Неядомы
Вызначце месцазнаходжанне, каб убачыць даныя для свайго рэгіёна.












Строчак восеньскі — сумчаты грыб з адметнай формай пладовага цела, якое нагадвае сядло ці біскупскую мітру. Шапка падзеленая на некалькі выразных лопасцей, гладкая, чырванавата-карычневая або каштанавая. Ножка высокая, светлая, часта пустацелая, з падоўжнымі зморшчынамі. Мякаць тонкая, воскападобная, ломкая, без ярка выяўленага смаку. Расце пераважна ў восеньскі перыяд на гнілой драўніне і ігліцы.
Распазнаванне, асяроддзе пражывання і найважнейшыя адрозненні.
Грыбнік
Будова пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела: Шапка, ножка.
Шапка
- Форма капялюшыка
- Форма капялюшыка: лопасцевая.
Форма капялюшыка: мітрападобны.
Форма капялюшыка: сядлападобны. - Рэльеф паверхні капялюшыка
- Рэльеф паверхні капялюшыка: гарбкаватая.
Рэльеф паверхні капялюшыка: гладкі, зморшчаны, складкаватая. - Покрыва капялюшыка
- Покрыва капялюшыка: голая.
- Колер капялюшыка
- у сухім стане: Колер капялюшыка: чорна-карычневы.
у сухім стане: Колер капялюшыка: бледна-карычневы.
у мокрым стане: Колер капялюшыка: чырвона-карычневы.
Колер капялюшыка: чырвона-карычневы.
Колер капялюшыка: каштанавы.
Колер капялюшыка: вінна-карычневая.
Колер капялюшыка: жоўта-карычневай. - Злучэнне краю з ножкай
- Злучэнне краю з ножкай: месцамі прырослы.
Злучэнне краю з ножкай: прырослы да ножкі. - Вышыня капялюшыка
- Вышыня капялюшыка: да 120 mm.
- Нутро галоўкі / шапачкі
- Нутро галоўкі / шапачкі: пусты ўнутры.
- Форма канцоў лопасцей галоўкі
- Форма канцоў лопасцей галоўкі: завостраны.
- Шырыня галоўкі / шапачкі
- Шырыня галоўкі / шапачкі: 30–100 mm.
Шырыня галоўкі / шапачкі: да 140 mm.
Ножка і аснова
- Форма ножкі
- Форма ножкі: цыліндрычны.
у маладых пладовых цел: Форма ножкі: цыліндрычны. - Аснова ножкі
- Аснова ножкі: цыліндрычная.
Аснова ножкі: патоўшчаная. - Колер ножкі
- Колер ножкі: вінна-карычневая.
Колер ножкі: чырвона-карычневы.
Колер ножкі: бэзавая. - Рэльеф паверхні ножкі
- Рэльеф паверхні ножкі: складкаватая.
- Покрыва паверхні ножкі
- Покрыва паверхні ножкі: голая.
Покрыва паверхні ножкі: апушаная. - Унутраная будова ножкі
- Унутраная будова ножкі: запоўненае рыхлай мякаццю.
Унутраная будова ножкі: пусты ўнутры.
у маладых пладовых цел: Унутраная будова ножкі: суцэльны. - Даўжыня ножкі
- Даўжыня ножкі: 20–120 mm.
- Дыяметр ножкі
- Дыяметр ножкі: 10–30 mm.
- Папярочнае сячэнне ножкі
- Папярочнае сячэнне ножкі: круглы.
Папярочнае сячэнне ножкі: спляшчаны.
у старых пладовых цел: Папярочнае сячэнне ножкі: спляшчаны (больш-менш).
Мякаць
- Колер мякаці
- Колер мякаці: белаватая.
- Устойлівасць мякаці да пералому або разрыву
- Устойлівасць мякаці да пералому або разрыву: крохкі.
- Тып кансістэнцыі мякаці
- Тып кансістэнцыі мякаці: воскападобны.
- Пах мякаці
- Пах мякаці: невыразны (мякаць).
Пах мякаці: прыемны (мякаць).
Пах мякаці: слабы. - Характар смаку мякаці
- Характар смаку мякаці: мяккі.
Характар смаку мякаці: мяккі. - Ацэнка прыемнасці смаку мякаці
- Ацэнка прыемнасці смаку мякаці: прыемны.
Дзе і калі расце
- Месцапражыванне
- Месцапражыванне: хвойны лес.
Месцапражыванне: змешаны лес.
Месцапражыванне: лісцевы лес. - Субстрат
- Субстрат: мёртвая драўніна.
Субстрат: закапаная драўніна.
Субстрат: падсцілка.
Субстрат: глеба.
Субстрат: пілавінне. - Характар росту пладовых цел
- Характар росту пладовых цел: паасобку.
Характар росту пладовых цел: рассеяныя групы.
Характар росту пладовых цел: паасобку, групамі або пучкамі. - Частата знаходак
- Частата знаходак: не вельмі часты.
- Перыяд плоданашэння
- Пладовыя целы з’яўляюцца з жніўня да лістапада.
- Арэал распаўсюджання
- Арэал распаўсюджання: пацверджана.
Ядомасць і кулінарыя
- Ядомасць
- Неядомы
Права
- Ахова
- У Польшчы від не падлягае відавой ахове.
- Гандаль
- У Польшчы від не дапушчаны да гандлю або вытворчасці грыбной прадукцыі.
FAQ
Ці можна ўжываць строчак восеньскі ў ежу?
Не, гэты грыб утрымлівае небяспечны таксін гірамітрын і лічыцца атрутным.
У які сезон расце строчак восеньскі?
Ён расце ў канцы лета і ўвосень, з канца жніўня да лістапада.
Дзе часцей за ўсё сустракаецца гэты від?
У іглічных і мяшаных лясах на пнях, гнілой драўніне, моху і старых вогнішчах.
Чаму строчак восеньскі мае назву «infula»?
Яго шапка нагадвае біскупскую мітру альбо конскае сядло з некалькімі лопасцямі.
Ці пазбаўляе варэнне строчак восеньскі ад яду?
Не цалкам; значная частка таксіну застаецца і стварае рызыку цяжкага паражэння печані.
Чым небяспечны гірамітрын?
Ён разбурае клеткі печані, нырак і парушае функцыі нервовай сістэмы.
Ці небяспечныя пары пры адварванні гэтага грыба?
Так, удыханне пароў, якія ўтрымліваюць лятучы гірамітрын, можа выклікаць атручэнне.
Ці ўжываецца строчак восеньскі для афарбоўкі воўны?
Так, ён дае ўстойлівыя карычневыя, медзістыя і каштанавыя адценні тканіны.
З якімі дрэвамі часцей асацыюецца гэты грыб?
Пераважна з елкай і хвояй, расце на іх разбуранай іглічнай драўніне.
