Ядомы
Патрабуе апрацоўкі
У сырым выглядзе атрутны
Вызначце месцазнаходжанне, каб убачыць даныя для свайго рэгіёна.



Amanita lividopallescens — рэдкі шапкавы грыб з секцыі Vaginatae роду Amanita. Вылучаецца светлай бялёса-палевай, жаўтлява-крэмавай або свінцова-бледнай шапкай з рубчастым краем, стройнай белай ножкай без кольца і мяккай, мешкападобнай белай вольвай пры аснове.
Распазнаванне, асяроддзе пражывання і найважнейшыя адрозненні.
Грыбнік
Будова пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела
- Тып будовы пладовага цела: Шапка, ножка.
Шапка
- Форма капялюшыка
- Форма капялюшыка: паўшарападобны.
Форма капялюшыка: выпуклы.
Форма капялюшыка: плоскі.
Форма капялюшыка: канічны.
Форма капялюшыка: звонападобны. - Рэльеф паверхні капялюшыка
- Рэльеф паверхні капялюшыка: гладкі.
- Бляск паверхні капялюшыка
- у сухім стане: Бляск паверхні капялюшыка: бліскучы.
- Колер капялюшыка
- Колер капялюшыка: вохрысты.
Колер капялюшыка: вохрыста-жоўты.
Колер капялюшыка: ласасёвы.
Колер капялюшыка: крэмава-белы. - Рэльеф паверхні краю капялюшыка
- Рэльеф паверхні краю капялюшыка: баразнаваты.
- Дыяметр капялюшыка
- Дыяметр капялюшыка складае 80–120 mm.
- Цэнтр капялюшыка
- Цэнтр капялюшыка: з выразным гарбком.
- Аддзяляльнасць скуркі капялюшыка
- Аддзяляльнасць скуркі капялюшыка: часткова здымаецца.
Аддзяляльнасць скуркі капялюшыка: часткова здымаецца (да дзвюх трацін). - Наяўнасць рэшткаў пакрывала на шапцы
- Наяўнасць рэшткаў пакрывала на шапцы: адсутны.
Наяўнасць рэшткаў пакрывала на шапцы: наяўны. - Форма рэшткаў пакрывала на шапцы
- Форма рэшткаў пакрывала на шапцы: лахманы.
Ніз шапкі
- Тып гіменафора
- Тып гіменафора: пласцінкі.
Пласцінкі каля ножкі
- Прымацаванне гіменафора да ножкі
- Прымацаванне гіменафора да ножкі: вольны ад ножкі (пласцінкі).
- Колер гіменафора
- Колер гіменафора: крэмавы.
Колер гіменафора: белы. - Макраскапічная будова вольнага краю пласцінак
- Макраскапічная будова вольнага краю пласцінак: шматкаватая.
Макраскапічная будова вольнага краю пласцінак: зубчастае або пілаватае. - Натуральная афарбоўка краю пласцінкі
- Натуральная афарбоўка краю пласцінкі: белы.
- Адлегласць паміж пласцінкамі
- Адлегласць паміж пласцінкамі: густа размешчаныя.
- Вышыня пласцінак
- Вышыня пласцінак: да 8 mm.
- Катэгорыя шырыні пласцінак
- Катэгорыя шырыні пласцінак: шырокае.
- Наяўнасць кароткіх пласцінак
- Наяўнасць кароткіх пласцінак: наяўны.
Ножка і аснова
- Форма ножкі
- Форма ножкі: цыліндрычны.
- Колер ножкі
- Колер ножкі: белаватая.
Колер ножкі: белы. - Покрыва паверхні ножкі
- Покрыва паверхні ножкі: лускаватая.
- Узор паверхні ножкі
- Узор паверхні ножкі: зігзагападобны.
- Унутраная будова ножкі
- Унутраная будова ножкі: запоўненае рыхлай мякаццю.
Унутраная будова ножкі: пусты ўнутры. - Даўжыня ножкі
- Даўжыня ножкі: 70–120 mm.
- Дыяметр ножкі
- Дыяметр ножкі: 10–30 mm.
- Вольва
- Вольва: наяўны.
Вольва: наяўны.
Вольва: наяўны.
Вольва: наяўны.
Кольца
- Наяўнасць кольца
- Наяўнасць кольца: без кольца.
Пакрывала каля асновы
- Будова покрыва каля асновы ножкі
- Будова покрыва каля асновы ножкі: мяшкападобная.
- Устойлівасць вольвы і пакрывала каля асновы да пашкоджання
- у спелых пладовых цел: Устойлівасць вольвы і пакрывала каля асновы да пашкоджання: лёгка пашкоджваецца (элемент покрыва каля асновы ножкі: вольва).
- Колер похвы і пакрывала ў аснове ножкі
- Колер похвы і пакрывала ў аснове ножкі: белаватая (элемент покрыва каля асновы ножкі: вольва).
Колер похвы і пакрывала ў аснове ножкі: белы (элемент покрыва каля асновы ножкі: вольва). - Распад вольвы
- Распад вольвы: падзел на лопасці.
- Вышыня вольвы
- Вышыня вольвы: 40 mm.
- Кольцавая зона або след кольца на ножцы
- Кольцавая зона або след кольца на ножцы: наяўная зона або след.
- Каржакаватасць ножкі
- Каржакаватасць ножкі: стройны.
- Матэрыял похвы і пакрывала ў аснове ножкі
- Матэрыял похвы і пакрывала ў аснове ножкі: перапончаты (элемент покрыва каля асновы ножкі: вольва).
Мякаць
- Колер мякаці
- Колер мякаці: белы.
- Шчыльнасць мякаці
- Шчыльнасць мякаці: мяккі.
- Смак мякаці
- Смак мякаці: слабы.
- Пах мякаці
- Пах мякаці: слабы.
Пах мякаці: прыемны (мякаць).
Пах мякаці: адсутны. - Характар смаку мякаці
- Характар смаку мякаці: мяккі.
- Выразнасць смаку мякаці
- Выразнасць смаку мякаці: невыразны.
Дзе і калі расце
- Характар росту пладовых цел
- Характар росту пладовых цел: кругамі.
Характар росту пладовых цел: невялікімі групамі. - Частата знаходак
- Частата знаходак: вельмі рэдкі.
- Перыяд плоданашэння
- Пладовыя целы з’яўляюцца з чэрвеня да верасня.
- Арэал распаўсюджання
- Арэал распаўсюджання: пацверджана.
Ядомасць і кулінарыя
- Ядомасць
- Ядомы
- Патрэбная апрацоўка
- Патрабуе апрацоўкі
- Спажыванне ў сырым выглядзе
- У сырым выглядзе атрутны
Права
- Ахова
- У Польшчы від не падлягае відавой ахове.
- Гандаль
- У Польшчы від не дапушчаны да гандлю або вытворчасці грыбной прадукцыі.
З чым можна паблытаць
Amanita virosa
Найважнейшыя адрозненні
Смяротна атрутны мухамор смярдзючы (Amanita virosa) вылучаецца белай гладкай шапкай, белай ножкай з кольцам і клубнепадобнай асновай, якая сядзіць у вольве. З-за рызыкі сцірання і ападзення кольца ў атрутных асобнікаў сама адсутнасць гэтай структуры на ножцы сабранага грыба не можа разглядацца як гарантыя бяспекі.
FAQ
Якога колеру капялюшык у гэтага віду?
Светлы, жаўтлява-палевы, крэмавы або свінцова-бледны з рубчастым краем.
Ці з'яўляецца гэты від ядомым?
Так, ён умоўна-ядомы, але патрабуе абавязковага папярэдняга адварвання.
Ці можна есці гэты грыб сырым?
Не, сыры грыб утрымлівае таксіны, якія разбураюцца пры высокай тэмпературы.
З якімі дрэвамі расце гэты грыб?
Утварае мікарызу пераважна з дубам, букам і пасяўным каштанам.
Якім глебам аддае перавагу від?
Аддае перавагу цёплым, сухім вапнавым або мелавым глебам у дубровах.
Ці ёсць у грыба кольца?
Не, у гэтага віду кольца на ножцы цалкам адсутнічае на ўсіх этапах росту.
У які час года сустракаецца від?
Сезон доўжыцца з канца траўня да верасня, часам да лістапада на поўдні.
Як паэтычна называлі грыб у Францыі?
У мясцовых паданнях Францыі яго часта называлі 'бледнай паннай лясоў'.
