: „Vizzini PDF7: PSEUDOCYSTIDIA ... mostly worm shaped.” [43]
Szerokość pseudocystyd hymenialnych — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: 4.8–6.2µm broad.” [43]
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: usually4-spored; rarely2-spored. Częstości pozostają w source_expression; są dwiema odrębnymi możliwościami liczbowymi.” [43]
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: rarely2-spored; nie zakres ciągły2–4.” [43]
Długość podstawki — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: 24.9–30.5µm, c=23kolekcje.” [43]
Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: 9.5–12.7µm, c=23kolekcje.” [43]
Barwa cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: hyaline to pale yellow; źródłowo blada żółć, odrębna od bezbarwności.” [43]
Wygląd zawartości cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Vizzini PDF7: PSEUDOCYSTIDIA ... dark yellow amorphous content.” [43]
Barwa zawartości cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Vizzini PDF7: dark yellow ... content; medium not assigned to this individual colour result.” [43]
Długość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: FACIAL cystidia, dokładne położenie zachowane rodzicem celu.” [43]
Długość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: MARGINAL cystidia, dokładne położenie zachowane rodzicem celu.” [43]
Wygląd optyczny cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: hyaline to pale yellow; optical appearance separate from the colour.” [43]
Kształt cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: fusiform; marginal similar, shorter.” [43]
Szerokość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: Dla dokładnego celu face-cell, bez sumowania ściennych i brzeżnych.” [43]
Szerokość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: Dla dokładnego celu marginal-cell, bez sumowania ściennych i brzeżnych.” [43]
Widoczność przegród pseudocystydy — zapis źródłowy: „Vizzini PDF7: often with no evident septa at the base; visibility result, not absence of septa.” [43]
Długość elementów skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: 26.4–46.1µm.” [43]
Kształt elementów skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: cylindrical hyphae with tapered end cells; zwężenie wierzchołka jest osobną cechą.” [43]
Szerokość elementów skórki — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: 5.5–7.9µm.” [43]
Inkrustacja strzępek skórki — zapis źródłowy: „Vizzini PDF7: no relevant incrustations; significant/relevant qualification retained.” [43]
Barwa pigmentu skórki — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: intracellular pale brown pigment.” [43]
Organizacja skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: regular trichodermium; strzępki wyprostowane, później bardziej przeplecione.” [43]
Kształt wierzchołka komórki końcowej skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: tapered end cells.” [43]
Obecność pleurocystyd — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: FACIAL CYSTIDIA: wyraźnie opisane i zilustrowane.” [43]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: golden yellow in water or L4.” [43]
Długość zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: (12.4–)13.3–14.7(–15.5)µm, c=23kolekcje.” [43]
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: Q=(2.5–)2.6–2.8(–2.9); oryginalny iloraz z badania.” [43]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: subfusiform in side view.” [43]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: ellipsoid in front view.” [43]
Zagłębienie nad wnęką bazydiospory — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: weak but always present suprahilar depression, side view; słaby stopień zachowano w źródle, nie rozciągnięto na inne wyniki.” [43]
Objętość zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: V=(156–)173–231(–255)µm³; źródłowa objętość konwencjonalna modelowana z osi, nie własne przeliczenie.” [43]
Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini2013/2014 PDF7: (4.5–)4.9–5.5(–5.7)µm, c=23kolekcje.” [43]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: [{"collection_id": null, "sample_material": null, "sample_n": null, "taxon": "Suillellus mendax"}, {}, null, null]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Zarodniki 13–15 × 4,7–5,6 µm. Atlas nie określa metody, preparatu, odczynnika ani liczebności pomiaru.” [15]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Zarodniki prawie wrzecionowate, z depresją suprahilarną. Nie podano preparatu ani metody atlasowego pomiaru.” [15]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: [{"collection_id": "DE-Dondl-2022-2", "sample_material": "spore_print", "sample_n": 30, "taxon": "Suillellus mendax"}, {}, null, 30]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Z wysypu tej samej kolekcji: 11,7–15,7 × 5,1–6,3 µm, średnio 13,7 × 5,7 µm, n = 30.” [8]
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Q 1,98–2,91, średnio 2,38, z wysypu; 30 zarodników tej kolekcji.” [8]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: [{"collection_id": "DE-Dondl-2022-2", "sample_material": "tubes", "sample_n": 30, "taxon": "Suillellus mendax"}, {}, null, 30]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Z rurek tej samej kolekcji: 11,9–15,6 × 4,9–6,3 µm, średnio 13,9 × 5,6 µm, n = 30.” [8]
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Q 2,25–2,77, średnio 2,49, z rurek; 30 zarodników tej samej kolekcji.” [8]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: [{"collection_id": null, "sample_material": null, "sample_n": null, "taxon": "Suillellus mendax"}, {}, null, null]
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „NDFF: Q 2,4–3 dla S. mendax oraz 1,9–2,5 dla porównywanego S. luridus. Zakresy częściowo się nakładają.” [17]
Назвы і тоеснасць віду
Польская назва: Актуальная асноўная назва — modroborowik półosiatkowany: рэкамендацыя № 3/2024 Камісіі па польскіх назвах грыбоў PTMyk, 21.03.2024. Старэйшая старонка PTMyk па-ранейшаму падае modroborowik pośredni са спасылкай на KPNG 1/2021; гэты задакументаваны варыянт застаецца альтэрнатыўнай назвай. Старэйшыя вытворчыя назвы krasnoborowik oszukańczy і borowik oszukańczy не атрымалі незалежнага пацвярджэння і не павышаны да пацверджаных назваў.
