Przejdź do treści
JakiToGrzyb

Parkogrzybek czerwonawy

Hortiboletus rubellus

Jadalny
JadalnyOcena autora źródła.

Ustaw lokalizację, żeby zobaczyć dane dla swojego regionu.

Parkogrzybek czerwonawy (Hortiboletus rubellus) to drobny, barwny grzyb z rodziny borowikowatych. Zwraca uwagę szkarłatnym, malinowoczerwonym lub ceglastym kapeluszem o zamszowej, matowej powierzchni, która z wiekiem bywa spękana. Rurki są żółte, po uszkodzeniu lekko siniejące. Trzon jest smukły, żółty na szczycie i karminowoczerwony ku dołowi. Miąższ w kapeluszu jest bladożółty, a w podstawie trzonu zawiera charakterystyczne pomarańczowoczerwone punkciki, stanowiące ważną cechę rozpoznawczą.

Rozpoznawanie, siedlisko i najważniejsze różnice.

Grzybiarz

Budowa owocnika

Typ budowy
Owocnik ma kapelusz i trzon.

Kapelusz

Kształt
U młodych owocników kapelusz jest półkulisty.
Ukształtowanie powierzchni
U starych owocników powierzchnia kapelusza jest gładka.
Pokrycie
U młodych owocników powierzchnia kapelusza jest zamszowa.
Połysk powierzchni
Powierzchnia kapelusza jest matowa.
Układ pęknięć powierzchni
W suchych warunkach powierzchnia kapelusza jest spękana na nieregularne poletka; także u starych owocników.
Kolor
U dojrzałych owocników kapelusz jest czerwonobrązowy.
Profil krawędzi
Profil krawędzi jest ostry.
Średnica
Kapelusz może mieć średnicę od 20 do 150 milimetrów.
Skórka
Skórka kapelusza jest nieściągalna.

Spód kapelusza

Typ
Hymenofor ma budowę rurkową.

Rurki przy trzonie

Połączenie z trzonem
Rurki są przyrośnięte do trzonu.
Kształt porów
Pory są kanciaste.
Zmiana koloru
Po uszkodzeniu lub nacisku barwa porów jest niebieska / sina, później brązowawa.

Trzon i podstawa

Położenie
Trzon ma położenie centralne.
Kształt
Trzon może mieć kształt walcowaty lub wrzecionowaty.
Podstawa
Podstawa trzonu jest zwężona.
Kolor
Góra trzonu jest bladożółta.
Pokrycie powierzchni
Powierzchnia trzonu jest włóknista. Elementy pokrycia trzonu mają barwę czerwonawą.
Wnętrze
Trzon jest pełny.
Konsystencja
Trzon jest włóknisty.
Długość
Trzon może mieć długość od 20 do 120 milimetrów.
Grubość
Trzon może mieć grubość od 4 do 35 milimetrów.
Wygięcie osi
Trzon jest falisty.
Korzenienie się trzonu
Trzon się korzeni.

Miąższ

Barwa
Miąższ może być bladożółty, a pod skórką może być bladoróżowy.
Twardość i zwartość
U młodych owocników miąższ jest zwarty.
Smak
Może mieć słaby lub lekko kwaśny smak.
Zapach
Zapach miąższu może być grzybowy lub owocowy, a przy tym przyjemny; może być grzybowy.

Gdzie i kiedy rośnie

Siedlisko
Grzyb może występować w lasach liściastych, w parkach i ogrodach, na łąkach, na przydrożach, na obrzeżach lasu, w zaroślach lub w lasach mieszanych.
Podłoże
Bezpośrednim podłożem wzrostu może być gleba lub ściółka.
Sposób wyrastania
Owocniki mogą wyrastać pojedynczo lub po kilka.
Owocnikowanie
Owocniki mogą pojawiać się od czerwca do sierpnia.

Jadalność i kuchnia

Jadalność
Jadalny

Prawo

Ochrona
W Polsce nie podlega ochronie gatunkowej.
Handel
W Polsce nie jest dopuszczony do obrotu handlowego ani do produkcji przetworów grzybowych.

Z czym można pomylić

1 / 2

FAQ

Czy parkogrzybek czerwonawy jest jadalny?

Tak, to grzyb jadalny, choć ma przeciętny smak i szybko mięknie. Z tego powodu rzadko bywa głównym celem grzybiarzy.

Czy ten grzyb sinieje po uszkodzeniu?

Tak, jego żółte rurki oraz miąższ po uciśnięciu lub przekrojeniu słabo i powoli przebarwiają się na błękitnawo.

Jaka cecha w miąższu pozwala go pewnie rozpoznać?

W podstawie trzonu, po przekrojeniu, widoczne są charakterystyczne drobne kropki o marchewkowoczerwonej barwie.

W jakich miesiącach można go spotkać?

Owocniki pojawiają się od lipca do października, zazwyczaj po ciepłych, obfitych deszczach w drugiej połowie lata.

Z jakimi drzewami najczęściej współżyje?

Wchodzi w mikoryzę z drzewami liściastymi, przede wszystkim z dębami, lipami, grabami oraz bukami.

Dlaczego rzadko trafia do koszyków grzybiarzy?

Głównie z powodu drobnych rozmiarów, mięknącego miąższu oraz częstego i szybkiego zarobaczywienia owocników.

Gdzie najłatwiej go znaleźć?

Często rośnie w miejskich parkach, zieleńcach, ogrodach oraz na skrajach widnych lasów liściastych.

Czy można go pomylić z gatunkami trującymi?

Niedoświadczeni zbieracze mogą pomylić go z krwistoborowikiem szatańskim, który ma jednak masywniejszy trzon i siateczkę.

Skąd pochodzi współczesna nazwa rodzajowa Hortiboletus?

Od łacińskiego słowa „hortus” (ogród), co odnosi się do częstego występowania owocników na trawnikach i w parkach.

Jak najlepiej przyrządzić ten gatunek?

Najlepiej sprawdza się jako dodatek do dań wielogrzybowych lub sosów po uprzednim dokładnym obgotowaniu bądź usmażeniu.