Ці мае гэты грыб прыемны смак?
Яго мякаць тонкая, воскападобная і не мае выяўленага ці прыемнага смаку.
Аматар
Назвы і гісторыя
- Obowiązująca nazwa krajowa
- Piestrzenica infułowata
- Obowiązująca nazwa taksonomiczna
- Paragyromitra infula
Назіранні дома
Адбітак спораў
- Патрэбныя матэрыялы
- свежая, спелая шапка, аркуш паперы, шклянка або місачка, вада
- Час
- 2–24 h
- Выкананне
- Пакладзі шапку ніжнім бокам на паперу.
- Дадай кроплю вады наверх і накрый.
- Праз 2–24 гадзін падніміце шапку і агледзьце асадак.
Што шукаць
- Колер споравага адбітка
- Колер споравага адбітка: жоўты.
- Адценне споравага адбітка
- Адценне споравага адбітка: жаўтаваты.
Пад мікраскопам
- Патрэбныя матэрыялы
- светлавы мікраскоп, прадметнае і покрыўнае шкельцы, іголка, вада, споры з адбітка
- Выкананне
- Перанясі іголкай крыху адбітка на шкельца.
- Дадай кроплю вады, накрый шкельцам і разгледзь споры.
Што шукаць
- Форма споры
- Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: верацёнападобны (амаль).
- Паверхня споры
- Паверхня споры: гладкі. Паверхня споры: гладкі. Паверхня споры: гладкі.
- Памеры споры
- Даўжыня 17–26 µm, шырыня 7–10 µm.
Памеры параўноўвай пасля каліброўкі шкалы мікраскопа.
Экалогія і распаўсюджанне
- Вільготнасць глебы
- Вільготнасць глебы: Вільготная.
- Тып жыўлення
- Тып жыўлення: сапратрофны.
Некулінарнае прымяненне
Строчак восеньскі здаўна выкарыстоўваўся ў майстэрнях па афарбоўцы прыродных валокнаў. Дзякуючы ўтрыманню ўстойлівых пігментаў у абалонцы шапкі, адвары гэтага грыба дазваляюць афарбоўваць натуральную авечую воўну і шоўк у прыгожыя адценні — ад цёмнага каштанавага і шакаладна-карычневага да мяккага медзіста-іржавага пры ўжыванні жалезных пратравін.
У народных традыцыях тайгі высушаныя пладовыя целы дзякуючы сваёй формуле і структуры зрэдку ўжываліся ў рытуальных мэтах як курыльны сродак альбо для акурвання памяшканняў ад шкодных насякомых. Акрамя таго, яго своеасаблівая форма служыла натуральным матэрыялам пры вырабе дэкаратыўных кампазіцый, бутафорыі і муляжоў для навучання мікалогіі ў лясных школах.
Гісторыя і культура
Незвычайная форма пладовага цела строчка восеньскага выклікала шматлікія асацыяцыі ў культуры розных народаў Еўропы. Лацінская назва віду «infula» спасылаецца на біскупскую мітру — галаўны ўбор царкоўных іерархаў, таму ў многіх еўрапейскіх мовах ён вядомы пад народнымі назвамі накшталт «шапка біскупа» ці «сядлападобны грыб». У сярэднявечных народных легендах гэтая форма часам надзялялася містычнымі ўласцівасцямі, лічачыся насмешкай прыроды альбо знакам нячыстай сілы з-за восеньскага з'яўлення.
У літаратуры мінулых стагоддзяў грыб часта фігураваў у даведніках па небяспечных раслінах і грыбах як прыклад падступнага ядавітага віду, здольнага прывесці да фатальных вынікаў. У лясных раёнах Паўночнай Еўропы з гэтым грыбам былі звязаны перасцярогі для дзяцей, бо яркая каштанава-чырвоная шапка на белай ножцы прыцягвала ўвагу на фоне шэрага восеньскага моху, папярэджваючы пра небяспеку лясных спакусаў.
Ядомасць і бяспека
Строчак восеньскі належыць да небяспечных і патэнцыйна смяротных грыбоў з-за высокай канцэнтрацыі гірамітрыну. Гэты таксін паражае клеткі печані, нырак і цэнтральную нервовую сістэму, а прадукты яго распаду валодаюць дадатковай гемататаксічнасцю і канцэрагенным дзеяннем. Нават пры традыцыйным адварванні частка таксічных рэчываў можа заставацца ў мякаці, што стварае рэальную пагрозу цяжкага атручэння, асабліва пры паўторным ці рэгулярным ужыванні. Удыханне пароў пры варэнні строчка таксама выклікае моцную інтаксікацыю.
Смак грыба нічым не вылучаецца, а тонкая храсткова-воскападобная мякаць не мае асаблівай кулінарнай каштоўнасці. У мінулым у некаторых рэгіёнах яго спрабавалі ўжываць пасля працяглага выварвання са зліваннем вады ці шматмесячнага сушэння, але высокая частата атручэнняў прывяла да адмовы ад гэтай практыкі. У сучаснай еўрапейскай традыцыі гэты від лічыцца катэгарычна неядомым і непрыдатным для харчовага выкарыстання.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Строчак восеньскі шырока прадстаўлены ў паўночнай умеранай і барэальнай зонах Паўночнага паўшар'я, сустракаючыся ў тайзе, мяшаных і горных лясах Еўропы, Паўночнай Амерыкі і Сібіры. Грыб прымеркаваны галоўным чынам да хваёвых і яловых экасістэм, дзе расце на моцна разбуранай і імшыстай драўніне іглічных парод, старых паваленых ствалах, трухлявых пнях, а таксама на тоўстым слоі прэлай ігліцы. Часта ён пасяляецца на старых гарах, высечках, каля абочын лясных дарог і на месцах былых вогнішчаў.
У адрозненне ад большасці іншых відаў роду, строчак восеньскі плоданасіць выключна ў канцы лета і ўвосень — з канца жніўня да канца кастрычніка альбо нават лістапада, пакуль не надыдуць сталыя маразы. Пік развіцця звычайна прыпадае на верасень і пачатак кастрычніка. У халодных паўночных абласцях і горных хвойніках пладаношэнне можа пачынацца ўжо ў пачатку жніўня, а ў больш цёплых рэгіёнах Цэнтральнай Еўропы адзінкавыя пладовыя целы сустракаюцца аж да снежня пры адсутнасці снежнага покрыва.
Даследчык
Ядомасць і кулінарыя
Ustalenia źródłowe: jadalność, spożycie i wykorzystanie
- Ядомасць
- Неядомы — źródło oznaczenia
Marek Snowarski — piestrzenica infułowata · Снаварскі: лепш лічыць неядомым з-за сумневаў і падобнасці відаў. Атласная ацэнка, а не вынік тэсту на гірамітрын.
