Ядомы
Патрабуе апрацоўкі
Вызначце месцазнаходжанне, каб убачыць даныя для свайго рэгіёна.










Белашампаньён румяны (Leucoagaricus leucothites) — пладовае цела агарыкаіднага тыпу з сямейства Агарыкавыя (Agaricaceae). Гэты сапратрофны шапкавы грыб характарызуецца гладкай або шаўкавістай белай паверхняй, якая з узростам ці пры пашкоджанні набывае ружаваты альбо цялесны адценне, а таксама свабоднымі пласцінкамі і колцам на ножцы. Шырока распаўсюджаны ва ўмераных паясах на адкрытых ландшафтах і антрапагенных тэрыторыях.
Распазнаванне, асяроддзе пражывання і найважнейшыя адрозненні.
Грыбнік
Будова пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела: Шапка, ножка.
Шапка
- Форма капялюшыка
- у маладых пладовых цел: Форма капялюшыка: паўшарападобны.
у спелых пладовых цел: Форма капялюшыка: выпуклы.
у старых пладовых цел: Форма капялюшыка: выпуклы. - Покрыва капялюшыка
- у сухім стане: Покрыва капялюшыка: голая.
у сухім стане: Покрыва капялюшыка: лускаватая.
у маладых пладовых цел: Покрыва капялюшыка: лямцаватая. - Бляск паверхні капялюшыка
- Бляск паверхні капялюшыка: матавы.
у мокрым стане: Бляск паверхні капялюшыка: бліскучы. - Узор расколін паверхні
- у сухім стане: Узор расколін паверхні: радыяльна патрэсканая.
- Колер капялюшыка
- у старых пладовых цел: Колер капялюшыка: карычняваты.
Колер капялюшыка: крэмавы.
Колер капялюшыка: шэры.
Колер капялюшыка: белы.
Колер капялюшыка: палевы.
Колер капялюшыка: шэраваты.
Колер капялюшыка: белаватая. - Размяшчэнне краю
- у маладых пладовых цел: Размяшчэнне краю: загнуты ўсярэдзіну.
у спелых пладовых цел: Размяшчэнне краю: загнуты ўніз. - Профіль краю капялюшыка
- Профіль краю капялюшыка: востры.
- Рэшткі пакрывала па краі
- Рэшткі пакрывала па краі: са звіслымі рэшткамі покрыва.
- Выступ краю капялюшыка за гіменафар
- Выступ краю капялюшыка за гіменафар: выступае за гіменафар.
- Дыяметр капялюшыка
- Дыяметр капялюшыка складае 35–150 mm.
- Цэнтр капялюшыка
- у спелых пладовых цел: Цэнтр капялюшыка: плоскі.
у спелых пладовых цел: Цэнтр капялюшыка: Уціснуты. - Аддзяляльнасць скуркі капялюшыка
- Аддзяляльнасць скуркі капялюшыка: аддзяляецца.
- Злучэнне галоўкі з ножкай
- Злучэнне галоўкі з ножкай: гнездавае злучэнне.
Ніз шапкі
- Тып гіменафора
- Тып гіменафора: пласцінкі.
Пласцінкі каля ножкі
- Прымацаванне гіменафора да ножкі
- Прымацаванне гіменафора да ножкі: вольны ад ножкі (пласцінкі).
- Колер гіменафора
- у маладых пладовых цел: Колер гіменафора: белы.
у спелых пладовых цел: Колер гіменафора: ружаваты. - Афарбоўка пласцінак пасля пашкоджання
- Афарбоўка пласцінак пасля пашкоджання: без змены колеру (пласцінкі).
- Макраскапічная будова вольнага краю пласцінак
- Макраскапічная будова вольнага краю пласцінак: шматкаватая.
Макраскапічная будова вольнага краю пласцінак: суцэльныя, з гладкім абрысам. - Натуральная афарбоўка краю пласцінкі
- у спелых пладовых цел: Натуральная афарбоўка краю пласцінкі: белы.
- Прыродны колер паверхні пласцінкі
- у маладых пладовых цел: Прыродны колер паверхні пласцінкі: белы.
у спелых пладовых цел: Прыродны колер паверхні пласцінкі: крэмавы.
у спелых пладовых цел: Прыродны колер паверхні пласцінкі: Ружовая. - Адлегласць паміж пласцінкамі
- Адлегласць паміж пласцінкамі: блізка размешчаныя.