Які смак мае прыгатаваны грыб?
Мае далікатны, саладкавы грыбны смак і вельмі мяккую кансістэнцыю.
Для чаго яго выкарыстоўвалі раней?
Адварам грыба фарбавалі шоўк і тонкае палатно ў крэмава-бэжавыя колеры.
Аматар
Назвы і гісторыя
- Obowiązująca nazwa krajowa
- Muchomor szaropłowy
- Obowiązująca nazwa taksonomiczna
- Amanita lividopallescens (Gillet) Bigeard & Guillemin
Назіранні дома
Адбітак спораў
- Патрэбныя матэрыялы
- свежая, спелая шапка, аркуш паперы, шклянка або місачка, вада
- Час
- 2–24 h
- Выкананне
- Пакладзі шапку ніжнім бокам на паперу.
- Дадай кроплю вады наверх і накрый.
- Праз 2–24 гадзін падніміце шапку і агледзьце асадак.
Што шукаць
- Колер споравага адбітка
- Колер споравага адбітка: белы.
Пад мікраскопам
- Патрэбныя матэрыялы
- светлавы мікраскоп, прадметнае і покрыўнае шкельцы, іголка, вада, споры з адбітка
- Выкананне
- Перанясі іголкай крыху адбітка на шкельца.
- Дадай кроплю вады, накрый шкельцам і разгледзь споры.
Што шукаць
- Форма споры
- Форма споры: шарападобны. Форма споры: шарападобны. Форма споры: шарападобны (амаль). Форма споры: эліпсоідны (шырокі). Форма споры: шарападобны (амаль). Форма споры: эліпсоідны (шырокі). Форма споры: шарападобны. Форма споры: эліпсоідны (шырокі). Форма споры: шарападобны. Форма споры: эліпсоідны (шырокі). Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: шарападобны. Форма споры: эліпсоідны (шырокі). Форма споры: эліпсоідны (шырокі). Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: эліпсоідны (шырокі). Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: цыліндрычны (амаль). Форма споры: эліпсоідны (шырокі). Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: цыліндрычны (амаль). Форма споры: эліпсоідны. Форма споры: шарападобны (амаль, часам). Форма споры: шарападобны. Форма споры: яйкападобны.
- Памеры споры
- Даўжыня 9–13,8 µm, шырыня 7,8–12 µm.
- Памеры споры
- Даўжыня 11 µm, шырыня 10 µm.
Памеры параўноўвай пасля каліброўкі шкалы мікраскопа.
Экалогія і распаўсюджанне
- Грануламетрычны склад глебы
- Грануламетрычны склад глебы: гліністая.
- Лісцевыя дрэвы ў наваколлі
- Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: дуб.
Лісцевыя дрэвы ў наваколлі: Quercus ilex. - Кусты ў наваколлі
- Кусты ў наваколлі: ляшчына.
- Мікарызныя партнёры
- Агульная сувязь віду: Мікарызныя партнёры: Quercus (агульны пералік партнёраў).
- Тып жыўлення
- Тып жыўлення: эктамікарызны.
Некулінарнае прымяненне
У традыцыйным сельскім быце паўднёва-еўрапейскіх рэгіёнаў пладовыя целы гэтага віду выкарыстоўваліся як крыніца мяккіх прыродных пігментаў крэмавага і светла-бэжавага спектру для таніравання шаўковых нітак і тонкага палатна. У сучасным навуковым і адукацыйным асяроддзі Amanita lividopallescens служыць важным паказчыкам захаванасці старадаўніх карбанатных дуброў і выкарыстоўваецца ў палявой дэманстрацыі відавой разнастайнасці светлаафарбаваных агарыкавых грыбоў. Акрамя таго, яго вытанчаная архітэктура і светлыя адценні прывабліваюць мастакоў-батанікаў і прафесійных фатографаў дзікай прыроды.
Гісторыя і культура
У еўрапейскай мікалагічнай літаратуры гэты таксон упершыню быў выдзелены французскім батанікам і міколагам Клодам Казімірам Жылэ ў 1888 годзе (як разнавіднасць), а пазней падрабязна вывучаны Ральфам Зінгерам. З-за далікатнай бледнай афарбоўкі і вытанчанай формы ў французскіх правінцыях грыб паэтычна называлі 'бледнай паннай лясоў'. У традыцыйных паўднёва-еўрапейскіх сельскіх павер'ях светлыя паплаўкі лічыліся вестунамі добрага ўраджаю збожжавых і прыходу летняй спёкі. Дзякуючы сваёй эстэтычнай форме гэты грыб часта адлюстроўваўся ў класічных батанічных альбомах і акварэлях XIX стагоддзя, дзе сімвалізаваў далікатную вытанчанасць міжземнаморскай лясной флоры.
Ядомасць і бяспека
Від класіфікуецца як умоўна-ядомы высокай якасці пасля належнай тэрмічнай апрацоўкі, аднак у сырым выглядзе ён з'яўляецца таксічным. Свежая мякаць утрымлівае небяспечныя тэрмалабільныя злучэнні, здольныя выклікаць кішачныя спазмы і інтаксікацыю арганізма. Поўная бяспека дасягаецца шляхам пільнага адварвання на працягу прынамсі дваццаці хвілін са зліваннем вады. Пасля гэтага грыб мае саладкавы, вельмі тонкі і далікатны смак. У краінах Паўднёвай Еўропы, такіх як Францыя, Іспанія і Італія, ён лічыцца выдатным рэгіянальным далікатэсам сярод аматараў паплаўкоў, але ў рэгіёнах, дзе від рэдкі, яго збор пазбягаецца з-за патрабаванняў аховы і неабходнасці пільнай апрацоўкі.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Amanita lividopallescens сустракаецца пераважна ў паўднёвых і цэнтральных рэгіёнах Еўропы, а таксама ў Міжземнаморскім басейне і на Каўказе. Від з'яўляецца цеплалюбным мікарызаўтваральнікам, цесна звязаным з шыракалістымі дрэвамі, перш за ўсё з рознымі відамі дуба, каштанам пасяўным, букам і грабам. Грыб аддае перавагу сухім і цёплым светлым дубровам, узлескам і зараснікам хмызнякоў на шчолачных, вапнавых альбо мелавых сухіх глебах. Сезон плоданашэння ахоплівае перыяд з канца траўня або чэрвеня да канца верасня. У Міжземнамор'і пры наяўнасці дажджоў ён можа расці да лістапада. На поўначы Еўропы і ва Усходняй Еўропе сустракаецца выключна рэдка і прымеркаваны да рэліктавых вапнавых дуброў.
Крыніцы
- AMINT, własne kolekcje autorów S.Rocchi/M.Biraghi/P.Curti/F.Sotgiu
- NaturalisBiodiversityCenter, InteractiveGuide to Mushrooms100106
- Jean-Michel Hanss/TaxinoHan, Fiche macro21
- Dyderski M.K. et al. 2020, Biological Flora of the British Isles: Quercus rubra, Journal of Ecology 108(3), DOI 10.1111/1365-2745.13375
- Nedelev P. 2025, Manatarka, Amanita lividopallescens, autorskie obserwacje i atlas
Даследчык
Ядомасць і кулінарыя
Ustalenia źródłowe: jadalność, spożycie i wykorzystanie
- Ядомасць
- Ядомы — źródło oznaczenia
Materiał: po obróbce
Loredana Battisti — Amanita lividopallescens, Monaco Nature Encyclopedia, 9.02.2019. · Апісанне віду Amanita lividopallescens; Commestibilità: Commestibile dopo cottura. Ацэнка аўтара, а не эксперыментальна ўсталяваны пратакол апрацоўкі.
- Спажыванне ў сырым выглядзе
- Атрутны
Materiał: surowy
Vincent Danel (red.), Université Grenoble Alpes / SFMU — Champignons toxiques crus ou peu cuits, rewizja grudzień 2019. · Раздзел Champignons toxiques crus ou peu cuits; яўны пункт спіса Amanite pale livide (Amanita lividopallescens). Толькі ацэнка для сырога стану; без пратаколу апрацоўкі ці эксперыментальнага выніку.
123pilze — Amanita lividopallescens, Geschmack, aktualizacja 1.04.2025. · Відавы артыкул Geschmack: Mild, roh unbekömmlich (giftig). Канкрэтная ацэнка для сырога стану; больш шырокія сцвярджэнні на ўзроўні раздзела не выкарыстоўваліся як адзінае абгрунтаванне.