Апісанне і тып: Suillellus mendax (Simonini & Vizzini) Vizzini, Simonini & Gelardi з'яўляецца камбінацыяй для віду, апісанага як Boletus mendax Simonini & Vizzini. Артыкул мае DOI 10.1007/s 11557-013-0896-4, анлайн-публікацыю 2013 і том 13 ад 2014, с. 95–109. Галатып AMB12633, ізатып GS10009: Rifugio Zamboni, Італія, 27.08.2010, пад Fagus sylvatica на 1150 м н.у.м.; паслядоўнасць ITS KC734548. Зводнае апісанне 23 калекцый не атаясамлівалася з вымярэннем толькі галатыпу.
Адасобленасць і межы: У даследаванні ITS шэсць італьянскіх паслядоўнасцей B. mendax мелі 99,6% узаемнага супадзення. Партугальскую паслядоўнасць HM347662, пазначаную раней B. luridus і адрозную ад B. mendax, аўтары не аднеслі безумоўна да новага віду; яны разглядалі асобны, неапісаны таксон. Даўнія даныя ўсяго комплексу S. luridus не пераносіліся на S. mendax. Лінія Батая і распаўсюджанне сетачкі зменлівыя і самі па сабе не забяспечваюць надзейнага вызначэння.
Марфалогія — крынічныя ўмовы і вынікі
Палявыя варыянты: Італьянскае апісанне падае шапку 40–120(–200) мм і ножку 40–120 × 8–30(–50) мм. Паверхня аксаміцістая, затым лямцаватая, апісаная як ніколі не слізкая. Сетачка бывае слаба бачнай і абмежаванай верхняй часткай, але ў некаторых калекцыях даходзіць да асновы; зярнятка могуць часткова накладацца на сетку. Не зафіксавана пастаяннага распаўсюджання на палову ножкі для ўсяго віду. Ва ўзроставых пладовых цел каля асновы можа прысутнічаць карычневы лямец.
Мякаць і рэакцыя: Мякаць цытрынава-жоўтая або хромава-жоўтая, у аснове бураковая. Пасля агалення адразу становіцца індыга-сіняй, мацней за ўсё ў ніжняй частцы ножкі, затым блякне да брудна-белага. Пласт над трубачкамі звычайна мае колер пор, але ў больш як 20% калекцый быў жоўтым. У адной свежай калекцыі GS10047 з вільготных умоў лінію Батая мела каля паловы пладовых цел; вільготнасць не тлумачыць усіх выпадкаў.
Пах і смак: Аўтары апісалі пах і смак як слабыя, прыемныя, невыразныя. Тэза пра слабую інтэнсіўнасць не становіцца адсутнасцю паху ці смаку. Апісанне смаку з'яўляецца крынічным паведамленнем, а не рэкамендацыяй каштаваць сыры матэрыял.
Мікраскапія — матэрыял, метады і абмежаванні
Матэрыял і вымярэнне: Першапачатковая праца ахоплівае 23 калекцыі для апісанняў мікрапрыкмет. Прэпараты з высушанага матэрыялу рэгідратавалі ў L4, рэактыве Мельцэра або аміячным конга чырвоным. Выкарыстоўвалі Jenamed Variant і павелічэнне 1000×, з мікраметрычным акулярам. Метад патрабаваў як мінімум 31 спор з калекцыі; c=23 азначае калекцыі, а не колькасць клетак. Не задэкларавана ідэнтычнага рэактыву для ўсіх вымярэнняў. Аўтары выразна пазначылі, што стандартнае адхіленне, мінімум і максімум адносяцца да сярэдніх значэнняў па калекцыях. Знешнія межы выніковага звядзення не варта разглядаць як крайнія памеры ўсіх асобных спор.
Споры і праекцыя: Знешнія межы крынічнага звядзення складаюць 12,4–15,5 × 4,5–5,7 µm, пры арыгінальным запісе(12,4–)13,3–14,7(–15,5)×(4,5–)4,9–5,5(–5,7) µm. Q=2,5–2,9, Qm=2,68±0,11. Умоўны аб'ём V=156–255 µm³, Vm=202±29 µm³, выведзены аўтарамі з эліпсаідальнай мадэлі. Спора амаль верацёнападобная збоку і эліпсаідальная спераду; мае слабое, пастаянна назіранае паглыбленне над рубчыкам пры выглядзе збоку. Q не вылічвалася з незалежных крайніх восей.