Навуковыя назвы і таксанамія
- Цяперашняя навуковая назва
Paragyromitra infula
Навуковыя назвы і таксанамія
Цяперашняй навуковай назвай з'яўляецца Paragyromitra infula (Schaeff.) X.C. Wang & W.Y. Zhuang, апублікаваная ў 2023 годзе ў рэвізіі сямейства Discinaceae пад рэгістрацыйным нумарам 571033. У Index Fungorum гэтая камбінацыя пазначана як актуальная для гістарычнага запісу Gyromitra infula (Schaeff.) Quél. Філагеномныя даследаванні 2025 года падтрымліваюць самастойны род Paragyromitra, тыпавым відам якога застаецца менавіта P. infula.
Экалогія і распаўсюджанне
- Частата знаходак
- Польшча: Частата знаходак: не вельмі часты. [33]
Лабараторная дыягностыка
Dane ustrukturyzowane
Сумкі
- Колькасць спор у сумцы
- Колькасць спор у сумцы: 8. [35]
- Форма вяршыні сумкі
- Форма вяршыні сумкі: тупы і усечаны. [34]
- Мікраскапічны колер сумкі
- Мікраскапічны колер сумкі: чырвона-карычневы (маладыя аскі, асабліва). [34]
Мікраскапічны колер сумкі: чырвона-карычневы (маладыя аскі, асабліва). [34]
Мікраскапічны колер сумкі: мядовага колеру (маладыя аскі, асабліва). [34] - Агульная даўжыня сумкі
- Агульная даўжыня сумкі: 200–260 µm. [34]
- Наяўнасць сумак
- Наяўнасць сумак: наяўны. [34]
- Форма сумкі
- Форма сумкі: цыліндрычны. [34]
- Таўшчыня сценкі сумкі
- Таўшчыня сценкі сумкі: 0,4 µm (прыблізнае значэнне). [34]
- Шырыня сумкі
- Шырыня сумкі: 10–20 µm. [34]
Астатнія лабараторныя прыкметы
- Якасная таўшчыня сценак гіфаў эксцыпулума
- Якасная таўшчыня сценак гіфаў эксцыпулума: танкасценны. [34]
Якасная таўшчыня сценак гіфаў эксцыпулума: танкасценны. [34]
Якасная таўшчыня сценак гіфаў эксцыпулума: таўстасценны. [34] - Шырыня гіфаў эксцыпулума
- Шырыня гіфаў эксцыпулума: 3–15 µm. [34]
Шырыня гіфаў эксцыпулума: 4–13 µm. [34] - Будова эксцыпулума
- Будова эксцыпулума: textura intricata. [34]
- Разгалінаванне парафізы
- Разгалінаванне парафізы: разгалінаваны (часам). [34]
- Мікраскапічная афарбоўка парафізы
- Мікраскапічная афарбоўка парафізы: брудна-жоўта-карычневы (змесціва парафізы). [34]
Мікраскапічная афарбоўка парафізы: чырвона-карычневы (змесціва парафізы). [34]
Мікраскапічная афарбоўка парафізы: чырвона-карычневы (адклады на вонкавай паверхні парафізы). [34]
Мікраскапічная афарбоўка парафізы: брудна-жоўта-карычневы (змесціва парафізы). [34]
Мікраскапічная афарбоўка парафізы: чырвона-карычневы (змесціва парафізы). [34]
Мікраскапічная афарбоўка парафізы: чырвона-карычневы (адклады на вонкавай паверхні парафізы). [34] - Выгіб парафізы
- Выгіб парафізы: прамы (амаль). [34]
- Размяшчэнне пігменту ў парафізах
- Размяшчэнне пігменту ў парафізах: верхняя частка парафізы (адклады на вонкавай паверхні парафізы). [34]
- Перагародкі парафізы
- Перагародкі парафізы: з перагародкамі. [34]
- Уздуцце парафізы
- Уздуцце парафізы: патоўшчаная. [34]
- Шырыня парафізы
- Шырыня парафізы: да 13 µm. [34]
- Колер гіфаў кары ножкі
- Колер гіфаў кары ножкі: жоўты (жаўтаваты). [34]
Колер гіфаў кары ножкі: жоўты (бледны). [34]
Колер гіфаў кары ножкі: карычневы (іржава-карычневы, унутрыклетачны пігмент). [34]
Колер гіфаў кары ножкі: карычневы (іржава-карычневы, унутрыклетачны пігмент). [34]
Колер гіфаў кары ножкі: жоўты (мядовага колеру, унутрыклетачны пігмент). [34]
Колер гіфаў кары ножкі: карычневы (іржава-карычневы, унутрыклетачны пігмент). [34]
Колер гіфаў кары ножкі: карычневы (іржава-карычневы, унутрыклетачны пігмент). [34]
Колер гіфаў кары ножкі: жоўты (мядовага колеру, унутрыклетачны пігмент). [34] - Клас сценкі гіфаў кары ножкі
- Клас сценкі гіфаў кары ножкі: танкасценны (хутчэй). [34]
- Шырыня гіфаў кары ножкі
- Шырыня гіфаў кары ножкі: 4–25 µm. [34]
- Будова кары ножкі
- Будова кары ножкі: textura intricata. [34]
Споры
- Размяшчэнне спор у сумцы
- Размяшчэнне спор у сумцы: аднарадныя (пераважна). [34]
- Форма верхавіны споры
- Форма верхавіны споры: закруглены. [34]
- Наяўнасць палярных вырастаў аскаспоры
- Наяўнасць палярных вырастаў аскаспоры: наяўны. [15]
- Форма палярных вырастаў аскаспоры
- Форма палярных вырастаў аскаспоры: закруглены. [15]
- Колер спор пад мікраскопам
- Колер спор пад мікраскопам: гіялінавы. [21]
Колер спор пад мікраскопам: гіялінавы. [34]
Колер спор пад мікраскопам: жаўтаваты. [34] - Кроплі ўнутры споры
- Кроплі ўнутры споры: 2 (вялікія кроплі). [34]
- Даўжыня споры
- Даўжыня споры: 17–20 µm. [15]
Даўжыня споры: 17–26 µm. [34]
Даўжыня споры: 19–26 µm. [15]
Даўжыня споры: 18–24 µm. [21]
Даўжыня споры: 19–24 µm. [15] - Форма арнаментацыі споры
- Форма арнаментацыі споры: рабрыстая. [36]
- Прысутнасць перыспорыя
- Прысутнасць перыспорыя: наяўны. [34]
- Форма споры
- Форма споры: эліпсоідны. [21]
Форма споры: эліпсоідны. [15]
Форма споры: эліпсоідны. [15]
Форма споры: верацёнападобны (амаль). [34] - Паверхня споры
- Паверхня споры: гладкі. [21]
Паверхня споры: гладкі. [15]
Паверхня споры: гладкі. [34]
Паверхня споры: арнаментаваны. [36] - Сіметрыя споры
- Сіметрыя споры: нераўнабаковы ў профілі. [34]
Матэрыял і метады даследаванняў
Апісанне прымет — крыніца і абсяг
Матэрыял: Польскі атлас WPN 2010, с.128: пах слабы і нявызначаны; агульнае апісанне, без інструментальнага вымярэння інтэнсіўнасці.