- Патрэбная апрацоўка
- Патрабуе апрацоўкі
Źródłowa ocena jadalności dotyczy materiału po obróbce.
Loredana Battisti — Amanita lividopallescens, Monaco Nature Encyclopedia, 9.02.2019. · Species account Amanita lividopallescens; Commestibilità: Commestibile dopo cottura. Author assessment, not an experimentally established treatment protocol.
Wynika z potwierdzonej toksyczności materiału surowego.
Vincent Danel (red.), Université Grenoble Alpes / SFMU — Champignons toxiques crus ou peu cuits, rewizja grudzień 2019. · Section Champignons toxiques crus ou peu cuits; explicit list item Amanite pale livide (Amanita lividopallescens). Raw assessment only; no treatment protocol or experimental result.
123pilze — Amanita lividopallescens, Geschmack, aktualizacja 1.04.2025. · Species entry Geschmack: Mild, roh unbekömmlich (giftig). Specific raw-state assessment; broader section-level statements not used as sole support.
Навуковыя назвы і таксанамія
- Цяперашняя навуковая назва
Amanita lividopallescens (Gillet) Bigeard & Guillemin
Навуковыя назвы і таксанамія
Правільная навуковая назва таксона — Amanita lividopallescens (Gillet) Bigeard & Guillemin, уведзеная ў 1913 годзе ў рангу віду ў межах сямейства мухаморавых (Amanitaceae) і секцыі Vaginatae роду Amanita. Базанімам з'яўляецца Amanita vaginata var. lividopallescens Gillet ад 1888 года. У базе NCBI таксон зарэгістраваны пад нумарам TaxID 2014974 са звязкай з эпітыпам TO:MC121009.
Гістарычны абсяг назваў і трактовак віду
Аналіз марфалагічных прыкмет і секвенаванне рэгіёна nrITS, праведзеныя Віцыні і суаўтарамі ў 2016 годзе, удакладнілі межы таксона праз вызначэнне эпітыпу з Корсікі ў Францыі. У гэтай трактоўцы A. stenospora была прызнана каляровай формай A. lividopallescens, пазбаўленай асобнага таксанамічнага значэння.
Гістарычны абсяг назваў і трактовак віду
Філагенетычныя даследаванні Варгі і суаўтараў ад 2024 года паказалі, што частка калекцый, традыцыйна вызначаных як «lividopallescens», насамрэч уяўляе сабой сястрынскую эвалюцыйную лінію, апісаную як Amanita sublividopallescens, з-за чаго ранейшыя выключна макраскапічныя вызначэнні патрабуюць малекулярнай верыфікацыі.
Гістарычны абсяг назваў і трактовак віду
Даследаванні лектатыпу A. malleata у трактоўцы Марсэля Бона паказалі адрозненне ўсяго ў адну аснову ў паслядоўнасці ITS адносна эпітыпу A. lividopallescens, што дало падставу прапанаваць камбінацыю Amanita lividopallescens f. malleata (Piane ex Bon) Hanss для формы са спецыфічнай структурай пакрывала.
Гістарычны абсяг назваў і трактовак віду
У гісторыі сістэматыкі таксон апісвалі пад рознымі назвамі і рангамі, у тым ліку Amanitopsis vaginata var. lividopallescens, Amanita lividopallescens var. tigrina (нелегітымная назва), Amanita subfraudulenta і Amanita stenospora.
Метады і межы высноў з даследаванняў
Біяхімічныя профілі, выяўленыя ў лабараторных тэстах, апісваюць склад экстрактаў дадзенага ўзору і не з'яўляюцца доказам лячэбнага дзеяння ў харчаванні чалавека.
Гісторыя назвы і тыпавога матэрыялу
Наменклатурны шлях таксона вёў ад разнавіднасці, апісанай Жыле ў 1888 годзе, праз падвышэнне да рангу віду Біжарам і Гіемэнам у 1913 годзе, аж да сучаснай эпітыпізацыі, пацверджанай малекулярным аналізам.
Гісторыя назвы і тыпавога матэрыялу
Канцэпцыя формы malleata паходзіць з французскіх назіранняў за пладовымі целамі са спецыфічна патрэсканым пакрывалам і багатай на шарападобныя клеткі структурай вольвы.
- Zakres ujęcia taksonomicznego
Independent source reports under Amanita lividopallescens and its historical morphological complex. IF114489 current name and Vizzini2016 epitype are separately anchored; older Italian atlas/individual material, Naturalis description, French sources and Sleman-Tahir2025 experiment are not reidentified or pooled with the modern epitype. Varga2024 sister species sublividopallescens and different malleata/tigrina concepts retain source scope.
[23] [28] [27] [26] [4]
Экалогія і распаўсюджанне
- Месцапражыванне
- Месцапражыванне: парк. [16]
Месцапражыванне: лісцевы лес. [25]
Месцапражыванне: парк (назва віду ў крыніцы: Amanita lividopallescens (Boud.) Kühner & Romagn., BGF0002816; oznaczenie morfologiczne BG, 2018). [37] - Субстрат
- Субстрат: глеба (назва віду ў крыніцы: Amanita lividopallescens (Boud.) Kühner & Romagn., BGF0002816; oznaczenie morfologiczne BG, 2018). [37]
- Частата знаходак
- Польшча: Частата знаходак: вельмі рэдкі. [37]
Лабараторная дыягностыка
Dane ustrukturyzowane
Базідыі
Астатнія лабараторныя прыкметы
- Даўжыня клеткі краю пласцінкі
- Даўжыня клеткі краю пласцінкі: 30–55 µm. [39]
- Форма іншых клетак ляза пласцінкі
- Форма іншых клетак ляза пласцінкі: шарападобны на ножцы (у частцы клетак). [39]
- Шырыня клеткі краю пласцінкі
- Шырыня клеткі краю пласцінкі: 25–30 µm. [39]
- Фертыльнасць краю пласцінак
- Фертыльнасць краю пласцінак: плоднае. [21]
- Тыпы клетак у агульным пакрывале
- Тыпы клетак у агульным пакрывале: ніткападобныя гіфы (перавага, каля асновы ножкі). [39]
Скурка шапкі
Споры
- Сярэднія суадносіны даўжыні і шырыні споры
- Сярэднія суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,04 (сярэдняе значэнне). [30]
Сярэднія суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,2 (сярэдняе значэнне). [30] - Наяўнасць прыдатка рубчыка базідыяспоры
- Наяўнасць прыдатка рубчыка базідыяспоры: наяўны. [39]
- Размяшчэнне атожылка рубчыка базідыяспоры
- Размяшчэнне атожылка рубчыка базідыяспоры: бакавы. [39]
- Даўжыня споры
- Даўжыня споры: 10,2–13,4 µm. [16]
Даўжыня споры: 10,5–13,8 µm. [46]
Даўжыня споры: 11 µm (сярэдняе значэнне). [31]
Даўжыня споры: 9–13 µm. [39] - Суадносіны даўжыні і шырыні споры
- Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,2–1,4. [49]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,15–1,3. [49]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,2–1,5. [49]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1–1,3. [49]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,2–1,3. [49]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1–1,2. [49]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1–1,2. [39]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1–1,04. [49]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1–1,1. [49]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,2–1,4. [49]
Суадносіны даўжыні і шырыні споры: 1,2–1,4. [49] - Форма споры
- Форма споры: шарападобны. [16]
Форма споры: шарападобны. [49]
Форма споры: шарападобны (амаль). [49]
Форма споры: эліпсоідны (шырокі). [49]
Форма споры: шарападобны (амаль). [49]
Форма споры: эліпсоідны (шырокі). [49]
Форма споры: шарападобны. [49]
Форма споры: эліпсоідны (шырокі). [49]
Форма споры: шарападобны. [49]
Форма споры: эліпсоідны (шырокі). [49]
Форма споры: эліпсоідны. [49]
Форма споры: шарападобны. [49]
Форма споры: эліпсоідны (шырокі). [49]
Форма споры: эліпсоідны (шырокі). [49]
Форма споры: эліпсоідны. [49]
Форма споры: эліпсоідны (шырокі). [49]
Форма споры: эліпсоідны. [49]
Форма споры: цыліндрычны (амаль). [49]
Форма споры: эліпсоідны (шырокі). [49]
Форма споры: эліпсоідны. [49]
Форма споры: цыліндрычны (амаль). [49]
Форма споры: эліпсоідны. [46]
Форма споры: шарападобны (амаль, часам). [46]
Форма споры: шарападобны. [39]
Форма споры: яйкападобны. [39]
Трама гіменафора
- Тып трамы гіменафора
- Тып трамы гіменафора: білатэральная. [39]
Матэрыял і метады даследаванняў
Апісанне прымет — крыніца і абсяг
Матэрыял: Крынічнае апісанне з атласа Naturalis, уліковы запіс A.lividopallescens; не пазначаны калекцыя і метад ацэнкі паху.