Афарбоўка і рэактыў: У вадзе або L4 споры апісаны як залаціста-жоўтыя; у рэактыве Мельцэра як карычневыя з ліловым адценнем. Гэта асобныя кантэксты прэпарата, а не безумоўныя альтэрнатывы колеру. Моцна станоўчая амілоідная рэакцыя датычыцца тканкі каля асновы ножкі: фіялетава-сіне-чорная афарбоўка, метад Імлера. Гэтая рэакцыя не прыпісана самім спорам.
Базідыі і цыстыды: Базідыі маюць 24,9–30,5 × 9,5–12,7 µm, звычайна чатыры, рэдка дзве споры; гіалінавыя, рэдка жаўтлявыя. Сценачныя цыстыды маюць 60–69,1 × 11,1–12,9 µm, краявыя 40,2–62,4 × 10,2–13,3 µm; абедзве групы апісаны як верацёнападобныя, але вымярэнні застаюцца асобнымі. Псеўдацыстыды маюць 4,8–6,2 µm у шырыню, звычайна чарвякападобную форму і цёмна-жоўтае аморфнае змесціва. Іх не назвалі хрызацыстыдамі.
Скурка і вынік неназірання: Скурка ўтварае рэгулярную трыхадэрму з выпрастаных паралельных цыліндрычных гіф, пазней больш пераплеценую; элементы 26,4–46,1 × 5,5–7,9 µm, канцы звужаныя. Пігмент унутрыклетачны, светла-карычневы. Формулёўка no relevant incrustations не сцвярджае поўнай адсутнасці адкладаў. Спражак не назіралася; гэты вынік не быў ператвораны ў доказ іх адсутнасці ў віду.
Распаўсюджанне і плоданашэнне ў Польшчы
Два паведамленні: GRej паказвае № 354673: Bydlin, 1.08.2020, грабавая манакультура з адзінкавымі дубамі на вапняковым узгорку, два пладовыя целы на зямлі; leg. Sławomir Magier, det. Błażej Gierczyk, эксікат BGF0008644. № 370394: Krukówka, 11.08.2023, дубовы лес, паасобку ў больш чым дзесятку месцаў каля дарогі; leg. det. Robert Kozak, задэкларавана адпраўка эксіката. Нумары запісаў не з'яўляюцца нумарамі лабараторнага ўзору.
Узровень пацвярджэння: Рэкамендацыя PTMyk ад 2024 спасылаецца на тыя ж запісы і паведамляе пра адсутнасць апублікаваных месцазнаходжанняў. Яе цытаванне не стварае трэцяга незалежнага пацвярджэння. Прачытанне старонкі не вызначае рэтраспектыўна ДНК або статус куратара для абодвух паведамленняў. Захаваны ўзровень задакументаваных назіранняў, з больш важкім сведчаннем эксіката ў Bydlin. Гэта не з'яўляецца сцвярджэннем пра адсутнасць віду ў Польшчы.
Сезон: Два жнівеньскія паведамленні з'яўляюцца датамі падзей, а не доказам агульнанацыянальнага сезону жнівень–жнівень. Чэшскі атлас падае чэрвень–верасень для свайго рэгіёна; італьянскае апісанне — лета і раннюю восень, познюю восень на Сардзініі. Гэтыя тэрміны не прыпісваліся аўтаматычна Польшчы. Для Польшчы не знойдзена дастаткова задакументаванага агульнага дыяпазону месяцаў.
Экалогія — асобныя рэгіёны і ўмовы
Прэферэнцыі і асяроддзе: Італьянскія калекцыі паходзілі пераважна з кіслых глеб пад букам еўрапейскім і каштанам пасяўным, радзей Quercus cerris, Q. suber, Q. ilex; 500–1200 м н.у.м. Не было зафіксавана тады ў чыстых хвойных дрэвастоях. Гэта дыяпазон аўтараў з 2013, а не доказ адсутнасці віду пад хвойнымі паўсюль. Назіранне дрэва ў асяроддзі не з'яўляецца аўтаматычна пацверджанай мікарызай дадзенай пары.
Уяўная супярэчнасць глебы: Чэшскі атлас звязвае від звычайна з шчолачнымі і нейтральнымі глебамі, тады як арыгінальнае італьянскае апісанне — з кіслімі. Польскі Bydlin апісаны як вапняковы ўзгорак, без вымярэння pH глебы. Значэнне pH не выводзілі з самой пароды і не аб'ядноўвалі адрозныя дыяпазоны ў паведамленне пра адсутнасць пераваг. Інфармацыя пра кіслы субстрат датычыцца італьянскага матэрыялу і не вызначае пераваг польскіх папуляцый.