Абсяг чытання: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не былі верыфікаваныя.
Абмежаванні: Гэта звесткі з крыніцы для пазначанага матэрыялу; не новы ўласны вопыт W11 і не ўніверсальная ўласцівасць усяго віду.
Апісанне прымет — крыніца і абсяг
Матэрыял: Harmaja 1969, с.14: смак мякаці галоўкі і ножкі апісаны як лагодны. Гэта не рэкамендацыя спрабаваць грыб.
Абсяг чытання: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не былі верыфікаваныя.
Абмежаванні: Гэта звесткі з крыніцы для пазначанага матэрыялу; не новы ўласны вопыт W11 і не ўніверсальная ўласцівасць усяго віду.
Біятэхналагічныя эксперыменты
- Вынік біятэхналагічнага эксперыменту
- Вынік біятэхналагічнага эксперыменту: фарбаванне воўны (вельмі слабы вынік, прэпарат з пладовых цел, пошукавы дослед, пладовыя целы, вызначаныя ў крыніцы). [29]
Даследаванне па выкарыстанні матэрыялу — Franco-Maass і інш. (2019)
Матэрыял: Пладовыя целы G. infula, вызначаныя марфалагічна ў UAEM, матэрыял з заходняй часткі Эстада-дэ-Мехіка; воўна як матэрыял для афарбоўвання.
Абсяг чытання: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не былі верыфікаваныя.
Абмежаванні: Гэта звесткі з крыніцы для пазначанага матэрыялу; не новы ўласны вопыт W11 і не ўніверсальная ўласцівасць усяго віду.
Даследаванне складу і актыўнасці — матэрыял і абмежаванні
Матэрыял: MICH352090 — Вашынгтон, ЗША,2020; матэрыял гіменія пладовага цела; ідэнтыфікацыя G. infula з табліцы 1, асобна ад aff.infula.
Абсяг чытання: Поўны тэкст.
Даследаванне складу і актыўнасці — матэрыял і абмежаванні
Матэрыял: MICH352086 — Вашынгтон, ЗША,2020; матэрыял гіменія пладовага цела; ідэнтыфікацыя G. infula з табліцы 1, асобна ад aff.infula.
Абсяг чытання: Поўны тэкст.
Даследаванне складу і актыўнасці — матэрыял і абмежаванні
Матэрыял: CBS113691 — Швецыя; міцэлій, выгадаваны на цэлафане; ідэнтыфікацыя G. infula з табліцы 1, асобна ад aff.infula.
Абсяг чытання: Поўны тэкст.
Даследаванне складу і актыўнасці — матэрыял і абмежаванні
Матэрыял: SO 4633 — Чылі; міцэлій, выгадаваны на цэлафане; ідэнтыфікацыя G. infula з табліцы 1, асобна ад aff.infula.
Абсяг чытання: Поўны тэкст.
Даследаванне складу і актыўнасці — матэрыял і абмежаванні
Матэрыял: SO 0215 — Панама; міцэлій, выгадаваны на цэлафане; ідэнтыфікацыя G. infula з табліцы 1, асобна ад aff.infula.
Абсяг чытання: Поўны тэкст.
Агульныя абмежаванні прачытання крыніцы
Абмежаванні: Адмоўны вынік гэтага вызначэння не пацвярджае нулявога ўтрымання ў кожнай асобіне, адсутнасці іншых шкодных рэчываў або бяспекі спажывання. Не пазначана мяжа выяўлення з калібрацыйнага раду.
Archiwalny opis siedliska
Takson notowany w Europie, Azji oraz Ameryce Północnej, m.in. na potwierdzonych stanowiskach w Chinach oraz na Białorusi.
[24]- Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Даўжыня споры
- Materiał badania: Exact source material and scope: ["G.infula sensu Van Vooren & Moreau2009", {}, null, null]. 19–24 µm (skrajnie do 26 µm); zakres pomiaru: korpus [15]
20–23 µm (skrajnie 17–26 µm) [34]
Materiał badania: Exact source material and scope: ["G.infula sensu Van Vooren & Moreau2009", {}, null, null]. 19–24 µm; zakres pomiaru: korpus [15]
17–20 µm [15]
18–24 µm [21] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Шырыня споры
- 7–10 µm [34]
7–9 µm [15]
Materiał badania: Exact source material and scope: ["G.infula sensu Van Vooren & Moreau2009", {}, null, null]. 7–10 µm; zakres pomiaru: korpus [15]
7,5–9 µm [21]
Materiał badania: Exact source material and scope: ["G.infula sensu Van Vooren & Moreau2009", {}, null, null]. 7–8,5 µm; zakres pomiaru: korpus [15]
Metody i zapisy źródłowe — Własny opis G.infula s.str. w Harmaja1969, s.14 i16. Rewizja333 kolekcji obejmowała dwa rozdzielone taksony;333 nie jest liczbą zarodników lub komórek tego gatunku. Nazwane tkanki, metody i zakresy są oddzielne. Dokładna kolekcja nie jest dopowiedziana dla całego opisu.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM).
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: KOH.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: Melzer's reagent.