Ахоп чытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Якасная ацэнка аўтара атласа, а не інструментальнае вымярэнне паху.
Апісанне прымет — крыніца і абсяг
Матэрыял: Стэфана Рокі, Умбрыя, чэрвень 2015, уласнае апісанне AMINT.
Ахоп чытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Апісанне аўтара захавана, яно не з'яўляецца рэкамендацыяй каштаваць сыры грыб.
Мікраскапічныя даныя — крыніца і абмежаванні
Матэрыял: Масіма Бірагі, Пумененга, Ламбардыя, чэрвень 2016, AMINT. Qm=1,04; сярэднія восі 11×10 µm не з'яўляюцца межамі дыяпазону.
Ахоп чытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Не пазначана колькасць вымераных спор. Сярэдняе не вызначае min–max.
Мікраскапічныя даныя — крыніца і абмежаванні
Матэрыял: Стэфана Рокі, Умбрыя, кастрычнік 2014, AMINT. Qm=1,2; споры 10,2–13,4×8,7–11,2 µm ужо запісаны ў базе, дыяпазоны не капіяваліся паўторна.
Ахоп чытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Не пазначана колькасць вымераных спор. Сярэдняе не вызначае min–max.
- Маса пладовага цела
- свежы матэрыял: Маса пладовага цела: 58,54 g (колькасць узораў: 5, стандартная памылка: 1,01 g, паўторы, пададзеныя ў крыніцы, марфаметрычныя вымярэнні, сярэдняе значэнне). [41]
Даследаванне складу і актыўнасці — матэрыял і абмежаванні
Матэрыял: вызначаны Слеманам і Тахірам як A.lividopallescens, Зэвэ, Ірак, люты 2024, sekwencjaPQ686317. Не пацверджана параўнанне з эпітыпам і A.sublividopallescens.
Ахоп чытання: Поўны тэкст.
Абмежаванні: Лабараторная актыўнасць не даказвае клінічнай эфектыўнасці або бяспекі спажывання. Астатнія сярэднія±SE і эквіваленты на свежую масу захаваны дакладна ў дакументацыі, без змены на SD, дыяпазон або адзінку сухой масы. GC-MS прыводзіць адносныя плошчы пікаў і бібліятэчныя супастаўленні, а не пацверджаную канцэнтрацыю таксіну ў пладовым целе.
Archiwalny opis siedliska
Grzyb ektomikoryzowy, zasiedlający ciepłolubne lasy liściaste, aleje i zadrzewienia parkowe, zwłaszcza w sąsiedztwie starych dębów na glebach gliniastych i wapiennych.
[22]Archiwalny opis siedliska
W Europie Zachodniej zbiory notowano od wczesnego lata po późną jesień – od czerwca do listopada – w lasach dębowych i mieszanych.
[25]- Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Колькасць спор на базідыі
- Materiał badania: Jean-Michel Hanss, s.54: własny opis JMH2015002 / FR2016821 / MN490679, Petigny, Belgia, 8.09.2015, 300 m n.p.m., las iglasto-dębowy na podłożu łupkowym. Sekwencja tego okazu jest wymieniona w Varga i in.2024, tabela1 s.17 i w kladzie A.lividopallescens na ryc.3 s.7, obok epitypu. Wykonano odczyt publikowanych wyników, nie nową własną analizę sekwencji. N, odczynników i przygotowania poszczególnych preparatów nie podano w tym koncie. Liczba zarodników na jednej podstawce wynosi 2. [39]
Materiał badania: Jean-Michel Hanss, s.54: własny opis JMH2015002 / FR2016821 / MN490679, Petigny, Belgia, 8.09.2015, 300 m n.p.m., las iglasto-dębowy na podłożu łupkowym. Sekwencja tego okazu jest wymieniona w Varga i in.2024, tabela1 s.17 i w kladzie A.lividopallescens na ryc.3 s.7, obok epitypu. Wykonano odczyt publikowanych wyników, nie nową własną analizę sekwencji. N, odczynników i przygotowania poszczególnych preparatów nie podano w tym koncie. Liczba zarodników na jednej podstawce wynosi 4. [39] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Даўжыня споры
- 10,2–13,4 µm [16]
10,5–13,8 µm [46]
Materiał badania: AMINT, Massimo Biraghi, Pumenengo, Lombardia, czerwiec 2016, przy dębie szypułkowym. Spore in media 11 x 10 µm; Q medio 1,04. Nie podano N i nie potwierdzono oznaczenia DNA. Właściwa średnia Q jest już zapisana w poprzedniej rewizji. Średnia długość zarodnika w badanym materiale wynosi 11 mikrometrów. [31]
9–13 µm [39] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Суадносіны даўжыні і шырыні споры
- 1,2–1,5 [49]
1–1,04 [49]
1–1,2 [49] [39]
1–1,3 [49]
1,15–1,3 [49]
1,2–1,4 [49]
1,2–1,3 [49]
1–1,1 [49] - Вынікі, пададзеныя ў крыніцах — Шырыня споры
- 8–12 µm [39]
Materiał badania: AMINT, Massimo Biraghi, Pumenengo, Lombardia, czerwiec 2016, przy dębie szypułkowym. Spore in media 11 x 10 µm; Q medio 1,04. Nie podano N i nie potwierdzono oznaczenia DNA. Właściwa średnia Q jest już zapisana w poprzedniej rewizji. Średnia szerokość zarodnika w badanym materiale wynosi 10 mikrometrów. [31]
7,8–10,8 µm [46]
8,7–11,2 µm [16]
Metody i zapisy źródłowe — Jean-Michel Hanss, s.54: własny opis JMH2015002 / FR2016821 / MN490679, Petigny, Belgia, 8.09.2015, 300 m n.p.m., las iglasto-dębowy na podłożu łupkowym. Sekwencja tego okazu jest wymieniona w Varga i in.2024, tabela1 s.17 i w kladzie A.lividopallescens na ryc.3 s.7, obok epitypu. Wykonano odczyt publikowanych wyników, nie nową własną analizę sekwencji. N, odczynników i przygotowania poszczególnych preparatów nie podano w tym koncie.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Układ strzępek skórki — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Hyphes filamenteuses imbriquées: przeplatające się strzępki.” [39]
Długość sterygmy podstawki — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Stérigmates de 8–10 µm: długość sterygm, nie szerokość podstawki.” [39]
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Basides bisporiques ou tétrasporiques, ces dernières majoritaires. Wariant dwuzarodnikowy; bez dopisanej częstości procentowej.” [39]
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Basides bisporiques ou tétrasporiques, ces dernières majoritaires. Wariant zwykle czterozarodnikowy; bez dopisanej częstości procentowej.” [39]
Położenie wyrostka wnęki bazydiospory — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Apicule ... déporté sur le côté: boczne położenie, nie długość ani kąt osi.” [39]
Obecność wyrostka wnęki bazydiospory — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Apicule nettement déporté sur le côté: jawna obecność apikulusa.” [39]
Długość podstawki; Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Basides: 55–65 × 13–20 µm.” [39]
Długość komórki ostrza blaszki; Szerokość komórki ostrza blaszki — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Cellules marginales visibles 30–55 × 25–30 µm. Dotyczy komórek widocznych; pozostałe są trudne do obserwacji w żelu.” [39]
Kształt innych komórek ostrza blaszki — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Cellules marginales sphéropédonculées à ampulacées. Część sferopedunkulowana; alternatywny kształt ampuliformny nie ma obecnie opcji i pozostaje w dokumentacji.” [39]
Typ tramy hymenoforu — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. S.54–56: wyodrębniony hymenopod i stopniowo rozchodzące się łańcuchy; przypis2 wprost wskazuje wynikową symetrię bilateralną. Nie dopisano podtypu Boletus.” [39]
Organizacja skórki kapelusza — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Revêtement piléique: ixocutis; struktura cutis i obecność zżelatynizowania osobno.” [39]
Długość zarodnika; Iloraz długości i szerokości zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Spores sphériques ou ovoïdes 9–13 × 8–12 µm; Q 1–1,2. Zakresy tego jednego okazu, nie średnie.” [39]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Spores sphériques ou ovoïdes. Własny wariant kształtu, bez przeniesionego kwalifikatora.” [39]
Typy komórek w osłonie całkowitej — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Volve composée très majoritairement d’hyphes filamenteuses imbriquées. Osobno zapisano podstawowy składnik i przeważający udział, wyłącznie dla pochwy.” [39]
Kształt komórki osłony całkowitej — zapis źródłowy: „Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s.54, okaz JMH2015002, Petigny (Belgia), 8.09.2015, leg. Jacques Nicolas; ITS MN490679. Quelques articles renflés, sphériques ou d’aspect fusiforme. Dotyczy nielicznych rozrośniętych elementów pochwy, nie wszystkich strzępek.” [39]
Metody i zapisy źródłowe — Hanss i Moreau, BSMF133(1–2), opublikowane2020,s.106: kontrast płodnego ostrza A.lividopallescens ze sterylnym A.albogrisescens. Jest to opis syntetyczny autorów, bez przypisania wyniku do niepodanego okazu.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Płodność ostrza blaszek — zapis źródłowy: „Hanss i Moreau2020,s.106: A.lividopallescens ... arête fertile. Nie wyprowadzono stąd bezwarunkowego braku wszystkich komórek brzeżnych.” [21]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: ["Rocchi AMINT October2014,source-identified historical lividopallescens,unrevised under2024split,spore print in Melzer1000x", {}, null, null]