Заканадаўства ў Польшчы — падстава выніку
Ахова: Правераны бягучы афіцыйны статус і поўныя дадаткі 1–4 пастановы Dz.U.2014 паз. 1408. S. mendax і яго базіёнім B. mendax не згадваюцца; няма калектыўнага запісу, які ахоўваў бы ўвесь род Suillellus. Вынік: не падлягае дзяржаўнай ахове відаў. Гэта не катэгорыя Чырвонага спісу і не дазвол на збор у любым месцы.
Абарот: Правераны дзеючы адзіны тэкст, апублікаваны ў сакавіку 2026, Dz.U.2026 паз. 258, §2 ч. 1 і ўвесь дадатак 1, пазіцыі 1–72. Адсутнічаюць S. mendax і B. mendax, а таксама калектыўная катэгорыя, якая ахоплівае гэты від. Вынік: не дапушчаны да камерцыйнага абароту і вытворчасці грыбной прадукцыі ў Польшчы. Пазіцыя белага грыба не распаўсюджваецца на гэты асобны від.
Крынічная дакументацыя
Высновы крыніцы: Музейнае апісанне Suillellus mendax параўноўвае яго з S. luridus як від з больш стройнымі пладовымі целамі. Гэта якаснае параўнанне сілуэту, без вывядзення лікавых суадносін даўжыні і шырыні ножкі. Крыніца адзначае мікарызную сувязь з дубамі і не прыпісвае яму перавагі вапнавых субстратаў.
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Odczytane polskie wpisy GRej 354673 i 370394; Bydlin z oznaczeniem B.Gierczyka i voucherem BGF0008644; Krukówka z deklaracją eksykatu.
Абсяг прачытання: Задакументаванае назіранне.
Дата агляду: 18.10.2026.
Абмежаванні: Узровень назіральнага рэестра, а не ўласнае вызначэнне ДНК ці паўторнае вымярэнне эксікатаў.
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Potwierdzony zbiór z Bydlina w województwie małopolskim;1 sierpnia 2020 to data zbioru.
Абсяг чытання: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не былі верыфікаваны.
Дата агляду: 21.10.2026.
Абмежаванні: Рэгулярны польскі сезон не вызначаны. Даты канкрэтных польскіх збораў не вызначаюць каляндар усёй краіны. Сезоны з іншых краін альбо зборных відаў не пераносіліся. Прачытаны нацыянальны атлас і захаваныя крыніцы, уласцівыя дадзенаму таксону; падрабязнасці правераных крыніц і межы чытання зафіксаваны ў справаздачы агляду P0. Патрабаванне TARGET_SEASON_REQUIRED застаецца актыўным. Крынічнае вызначэнне і абсяг паняцця захаваны. Новае даследаванне ўзораў або чытанне ўсіх цытаваных крыніцай публікацый не дэклараваліся.
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Osobny zapis obserwacyjny z województwa lubelskiego; nie utożsamiono statusu formalnie przyjęty ze zweryfikowanym przez kustosza.
Абсяг чытання: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не былі верыфікаваны.
Дата агляду: 21.10.2026.
Абмежаванні: Рэгулярны польскі сезон не вызначаны. Даты канкрэтных польскіх збораў не вызначаюць каляндар усёй краіны. Сезоны з іншых краін альбо зборных відаў не пераносіліся. Прачытаны нацыянальны атлас і захаваныя крыніцы, уласцівыя дадзенаму таксону; падрабязнасці правераных крыніц і межы чытання зафіксаваны ў справаздачы агляду P0. Патрабаванне TARGET_SEASON_REQUIRED застаецца актыўным. Крынічнае вызначэнне і абсяг паняцця захаваны. Новае даследаванне ўзораў або чытанне ўсіх цытаваных крыніцай публікацый не дэклараваліся.
Абсяг распрацоўкі
Перад завяршэннем запіс патрабуе дапаўнення або ўрэгулявання.
- Для пацверджанай краіны трэба вызначыць сезон або мінімальны дыяпазон пацверджаных назіранняў.
- Пошук рэгіёнаў распаўсюджвання патрабуе разліку.