Ułożenie zarodników w worku — zapis źródłowy: „S.14: mostly uniseriate; przeważnie dotyczy tylko ułożenia jednorzędowego.” [34]
Kształt szczytu worka — zapis źródłowy: „S.14: obtuse-truncate; dwa współwystępujące aspekty zakończenia, bez dopisania zwężenia.” [34]
Barwa mikroskopowa worka — zapis źródłowy: „S.14: especially when young reddish brown in KOH; źródłowe młode komórki, nie młode owocniki.” [34]
Barwa mikroskopowa worka — zapis źródłowy: „S.14: especially when young, darker reddish brown to melleous in Melzer; samoistny wygląd w medium, bez deklaracji reakcji.” [34]
Grubość ściany worka — zapis źródłowy: „S.14: wall rather thin, ca.0.4µm; nie długość ani typ ściany worka.” [34]
Jakościowa grubość ścian strzępek ekscypulum — zapis źródłowy: „S.14: ściany zwykłych strzępek ekscypulum cienkie.” [34]
Jakościowa grubość ścian strzępek ekscypulum — zapis źródłowy: „S.16: ściany strzępek mlecznikowych od cienkich do grubych; możliwości populacji, nie kolejne fazy wieku.” [34]
Szerokość strzępek ekscypulum — zapis źródłowy: „S.14: zwykłe strzępki ekscypulum4–13µm; oddzielnie od strzępek mlecznikowych.” [34]
Szerokość strzępek ekscypulum — zapis źródłowy: „S.16: odrębne strzępki mlecznikowe3–15µm w ekscypulum.” [34]
Budowa ekscypulum — zapis źródłowy: „S.14 i16: excipulum throughout of textura intricata; cały element, bez wymyślenia warstwy ectal/medullary.” [34]
Rozgałęzienie wstawki — zapis źródłowy: „S.14: sometimes branching below; dokładnie dolna część wstawki.” [34]
Barwa mikroskopowa wstawki — zapis źródłowy: „S.14: contents dirty yellowish brownish to red-brown w KOH i Melzer; zawartość oddzielna od osadu zewnętrznego.” [34]
Barwa mikroskopowa wstawki — zapis źródłowy: „S.14: red-brown mass na zewnętrznej powierzchni główki wstawki, w KOH i Melzer.” [34]
Wygięcie wstawki — zapis źródłowy: „S.14: ±straight; odrębny kwalifikator dotyczy tylko prostego przebiegu wstawki.” [34]
Położenie pigmentu we wstawkach — zapis źródłowy: „S.14: barwna masa na główce wstawki; powierzchnia zewnętrzna, nie zawartość. Źródło dopuszcza także inkrustację poniżej główki.” [34]
Kształt wstawki — zapis źródłowy: „S.14: capitate.” [34]
Kształt wstawki — zapis źródłowy: „S.14: subclavate; maczugowaty kształt i własny kwalifikator przybliżenia.” [34]
Krople wewnątrz zarodnika — zapis źródłowy: „S.14: two large drops; liczba2 i rozmiar jakościowy large osobno, tożsamość chemiczna nierozstrzygnięta.” [34]
Grubość ściany zarodnika — zapis źródłowy: „S.14: wall ca.0.5–0.6µm; liczbowy pomiar ściany, przybliżenie osobno od wartości.” [34]
Barwa strzępek kory trzonu — zapis źródłowy: „S.16: yellowish in KOH; podstawowa żółta barwa i własny żółtawy odcień.” [34]
Barwa strzępek kory trzonu — zapis źródłowy: „S.16: pale yellow in Melzer; bladość tylko tego wyniku w osobnym medium.” [34]
Klasa ściany strzępek kory trzonu — zapis źródłowy: „S.16: wall rather thin; dość dotyczy własnego thin_walled.” [34]
Szerokość strzępek kory trzonu — zapis źródłowy: „S.16: strzępki kory trzonu4–25µm; nie makroskopowa grubość trzonu.” [34]
Budowa kory trzonu — zapis źródłowy: „S.16: cortex of hollow stipe throughout textura intricata; struktura kory trzonu, nie skórki kapelusza.” [34]
Metody i zapisy źródłowe — Harmaja1969: rewizja333kolekcji nazwanych G.infula z Norwegii, Szwecji i Finlandii, rozdzielonych na G.infula s.str. i G.ambigua; liczba333 nie jest liczebnością próby zarodników G.infula. Opis pp13–16; Fig1a okaz Lohja, Fig2a Kinnarumma. Mikroskopia świetlna; odrębne obserwacje w KOH, Melzer i ogrzewanym Cotton Blue; nie dopowiedziano stężeń.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM).
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: KOH.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: Melzer's reagent.
Całkowita długość worka — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: asci200–260µm total length, not sporiferous portion.” [34]
Kształt worka — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: cylindrical asci.” [34]
Szerokość worka — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: asci10–20µm.” [34]
Przegrody wstawki — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: septate paraphyses.” [34]
Nabrzmienie wstawki — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: head expanding ±abruptly; apex swollen; abruptness not fused into code.” [34]
Szerokość wstawki — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: roundish apical head up to13µm wide; lower bound not reported.” [34]
Kształt szczytu zarodnika — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: broad rounded apices; rounded endpoint distinct from sheath appendages.” [34]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: hyaline in KOH.” [34]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: yellowish in Melzer's; separate medium, no unqualified colour list.” [34]
Długość zarodnika — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: (17–)20–23(–26)µm; extremes preserved separately; no derived Q.” [34]
Obecność perysporium — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: perispore present; up to1µm separation at apices, usually appressed elsewhere.” [34]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: oblong-subfusiform. Fusiform base shape and own nearly qualifier; elongated aspect retained in original.” [34]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: wall smooth in light microscopy. SEM1976 kept separate.” [34]
Symetria zarodnika — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: slightly inequilateral; slight degree remains in source, not transferred to other traits.” [34]
Grubość ściany zarodnika — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14: rather thick wall, about0.5–0.6µm; current categorical field stores thick_walled, exact number retained in documentation.” [34]
Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Harmaja1969 p14:7–10µm, same species account; not width of G.ambigua.” [34]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: ["G.infula sensu Van Vooren & Moreau2009", {}, null, null]
Obecność polarnych wyrostków askospory; Kształt polarnych wyrostków askospory — zapis źródłowy: „Tabela2009 przy infula podaje zaokrąglone czapeczki biegunowe. Nie wnioskowano ich całkowitego braku z gładkości powierzchni.” [15]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Klucz2009:19–24×7–8,5µm; tabela tej samej pracy19–24(26)×7–10µm. Zachowano oba zakresy tego samego opracowania.” [15]
Metody i zapisy źródłowe — M.Snowarski GRej Gyromitra infula
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Zarodniki18–24×7,5–9µm; długość i szerokość w pierwotnych jednostkach.” [21]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Zarodniki podłużnie eliptyczne.” [21]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Powierzchnia zarodników gładka według atlasu.” [21]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: ["Gyromitra infula sensu California Fungi", {}, null, null]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „California Fungi: zarodniki17–20×7–9µm.” [15]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „California Fungi: podłużnie elipsoidalne zarodniki.” [15]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „California Fungi: gładkie zarodniki.” [15]
Grubość ściany zarodnika — zapis źródłowy: „California Fungi: cienkościenne zarodniki.” [15]
Metody i zapisy źródłowe — Harmaja1976: kolekcja G.infula z Finlandii, Kittilä, Park Narodowy Pallas-Ounas,10IX1972, zebrał H.Harmaja, zielnik H. Suchy fragment hymenium pokryto złotem i badano w SEM JSM-U3. Wynik dla tej kolekcji pokazano na rycinie3, oddzielnie od pozostałych gatunków.
Metoda źródłowa. Technika: skaningowa mikroskopia elektronowa (SEM). Opis metody w źródle: Suchy fragment hymenium; napylone złoto; skaningowy mikroskop elektronowy JSM-U3. Wynik nie jest opisem widoczności w mikroskopii świetlnej.