Długość zarodnika — zapis źródłowy: „Pełny źródłowy pomiar długość × szerokość; pierwsza oś: 10,2–13,4×8,7–11,2µm,Qm1,2,opisglobose.” [16]
Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Pełny źródłowy pomiar długość × szerokość; druga oś: 10,2–13,4×8,7–11,2µm,Qm1,2,opisglobose.” [16]
Metody i zapisy źródłowe — Patrice Tanchaud, septembre2018, dwustronicowe konto z MycoCharentes. Odczyt tekstu PDF przez WWW; bez potwierdzenia N, odczynnika i kodu voucher. Atlasowy zakres zarodników 10,5–13,8×7,8–10,8µm, nie wynik porównania DNA z epitypem.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Tanchaud2018: spores10,5–13,8×7,8–10,8µm.” [46]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Tanchaud2018: le plus souvent elliptiques; nie nadano częstości wszystkim kształtom.” [46]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Tanchaud2018: parfois subglobuleuses; przybliżenie i czasami należą wyłącznie do tego wariantu.” [46]
Metody i zapisy źródłowe — AMINT, Massimo Biraghi, Pumenengo, Lombardia, czerwiec 2016, przy dębie szypułkowym. Spore in media 11 x 10 µm; Q medio 1,04. Nie podano N i nie potwierdzono oznaczenia DNA. Właściwa średnia Q jest już zapisana w poprzedniej rewizji.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Biraghi 2016: Spore in media 11 x 10 µm. Średnia osi, nie obserwowane minimum i maksimum.” [31]
Metody i zapisy źródłowe — Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: DKC-F-44309 (JV03-384). Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: DKC-F-44309 (JV03-384). Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Q=1–1.1.” [49]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: DKC-F-44309 (JV03-384). Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Kształt źródłowy, cecha i określenie osobno.” [49]
Metody i zapisy źródłowe — Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: DKC-F-55054. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: DKC-F-55054. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Q=1.2–1.3.” [49]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: DKC-F-55054. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Kształt źródłowy, cecha i określenie osobno.” [49]
Metody i zapisy źródłowe — Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: EETU106813. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: EETU106813. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Q=1.15–1.3.” [49]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: EETU106813. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Kształt źródłowy, cecha i określenie osobno.” [49]
Metody i zapisy źródłowe — Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: TO LP220611. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: TO LP220611. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Q=1–1.3.” [49]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: TO LP220611. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Kształt źródłowy, cecha i określenie osobno.” [49]
Metody i zapisy źródłowe — Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: M-0200751, E.Ludwig3735, holotyp var.globosispora. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: M-0200751, E.Ludwig3735, holotyp var.globosispora. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Q=1–1.04.” [49]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: M-0200751, E.Ludwig3735, holotyp var.globosispora. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Kształt źródłowy, cecha i określenie osobno.” [49]
Metody i zapisy źródłowe — Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: TO MC121009, epityp. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: TO MC121009, epityp. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Q=1.2–1.4.” [49]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: TO MC121009, epityp. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Kształt źródłowy, cecha i określenie osobno.” [49]
Metody i zapisy źródłowe — Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: GC93231, subfraudulenta. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: GC93231, subfraudulenta. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Q=1–1.2.” [49]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: GC93231, subfraudulenta. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Kształt źródłowy, cecha i określenie osobno.” [49]
Metody i zapisy źródłowe — Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: TO MC200903, subfraudulenta. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: TO MC200903, subfraudulenta. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Q=1.2–1.4.” [49]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: TO MC200903, subfraudulenta. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Kształt źródłowy, cecha i określenie osobno.” [49]
Metody i zapisy źródłowe — Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: IB19990945, holotyp stenospora. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: IB19990945, holotyp stenospora. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Q=1.2–1.5.” [49]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: IB19990945, holotyp stenospora. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Kształt źródłowy, cecha i określenie osobno.” [49]
Metody i zapisy źródłowe — Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: GC99041, stenospora. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza.
Identyfikacja kropli: nierozstrzygnięta.
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: GC99041, stenospora. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Q=1.2–1.4.” [49]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Vizzini i in.2016, Phytotaxa280(1), tabela2,s.15: GC99041, stenospora. Odczyt pełnotekstowego autorskiego depozytu przez narzędzie WWW; oryginalny PDF niedostępnyHTTP403. Zachowano odrębną kolekcję i nie dopisano długości, szerokości, N ani medium dla tego wiersza. Kształt źródłowy, cecha i określenie osobno.” [49]
Metody i zapisy źródłowe — Exact source material and scope: ["Rocchi AMINT October2014,source-reported globose despiteQm1.2,not own geometric or epitype identification", {}, null, null]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Autor2014mówi globose przyQm1,2; nie wybrano fikcyjnie idealnej kuli.” [16]
Назвы і сучасныя межы віду
Польская назва: Muchomor szaropłowy з'яўляецца назвай, прапанаванай у чэк-лісце Ваяводы (2003, с.47) і дагэтуль выкарыстоўваецца ў польскай апрацоўцы GRej. Гэтая назва захавана як асноўная. Даўняя назва на сэрвісе не становіцца незалежна пацверджаным сінонімам толькі з-за папярэдняга выкарыстання на сэрвісе.
Навуковая назва і эпітып: Правільная назва — Amanita lividopallescens (Gillet) Bigeard & Guillemin. Vizzini і суаўтары (2016) звязваюць яе з базанімам Жыле з 1888 г. і відавой камбінацыяй з 1913 г. Яны пазначылі эпітып TO MC121009, сабраны 12 кастрычніка 2009 г. у Бастыі на Корсіцы, пад Quercus cerris і Castanea sativa; паслядоўнасць ITS мае нумар KX834245. Эпітып стабілізуе значэнне назвы, не азначае паўторнага вызначэння даўніх збораў.
Абсяг сінаніміі: Рэвізія з 2016 г. звязвае з гэтым відам у тым ліку тыпы A. stenospora і разнавіднасці globosispora, а таксама матэрыял A. subfraudulenta. A. oblongospora застаецца там прапановай магчымай адпаведнасці: тып не даследаваны, а кароткая паслядоўнасць выключана з канчатковага дрэва. Hanss і Moreau (публікацыя 2020) абмяркоўваюць змяшаны матэрыял тыпу A. malleata і вылучаюць форму malleata. У запіс не капіяваліся произвольныя апісанні ўсіх грыбоў, якія так называліся.
Падзел падобных відаў: У працы Варгі і суаўтараў (2024) з 13 венгерскіх калекцый, вызначаных першапачаткова марфалагічна як A. lividopallescens, толькі 3 належалі да клада эпітыпу, а 10 — да блізкага A. sublividopallescens. Выкарыстаны марфалагічныя даныя і чатыры локусы. Таму даўнія атласныя даныя, фатаграфіі і іракскі хімічны матэрыял захоўваюць вызначэнне і абмежаванні ўласнай крыніцы; яны не прадстаўлены як паўторна пацверджаныя малекулярна.