Прававая аснова і абсяг ацэнкі
Аналітычныя вынікі
Склад і лабараторная актыўнасць
- Выяўленыя фенольныя злучэнні
- Выяўленыя фенольныя злучэнні: галавая кіслата. [41]
Выяўленыя фенольныя злучэнні: 4-гідраксібензойная кіслата. [41]
Выяўленыя фенольныя злучэнні: галавая кіслата (пазначэнне ў крыніцы: I, ізамер, пазначаны ў крыніцы). [41]
Выяўленыя фенольныя злучэнні: гамагентызінавая кіслата (пазначэнне ў крыніцы: I, вытворная, пазначаная ў крыніцы). [41]
Выяўленыя фенольныя злучэнні: марын. [41]
Выяўленыя фенольныя злучэнні: руцін. [41]
Выяўленыя фенольныя злучэнні: дыясмецін. [41] - Актыўнасць даследаванага экстракту
- Актыўнасць даследаванага экстракту: антыаксідантная актыўнасць (DPPH). [41]
Актыўнасць даследаванага экстракту: інгібіраванне ферменту (гіялуранідаза). [41]
Актыўнасць даследаванага экстракту: інгібіраванне ферменту (тыразіназа, не адпавядала крытэрыю актыўнасці, прынятаму аўтарамі). [41] - Колькаснае ўтрыманне кампанента ў матэрыяле
- Колькаснае ўтрыманне кампанента ў матэрыяле: 9,93 µg/100g (рутын, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 0,76, сярэдняе значэнне). [41]
Колькаснае ўтрыманне кампанента ў матэрыяле: 4,1 µg/100g (дыясмецін, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 0,53, сярэдняе значэнне). [41]
Колькаснае ўтрыманне кампанента ў матэрыяле: 0,04103 mg/100g (4-гідраксібензойная кіслата, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 0,00849, сярэдняе значэнне). [41]
Колькаснае ўтрыманне кампанента ў матэрыяле: 0,03496 mg/100g (галавая кіслата, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 0,00738, сярэдняе значэнне). [41]
Колькаснае ўтрыманне кампанента ў матэрыяле: 13,3 µg/100g (гамагентызінавая кіслата, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, пазначэнне ў крыніцы: I, вытворная, пазначаная ў крыніцы, стандартнае адхіленне: 1,18, сярэдняе значэнне). [41]
Колькаснае ўтрыманне кампанента ў матэрыяле: 35,39 µg/100g (марын, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 3,1, сярэдняе значэнне). [41]
Колькаснае ўтрыманне кампанента ў матэрыяле: 32,67 µg/100g (галавая кіслата, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, пазначэнне ў крыніцы: I, ізамер, пазначаны ў крыніцы, стандартнае адхіленне: 5,64, сярэдняе значэнне). [41] - Аднаўленчая здольнасць у аналізе Фоліна–Чакальтэу
- Аднаўленчая здольнасць у аналізе Фоліна–Чакальтэу: 13,95 mgGAE/g (метад Фоліна–Чакальтэу, у пераліку на масу зыходнага матэрыялу, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 1,76, калібравальны стандарт: галавая кіслата, сярэдняе значэнне). [41]
- Канцэнтрацыя экспазіцыі даследаванага матэрыялу
- Канцэнтрацыя экспазіцыі даследаванага матэрыялу: 10 mg/ml (тыразіназа, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Канцэнтрацыя экспазіцыі даследаванага матэрыялу: 1 mg/ml (тыразіназа, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Канцэнтрацыя экспазіцыі даследаванага матэрыялу: 0,1 mg/ml (тыразіназа, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Канцэнтрацыя экспазіцыі даследаванага матэрыялу: 1 mg/ml (гіялуранідаза, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Канцэнтрацыя экспазіцыі даследаванага матэрыялу: 0,1 mg/ml (гіялуранідаза, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Канцэнтрацыя экспазіцыі даследаванага матэрыялу: 10 mg/ml (гіялуранідаза, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41] - Антыаксідантная актыўнасць, аднесеная да масы
- Антыаксідантная актыўнасць, аднесеная да масы: 113,7 µM Trolox/g (тэст ABTS, экстракт, у пераліку на масу зыходнага матэрыялу, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 36,59, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), Trolox, розныя адзінкі ў публікацыі; у апісанні метаду пададзена µmol Trolox/g, сярэдняе значэнне). [41]
Антыаксідантная актыўнасць, аднесеная да масы: 156,6 µM Trolox/g (тэст FRAP, экстракт, у пераліку на масу зыходнага матэрыялу, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 7,65, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), Trolox, розныя адзінкі ў публікацыі; у апісанні метаду пададзена µmol Trolox/g, сярэдняе значэнне). [41]
Антыаксідантная актыўнасць, аднесеная да масы: 718 µM Trolox/g (тэст DPPH, экстракт, у пераліку на масу зыходнага матэрыялу, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 187, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), Trolox, розныя адзінкі ў публікацыі; у апісанні метаду пададзена µmol Trolox/g, сярэдняе значэнне). [41] - Змест флаваноідаў у сумарным вызначэнні
- Змест флаваноідаў у сумарным вызначэнні: 6 mgCE/g (тэст з хларыдам алюмінію, у пераліку на масу зыходнага матэрыялу, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 0,36, катэхін, сярэдняе значэнне). [41]
- Мінімальная бактэрыцыдная канцэнтрацыя — MBC