- Катэгорыя шырыні пласцінак
- Катэгорыя шырыні пласцінак: шырокае.
- Наяўнасць кароткіх пласцінак
- Наяўнасць кароткіх пласцінак: наяўны.
Ножка і аснова
- Становішча ножкі
- Становішча ножкі: цэнтральны.
- Форма ножкі
- Форма ножкі: звужаецца дагары.
- Аснова ножкі
- Аснова ножкі: патоўшчаная.
- Колер ножкі
- у маладых пладовых цел: Колер ножкі: белы.
у спелых пладовых цел: Колер ножкі: карычняваты. - Рэльеф паверхні ножкі
- Рэльеф паверхні ножкі: гладкі.
- Покрыва паверхні ножкі
- Покрыва паверхні ножкі: шаўкавістая.
- Унутраная будова ножкі
- у спелых пладовых цел: Унутраная будова ножкі: запоўненае рыхлай мякаццю.
Унутраная будова ножкі: пусты ўнутры. - Кансістэнцыя ножкі
- Кансістэнцыя ножкі: крохкі.
- Афарбоўка паверхні ножкі пасля пашкоджання
- Афарбоўка паверхні ножкі пасля пашкоджання: жаўтаваты (паверхня ножкі).
Афарбоўка паверхні ножкі пасля пашкоджання: карычняваты (паверхня ножкі). - Даўжыня ножкі
- Даўжыня ножкі: 40–110 mm.
- Дыяметр ножкі
- Дыяметр ножкі: 5–15 mm.
Кольца
- Наяўнасць кольца
- Наяўнасць кольца: наяўны.
Наяўнасць кольца: наяўны.
Наяўнасць кольца: наяўны. - Форма кольца
- Форма кольца: манжэтападобны.
- Будова матэрыялу кольца
- Будова матэрыялу кольца: перапончаты.
- Становішча кольца
- Становішча кольца: у верхняй частцы ножкі.
- Трываласць кольца
- Трываласць кольца: устойлівы.
Трываласць кольца: устойлівы. - Колер кольца
- Колер кольца: белы.
- Аблямаванне кольца
- Аблямаванне кольца: з падвойным краем.
- Рухомасць кольца
- Рухомасць кольца: рухомы.
- Апісальная таўшчыня кольца
- Апісальная таўшчыня кольца: тоўсты.
- Устойлівасць мякаці ножкі да пералому або разрыву
- Устойлівасць мякаці ножкі да пералому або разрыву: крохкі.
- Аддзяленне ножкі ад шапкі
- Аддзяленне ножкі ад шапкі: лёгка аддзяляецца.
- Папярочнае сячэнне ножкі
- Папярочнае сячэнне ножкі: круглы.
- Вольва
- Вольва: адсутны.
Мякаць
- Колер мякаці
- Колер мякаці: белы (мякаць капялюшыка).
- Шчыльнасць мякаці
- Шчыльнасць мякаці: мяккі (мякаць капялюшыка).
- Смак мякаці
- Смак мякаці: слабы.
Смак мякаці: салодкі. - Колер мякаці пасля пашкоджання
- Колер мякаці пасля пашкоджання: без змены колеру (мякаць капялюшыка).
- Пах мякаці
- Пах мякаці: слабы.
Пах мякаці: грыбны.
Пах мякаці: анісавы.
Пах мякаці: даўкі пах.
Пах мякаці: невыразны (мякаць). - Выразнасць смаку мякаці
- Выразнасць смаку мякаці: невыразны.
Дзе і калі расце
- Месцапражыванне
- Месцапражыванне: луг.
Месцапражыванне: парк.
Месцапражыванне: сад. - Субстрат
- Субстрат: глеба.
- Характар росту пладовых цел
- Характар росту пладовых цел: паасобку.
Характар росту пладовых цел: рассеяныя групы.
Характар росту пладовых цел: групамі. - Частата знаходак
- Частата знаходак: звычайны.
- Перыяд плоданашэння
- Пладовыя целы з’яўляюцца з ліпеня да лістапада.
- Арэал распаўсюджання
Ядомасць і кулінарыя
- Ядомасць
- Ядомы
- Патрэбная апрацоўка
- Патрабуе апрацоўкі
Права
- Ахова
- У Польшчы від не падлягае відавой ахове.
- Гандаль
- Від не ўключаны ў польскі пералік грыбоў, дапушчаных да абароту.