Forma ornamentacji zarodnika — zapis źródłowy: „Harmaja1976 p6 Results2, Fig3: elevated ridges in different directions; no universal reticulum assigned.” [36]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Harmaja1976 pp6–7 and Fig3: spore surface uneven in SEM; separate from LM-smooth1969.” [36]
Metody i zapisy źródłowe — retained-06e545e9a206efa9
Metody i zapisy źródłowe — Harmaja 1969, s. 16: wąskie warstwy strzępek na zewnętrznej i wewnętrznej powierzchni kory wydrążonego trzonu, z obfitym pigmentem wewnątrz komórek. Barwa pigmentu jest zależna od medium. To źródłowy opis gatunku, bez dopowiadania osobnej kolekcji lub polskiego pochodzenia materiału.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: KOH.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: Melzer's reagent.
Barwa strzępek kory trzonu — zapis źródłowy: „Harmaja 1969, s. 16: wąska warstwa na zewnętrznej powierzchni kory; rich intracellular pigment; rusty brown in KOH. Barwa, odcień, położenie pigmentu, część anatomiczna i medium pozostają oddzielone; nie są fazami zmiany z wiekiem.” [34]
Barwa strzępek kory trzonu — zapis źródłowy: „Harmaja 1969, s. 16: wąska warstwa na zewnętrznej powierzchni kory; rich intracellular pigment; rusty brown to melleous in Melzer. Barwa, odcień, położenie pigmentu, część anatomiczna i medium pozostają oddzielone; nie są fazami zmiany z wiekiem.” [34]
Barwa strzępek kory trzonu — zapis źródłowy: „Harmaja 1969, s. 16: wąska warstwa na wewnętrznej powierzchni kory; rich intracellular pigment; rusty brown in KOH. Barwa, odcień, położenie pigmentu, część anatomiczna i medium pozostają oddzielone; nie są fazami zmiany z wiekiem.” [34]
Barwa strzępek kory trzonu — zapis źródłowy: „Harmaja 1969, s. 16: wąska warstwa na wewnętrznej powierzchni kory; rich intracellular pigment; rusty brown to melleous in Melzer. Barwa, odcień, położenie pigmentu, część anatomiczna i medium pozostają oddzielone; nie są fazami zmiany z wiekiem.” [34]
Назвы і абсяг таксона
Прынятая назва: Польская назва ў правераных працах — piestrzenica infułowata. Ван і суаўтары ў 2023 годзе ўстанавілі камбінацыю Paragyromitra infula. У гэтым жа запісе яны прыводзяць гаматыпічныя назвы Helvella infula, Gyromitra infula і Physomitra infula. Род Paragyromitra захаваны ў філагеномным аналізе 2025 года.
Межы вызначэння: Даныя пра G. ambigua і матэрыялы, пазначаныя aff.infula, застаюцца асобнымі. Сам гістарычны надпіс G. infula coll. не вырашае пытання прыналежнасці да віду ў сённяшнім вузкім разуменні. NCBI пацвярджае цяперашнюю камбінацыю, але год базіёніма, пазначаны ў гэтай базе даных, не супадае з наменклатурным запісам публікацыі 2023; для гісторыі назваў прынята другая крыніца.
Светлавая мікраскапія: матэрыял, восі і ўмовы
Рэвізія матэрыялу: Хармая ў 1969 годзе перагледзеў 333 калекцыі з трох краін Фенаскандыі, падзяліўшы два віды. Лік 333 не з'яўляецца колькасцю вымярэнняў спор piestrzenica infułowata. Уласны запіс G. infula s.str. прыводзіць споры (17–)20–23(–26)×7–10 µm, сумкі 200–260×10–20 µm і восем спор у сумцы. Даўжыня сумкі з'яўляецца поўнай; яе не пераносілі на даўжыню спораноснай часткі.
Асобныя элементы: Апісанне адрознівае амаль верацёнападобную форму споры, закругленыя канцы, нязначную асіметрыю, гладкую сценку ў светлавой мікраскапіі і перыспорый. Дзве вялікія кроплі запісаны як кроплі нявызначанай ідэнтыфікацыі, без атаясамлення з ліпідамі ці ядрамі. Сценка мае каля 0,5–0,6 µm, а адлегласць перыспорыя каля канцоў дасягае 1 µm. Гэтыя два вымярэнні адносяцца да асобных структур і не з'яўляюцца таўшчынёй усёй споры.
Рэактывы і парафізы: Гіялінавая афарбоўка ў KOH і жаўтлявая ў рэактыве Мельцэра з'яўляюцца асобнымі вынікамі. Сіняе афарбоўванне адносіцца ў крыніцы да перыплазмы ў баваўняным блакітным і не было пераўтворана ў безумоўную цыянафілію ўсёй споры. Парафізы маюць перагародкі і пашыраную верхавіну да 13 µm. Апісанне галінавання ў ніжняй частцы, булавападобнай формы і колеру змесціва захавана з дакладным месцазнаходжаннем; іх не прыпісвалі іншай частцы клеткі.
SEM: асобнае назіранне паверхні споры
Матэрыял і метад: Хармая ў 1976 годзе даследаваў з дапамогай SEM сухі фрагмент гіменія з калекцыі з Кіціля, Палас-Оўнас, сабранай 10IX 1972 і захаванай у гербарыі H. Матэрыял пакрылі золатам; выкарыстоўвалі мікраскоп JSM-U3. Вынік для G. infula прыпісаны малюнку 3. Бачныя прыўзнятыя рэбрышкі ідуць у розных кірунках; гэтую прыкмету не пераносілі на выяву пад звычайным светлавым мікраскопам.
Абсяг параўнання: Аўтар параўноўваў некалькі відаў і адну калекцыю G. infula. Гладкая сценка ў светлавым апісанні і рэльеф у SEM застаюцца вынікамі розных метадаў. Яны не з'яўляюцца паслядоўнымі фазамі ўзросту пладовага цела ці дзвюма безумоўнымі магчымасцямі, бачнымі дома.
Гірамітрын: фактычны матэрыял і вынік вызначэння
Пяць матэрыялаў, пазначаных infula: Дыркс і суаўтары ў 2023 годзе ўжылі метад UHPLC. У табліцы 1 знаходзяцца тры культуры G. infula: SO 0215 з Панамы, SO 4633 з Чылі і CBS113691 са Швецыі, а таксама два пладовыя целы MICH352086 і MICH352090 з Вашынгтона ў ЗША. Гэтыя пяць матэрыялаў не аб'ядноўвалі з дзвюма пазіцыямі aff.infula. Аўтары не выявілі гірамітрыну ў даследаваных матэрыялах G. infula.