- Мінімальная бактэрыцыдная канцэнтрацыя — MBC: > 20 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJMC 109, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная бактэрыцыдная канцэнтрацыя — MBC: 10 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJMC 525, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная бактэрыцыдная канцэнтрацыя — MBC: 20 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJMC 534-A, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная бактэрыцыдная канцэнтрацыя — MBC: 20 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJH 540, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная бактэрыцыдная канцэнтрацыя — MBC: 10 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJH 513, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная бактэрыцыдная канцэнтрацыя — MBC: 10 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJMC 565-A, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная бактэрыцыдная канцэнтрацыя — MBC: 5 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJMC 534-B, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная бактэрыцыдная канцэнтрацыя — MBC: > 20 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJMC 531-B, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная бактэрыцыдная канцэнтрацыя — MBC: 5 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам ATCC 25923, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная бактэрыцыдная канцэнтрацыя — MBC: 10 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам ATCC 25922, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41] - Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя — MIC
- Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя — MIC: 5 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам ATCC 25923, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя — MIC: 10 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJMC 525, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя — MIC: 10 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам ATCC 25922, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя — MIC: 20 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJMC 531-B, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя — MIC: 5 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJMC 565-A, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя — MIC: 5 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJMC 534-B, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя — MIC: 20 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJMC 109, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя — MIC: 10 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJH 513, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя — MIC: 20 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJMC 534-A, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41]
Мінімальная інгібіруючая канцэнтрацыя — MIC: 20 mg/ml (мікраразвядзенне ў булёне, бактэрыяльны штам MJH 540, экстракт, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), прыведзенае значэнне). [41] - Інгібіраванне ферменту — колькасны вынік
- Інгібіраванне ферменту — колькасны вынік: 14,8 % (тыразіназа, канцэнтрацыя даследаванага экстракту: 1 mg/ml, экстракт, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, стандартнае адхіленне: 1,4, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), сярэдняе значэнне). [41]
Інгібіраванне ферменту — колькасны вынік: 0,4 % (гіялуранідаза, канцэнтрацыя даследаванага экстракту: 0,1 mg/ml, экстракт, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, стандартнае адхіленне: 0,5, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), сярэдняе значэнне). [41]
Інгібіраванне ферменту — колькасны вынік: 77,9 % (гіялуранідаза, канцэнтрацыя даследаванага экстракту: 10 mg/ml, экстракт, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, стандартнае адхіленне: 8,6, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), сярэдняе значэнне). [41]
Інгібіраванне ферменту — колькасны вынік: 1,6 % (гіялуранідаза, канцэнтрацыя даследаванага экстракту: 1 mg/ml, экстракт, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, стандартнае адхіленне: 1,5, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), сярэдняе значэнне). [41]
Інгібіраванне ферменту — колькасны вынік: 14,7 % (тыразіназа, канцэнтрацыя даследаванага экстракту: 0,1 mg/ml, экстракт, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, стандартнае адхіленне: 3,9, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), сярэдняе значэнне). [41]
Інгібіраванне ферменту — колькасны вынік: 15,1 % (тыразіназа, канцэнтрацыя даследаванага экстракту: 10 mg/ml, экстракт, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, стандартнае адхіленне: 2,2, водна-этанольны экстракт (Martins і інш., 2023), сярэдняе значэнне). [41] - Змяшчэнне артадыфенолаў у сукупным вызначэнні
- Змяшчэнне артадыфенолаў у сукупным вызначэнні: 8,93 mgCAE/g (вызначэнне з малібдатам натрыю, у пераліку на масу зыходнага матэрыялу, паўторныя вымярэнні, колькасць паўтораў: 3, у пераліку на сухую масу, стандартнае адхіленне: 1,24, кававая кіслата, сярэдняе значэнне). [41]
Партугальскі экстракт — матэрыял і хімічны профіль
Матэрыял і метады: Martins і інш.2023, DOI 10.3390/applmicrobiol 3020040, даследавалі матэрыял, вызначаны як S. mendax з Sabugal у Партугаліі, сабраны ў ліпені 2021. Пладовыя целы сушылі пры 40 °C, здрабнялі і экстрагавалі 40% этанолам з ужываннем ультрагуку: 1 г сухога матэрыялу на 75 мл, на працягу 20 хвілін. Гэта лабараторная працэдура, адрозная ад кулінарнай апрацоўкі пладовых цел. Праца гаворыць пра таксанамічную ідэнтыфікацыю, але не прыводзіць код ваўчара ці паслядоўнасць ДНК даследаванага S. mendax. Тры тэхнічныя паўторы не азначаюць трох незалежных папуляцый. Вынікі не даказваюць клінічнай эфектыўнасці, харчовай каштоўнасці або бяспекі кулінарнай апрацоўкі.
Сумарныя вызначэнні: Табліца 1 падае агульныя фенолы 13,95±1,76 мг GA/г сухой масы, ортадыфенолы 8,93±1,24 мг CA/г і флаваноіды 6,00±0,36 мг эквівалента катэхіну/г. Гэта вынікі каларыметрычных метадаў, у трох паўторах, сярэдняе ± SD. Яны не з'яўляюцца масай кожнага ідэнтыфікаванага злучэння і не замяняюць асобнага HPLC-DAD.