З чым можна паблытаць
FAQ
Дзе часцей за ўсё расце белашампаньён румяны?
Ён аддае перавагу адкрытым травяністым месцам: паркам, газонам, лугам, садам, пусткам і абочынам дарог з урадлівай глебай.
Ці ўтварае гэты від мікарызу з дрэвамі?
Не, гэта сапратрофны грыб, які атрымлівае харчаванне з глебавага гумусу і адмерлай арганікі, а не праз сімбіёз з каранёвай сістэмай дрэў.
У які перыяд года сустракаецца гэты грыб?
Асноўнае плоданашэнне адбываецца з сярэдзіны лета да позняй восені, найчасцей ад канца жніўня да першых кастрычніцкіх замаразкаў.
Ці можна ўжываць белашампаньён румяны сырым?
Не, спажыванне ў сырым выглядзе недапушчальнае, бо грыб змяшчае рэчывы, якія здольныя выклікаць страўнікавы дыскамфорт.
Якая кулінарная апрацоўка з'яўляецца абавязковай?
Патрабуецца паўнавартасная тэрмічная апрацоўка: папярэдняе адварванне са зліваннем адвару або грунтоўнае прасмажванне.
Які смак мае мякаць гэтага грыба?
Мякаць мае далікатны, злёгку саладкавы або арэхавы прысмак і мяккі прыемны грыбны водар.
Чаму колер пласцінак і паверхні можа змяняцца?
Пры паспяванні альбо пры націсканні і пашкоджанні белыя пласцінкі і паверхня шапкі набываюць характэрны ружаваты адценне.
Ці выкарыстоўваўся гэты грыб для фарбавання?
Так, у народных рамёствах высушаныя пладовыя целы ўжывалі разам з пратравамі для фарбавання воўны ў бэжавыя і крэмавыя таны.
Як тлумачыліся «ведзьміны колы» гэтага грыба ў фальклоры?
У народных вераваннях правільныя кругі грыбоў на пашах лічыліся слядамі начных карагодаў духаў альбо містычных істот.
Як гэты від выкарыстоўваецца ў адукацыі?
Ён рэгулярна служыць наглядным аб'ектам на мікалагічных выставах і студэнцкіх практыкумах для вывучэння будовы агарыкавых грыбоў.
Аматар
Назвы і гісторыя
- Obowiązująca nazwa krajowa
- czubnik pospolity
- Obowiązująca nazwa taksonomiczna
- Leucocoprinus leucothites
- Inne nazwy krajowe
- pieczareczka różowoblaszkowa, pieczareczka pospolita, czubówka biała, czubajka drobna, czubówka biaława
Назіранні дома
Адбітак спораў
- Патрэбныя матэрыялы
- свежая, спелая шапка, аркуш паперы, шклянка або місачка, вада
- Час
- 2–24 h
- Выкананне
- Пакладзі шапку ніжнім бокам на паперу.
- Дадай кроплю вады наверх і накрый.
- Праз 2–24 гадзін падніміце шапку і агледзьце асадак.
Што шукаць
- Колер споравага адбітка
- Колер споравага адбітка: белы. Колер споравага адбітка: ружовы.
- Адценне споравага адбітка
- Адценне споравага адбітка: белы. Адценне споравага адбітка: бледна-ружовы.
Пад мікраскопам
- Патрэбныя матэрыялы
- светлавы мікраскоп, прадметнае і покрыўнае шкельцы, іголка, вада, споры з адбітка
- Выкананне
- Перанясі іголкай крыху адбітка на шкельца.
- Дадай кроплю вады, накрый шкельцам і разгледзь споры.
Што шукаць
- Форма споры
- Форма споры: шырокаэліпсоідны. Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: міндалепадобны. Форма споры: міндалепадобны.
- Паверхня споры
- Паверхня споры: гладкі. Паверхня споры: гладкі.
- Памеры споры
- Даўжыня 6–11 µm, шырыня 4–7 µm.
Памеры параўноўвай пасля каліброўкі шкалы мікраскопа.
Экалогія і распаўсюджанне
- Урадлівасць глебы
- Урадлівасць глебы: урадлівая.
- Змест гумусу
- Змест гумусу: багатая на перагной.
- Тып жыўлення
- Тып жыўлення: сапратрофны.