Межы высновы: Гэта адмоўны вынік вызначэння канкрэтнага злучэння ў пэўных узорах. Ён не даказвае нулявога зместу ў кожнай асобіне, адсутнасці ўсіх іншых шкодных кампанентаў ці бяспекі спажывання ўсяго віду. Мяжу выяўлення не прыпісвалі на падставе найніжэйшага калібравальнага эталона. Даныя даследавання, ідэнтыфікатары матэрыялаў і абсяг прачытання захаваны незалежна ад атласных ацэнак.
Таксічнасць: дзе абрываецца падстава даўніх сцвярджэнняў
Рэвізія выпадку атручвання: Хармая ў 1976 годзе ідэнтыфікаваў захаваны матэрыял шведскага атручвання 1974 года як G. ambigua. Тры больш даўнія здарэнні з Фінляндыі і Аляскі ён разглядае як G. infula coll., без канчатковага вызначэння — ambigua ці infula. Яны не з'яўляюцца трыма пацверджанымі атручваннямі G. infula s.str. Гэты ж артыкул змяшчае ацэнку аўтара, што infula s.str., відавочна, нетаксічная; гэта не з'яўляецца ўласным хімічным аналізам усяго віду.
Спасылка ў кампіляцыі UNAM: Картка UNAM спасылаецца на гэты артыкул пры інфармацыі пра атручванні. Прачытанне абодвух канцоў паказвае больш шырокі гістарычны абсяг вызначэнняў. Паўтарэнне гэтай інфармацыі ў кампіляцыі не з'яўляецца новым незалежным клінічным выпадкам ці пацвярджэннем пэўнага таксіну. Ацэнка Снаварскага, каб разглядаць від як неядомы з прычыны сумневаў і магчымасці памылкі, застаецца атласнай ацэнкай.
Вызначэнне ДНК і таксін: Публікацыя LAMP 2022 года даследуе распазнаванне ДНК віду ва ўзорах, у тым ліку перапрацаваных. Сцвярджэнне пра гірамітрын знаходзіцца ва ўводзінах і спасылаецца на Пана і суаўтараў 2012, а апісанні наступстваў — на агляд Дыяса 2005 і кнігу Чэня 2016. Яны не з'яўляюцца вынікам вызначэння таксіну ў эксперыменце LAMP. Бібліяграфія прачытана, але гэтыя тры канчатковыя поўныя тэксты не былі атрыманы; ланцужок у гэтым месцы застаецца нявырашаным.
Польшча: месцазнаходжанні, субстрат і плоданашэнне
Палявыя назіранні: Вільга і Вантох-Рэкоўскі апісалі месцазнаходжанне ў Атаміне ад 22X 2011: большае пладовае цела на моцна спарахнелай бярозе і другое на амшэлым яловым пні. Яны пазначылі дэпазітарый ZBRŚiLPAN2/16.11.11. Атлас Вігерскага нацыянальнага парка дакументуе 82 месцазнаходжанні ў даследаваным парку, на мёртвай лісцевай і радзей іглічнай драўніне. Гэта марфалагічныя пацвярджэнні; для іх не дэкларавалася новая верыфікацыя ДНК.
Дзве распрацоўкі сезона: У польскім рэгіянальным атласе 2010 года пазначаны месяцы VIII–XI. Нататка 2012 года прыводзіць IX–XI у агульным апісанні, спасылаючыся на атласы Герхардта 2006 і Шкублі 2008. Абодва дыяпазоны захаваны з паходжаннем і атласным узроўнем верыфікацыі; карацейшы не скасоўвае даўжэйшага. Адзінкавая кастрычніцкая дата збору не выкарыстоўвалася для вызначэння ўсяго сезона. Фенаскандынаўскі тэрмін Хармаі не з'яўляецца польскім дыяпазонам.
Экалогія і гаспадар: Назіранні на драўніне бярозы і елкі дакументуюць субстрат, а не мікарызу з жывым дрэвам. Спіс відаў драўніны ў атласе не пераносіўся ў спіс раслін наваколля ці мікарызных партнёраў. Геномны аналіз 2025 года падтрымлівае інтэрпрэтацыю сапратрофіі ў даследаваным разуменні Discinaceae, але ў гэтым аглядзе не замяніў спецыфічных эксперыментаў па жыўленні кожнай польскай папуляцыі.
Дакументаванае някулінарнае выкарыстанне: спроба фарбавання
Матэрыял і вынік: Франка-Маас і суаўтары ў 2019 годзе правялі пошукавы дослед фарбавання воўны грыбамі з заходняй часткі Estado de México. Матэрыял вызначалі марфалагічна ў UAEM. У табліцы 2 від G. infula атрымаў ацэнку «Muy bajo», гэта значыць вельмі нізкі фарбавальны патэнцыял; прыведзены мясцовыя назвы Pantalón і huevito de toro. Захаваны якасны вынік без дапісвання лікавага выхаду.
Этап доказу: Гэта навуковы эксперымент, без пацверджанага прамысловага ўкаранення ці традыцыі выкарыстання гэтага грыба як фарбавальніка. Адбор грыбоў, якія мясцова апісваюцца як ядомыя, не быў даследаваннем бяспекі прадуктаў харчавання. У перагледжаных матэрыялах не знойдзена спецыфічнага для гэтага віду пацверджанага лекавага ці прыпраўнага ўжывання; гэта не азначае доказу неіснавання такіх практык.
Традыцыя спажывання і доказ бяспекі
Розныя віды сведчанняў: Публікацыя пра фарбаванне і кампіляцыя UNAM дакументуюць мексіканскі кантэкст збору і мясцовых назваў. У андорскім этнамікалагічным даследаванні паказаны захаваны асобнік P.infula у зборы грыбоў, якія выкарыстоўваліся рэспандэнтамі. Сведчанне практыкі і лакальна ўжываная назва не даказваюць бяспекі і не абгрунтоўваюць пераносу спосабу прыгатавання з G. esculenta.
Стан праверкі: Далейшыя бібліяграфічныя пазіцыі UNAM застаюцца ўказаннямі для прачытання. Дадатковы этнамікалагічны рукапіс у рэпазіторыі UANL і артыкул пра Xizang 2025 былі недаступныя ў гэтай сесіі. Іх праіндэксаваныя ўрыўкі не перапісваліся як прачытаныя вынікі, дозы ці рэкамендацыі па спажыванні.
Калекцыйны штам: рэкамендацыя па вырошчванні, без выдуманага оптымуму
DSM10402: Запіс DSMZ адносіць DSM10402 да G. infula і прыводзіць пладовае цела з Ліверпуля 1992 года, а таксама ланцужок перадачы матэрыялу. Пералічвае пажыўнае асяроддзе 735 і 25°C як умовы вядзення культуры. Тут не паведамляецца пра хуткасць росту, фенатып калоніі, аптымальную тэмпературу ці дыяпазон талерантнасці. Гэтыя ўласцівасці пакінуты незапоўненымі.