Профіль HPLC-DAD: Табліца 3 для S. mendax: галавая кіслата 34,96±7,38; ізамер I галавай кіслаты 32,67±5,64; п-гідроксібензойная кіслата 41,03±8,49; вытворнае I гамагентызінавай кіслаты 13,30±1,18; марын 35,39±3,10; рутын 9,93±0,76; дыясмецін 4,10±0,53 µg/100 г сухой масы. Гэта сярэднія ± SD з трох вызначэнняў. Вытворнаму не прыпісвалі поўнай, недаказанай структуры і не выводзілі індывідуальнага дыяпазону з сярэдняга ± SD.
Лабараторная актыўнасць і прымяненне
Антыаксідантныя тэсты: Для экстракту табліца 2 падае ABTS 113,70±36,59, DPPH 718,00±187,00 і FRAP 156,60±7,65. У загалоўку табліцы адзінкай з'яўляецца µM Trolox/g сухой масы, а апісанне метаду паказвае µmol Trolox/g; гэтая разбежнасць захавана, і вынік не пералічваўся на дозу ці эфектыўнасць для чалавека. Гэта тры розныя хімічныя тэсты ў трох паўторах, а не тры клінічныя даследаванні.
Ферменты: Табліца 6: інгібіраванне гіялуранідазы 0,4±0,5%, 1,6±1,5% і 77,9±8,6% пры 0,1;1;10 мг экстракту/мл. Табліца 7: адпаведна 14,7±3,9%, 14,8±1,4% і 15,1±2,2% для тыразіназы. Аўтары не палічылі атрыманыя нізкія эфекты на тыразіназу эфектыўным інгібіраваннем. Захаваны як лічбы, так і інтэрпрэтацыя аўтараў, без падачы іх як пацверджанага дзеяння для адбельвання скуры.
Бактэрыі: Для дзесяці штамаў табліца 4–5 дае MIC S. mendax 5–20 мг/мл, з залежнымі ад штаму MBC 5,10,20 або >20 мг/мл. E. coli ATCC 25922: MIC 10, MBC 10 мг/мл; S. aureus ATCC 25923: 5 і 5 мг/мл. Вынік >20 з'яўляецца правабакова абмежаваным і не быў заменены на 20. Даследаваліся культуры in vitro, а не лячэнне інфекцый ці бяспечнае хатняе прымяненне.
Што рэальна выканана: Задакументаванае прымяненне гэтага віду ў даследаванні — гэта атрыманне і даследаванне экстракту. Крэмы вырабляліся з I. hispidus і P. tinctorius, а не з S. mendax; стабільнасць ці эфектыўнасць гэтых прэпаратаў на яго не пераносіліся. Не знойдзена дастаткова задакументаванага тэхнічнага ўкаранення, травянога, фарбавальнага ці рэзкага (кулінарнага) прымянення, характэрнага для S. mendax. Адсутнасць выніку ў аглядзе не выключае нязнойдзеных ужыванняў.
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
Ядомасць — ацэнка аўтараў і таксікалагічны доказ
Ацэнка даступнага атласа: Атлас Česká mykologická společnost аўтарства Lubomíra Opata і Vladimíra Sojki называе від ядомым сярэдняй якасці, сырым — слаба атрутным і рэкамендуе варэнне не менш за 20 хвілін. Гэта ацэнка і рэкамендацыя аўтара; сайт не прыводзіць клінічнага даследавання S. mendax, ідэнтыфікацыі вызначанага таксіну або эксперыменту, які пацвярджае такі часавы парог. 20 хвілін не прадстаўлены як гарантыя бяспекі.
Мяжа высновы: Першапачатковае апісанне Vizzini датычыцца таксанаміі, марфалогіі і ITS, а не ўласнай спробы спажывання ці вызначэння таксінаў. Праца Martins 2023 даследуе экстракт, а не атручэнні, бяспеку пасля варэння ці бяспечную дозу для чалавека. У прагледжаных крыніцах не знойдзена спецыфічнай для гэтага віду першаснай серыі атручэнняў або даследавання, якое ідэнтыфікуе тэрмалабільны таксін. Гэта прабел агляду, а не доказ бяспекі ці памылковасці ацэнак у атласе.
Экалагічныя даследаванні
Крынічная дакументацыя
Высновы крыніцы: Музей Паўднёвай Чэхіі апісвае Suillellus mendax у больш цёплых месцах рэгіёна Будзеёвіцаў, у тым ліку на дамбах сажалак, а таксама дакументуе паркавае месцазнаходжанне каля Влтавы з 2014 г. Гэтыя звесткі адносяцца да пералічаных месцаў і матэрыялу. Слова «цёплыя» не пералічвалася ў тэмпературны парог, і ні дамбы, ні парк не абагульняліся да выключнага тыпу месцапражывання віду.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Асяроддзе пражывання, рэгіён і пара года
Атлас NDFF апісвае Suillellus mendax як эктамікарызны грыб, звязаны з каранямі дрэў. У нідэрландскім кантэксце згадвае дуб, таксама ліпу і, з адзначанай няпэўнасцю, бук. Прыводзіць гліністыя глебы і багатыя лясы каля краю дзюн. Няпэўная сувязь з букам у гэтым апісанні застаецца асобнай ад задакументаванага суседства букаў у нямецкіх калекцыях.