Некулінарнае прымяненне
У традыцыйнай гаспадарчай практыцы і этнабатанічных звычаях некаторых рэгіёнаў пладовыя целы белашампаньёна румянага знаходзілі некулінарнае прымяненне. У прыватнасці, у народным фарбаванні воўны і натуральнай пражы саспелыя грыбы з падсохлымі пласцінкамі выкарыстоўвалі для атрымання прыродных крэмава-бэжавых і мяккіх вохрыстых адценняў пры спалучэнні з рознымі мінеральнымі пратравамі.
У сучасным паркавым добраўпарадкаванні і экалагічным азеляненні від часам разглядаецца як дэкаратыўны элемент натуралізаваных газонаў і лугавін, дзе яго беласнежныя шапкі ствараюць эстэтычны акцэнт у канцы лета і ўвосень.
Акрамя таго, дзякуючы сваёй марфалогіі гэты від часта выкарыстоўваецца як наглядны матэрыял у адукацыйных мэтах: на практычных семінарах і палявых экскурсіях для студэнтаў-біёлагаў, на мікалагічных выставах, а таксама батанічнымі мастакамі для атрымання чыстых споравых адбіткаў і стварэння навукова-папулярных ілюстрацый.
Гісторыя і культура
Белашампаньён румяны мае адметную гісторыю навуковага апісання ў еўрапейскай мікалогіі XVIII–XIX стагоддзяў. Першапачаткова аднесены да шырокага роду агарыкаў, ён на працягу дзесяцігоддзяў пераходзіў з адной сістэматычнай групы ў іншую, фігуруючы ў працах такіх вядомых батанікаў, як Эліяс Фрыс, пад рознымі назвамі ў складах родаў парасонікаў і шампіньёнаў, што адлюстроўвала эвалюцыю ўяўленняў пра класіфікацыю шапкавых грыбоў.
У традыцыйнай вясковай культуры розных рэгіёнаў Еўропы за грыбам замацаваліся мясцовыя назвы, звязаныя з яго чыстым белым колерам і характэрнай формай, такія як «палявы беляк» ці «гладкі парасонік». Раптоўнае з'яўленне белых грыбных кругоў («ведзьміных колаў») на пашах і сенажацях пасля багатых дажджоў у фальклоры надзялялася таямнічым значэннем, звязваючыся з начнымі карагодамі міфічных істот альбо зменамі надвор'я.
У батанічнай ілюстрацыі XIX стагоддзя выява гэтага віду нярэдка служыла мастацкім сімвалам восеньскага спакою і чысціні сельскага краявіду.
Ядомасць і бяспека
Белашампаньён румяны лічыцца ўмоўна-ядомым грыбам добрай якасці. Перад спажываннем патрабуецца абавязковая старанная тэрмічная апрацоўка: адварванне на працягу пэўнага часу са зліваннем адвару альбо паўнавартаснае прасмажванне, што зніжае рызыку непрыемных рэакцый страўнікава-кішачнага тракта. Спажываць гэты від у сырым выглядзе строга не рэкамендуецца праз прысутнасць рэчываў, якія раздражняюць страўнік.
У асобных людзей нават пасля належнай тэрмічнай апрацоўкі можа назірацца індывідуальная харчовая непераноснасць. Акрамя таго, пладовыя целы здольныя актыўна акумуляваць забруджвальнікі і цяжкія металы пры росце каля аўтамабільных шляхоў або на апрацаваных угнаеннямі газонах.
Мякаць грыба мае далікатны, прыемны смак са слабымі саладкавымі або арэхавымі ноткамі і мяккі грыбны пах. У краінах Усходняй і Цэнтральнай Еўропы гэты від мае сваіх прыхільнікаў сярод мясцовых жыхароў, тады як у некаторых краінах Заходняй Еўропы і Паўночнай Амерыкі да яго ставяцца з засцярогай з-за высокіх стандартаў харчовай бяспекі.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Белашампаньён румяны — шырока распаўсюджаны касмапалітычны від, які сустракаецца ва ўмераных і субтрапічных паясах Еўропы, Азіі, Паўночнай Амерыкі, Паўночнай Афрыкі, а таксама ў Аўстраліі і Новай Зеландыі. Грыб аддае перавагу адкрытым травяністым мясцінам з урадлівымі, багатымі на пажыўныя рэчывы глебамі.