Польскае заканадаўства: абсяг праверанага пераліку
Ахова і абарот: Правераны дзеючы акт аховы відаў DU/2014/1408 і пералік абароту ў адзіным тэксце DU/2026/258, абвешчаным 3III 2026. G. infula і яго адпаведныя камбінацыі не падпадаюць пад ахоўны запіс; названыя G. ambigua і G. fastigiata з'яўляюцца асобнымі відамі. Мэтавага віду няма ў пераліку дазволеных да абароту. Выснова тычыцца гэтых пералікаў, а не права збору ў кожным месцы ці доказу таксічнасці.
Тканкі эксцыпула і кары ножкі
Эксцыпул: Апісанне Хармаі датычыцца ўсяго эксцыпула будовы textura intricata, з гіфамі шырынёй 4–13 µm і тонкімі сценкамі. Аўтар не падзяляе гэты вынік на вонкавы і медулярны пласты. Ва ўнутранай частцы асобна прыводзіць шматлікія млечныя гіфы 3–15 µm са сценкамі ад тонкіх да таўстых і іржава-карычневым змесцівам у KOH, а ў Мельцэры — ад іржава-карычневага да мёдавага. Звычайныя выступаючыя канцы гіф не былі названыя новай катэгорыяй валаскоў.
Кара пустацелай ножкі: Кара ножкі таксама мае будову textura intricata, з больш моцна пераплеценымі гіфамі ў вонкавай частцы. Пазначаная шырыня гіф складае 4–25 µm; сценкі даволі тонкія. У KOH яны маюць жаўтлявую афарбоўку, у Мельцэры — бледна-жоўтую. На абедзвюх паверхнях апісаны вузкі пласт гіф, якія змяшчаюць пігмент унутры клетак, з афарбоўкай у залежнасці ад асяроддзя. Гэта гіфы кары, а не вымярэнне каўлацыстыд, скуркі шапачкі ці макраскапічнай таўшчыні ножкі.
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Własne polskie obserwacje Wilgi i Wantoch-Rekowskiego 2012, Otomin,22 X 2011, dwa owocniki: większy na silnie zmurszałej brzozie, drugi na omszonym pniaku świerkowym. Publikacja i fotografia; brak nowej kontroli DNA.
Абсяг прачытання: Поўны тэкст.
Дата агляду: 18.10.2026.
Абмежаванні: Гістарычнае марфалагічнае вызначэнне; адзінкавая дата не вызначае сезона; назіранне субстрату не даказвае мікарызы з бярозай.
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Udokumentowany zbiór z Puszczy Białowieskiej.
Абсяг чытання: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не правяраліся.
Дата прагляду: 21.10.2026.
Абмежаванні: Крынічнае вызначэнне і абсяг паняцця захаваны. Не дэкларавалася новае даследаванне ўзораў або чытанне ўсіх публікацый, цытаваных крыніцай.
Абсяг распрацоўкі
Патрабаваныя праверкі ўлічаны.
Прававая аснова і абсяг ацэнкі
Аналітычныя вынікі
Склад і лабараторная актыўнасць
- Вынік выяўлення кампанента ў матэрыяле
- Вынік выяўлення кампанента ў матэрыяле: не выяўлена (гірамітрын, міцэлій, ідэнтыфікаваны ў крыніцы). [26]
Вынік выяўлення кампанента ў матэрыяле: не выяўлена (гірамітрын, міцэлій, ідэнтыфікаваны ў крыніцы). [26]
Вынік выяўлення кампанента ў матэрыяле: не выяўлена (гірамітрын, міцэлій, ідэнтыфікаваны ў крыніцы). [26]
Вынік выяўлення кампанента ў матэрыяле: не выяўлена (гірамітрын, прэпарат з пладовых цел, ідэнтыфікаваны ў крыніцы). [26]
Вынік выяўлення кампанента ў матэрыяле: не выяўлена (гірамітрын, прэпарат з пладовых цел, ідэнтыфікаваны ў крыніцы). [26]
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
У храматаграфічных даследаваннях метадам UHPLC, праведзеных на пяці ўзорах P. infula (культуры з Панамы, Чылі і Швецыі, а таксама два пладовыя целы са штата Вашынгтон у ЗША), не выяўлена гірамітрыну.
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
У старэйшай літаратуры сустракаліся згадкі пра наяўнасць гірамітрыну ў гэтым відзе, аднак сучасныя лабараторныя аналізы не пацвердзілі яго ўтрымання ў тэставаных калекцыях.
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
У рэвізіі сямейства Discinaceae 2025 года гірамітрын выяўлены выключна ў прадстаўнікоў родаў Gyromitra і Piscidiscina, у той час як у вылучаным родзе Paragyromitra гэтага злучэння не выяўлена.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Potwierdzony zasięg występowania
Wszystkie obszary potwierdzone w zapisanych danych źródłowych.
| Kraj | Regiony i stanowiska | Утварэнне пладовых цел | Крыніцы |
|---|---|---|---|
| Польшча | Белавежская пушча | VIII–XI |
|
Крыніцы
- archive-gyromitra-infula-profile
- retained-06e545e9a206efa9
- Dz.U. 2026 poz. 258, tekst jednolity rozporządzenia grzybów dopuszczonych do obrotu. (także [20])
- Rozporządzenie Ministra Środowiska 9.10.2014, Dz.U. 2014 poz. 1408. (także [19])
- Dirks et al. 2025 MolPhylogenetEvol205:108286 (także [27])
- M.Snowarski GRej Gyromitra infula (także [33])
- Index Fungorum119118
- Dirks et al. 2023 Mycologia115:1–15 DOI 10.1080/00275514.2022.2146473
- Wang et al. 2023 Microbiology Spectrum11:e00207-23 DOI 10.1128/spectrum.00207-23
- Andorran ethnomycology 2025
- Dirks i in. 2023 — Not all bad, analiza UHPLC
- DSMZ — szczep DSM10402
- Franco-Maass i in. 2019 — potencjał barwierski grzybów
- eli-protection
- eli-trade
- eli-trade-base
- Harmaja 1969 — G.infula s.str. i G.ambigua
- Harmaja 1969 — liczba zarodników w worku, jawny istniejący typ dokumentu
- Harmaja 1976 — SEM zarodników
- Harmaja 1976 — Another poisonous species, G.ambigua
- Identification of Gyromitra infula — LAMP 2022
- Nr16 — polskie wykazy prawne 18.10.2026
- NCBI Taxonomy273506 — Paragyromitra infula
- Świat śluzowców, grzybów i mszaków WPN 2010, s.128
- Wilga i Wantoch-Rekowski 2012 — stanowisko w Otominie
- Wang i in. 2023 — Phylogeny and Taxonomic Revision of Discinaceae
- UNAM — Hongos de México, G.infula