Асяроддзе пражывання, рэгіён і пара года
Česká mykologická společnost прыводзіць цёплыя, светлыя лісцевыя лясы, найчасцей пад дубамі, звычайна на шчолачных або нейтральных глебах. У гэтым чэшскім кантэксце від ахарактарызаваны як рэдкі. Апісанне асяроддзя не ўстанаўлівае выключнай сувязі з вапняком або нацыянальнай частаты сустракальнасці ў Польшчы.
Асяроддзе пражывання, рэгіён і пара года
Тыповы перыяд плоданашэння ў чэшскім атласе ахоплівае чэрвень–верасень, гэта значыць месяцы 6–9. Пік сезону не пазначаны. Асобна ад гэтага прамежку запісаны дзве знаходкі: Прага ад 18 жніўня 2019 г. і Сярэднечэшскі край ад 16 верасня 2023 г. Даты гэтых запісаў з'яўляюцца адзінкавымі назіраннямі, а не другім спосабам вызначэння агульнанацыянальнага піку.
Асяроддзе пражывання, рэгіён і пара года
У рэгіянальнай выбарцы Jarling калекцыі, вызначаныя як Suillellus mendax, былі звязаны з дубамі (Quercus) і букамі (Fagus), тады як калекцыі S. luridus — з ліпамі (Tilia) і бярозамі (Betula). Залежнасць датычыцца даследаванай выбаркі з Берліна і Брандэнбурга. Даступны фрагмент анатацыі не змяшчае месяцаў збору і не абгрунтоўвае выключнасці гаспадароў за межамі гэтай тэрыторыі.
Асяроддзе пражывання, рэгіён і пара года
Dondl адзначыў 29 верасня 2022 г. чатыры пладовыя целы ў Баербруне, на вышыні 590 м, каля старых букаў у мяшаным букавым лесе на апоўзні флювіягляцыяльнага жвіру. Пладовыя целы былі звязаны з падсцілкай каля букаў. Прысутнасць елкі і клёна ў гэтым лесе не пацвярджае, што ўсе гэтыя дрэвы былі мікарызнымі партнёрамі. Гэта адна вераснёўская калекцыя, асобная ад недатаванай выбаркі Jarling.
Асяроддзе пражывання, рэгіён і пара года
Матэрыял, апісаны Martins і суаўтарамі ў даследаванні 2023 г. як Suillellus mendax, сабралі ў ліпені 2021 г. у Сабугале, у акрузе Гуарда ў Партугаліі. Дата мае дакладнасць месяца, 7; не вызначае партугальскага сезону або нацыянальнага піку. Даступная метадалагічная нататка не змяшчае нумара дэпанаванага ўзору альбо пацвярджэння ідэнтыфікацыі ДНК гэтай пробы.
Potwierdzony zasięg występowania
Wszystkie obszary potwierdzone w zapisanych danych źródłowych.
| Kraj | Regiony i stanowiska | Утварэнне пладовых цел | Крыніцы |
|---|---|---|---|
| Чэхія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | VI–IX |
|
| Польшча | Малапольскае ваяводства; Люблінскае ваяводства | Nie ustalono |
|
Крыніцы
- Matthias Dondl, Boletaceae 2022 Nr2
- Rozporządzenie Ministra Środowiska 9.10.2014, Dz.U. 2014 poz. 1408.
- Dz.U. 2026 poz. 258, tekst jednolity rozporządzenia grzybów dopuszczonych do obrotu.
- Zachowany wynik GBIF name match
- Index Fungorum550746
- Jarling 2015 — porównanie S. mendax i S. luridus
- Martins et al. 2023 Applied Microbiology3:562–579 DOI 10.3390/applmicrobiol3020040
- L.Opat/V.Sojka ČMS Suillellus mendax (także [39])
- NCBI Taxonomy 2100784
- Machiel Noordeloos 2022/2025 NDFF
- Vizzini i in. 2014 — rekord pracy oryginalnej
- Grzyby.pl / GRej — dwa polskie wpisy (także [35])
- Polskie Towarzystwo Mykologiczne — KPNG 1/2021
- Species Fungorum synonimia 550746
- PTMyk — RekomendacjaKPNG3/2024,21.03.2024
- Modroborowik półosiatkowany — aktualne polskie wykazy,18.10.2026
- Martins i in. 2023 — Antioxidant, Antimicrobial and Cosmeceutical Potential, Applied Microbiology3:562–579
- protection-status
- Modroborowik półosiatkowany — potwierdzone uzupełnienie źródłowe
- trade-status
- Vizzini, Simonini, Ercole i Voyron 2013/2014 — Boletus mendax, Mycological Progress13:95–109
- Jihočeské muzeum v Českých Budějovicích, Houby českobudějovických parků a trávníků: Suillellus mendax