Асноўнымі месцамі яго росту з'яўляюцца дагледжаныя паркавыя газоны, лугі, выганы, прысядзібныя сады, абочыны дарог, палі і пусткі. Сувязі з пэўнымі драўнянымі пародамі гэты від не мае, паколькі развіваецца на глебавым гумусе і багатай арганікай адкрытай падсцілцы, аднак часам трапляецца на лясных узлесках і ў рэдкіх штучных пасадках.
Сезон плоданашэння ў большасці еўрапейскіх рэгіёнаў цягнецца з сярэдзіны лета да позняй восені, дасягаючы піку ў канцы жніўня і верасні. Ва ўмовах цёплага міжземнаморскага клімату адзінкавыя асобнікі і невялікія групы могуць з'яўляцца нават у пачатку зімы. У паўночных частках арэала сезон істотна карацейшы і абмяжоўваецца цёплымі месяцамі — ад ліпеня да першых замаразкаў у кастрычніку.
Даследчык
Ядомасць і кулінарыя
Ustalenia źródłowe: jadalność, spożycie i wykorzystanie
- Ядомасць
- Ядомы — źródło oznaczenia
Źródło bez opisu bibliograficznego · Edibility: Edible, but caution is advised because of possible confusion with poisonous Amanitas. Some allergic reactions have also been reported. Класіфікацыя ядомасці не здымае засцярог і не ўстанаўлівае дазволу на продаж.
- Патрэбная апрацоўка
- Патрабуе апрацоўкі
Źródło bez opisu bibliograficznego · Toxicity — recommendation to try only well-cooked mushrooms
Навуковыя назвы і таксанамія
- Цяперашняя навуковая назва
Leucocoprinus leucothites
Навуковыя назвы і таксанамія
Наменклатурнай асновай віду з'яўляецца дыягназ, прадстаўлены ў 1835 годзе Карла Вітадзіні пад назвай Agaricus leucothites (базіёнім). У 1977 годзе Саламон Васер апублікаваў перанос таксона ў род Leucoagaricus, стварыўшы камбінацыю Leucoagaricus leucothites (Vittad.) Wasser.
Навуковыя назвы і таксанамія
Сучасныя таксанамічныя даследаванні прывялі да далейшых рэвізій. У 2023 годзе Скот А. Рэдхед апублікаваў у Index Fungorum no. 551 (пазіцыя IF 900881, запіс рэестра IF 355733) новую камбінацыю Leucocoprinus leucothites (Vittad.) Redhead, паказаўшы род Leucocoprinus як больш прыдатны для гэтага таксона, у той час як Leucoagaricus leucothites уяўляе сабой яго ранейшую камбінацыю.
Навуковыя назвы і таксанамія
Leucoagaricus leucothites з'яўляецца больш ранняй гаматыпічнай камбінацыяй назвы гэтага віду. Рэдхед у 2023 годзе апублікаваў камбінацыю Leucocoprinus leucothites; гэтая назва прынята ў бягучым рэестры з захаваннем ранейшых назваў і іх крыніц.
Экалогія і распаўсюджанне
- Частата знаходак
- Польшча: Частата знаходак: звычайны. [3]
Лабараторная дыягностыка
Dane ustrukturyzowane
Базідыі
Пражкі
- Спражкі
- Спражкі: адсутны. [24]
Гіменіяльныя цыстыды
Скурка шапкі
- Шырыня элементаў скуркі капялюшыка
- Шырыня элементаў скуркі капялюшыка: 5–10 µm. [15]
- Будова скуркі капялюшыка
- Будова скуркі капялюшыка: трыхадэрм. [15]
- Даўжыня канцавой клеткі скуркі шапкі
- Даўжыня канцавой клеткі скуркі шапкі: 40–100 µm. [23]
- Форма канцавой клеткі скуркі шапкі
- Форма канцавой клеткі скуркі шапкі: цыліндрычны. [23]
Форма канцавой клеткі скуркі шапкі: верацёнападобны. [23] - Шырыня канцавой клеткі скуркі шапкі
- Шырыня канцавой клеткі скуркі шапкі: 10–15 µm. [23]
Рэакцыі з рэактывамі
- Рэакцыя на шчолачныя рэагенты
- Рэакцыя на шчолачныя рэагенты: без змены колеру.