Польшча: знаходкі і плоданашэнне
Гістарычны чэк-ліст: Ваявода (2003, с.47) называе Лахоўскія лясы каля Вышкава, сасновы лес, рост на зямлі і месяцы чэрвень–верасень. Аднак запіс ён папярэджвае знакам пытання; супастаўляючы экалогію з іншай працай, дапускае магчымасць блытаніны з A. fulva. Запіс месяцаў захаваны як яўны вынік гістарычнага польскага чэк-ліста, з гэтым абмежаваннем у дакументацыі. Яго не падмянялі тэрмінам з іншай краіны.
Больш новы польскі матэрыял: Gierczyk, Ślusarczyk, Szczepkowski і Kujawa (2019, с.11; PDF с.9) апісваюць некалькі дзясяткаў пладовых цел, знойдзеных 11 верасня 2018 г. у Палацавым парку ў Белавежы, у паркавых насаджэннях з характарам груду, на зямлі. Збор выканаў Tomasz Ślusarczyk, вызначыў Błażej Gierczyk; ваўчар BGF0002816. Пацверджана апублікаваная марфалагічная знаходка ў Польшчы. Публікацыя не дакументуе параўнання гэтага збору з выдзеленым пазней A. sublividopallescens.
Што вынікае з даты і частаты: Адна вераснёўская дата не стварае ўсяго сезона. Ацэнка вельмі рэдкай рэгістрацыі ў Польшчы паходзіць з падсумавання аўтараў працы з 2019 г.; яна не з'яўляецца колькасцю месцазнаходжанняў, вызначанай новай інвентарызацыяй. Бібліяграфія GRej спасылаецца таксама на Даманьскага 1997 і 2001, а таксама на апрацоўку выстаў BPN з 2023 г. Гэтыя пазіцыі распазнаны бібліяграфічна; чытанне недаступных поўных тэкстаў не дэкларавалася.
Розныя макраскапічныя назіранні і іх паходжанне
Асобныя італьянскія калекцыі: У AMINT Stefano Rocchi апісвае матэрыял з Умбрыі за чэрвень 2015 г.: скурку, якая часткова здымаецца да дзвюх трэціх, шырокія пласцінкі і адсутнасць рэшткаў пакрывала на шапцы. Крыніца не вызначае асновы дробу; радыус або плошча не дапісваліся. Massimo Biraghi апісвае з Ламбардыі ў чэрвені 2016 г. буйныя перапончатыя шматкі і ломкую похву ў спелых пладовых цел. Гэта розныя калекцыі, таму наяўнасць і адсутнасць шматкоў не ствараюць выдуманай паслядоўнасці развіцця.
Кольца, зона і пах: Manatarka прыводзіць адсутнасць кольца і белы споравы адбітак; аўтар адзначае адсутнасць секвенавання сваіх балгарскіх збораў. Naturalis апісвае каля асновы ножкі зону, якая нагадвае кольца, што не азначае наяўнасці сапраўднага кольца. Пах Naturalis слабы і непрыемны, а паводле Manatarka — прыемны. Захавана адрознасць крыніц; адсутны варыянт непрыемнага паху не замяняўся іншым значэннем.
Споры: дыяпазоны, форма і сярэднія
Матэрыял і метад: Vizzini і суаўтары (2016) прадстаўляюць у табліцы 2 асобныя радкі для розных узораў, у тым ліку эпітыпу TO MC121009 і тыпаў stenospora і globosispora. Аўтарскі поўнатэкставы дэпазіт быў прачытаны праз вэб-інструмент; прамы PDF вяртаў HTTP 403. У працы выкарыстоўваліся светлавая мікраскапія і розныя асяроддзі. Кожнаму радку не прыпісваўся па змаўчанні адзін рэактыў або няўказаная колькасць вымярэнняў.
Вынік: У зыходным запісе значэнні Q асобных узораў вагаюцца ад 1 да 1,5; эпітып мае Q 1,2–1,4. Формы ўключаюць шарападобную, амаль шарападобную, шырокаэліпсоідную, эліпсоідную і амаль цыліндрычную, але канкрэтныя варыянты належаць да ўласных радкоў і матэрыялаў. Кожнае захавана як асобнае даследаванне. Даўжыня або шырыня не вылічваліся з аднаго толькі Q, і віду не прыпісваліся значэнні, якія належаць суседняму A. simulans.
Іншыя апісанні: Tanchaud (2018) прыводзіць 10,5–13,8×7,8–10,8 µm, часцей за ўсё форму эліпсоідную, часам амаль шарападобную. Гэты атласны запіс не дакументуе малекулярнага вызначэння або памеру выбаркі. Rocchi для матэрыялу з 2014 г. прыводзіць 10,2–13,4×8,7–11,2 µm і сярэдняе Q 1,2; дыяпазон быў ужо запісаны раней. Biraghi прыводзіць сярэднія 11×10 µm і Q 1,04. Сярэднія восяў не замяняліся на min–max, а азначэнні «амаль», «шырока» і «часам» запісаны пры сваім значэнні.
Мікраанатомія пакрывала і края пласцінкі
Два пласты похвы: Hanss у сваім мікраскапічным апісанні вылучае асноўны пласт похвы з гіфамі, паралельнымі ножцы, і значны жэлацінізаваны пласт, адносна ўстойлівы да афарбоўвання конга чырвоным, з гіфамі, размешчанымі ў розных кірунках. У асноўным пласце ён апісвае цыліндрычныя фізалоідныя членікі, пераважна акрафізаліды. Дакументуе выяву пры 400×. Ён не пазначыў, што асноўны пласт з'яўляецца вонкавым або ўнутраным: такое размяшчэнне не дапісвалася.
Межы даных: Biraghi ў AMINT апісвае ў пакрывале гіфы з дамешкам амаль шарападобных і грушападобных клетак; базідыі вызначае як значна даўжэйшыя за 60 µm. Адсутны варыянт грушападобнай формы і яго кваліфікатара, а таксама строгая няроўнасць захаваны да пашырэння мадэлі. Не запісана 60 як назіранага мінімуму. Урадлівы край у сінтэзе Hanss і Moreau (2020, с.106) не азначае безумоўнай адсутнасці краявых клетак ва ўсіх калекцыях; Vizzini і суаўтары паказваюць зменлівасць гэтай прыметы.
Іракскае даследаванне складу: матэрыял, метады і вынік
Матэрыял і ідэнтыфікацыя: Sleman і Tahir (2025) даследуюць пладовыя целы, вызначаныя як A. lividopallescens, сабраныя ў лютым 2024 г. у Zewe ў Іраку; прыводзяць паслядоўнасць PQ686317. Матэрыял захоўваўся пры 4°C і здрабняўся пасля замарожвання вадкім азотам. У прачытанай публікацыі не выяўлена параўнання з эпітыпам і A. sublividopallescens; даныя адносяцца да даследаванага аўтарскага вызначэння.
Вымярэнні і стандартная памылка: Для марфалагічных прыкмет прыведзены сярэднія значэнні з 5 паўтораў: маса 58,54±1,01 г, даўжыня ножкі 10,46±0,76 см і два дыяметры шапкі 7,07±0,51 ды 6,77±0,37 см. Вызначэнне vertical diameter не азначае вышыні шапкі. Біяхімічныя вынікі маюць 3 паўторы, а ± азначае SE, стандартную памылку. Гэта не межы дыяпазону, не стандартнае адхіленне і не вымярэнні асобнага пладовага цела.
Дакладныя біяхімічныя значэнні: Табліца 3 прыводзіць на грам свежай масы: фенолы 142,61±1,09 мкг эквівалента галавай кіслаты; DPPH 398,07±2,72 мкг эквівалента Trolox; флаваноіды 35,60±1,23 мкг эквівалента кверцэціну; бялок 4,70±0,53 мг; растваральныя цукры 0,79±0,06 мкг эквівалента глюкозы. Вада складае 92,61±1,72%, а сухая маса 7,39±0,52%. Эквівалент тэсту не тоесны масе адпаведнага злучэння ў грыбе. Захаваны поўныя значэнні ў дакументацыі; базіс не пералічваўся на сухую масу.