Споры
- Наяўнасць прыдатка рубчыка базідыяспоры
- Наяўнасць прыдатка рубчыка базідыяспоры: наяўны. [23]
- Форма верхавіны споры
- Форма верхавіны споры: закруглены. [12]
- Колер спор пад мікраскопам
- Колер спор пад мікраскопам: гіялінавы. [6]
Колер спор пад мікраскопам: чырвона-карычневы. [6]
Колер спор пад мікраскопам: гіялінавы. [15]
Колер спор пад мікраскопам: жаўтаваты. [15] - Наяўнасць парасткавай поры
- Наяўнасць парасткавай поры: наяўны. [30]
Наяўнасць парасткавай поры: наяўны. [6] - Размяшчэнне парасткавай поры
- Размяшчэнне парасткавай поры: верхавіннае. [30]
- Якасны памер парасткавай поры
- Якасны памер парасткавай поры: малы. [6]
- Даўжыня споры
- Даўжыня споры: 6,5–8 µm. [30]
Даўжыня споры: 6,9–10,71 µm. [23]
Даўжыня споры: 7,2–10,4 µm. [10]
Даўжыня споры: 8–11 µm. [15]
Даўжыня споры: 6–8 µm. [13]
Даўжыня споры: 7–10 µm. [6] - Суадносіны даўжыні і шырыні споры
- Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,39–1,88. [23]
- Дэкстрыноідная рэакцыя спор
- Дэкстрыноідная рэакцыя спор: дэкстрыноідная. [30]
- Форма споры
- Форма споры: шырокаэліпсоідны. [30]
Форма споры: эліпсоідны. [23]
Форма споры: міндалепадобны. [15]
Форма споры: міндалепадобны. [13]
Трама гіменафора
- Тып трамы гіменафора
- Тып трамы гіменафора: няправільны. [12]
Матэрыял і метады даследаванняў
- Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Колькасць спор на базідыі
- Liczba zarodników na jednej podstawce wynosi 4. [23] [12]
- Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Даўжыня споры
- 8–11 µm [15]
7–10 µm [6]
6,9–10,71 µm [23]
6,5–8 µm [30]
7,2–10,4 µm [10]
6–8 µm [13] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Шырыня споры
- 4,74–6,05 µm [23]
5–6,5 µm [15]
4–4,75 µm [13]
4,5–5,5 µm [30]
5–7 µm [6]
4,9–6 µm [10]
Metody i zapisy źródłowe — Josep Torres, własna mikroskopia. Tabela pomiarów zarodników N=30, L 6,90–10,71 µm, W 4,74–6,05 µm, Q 1,39–1,88; średnie odpowiednio 8,30; 5,26; 1,60. Proza osobno podaje 7–10 × 4,5–6 µm. Wyniki tabeli nie zastępują oryginalnej prozy ani nie stają się obliczeniem z niezależnych skrajności.
Liczba zarodników na jednej podstawce; Długość podstawki; Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „Basidios claviformes, 30–36 × 9–11 µm, tetraspóricos.” [23]
Obecność wyrostka wnęki bazydiospory — zapis źródłowy: „con un muy discreto apículo excéntrico en un extremo” [23]
Kształt podstawki — zapis źródłowy: „Basidios claviformes” [23]
Długość cystydy hymenialnej; Szerokość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Queilocistidios cilíndricos a claviformes, ligeramente sinuosos, hialinos, 35–60 × 7–15 µm. Dokładny rodzic cheilocystidia zachowuje położenie.” [23]
Kształt cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Queilocistidios cilíndricos a claviformes” [23]
Długość komórki końcowej skórki kapelusza; Szerokość komórki końcowej skórki kapelusza — zapis źródłowy: „elementos terminales cilíndricos a ligeramente fusiformes, 40–100 × 10–15 µm” [23]
Kształt komórki końcowej skórki kapelusza — zapis źródłowy: „elementos terminales cilíndricos a ligeramente fusiformes; lekka wrzecionowatość pozostaje w opisie badania” [23]
Długość zarodnika; Iloraz długości i szerokości zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Medidas del estudio, esporas N=30; L 6.90–10.71; W 4.74–6.05; Q 1.39–1.88. Zakres tabeli, bez dzielenia niezależnych skrajności.” [23]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Esporas elipsoidales” [23]
Metody i zapisy źródłowe — Buchalo i współautorzy (2009), Microstructures of vegetative mycelium of macromycetes in pure cultures, s. 65–66, gatunek nr 57. Wyniki TELEOMORPH zachowano odrębnie od hodowli wegetatywnej.
Liczba zarodników na jednej podstawce; Długość podstawki; Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „s. 66 nr 57: Basidia 4-sterigmate, 25–40 × 9–10 µm, clavate” [12]
Typ tramy hymenoforu — zapis źródłowy: „s. 66 TELEOMORPH nr 57: Hymenophoral trama irregular” [12]
Kształt szczytu zarodnika — zapis źródłowy: „s. 65 nr 57: Basidiospores ... with rounded apex” [12]
Metody i zapisy źródłowe — Michael Kuo (2015). Opis i ilustracje z kolekcji Illinois, Michigan i Québec; Herb. Kuo 09129401, 09150720, 09201402. Brak ścisłego przypisania każdego pojedynczego pomiaru do jednego numeru okazu.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: KOH. Opis metody w źródle: Autor podaje medium KOH; stężenie, czas i przygotowanie nie są określone.
Szerokość elementów skórki — zapis źródłowy: „cylindric, occasionally septate elements 5–10 µm wide” [15]
Organizacja skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Pileipellis a collapsing trichoderm” [15]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „hyaline to yellowish in KOH” [15]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Spores 8–11 × 5–6.5 µm” [15]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „amygdaliform to subellipsoid; nie utożsamiono subellipsoid z osobnym nowym elipsoidalnym etapem” [15]
Grubość ściany zarodnika — zapis źródłowy: „thick-walled” [15]
Metody i zapisy źródłowe — Independent source report; no merged specimens or geographic inference.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: an iodine solution. Opis metody w źródle: Source reports spores in transmitted light and red-brown in an iodine solution; concentration and preparation are unreported.
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „Beaty: zarodniki bezbarwne w świetle przechodzącym; barwa wysypu jest odrębną obserwacją.” [6]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „red-brown in an iodine solution” [6]
Obecność pory rostkowej — zapis źródłowy: „Beaty: mały por kiełkowy.” [6]
Jakościowa wielkość pory rostkowej — zapis źródłowy: „with a small germ pore” [6]
Długość zarodnika — zapis źródłowy: „Beaty: zarodniki długości7–10µm.” [6]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Beaty, Spores: smooth; independent source report.” [6]
Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Beaty: zarodniki szerokości5–7µm.” [6]
Metody i zapisy źródłowe — Independent source report; no merged specimens or geographic inference.
Obecność pory rostkowej; Położenie pory rostkowej — zapis źródłowy: „Apikalny por kiełkowy.” [30]
Długość zarodnika — zapis źródłowy: „spore_length: 6.5–8 µm.” [30]
Reakcja dekstrynoidalna zarodników — zapis źródłowy: „dextrinoid” [30]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Zarodniki szeroko elipsoidalne.” [30]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Zarodniki gładkie.” [30]
Grubość ściany zarodnika — zapis źródłowy: „Zarodniki cienkościenne.” [30]
Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „spore_width: 4.5–5.5 µm.” [30]
Metody i zapisy źródłowe — One source-reported Polish collection BGF0017126; dimensions and means remain in the original source. No invented number of measured spores.
Długość zarodnika — zapis źródłowy: „GRej364317:7,2–10,4µm, średnia długości8,5µm, jedna kolekcja.” [10]
Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „GRej364317:4,9–6,0µm, średnia szerokości5,5µm, jedna kolekcja.” [10]
Metody i zapisy źródłowe — Dizkırıcı, Kalmer i Acar (2019), Mantar Dergisi 10(2):143–150, DOI 10.30708/mantar.590274. Leucoagaricus leucothites: Bingöl, Turcja; materiał przechowywany w VANF, sekwencja ITS MN134033. Tabela 2, wyłącznie kolumna tego gatunku.
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „s. 147 tabela 2: L. leucothites, Spores 6–8 × 4–4.75 µm” [13]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „s. 147 tabela 2, L. leucothites: amygdaliform” [13]
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Zbiór pod historyczną nazwą używaną w atlasie; nie zmieniono istniejącego ujęcia gatunku ani nie rozstrzygnięto typów synonimów.
Абсяг чытання: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не правяраліся.
Дата прагляду: 21.10.2026.
Абмежаванні: Крынічнае вызначэнне і абсяг паняцця захаваны. Не дэкларавалася новае даследаванне ўзораў або чытанне ўсіх публікацый, цытаваных крыніцай.
Абсяг распрацоўкі
Патрабаваныя праверкі ўрэгуляваны.