Метады і абмежаванні: Для вызначэнняў экстрагавалі 0,1 г свежага матэрыялу ў 1 мл 80% метанолу. Бялок вызначалі метадам Лоўры; сухую масу — пасля высушвання пры 55±1°C да пастаяннай масы. Аўтары спасылаюцца на ранейшыя метады вызначэння фенолаў, флаваноідаў, DPPH і цукраў. Не дапісвалася непазначаная назва дэталёвай аналітычнай рэакцыі. Актыўнасць у адносінах да радыкала DPPH ва ўмовах тэсту не даказвае лячэбнага дзеяння ў чалавека ці бяспекі спажывання.
GC-MS: бібліятэчныя супастаўленні і іх абмежаванні
Спосаб чытання: Даследаванне Sleman і Tahir выкарыстоўвае GC-MS Agilent 7890B/5977 і бібліятэку NIST 2005. Табліца 4 прыводзіць адносныя долі пікаў: 9-актадэцэнавая кіслата 16,56%, метылавы эфір 13-актадэцэнавай кіслаты 11,15%, эргастэрол 14,62%, метылавы эфір гексадэканавай кіслаты 10,13%. Для двух першых назваў не дапісвалася непазначаная канфігурацыя cis/trans і яны не замяняліся аўтаматычна алеінавай кіслатой.
Ідэнтыфікацыя і бяспека: Аўтары прыводзяць таксама бібліятэчныя супастаўленні Conhydrin 1,43% і 6,8-dodekadien-1-ol(6Z,8E) 3,36%. Адносная плошча піка не з'яўляецца канцэнтрацыяй у пладовым целе, а траплянне ў бібліятэку не замяняе пацвярджэння стандартам. З гэтых лічбаў не выводзіліся таксічная доза, клінічная класіфікацыя ці рэкамендацыя па спажыванні. Захаваны арыгінальныя назвы і нявызначанасць ідэнтыфікацыі.
Прымяненні, ядомасць і шлях доказу
Антыбактэрыйнае даследаванне: Erjavec і суаўтары (2016, Plant Disease 100:453–464) пералічваюць два экстракты A. lividopallescens з вынікам No inhibition супраць Ralstonia solanacearum NIB Z 30(NCPPB 4156). Прачытанне ахоплівае табліцу 1 і фрагмент метаду выдаўца; поўны PDF быў недаступны. Вынік параўноўваўся з ростам кантролю праз вымярэнне A 595. Гэта азначае адсутнасць актыўнасці паводле крытэрыю аўтараў у гэтым эксперыменце, а не адсутнасць усіх магчымых дзеянняў віду.
Ацэнкі ядомасці: Поле Yes? у табліцы Erjavec з'яўляецца ацэнкай, перанятай з вызначальніка, а не вынікам кармлення ці таксікалагічнага даследавання. Ghobad-Nejhad і суаўтары (2022) прыводзяць супярэчлівыя ацэнкі ядомасці шырокага A. lividopallescens agg.; аўтары тлумачаць іх літаратурнае паходжанне. У слупку актыўнасці яны маюць ND, г.зн. не вызначана. Віду няма сярод 24 таксонаў, даследаваных там тэстам ABTS. ND не запісвалася як адмоўны вынік.
Ахоп пошуку: Правераны тэхнічныя, зёлкавыя, традыцыйныя, прыпраўныя, фарбавальныя, культывацыйныя і патэнтныя прымяненні пад назвай віду і яго крынічнымі сінонімамі. Атрыманы апісаныя даследаванні экстрактаў і складу. Не знойдзена пацвярджэння ўкаранёнага прымянення гэтага віду ці відавога даследавання бяспекі спажывання сучаснага вузкага таксона. Гэта вынік гэтага агляду, а не доказ неіснавання такіх даных.
Дапаўненне: даследаваны ўзор з Petigny
Матэрыял і ідэнтыфікацыя: Jean-Michel Hanss апісвае ўласнае даследаванне ўзору JMH2015002, сабранага Jacques Nicolas 8 верасня 2015 г. у Petigny у Бельгіі, на вышыні 300 м, у хваёва-дубовым лесе на сланцавым субстраце. Ён прыводзіць ідэнтыфікатар секвенавання FR2016821 і нумар ITS MN490679. Прачытаны ўвесь чатырохстаронкавы PDF, а вымярэнні правераны таксама на выяве старонкі 54. Файл не пазначае наўпрост год выдання; год збору не выкарыстоўваўся як год публікацыі.
Пазнейшая праверка ідэнтычнасці: Varga і суаўтары (2024) згадваюць JMH2015002 / MN490679 у табліцы 1 на старонцы 17. На рысунку 3 на старонцы 7 узор знаходзіцца ў кладзе A. lividopallescens, разам з эпітыпам TO MC121009, а не ў асобнай кладзе A. sublividopallescens. Гэта прачытанне апублікаванага аналізу; новае ўласнае выраўноўванне паслядоўнасцей не праводзілася. Гэта адпаведнасць не пераносілася на іншыя даўнейшыя зборы, пазначаныя падобнай назвай.
Метад і межы выніку: Апісанне змяшчае макраскапію, мікраскапію і нумар паслядоўнасці, але не пазначае пры асобных вымярэннях рэактыву, павелічэння, колькасці вымераных клетак ці падрыхтоўкі прэпарата. Гэтыя даныя не дапісваліся. Дыяпазоны базідый, спор, стэрыгмаў і бачных клетак краю захоўваюць зыходны матэрыял. Двух- і чатырохспоравыя базідыі з'яўляюцца асобнымі варыянтамі; больш часты чатырохспоравы варыянт захоўвае ўласнае азначэнне, без прыдуманага працэнта.
Будова тканак: Скурка шапкі апісана як ixocutis з пераплеценых гіфаў. У запісе падзелены базавая структура cutis і наяўнасць жэлацінізацыі. Вольву ўтвараюць пераважна ніткападобныя гіфы, з нешматлікімі ўздутымі сферычнымі або верацёнападобнымі элементамі. Апісанне гіменаподыя і тлумачэнне на старонцы 56 паказваюць на білатэральную сіметрыю трамы; чужы падтып не прыпісваўся. Клеткі краю могуць быць цяжка бачнымі ў застылым гелі — нябачнасць не запісвалася як адсутнасць.
Даныя, якія патрабуюць далейшых опцый: У крыніцы ёсць таксама ампулападобныя клеткі краю, падгіменій таўшчынёй каля 25 мкм без пазначэння пункту wst-near/wst-far, масляністыя гіфы ў скурцы даўжынёй да 600 мкм, а таксама нізкі і шырокі бугарок. Адпаведныя дадатковыя азначэнні і кантэксты перададзены ў мадэль. Бугарок запісаны як асноўная прыкмета, але нізкі не замяняўся на малы, а шырокі — на плоскі. Непрыведзены пункт вымярэння падгіменія не прымушаўся.
Дапаўненне: сярэднія і пах у ранейшых крыніцах
Сярэднія восяў спор: У апісанні Massimo Biraghi з Pumenengo у Ламбардыі ад чэрвеня 2016 г. AMINT прыводзіць сярэднія памеры спор 11 × 10 мкм і сярэдняе Q 1,04. Бягучая мадэль дазволіла запісаць сярэднюю даўжыню і шырыню з асобным статыстычным вызначэннем. Гэтыя значэнні не пашыраюць дыяпазон крайніх вымярэнняў. Аўтар не пазначыў колькасці спор, і не было паказана параўнанне гэтай калекцыі з эпітыпам з дапамогай ДНК.
Неадчувальны пах: Stefano Rocchi у апісанні з Умбрыі ад чэрвеня 2015 г. адзначае адсутнасць паху. Гэта было запісана як відавочная ацэнка наяўнасці паху, незалежная ад слабога паху Naturalis і прыемнага паху ў іншай працы. Гэта розныя апісанні і матэрыялы; усім пладовым целам не надаваўся адзін агульны стан.
Астатнія абмежаванні: Стандартная памылка SE з іракскага даследавання цяпер запісана пры вымярэнні масы ў гэтай картцы. Ранейшы агляд згадваў таксама строгую ніжнюю мяжу больш за 60 мкм для базідый у AMINT, умоўныя 40–50 мм вольвы ў Manatarka і адсутную опцыю непрыемнага паху. Зыходныя вынікі застаюцца ў дакументацыі. Новае незалежнае вымярэнне вольвы 40 мм з Petigny не здымае ўмоўнасці балгарскага апісання.