Прававая аснова і абсяг ацэнкі
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
У біяхімічных і аналітычных даследаваннях, прадстаўленых у пакеце, вызначаны параметры для ўзораў Leucoagaricus leucothites:
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
Харчовая каштоўнасць і асноўныя кампаненты (узоры з паўночна-ўсходняй Партугаліі, Pereira et al. 2012)
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
Пры аналізе свежых пладовых цел вызначана вільготнасць на ўзроўні 85,29 ± 1,00 г/100 г свежай масы. У пераліку на сухую масу выяўлена: попел 26,46 ± 0,01 г/100 г с.м., агульны бялок 20,51 ± 0,47 г/100 г с.м., сыры тлушч 1,10 ± 0,15 г/100 г с.м. і агульныя вугляводы (разлічаныя паводле рознасці, уключаючы клятчатку) 51,93 ± 0,53 г/100 г с.м. У профілі свабодных цукроў асноўную фракцыю складаў маніт у колькасці 13,33 ± 2,77 г/100 г с.м., які суправаджаўся трэгалозай у колькасці 3,21 ± 0,70 г/100 г с.м.
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
Антыаксідантная актыўнасць экстрактаў in vitro (Aslim & Öztürk 2011)
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
У праборачных даследаваннях з выкарыстаннем этанольнага экстракту з пладовых цел выяўлена здольнасць нейтралізаваць свабодныя радыкалы DPPH на ўзроўні 71% пры канцэнтрацыі 10 мг/мл і здольнасць звязваць іоны жалеза(II) Fe²⁺ на ўзроўні 82% пры канцэнтрацыі 15 мг/мл. У вымяральным растворы даследаванай фенольнай фракцыі канцэнтрацыя катэхіну склала 288 мг/л. Гэтае значэнне адносіцца да тэставага раствору, а не да свежага пладовага цела; лабараторныя тэсты не з'яўляюцца доказам аздараўленчага дзеяння на людзей пасля ўжывання грыба.
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
Акумуляцыя кадмію ў гарадскім раёне (Анкара, 2020)
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
У працы, якая аналізуе ўтрыманне металаў у 15 відах грыбоў, сабраных на тэрыторыі кампуса Універсітэта ў Анкары з высокай інтэнсіўнасцю аўтамабільнага руху, паказана, што пладовыя целы Leucoagaricus leucothites акумулююць кадмій. Апублікаваны рэферат не змяшчае абсалютнага лікавага значэння канцэнтрацыі кадмію для гэтага віду, а ўзнятае ў даследаванні пытанне акумуляцыі кобальту тычылася іншага віду (Armillaria mellea). Гэты вынік паказвае на здольнасць паглынаць цяжкія металы з забруджанай глебы ў транспартных зонах і не з'яўляецца доказам агульнай таксічнасці самога віду.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Асяроддзе пражывання, рэгіён і пара года
Белашампіньён румяны з'яўляецца наземным сапратрофным грыбам, які засяляе ўрадлівыя субстраты, багатыя на гумус і арганічныя рэчывы. Тыповымі асяроддзямі развіцця з'яўляюцца антрапагенныя і паўпрыродныя травяністыя тэрыторыі: газоны ў мікрараёнах, гарадскія скверы, паркі, пладовыя сады, абочыны дарог, міжпольныя межы, пашы і выпасы, а таксама асветленыя ўзлескі.
Potwierdzony zasięg występowania
Wszystkie obszary potwierdzone w zapisanych danych źródłowych.
| Kraj | Regiony i stanowiska | Утварэнне пладовых цел | Крыніцы |
|---|---|---|---|
| Вялікабрытанія | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | VI–X |
|
| Ірландыя | Nie ustalono regionów w zapisanych danych | VI–X |
|
| Польшча | Лодзьскае ваяводства | VII–XI |
|
Крыніцы
- archive-leucoagaricus-leucothites-profile
- kpng3
- Pierwotny zapis źródłowy — P0: leucoagaricus_leucothites
- redhead 2023
- src-beaty-ubc
- src-eli-protection-2014
- src-eli-trade-2026
- src-gis-trade
- src-grej-364317
- w10-nr6-buhalo 2009
- w10-nr6-dizkirici 2019
- w10-nr6-kuo 2015
- w10-nr6-legal-verification-20261017
- w10-nr6-ncbi
- w10-nr6-protection-eli
- w10-nr6-protection-pl 2014
- w10-nr6-torres
- w10-nr6-torres-clamps
- w10-nr6-trade-base-eli
- w10-nr6-trade-eli 2026
- w10-nr6-trade-pl 2026
- wood_stevens