Умоўныя ацэнкі ядомасці і таксічнасці — ахоп крыніц
Сыры матэрыял: Таксікалагічная праца SFMU, падрыхтаваная пад кіраўніцтвам Vincent Danel (Université Grenoble Alpes, рэвізія снежань 2019), наўпрост згадвае Amanita lividopallescens у групе грыбоў, атрутных у сырым выглядзе або пасля недастатковай апрацоўкі. Запіс пра сыры стан датычыцца гэтай умовы. Гэта класіфікацыя працы, без прыведзенага хімічнага або клінічнага даследавання гэтага таксона, дозы і колькасці атручванняў. Профіль віду 123 pilze таксама вызначае сыры матэрыял як атрутны. Ацэнка не пераносілася з іншага мухамора ці з самога апісання смаку.
Ацэнка пасля апрацоўкі: Loredana Battisti у профілі віду Monaco Nature Encyclopedia прыводзіць ядомасць пасля цеплавой апрацоўкі. Яна захавана як асобная ацэнка аўтара выключна для так падрыхтаванага матэрыялу. Крыніца не прыводзіць часу, дозы, колькасці, відавога верыфікаванага пратаколу ці выніку даследавання бяспекі. Cottura азначае цеплавую апрацоўку, а не выключна адварванне ў вадзе; такое патрабаванне не дапісвалася. Гэтая ацэнка не вызначае ядомасці сырога матэрыялу.
Ідэнтычнасць і шлях доказу: Выкарыстаныя профілі называюць A. lividopallescens; гэта атласныя ацэнкі або прафесійная таксікалагічная праца, без пацвярджэння вызначэнняў праз ДНК і параўнання з эпітыпам. Табліца Ghobad-Nejhad і інш. (2022) датычыцца A. lividopallescens agg. і не з'яўляецца тут асновай тэгаў вузкага таксона. Сайт Plantea апісвае сыры матэрыял як шкодны і спасылаецца ў цэлым на кнігі Pace (1981) ды Božac (1989); указаныя старонкі не чыталіся, таму ланцужок заканчваецца на сайце. Інтэрнэт-паўторы не лічацца незалежнымі вынікамі даследавання.
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Polska: Białowieża, BPN, Park Pałacowy, 11.09.2018, leg.T.Ślusarczyk, det.B.Gierczyk, BGF0002816.
Ахоп прачытання: Поўны тэкст.
Дата агляду: 19.10.2026.
Абмежаванні: Пацверджана публікацыя польскай знаходкі ў трактоўцы аўтара. Не выяўлена паўторнага вызначэння ДНК ці параўнання з A.sublividopallescens, выдзеленым пазней. Адзінкавая дата не вызначае сезон; 11 верасня не замянялася на дыяпазон месяцаў.
Верыфікацыя распаўсюджання — абсяг і абмежаванні
Матэрыял: Źródłowe oznaczenie z Białowieskiego Parku Narodowego. Nie zadeklarowano nowej identyfikacji DNA ani rozstrzygnięcia późniejszych segregatów kompleksu.
Абсяг чытання: Фрагменты крыніц.
Прачытаны фрагмент крыніцы; поўны тэкст і метады не правяраліся.
Дата прагляду: 21.10.2026.
Абмежаванні: Крынічнае вызначэнне і абсяг паняцця захаваны. Не дэкларавалася новае даследаванне ўзораў або чытанне ўсіх публікацый, цытаваных крыніцай.
Абсяг распрацоўкі
Перад завяршэннем запіс патрабуе дапаўнення або ўрэгулявання.
- Пошук рэгіёнаў распаўсюджвання патрабуе разліку.
Прававая аснова і абсяг ацэнкі
Аналітычныя вынікі
Склад і лабараторная актыўнасць
Найважнейшыя рэчывы і іх дзеянне
Матэрыял хімічных даследаванняў
Даследчы матэрыял з Азіі звязалі з паслядоўнасным профілем PQ686317, тэстуючы яго склад у супастаўленні з іншымі дзікарослымі грыбамі.
Вынікі біяхімічных аналізаў
Свежая маса пладовых цел змяшчала ў сярэднім 92,61 ± 1,72% вады і 7,39 ± 0,52% сухой масы; у выцяжках вызначана прысутнасць фенолаў (142,61 µg GAE/g), флаваноідаў (35,60 µg QE/g) і бялку (4,70 mg/g).
Метады біяхімічных аналізаў
У лабараторных даследаваннях свежых пладовых цел вызначалі ўтрыманне бялку (экстракцыя ў растворы NaOH), свабодных цукроў і фенольных злучэнняў у метанольных выцяжках.
Ідэнтыфікацыя злучэнняў у храматаграфіі
У храматаграфічных аналізах GC-MS лятучых фракцый у якасці асноўных складнікаў ідэнтыфікаваны 9-актадэцэнавая кіслата (16,56%), эргастэрол (14,62%) і эфіры тлустых кіслот.
Асяроддзе пражывання і распаўсюджанне
Potwierdzony zasięg występowania
Wszystkie obszary potwierdzone w zapisanych danych źródłowych.
| Kraj | Regiony i stanowiska | Утварэнне пладовых цел | Крыніцы |
|---|---|---|---|
| Польшча | Белавежскі нацыянальны парк | VI–IX |
|
Крыніцы
- Scheda descrittiva: Amanita lividopallescens (także [17])
- Varga et al. 2024 — różnorodność i linie filogenetyczne w Amanita sect. Vaginatae (także [47])
- W2-LIVIDOPALLESCENS-NAMES
- 123pilze — Amanita lividopallescens, Geschmack, aktualizacja 1.04.2025.
- Loredana Battisti — Amanita lividopallescens, Monaco Nature Encyclopedia, 9.02.2019.
- Plantea — Blijeda ovojnjača (Amanita lividopallescens), Upotreba i Literatura.
- Vincent Danel (red.), Université Grenoble Alpes / SFMU — Champignons toxiques crus ou peu cuits, rewizja grudzień 2019.
- AMINT, własne kolekcje autorów S.Rocchi/M.Biraghi/P.Curti/F.Sotgiu (także [30], [31])
- Minister Środowiska, Dz.U. 2014 poz. 1408, rozporządzenie w sprawie ochrony gatunkowej grzybów
- Minister Zdrowia, Dz.U. 2026 poz. 258, tekst jednolity rozporządzenia dotyczącego grzybów dopuszczonych do obrotu
- Hanss J.-M., Moreau P.-A., BSMF133(1–2): 67–141, tom datowany 2017, Une révision des amanites vaginées en Europe1
- NaturalisBiodiversityCenter, InteractiveGuide to Mushrooms100106 (także [43])
- NCBITaxonomy2014974
- Sleman K.M., Tahir N.A. 2025, JKSUS37, DOI 10.25259/JKSUS_423_2025 (także [41])
- Jean-Michel Hanss/TaxinoHan, Fiche macro21
- Jean-Michel Hanss/TaxinoHan, Fiche micro21 (także [38])
- Varga i in. 2024, MycolProgress23:38, DOI 10.1007/s11557-024-01974-0
- Vizzini i in. 2016, Phytotaxa280(1): 1–22, DOI 10.11646/phytotaxa.280.1.1
- Nr 28 — aktualne polskie wykazy prawne 19.10.2026
- ELI, stan aktu ochrony grzybów DU 2014/1408
- ELI, tekst jednolity wykazu handlu DU 2026/258
- ELI, stan aktu podstawowego wykazu handlu DU 2011/672
- Erjavec et al. 2016, Plant Disease100:453–464, DOI 10.1094/PDIS-08-14-0812-RE
- Gierczyk B. i in. 2019, XXIV Wystawa Grzybów Puszczy Białowieskiej, Przegląd Przyrodniczy30(2)
- Jean-Michel Hanss, Notes sur Amanita lividopallescens, s. 53–56; okaz JMH2015002. PDF bez jawnego roku wydania; nie utożsamiono roku zbioru 2015 z publikacją.
- Ghobad-Nejhad, Antonín, Moghaddam i Langer (2022), Front.Microbiol.13:1015440, DOI 10.3389/fmicb.2022.1015440
- Nedelev P. 2025, Manatarka, Amanita lividopallescens, autorskie obserwacje i atlas
- Snowarski, GRej, projekt bibliografii, pozycje 1510/3757/2719/3794
- GRej, Snowarski/Soboń, Amanita lividopallescens, polska bibliografia i obserwacje
- Patrice Tanchaud 2018, fiche2379, Amanita lividopallescens
- Vizzini et al. 2016, Phytotaxa280:1–22, Materials and methods (także [49])
- Wojewoda 2003, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski