Jedlý
Nastavte polohu, abyste viděli údaje pro svůj region.













Hřib červený (Hortiboletus rubellus) je drobná, pestrá houba z čeledi hřibovitých. Upoutá šarlatovým, malinově červeným nebo cihlovým kloboukem se sametovým, matným povrchem, který bývá s věkem rozpukaný. Rourky jsou žluté, po poškození lehce modrající. Třeň je štíhlý, na vrcholu žlutý a směrem dolů karmínově červený. Dužnina v klobouku je bledě žlutá a na bázi třeně obsahuje charakteristické oranžovočervené tečky, které představují důležitý rozpoznávací znak.
Rozpoznávání, stanoviště a nejdůležitější rozdíly.
Houbař
Stavba plodnice
- Typ stavby plodnice
- Typ stavby plodnice: Klobouk, třeň.
Klobouk
- Tvar klobouku
- u mladých plodnic: Tvar klobouku: polokulovitý.
- Reliéf povrchu klobouku
- u starých plodnic: Reliéf povrchu klobouku: hladký.
- Pokryv klobouku
- u mladých plodnic: Pokryv klobouku: sametový.
- Lesk povrchu klobouku
- Lesk povrchu klobouku: matný.
- Vzor praskání povrchu
- za sucha: Vzor praskání povrchu: rozpraskaná na nepravidelná políčka.
za sucha, u starých plodnic: Vzor praskání povrchu: rozpraskaná na nepravidelná políčka. - Barva klobouku
- u zralých plodnic: Barva klobouku: červenohnědý.
- Profil okraje klobouku
- Profil okraje klobouku: ostrý.
- Průměr klobouku
- Průměr klobouku je 20–150 mm.
- Slupitelnost pokožky klobouku
- Slupitelnost pokožky klobouku: neslupitelná.
Spodní strana klobouku
- Typ hymenoforu
- Typ hymenoforu: rourky.
Rourky u třeně
- Připojení hymenoforu ke třeni
- Připojení hymenoforu ke třeni: přirostlý k třeni (rourky).
- Tvar pórů
- Tvar pórů: hranaté.
- Barva pórů po poranění
- Barva pórů po poranění: modrý (začátek reakce).
poté: Barva pórů po poranění: nahnědlý (pozdější fáze).
Třeň a báze
- Poloha třeně
- Poloha třeně: středový.
- Tvar třeně
- Tvar třeně: válcovitý nebo vřetenovitý.
Tvar třeně: válcovitý. - Báze třeně
- Báze třeně: zužující se.
- Barva třeně
- v horní části třeně: Barva třeně: bledě žlutý.
- Pokryv povrchu třeně
- Pokryv povrchu třeně: vláknitá (načervenalý povlak).
- Vnitřek třeně
- Vnitřek třeně: plný.
- Konzistence třeně
- Konzistence třeně: vláknitý.
- Délka třeně
- Délka třeně: 20–120 mm.
- Průměr třeně
- Průměr třeně: 4–35 mm.
- Zakřivení třeně
- Zakřivení třeně: zprohýbaná.
- Kořenění třeně
- Kořenění třeně: kořenující.
Dužnina
- Barva dužniny
- Barva dužniny: bledě žlutý.
Barva dužniny: bledě růžový (v dužnině, pod pokožkou). - Pevnost dužniny
- u mladých plodnic: Pevnost dužniny: pevný.
- Chuť dužniny
- Chuť dužniny: slabý.
Chuť dužniny: kyselý, slabý. - Vůně dužniny
- Vůně dužniny: houbový, ovocný nebo příjemný.
Vůně dužniny: houbový.
Kde a kdy roste
- Stanoviště
- Stanoviště: listnatý les.
Stanoviště: listnatý les nebo park.
Stanoviště: zahrada, park, louka, okraj silnice, okraj lesa, křoviny nebo smíšený les. - Substrát
- Substrát: půda nebo opad.
- Způsob růstu plodnic
- Způsob růstu plodnic: jednotlivě nebo v malých skupinách.
- Doba růstu
- Plodnice se objevují od června do srpna.
- Oblast výskytu
Jedlost a kuchyně
- Jedlost
- Jedlý
Právo
- Ochrana
- V Polsku nepodléhá druhové ochraně.
- Prodej
- V Polsku není povolen k prodeji ani k výrobě houbových výrobků.
Možná záměna
Hortiboletus bubalinus
Hlavní rozdíly
Hortiboletus bubalinus se odlišuje zřetelnějším a silnějším modráním dužniny, trvale přítomnou narůžovělou zónou pod pokožkou klobouku, světlejším, blednoucím okrajem klobouku a absencí či zanedbatelným počtem oranžovočervených teček na bázi třeně. Pod mikroskopem se vyznačuje protáhlejšími výtrusy s průměrným koeficientem Q nejméně 2,5. Koncové buňky pokožky klobouku jsou u H. bubalinus kratší, širší a výrazně inkrustované (průměrné rozměry sběru: 20,6–36,8 × 10,1–16,3 µm, při Q rovném 2,31 ± 0,66).
Hortiboletus engelii
Hlavní rozdíly
Hortiboletus engelii nevykazuje současné, intenzivně červené zbarvení mladého klobouku a spodní části třeně; vnější povrch báze jeho třeně není červený, ačkoli uvnitř dužniny se mohou vyskytovat oranžovočervené tečky. Koncové elementy pokožky klobouku jsou u H. engelii středně až silně inkrustované a průměrný koeficient Q výtrusů přesahuje 2,2 (nebo při nižším Q průměrná šířka výtrusů nepřesahuje 6 µm). U H. rubellus mladé plodnice kombinují červeň klobouku s červení spodní části třeně a hyfy pokožky jsou převážně hladké nebo jen jemně inkrustované.
FAQ
Je hřib červený jedlý?
Ano, je to jedlá houba, ačkoli má průměrnou chuť a rychle měkkne. Z tohoto důvodu bývá zřídka hlavním cílem houbařů.
Modrá tato houba po poškození?
Ano, její žluté rourky a dužnina se po stlačení nebo rozkrojení slabě a pomalu zbarvují do modra.
Jaký znak v dužnině umožňuje její spolehlivé rozpoznání?
Na bázi třeně jsou po rozkrojení patrné charakteristické drobné tečky mrkvově červené barvy.
V jakých měsících se s ním lze setkat?
Plodnice se objevují od července do října, obvykle po teplých, vydatných deštích v druhé polovině léta.
S jakými stromy nejčastěji žije v symbióze?
Vstupuje do mykorhizy s listnatými stromy, především s duby, lipami, habry a buky.
Proč se málokdy dostane do košíků houbařů?
Především kvůli malým rozměrům, měknoucí dužnině a častému a rychlému červivění plodnic.
Kde je nejsnadnější ji najít?
Často roste v městských parcích, parčících, zahradách a na okrajích světlých listnatých lesů.
Lze si ji splést s jedovatými druhy?
Nezkušení houbaři si ji mohou splést s hřibem satanem, který má však masivnější třeň a síťku.
Odkud pochází moderní rodové jméno Hortiboletus?
Z latinského slova „hortus“ (zahrada), což odkazuje na častý výskyt plodnic na trávnících a v parcích.
Jak tento druh nejlépe připravit?
Nejlépe se osvědčuje jako přísada do vícedruhových houbových pokrmů nebo omáček po předchozím důkladném povaření či osmažení.
Nadšenec
Spodní strana klobouku
- Délka rourek
- Délka rourek: do 12 mm.
Názvy a historie
- Platné národní jméno
- Parkogrzybek czerwonawy
- Platné vědecké jméno
- Hortiboletus rubellus
- Dřívější národní jména
- Podgrzybek czerwonawy
Pozorování doma
Výtrusný prach
- Potřebný materiál
- čerstvý, zralý klobouk, list papíru, sklenice nebo miska, voda
- Čas
- 2–24 h
- Provedení
- Položte klobouk spodní stranou na papír.
- Přidejte kapku vody navrch a přikryjte.
- Po 2–24 hodinách klobouk zvedněte a prohlédněte si otisk.
Co hledat
- Barva výtrusného prachu
- Barva výtrusného prachu: hnědý.
- Odstín výtrusného prachu
- Odstín výtrusného prachu: olivově hnědý.
Pod mikroskopem
- Potřebný materiál
- světelný mikroskop, podložní a krycí sklíčko, jehla, voda, výtrusy z výtrusného prachu
- Provedení
- Přeneste jehlou trochu výtrusného prachu na sklíčko.
- Přidejte kapku vody, přikryjte sklíčkem a prohlédněte výtrusy.
Co hledat
- Tvar výtrusu
- Tvar výtrusu: vřetenovitý. Tvar výtrusu: elipsoidní.
- Povrch výtrusu
- Povrch výtrusu: hladký. Povrch výtrusu: hladký.
- Rozměry výtrusu
- Délka 7–17 µm, šířka 4–7 µm.
Rozměry porovnávejte po kalibraci měřítka mikroskopu.
Ekologie a rozšíření
- Listnaté stromy v okolí
- Listnaté stromy v okolí: dub, kaštanovník jedlý, buk nebo lípa.
Listnaté stromy v okolí: dub.
Listnaté stromy v okolí: buk.
Listnaté stromy v okolí: habr.
Listnaté stromy v okolí: lípa. - Mykorhizní partneři
- Obecná vazba druhu: Mykorhizní partneři: duby (obecný seznam partnerů).
Obecná vazba druhu: Mykorhizní partneři: buky (obecný seznam partnerů).
Obecná vazba druhu: Mykorhizní partneři: lípa (obecný seznam partnerů).
Mimokulinární využití
Vzhledem k malým rozměrům a náchylnosti k červivění nemá houba hospodářský význam. Plní důležitou ekologickou funkci jako mykorhizní partner listnatých stromů, přičemž podporuje koloběh prvků v půdě. Pro nadšence do mykologie a makrofotografie představuje cenný objekt díky svému fotogenickému, jasnému zbarvení. Diagnostickou zajímavostí je přítomnost drobných mrkvově červených teček v dužnině báze třeně, což pod lupou usnadňuje její odlišení od podobných druhů.
Historie a kultura
Druh popsal v 19. století Julius Vincenz von Krombholz jako Boletus rubellus. Polští houbaři jej po léta znali pod tradičním názvem podgrzybek czerwonawy. Fylogenetické studie z 21. století však odhalily odlišnost této evoluční linie a přesunuly jej nejprve do rodu Xerocomellus a nakonec do Hortiboletus. Rodové jméno odkazuje na zahrady a parky (hortus), což odráží oblibu plodnic ve stanovištích přeměněných člověkem.
Jedlost a bezpečnost
Je to jedlá houba, avšak průměrných chuťových kvalit. Dužnina rychle měkkne a vodnatí a plodnice bývají masivně osidlovány larvami hmyzu a napadány plísní Hypomyces chrysospermus. Před konzumací vyžaduje tepelnou úpravu. Nesmí se sbírat v městských oblastech, u rušných silnic ani na hnojených trávnících, kde akumuluje těžké kovy. Začínající houbaři by si měli dávat pozor na záměnu s jedovatým hřibem satanem nebo hřibem nachovým.
Stanoviště a výskyt
Objevuje se od července do října, nejhojněji koncem léta. Preferuje úrodné, vlhké půdy a mírné klima. Ochotně roste na antropogenních stanovištích: v městských parcích, zahradách u domů, křovinách a na okrajích trávníků, ačkoli ji lze nalézt také ve světlých listnatých lesích. Tvoří mykorhizu především s duby, lipami, buky a habry. Plodnice vyrůstají jednotlivě nebo v malých, volných skupinách po vydatných deštích.
Výzkumník
Jedlost a kuchyně
Ustalenia źródłowe: jadalność, spożycie i wykorzystanie
- Jedlost
- Jedlý
Źródło oznaczenia.
Karel Tejkal, Česká mykologická společnost: Xerocomellus rubellus · Kuchyňské využití: Hřib červený je jedlá houba podobných kvalit jako hřib žlutomasý (Xerocomellus chrysenteron).
Marek Snowarski: Hortiboletus rubellus · jadalne czy trujące?: Jadalny, ale niskiej wartości.
Vědecké názvy a taxonomie
- Platné vědecké jméno
Hortiboletus rubellus
Podgrzybek czerwonawy należy do rodziny borowikowatych (Boletaceae). Współczesna rewizja europejskich i lewantyńskich przedstawicieli rodzaju Hortiboletus z 2025 roku przyjmuje jako obowiązującą nazwę Hortiboletus rubellus (Krombh.) Simonini, Vizzini & Gelardi 2015. Jej bazonimem jest Boletus rubellus Krombh. 1836. Sam rodzaj Hortiboletus wyodrębniono w 2015 roku z rodzaju Xerocomellus, a gatunkiem typowym ustanowiono właśnie Boletus rubellus. W rewizji taksonomicznej przypisano mu identyfikator MycoBank MB551214.
Na tym samym typie nomenklatorycznym opiera się pięć historycznych kombinacji: Boletus rubellus Krombh. 1836, Suillus rubellus (Krombh.) Kuntze 1898, Leucobolites rubellus (Krombh.) Beck 1923, Tubiporus rubellus (Krombh.) S. Imai 1968 oraz Xerocomellus rubellus (Krombh.) Šutara 2008. Nie wszystkie ujęcia nazwy Xerocomus rubellus stanowią proste kombinacje tego bazonimu. Rewizja z 2025 roku traktuje nazwę Xerocomus rubellus Quél. 1896 [1895] jako odrębnie opisany takson i synonim heterotypowy. Wskazuje przy tym, że powszechnie powielana w literaturze kombinacja „Xerocomus rubellus (Krombh.) Quél.” nie została opublikowana w sposób ważny z powodu braku formalnego odwołania do bazonimu. Z kolei nazwa Boletus versicolor Rostk. 1844 oraz oparta na niej kombinacja Versipellis versicolor stanowią nieuprawnione homonimy.
Historyczne nazwy i dawne oznaczenia wymagają wyraźnego rozdzielenia. Nazwa odmiany var. flammeus odnosi się do odrębnego gatunku Hortiboletus flavorubellus, a nie do Hortiboletus rubellus w ścisłym ujęciu. Status taksonomiczny Xerocomus erubescens pozostaje nierozstrzygnięty, ponieważ nie uzyskano wiarygodnej sekwencji holotypu metodą Sangera; kolekcja JAM0224 pochodząca z tej samej miejscowości grupuje się wprawdzie z H. rubellus, lecz nie zastępuje formalnego zbadania typu. Nazwy Boletus sanguineus oraz Boletus rutilus zostały w nowoczesnej synonimice opatrzone znakiem zapytania jako niepewne. Dawne izraelskie doniesienie o znalezieniu Xerocomus rubellus z 1973 roku po rewizji zweryfikowano jako Xerocomellus redeuilhii. Żadnej z tych wątpliwości nie wolno rozstrzygać na podstawie samego czerwonego zabarwienia kapelusza czy zbliżonego brzmienia nazwy.
Rozsah taxonu a omezení určování
Badania mikroskopowe prowadzi się na materiale zielnikowym rehydratowanym w wodzie, płynie L4 Mosera, 5% roztworze KOH lub 3% amoniaku, a także przy użyciu 1% czerwieni Kongo w roztworze amoniaku. Preparaty z wysuszonych tkanek maceruje się przez 5 minut w 5% KOH i bada pod powiększeniem 1000× z użyciem wyskalowanego okularu mikrometrycznego lub kamery cyfrowej. Zgodnie ze standardem rewizyjnym mierzy się co najmniej 31 dojrzałych zarodników oraz 31 elementów końcowych skórki kapelusza z każdej kolekcji. Skórkę kapelusza pobiera się w połowie promienia między środkiem a brzegiem, natomiast skórkę trzonu – w jego górnej lub środkowej części. Długość podstawek i cystyd wyznacza się od szczytu do przegrody bazalnej (bez sterygm), a szerokość w najszerszym miejscu.
Podstawki mają wymiary [17 pomiarów z 4 owocników i 4 kolekcji] (24,8–)33,9 ± 6,1(–46,3) × (7,8–)10,8 ± 1,3(–12,0) µm. Są maczugowate lub prawie maczugowate, hialinowe do żółtawych w 5% KOH, z kroplami oleju, przeważnie czterozarodnikowe, ze sterygmami o długości 3,1–5 µm. Basidiole mają zbliżone rozmiary i kształt cylindryczno-maczugowaty. Cheilocystydy na ostrzach porów mierzą [17/4/4] (26–)33,8 ± 7,0(–43,8) × (8,7–)9,3 ± 0,4(–10,0) µm; są dość liczne, smukłe, brzuszno-wrzecionowate, z wydłużoną prostą lub zakrzywioną szyjką i tępym szczytem, bez inkrustacji na zewnątrz ściany. Pleurocystydy występują rzadziej na powierzchni rurek i mierzą [10/2/2] (21,9–)37,8 ± 10,2(–51,3) × (6,0–)8,4 ± 0,7(–11,3) µm. W zbadanym materiale nie stwierdzono obecności pseudocystyd.
Trama hymenoforu jest dwustronna, o budowie pośredniej między typem Phylloporus a typem Boletus. Strzępki boczne są słabo rozbieżne, gęsto ułożone i niezżelatynizowane; warstwa środkowa składa się z równoległych strzępek silnie chłonących czerwień Kongo. Skórka kapelusza ma strukturę physalo-palisadodermy zbudowanej z członowanych strzępek. Elementy końcowe wykazują dużą różnorodność kształtów: bywają szerokocylindryczne, cystydoidalne, maczugowate, butelkowate, żołędziowate lub rozwidlone, najczęściej z zaokrąglonym szczytem. Ich wymiary wynoszą [539/15/15] (21,4–)25,6 ± 4,2(–36,1) × (6,3–)8,6 ± 1,7(–12,1) µm, przy współczynniku Q = (2,03–)3,12 ± 0,55(–4,19), gdzie wartości skrajne oznaczają średnie poszczególnych kolekcji.
Komórki końcowe skórki kapelusza, zwłaszcza u młodych grzybów, są gładkie lub pokryte drobnym ziarnistym osadem; u ich podstawy niekiedy widoczna jest poprzeczna inkrustacja przypominająca prążki zebry. Komórki podkońcowe osiągają do 18 µm szerokości, bywają rozgałęzione i wyraźniej pokryte żółtobrązową inkrustacją. W warstwie podskórkowej obecny jest drobnoziarnisty żółty pigment. Skórka trzonu składa się z gładkich, hialinowych lub bladożółtych strzępek o szerokości 3–5 µm, miejscami tworzących strukturę caulohymenium. W górnej jednej trzeciej trzonu caulobasidia osiągają 30–50 × 8–15 µm, a caulocystydy 24–50 × 7–11 µm (z szyjkami do 30 µm długości). W miąższu podstawy trzonu występują nieliczne pomarańczowoczerwone kryształki wydzielin strzępkowych, które łatwo rozpuszczają się w 5% KOH. Strzępki tramy trzonu mają szerokość 4–13 µm i są nieamyloidalne. We wszystkich badanych tkankach brak jest sprzążek.
W tekście monografii w osobnym zdaniu charakteryzującym układ podłużny strzępek trzonu pojawił się zapis wymiaru „2–4 mm”. Wartość ta stanowi ewidentną omyłkę zecerską w druku jednostki i nie zastępuje prawidłowego pomiaru mikrometrycznego szerokości strzępek tramy trzonu, który wynosi 4–13 µm.
Reakcje makrochemiczne na świeżych owocnikach wykazują wyraźne zróżnicowanie: 20% roztwór wodorotlenku potasu (KOH) barwi kapelusz i hymenofor na czerwonobrązowo, miąższ kapelusza na różowo, a powierzchnię i wnętrze trzonu na jaskrawopomarańczowo (z ciemniejszym odcieniem ku podstawie). Roztwór 25% wodorotlenku amonu (NH₄OH) daje wynik ujemny lub słabo bladożółty we wszystkich częściach owocnika. Roztwór 10% siarczanu żelaza(II) (FeSO₄) wywołuje brudnozielone zabarwienie tkanek, najsilniejsze na hymenoforze. W monografii nie podano wyniku reakcji z kwasem siarkowym dla tego gatunku.
W badaniu wysuszonego materiału odczynnik Melzera powoduje słabą i nietrwałą amyloidalność miąższu trzonu oraz niekiedy tramy hymenoforu, natomiast większość tkanek reaguje silnie dekstrynoidalnie. W klasycznej próbie Imlera skrawek miąższu z podstawy trzonu o objętości około 1 mm³ poddaje się działaniu odczynnika Melzera przez 3 minuty, po czym wypłukuje wodzianem chloralu aż do zaniku żółtego zabarwienia; niebieskawe lub szaroniebieskie zabarwienie widoczne pod mikroskopem potwierdza reakcję amyloidową.
Diagnostyka molekularna Hortiboletus rubellus opiera się na analizie markerów ITS, LSU, tef1-α oraz rpb2, izolowanych z suszu przy użyciu zestawu NucleoSpin Plant II. W amplifikacji stosuje się startery ITS1F, ITS1, ITS4B i ITS4 (dla ITS), LR0R, LR5 i LR7 (dla LSU), EF1-983F i EF1-2218R (dla tef1-α) oraz bRPB2-6F i bRPB2-7R (dla rpb2). Warunki termocyklera dla ITS i LSU obejmują wstępną denaturację 95 °C przez 5 min, następnie 35 cykli: 95 °C przez 30 s, 53 °C przez 30 s (lub 55 °C dla par ze starterami ITS1F/ITS4B) i 72 °C przez 1 min, z końcowym wydłużaniem 72 °C przez 7 min. Dla genu tef1-α stosuje się 95 °C przez 3 min, 8 cykli: 98 °C/20 s, 60 °C/40 s, 72 °C/2 min, a następnie 36 cykli: 98 °C/20 s, 53 °C/1,30 min, 72 °C/2 min oraz wydłużanie 72 °C/10 min. Dla markera rpb2 procedura obejmuje 95 °C przez 5 min, 40 cykli: 95 °C/30 s, 58 °C/40 s, 72 °C/1 min i etap końcowy 72 °C przez 8 min.
W analizach filogenetycznych sekwencje ITS (opracowywane w programach Sequencher i CodonCode Aligner, z klonowaniem metodą TOPO TA) tworzą dla H. rubellus dobrze wyodrębniony klad ze wsparciem węzłów BS 97 i PP 0,97, siostrzany względem H. sinorubellus (BS 100, PP 1). Marker rpb2 nie zapewnia tak wyraźnego rozdzielenia. Różnica sekwencji ITS w stosunku do H. engelii wynosi około 9% (ponad 50 par zasad, wliczając insercje i delecje). W regionie ITS1 zidentyfikowano motywy powtórzeń AC o długości 14–26 pz oraz wewnątrzgenomowy polimorfizm do 2 par zasad (kolekcje GS1424 i KM000167799). Długość fragmentu ITS2 wynosi 165–170 par zasad w zależności od parametrów dopasowania.
W rewizji rodzaju z 2025 roku zbadano łącznie 242 kolekcje zielnikowe czterech taksonów, z czego 133 poddano sekwencjonowaniu. W analizach zestawiono 479 sekwencji pochodzących z 287 okazów, w tym 170 nowo uzyskanych sekwencji oraz 298 sekwencji pobranych z publicznych baz danych.
- Zakres ujęcia taksonomicznego
Hortiboletus rubellus, gatunek zaakceptowany w GBIF i rewizji rodzaju. Historyczny identyfikator bazy pozostaje bez zmiany; etykieta Rheubarbariboletus rubellus nie jest zatwierdzonym synonimem.
[11]
Názvy v revizi a atlasech
Rewizja z 2025 r. oddziela homotypowe kombinacje oparte na Boletus rubellus Krombh. od synonimów heterotypowych i trzech nazw oznaczonych znakiem zapytania. Autorzy odrzucają cytat „Xerocomus rubellus (Krombh.) Quél.” jako błędną atrybucję; Xerocomus rubellus Quél. traktują jako osobno opisany takson o innym typie, zaliczany do synonimii H. rubellus.
ČMS prowadzi hasło pod nazwą Xerocomellus rubellus, a Snowarski pod Hortiboletus rubellus. Oba atlasy zachowują również dawny cytat Xerocomus rubellus (Krombh.) Quél.; jego obecność na stronie dokumentuje użycie nazwy, nie rozstrzyga poprawności nomenklatorycznej.
[1] [2] [23]Molekulární pojetí podle H. rubellus
W analizie wielolokusowej H. rubellus tworzył klad terminalny ze wsparciem BS = 97 i PP = 0,97, siostrzany wobec chińskiego H. sinorubellus. Relacji siostrzanej nie odtworzyła analiza samego rpb 2. W porównaniu ITS najbliższym gatunkiem europejskim był H. engelii, z około 9% różnic, obejmujących ponad 50 pozycji nukleotydowych i indeli.
Autorzy wiążą trudność sekwencjonowania ITS metodą Sangera z powtórzeniami tandemowymi: krótkie powtórzenia AC w ITS1 mają 14–26 pz i wykazywały różnice do 2 pz w tym samym genomie; długości powtórzeń ITS2 zależały od parametrów dopasowania i wynosiły 166–167 lub 165–170 pz.
[1]Názvy použité u polského materiálu
Przytoczone publikacje stanowiskowe z lat 2007, 2010, 2011 i 2025 podają wymienione kolekcje pod historycznym cytatem „Xerocomus rubellus (Krombh.) Quél.”. Jest to zapis nazwy użytej przez autorów przy materiale.
Wpisy GRej 41334, 45296 i 74674 mają oznaczenie „Xerocomus rubellus”, a ich odsyłacz atlasowy wskazuje Hortiboletus rubellus (Krombh.) Simonini, Vizzini et Gelardi.
[18] [19] [20] [17] [21] [15] [14] [16]Laboratorní diagnostika
Strukturované údaje
Bazidie
- Přezky
- Přezky: nepřítomný. [1]
Hymeniální cystidy
- Povrch hymeniální cystidy
- Povrch hymeniální cystidy: hladký. [1]
- Hojnost cystid v uvedené poloze
- Hojnost cystid v uvedené poloze: roztroušené. [1]
Hojnost cystid v uvedené poloze: nehojný. [1] - Tvar vrcholu hymeniální cystidy
- Tvar vrcholu hymeniální cystidy: zaoblený. [1]
- Délka hymeniální cystidy
- Délka hymeniální cystidy: 21,9–51,3 µm. [1]
Délka hymeniální cystidy: 26–43,8 µm. [1] - Tvar hymeniální cystidy
- Tvar hymeniální cystidy: vřetenovitý. [1]
Tvar hymeniální cystidy: vřetenovitý. [1] - Šířka hymeniální cystidy
- Šířka hymeniální cystidy: 6–11,3 µm. [1]
Šířka hymeniální cystidy: 8,7–10 µm. [1] - Přítomnost pleurocystid
- Přítomnost pleurocystid: přítomný. [1]
Ostatní laboratorní znaky
Pokožka klobouku
- Přepážky hyf pokožky
- Přepážky hyf pokožky: přehrádkovaný. [1]
Výtrusy
- Průměrný poměr délky a šířky výtrusu
- Průměrný poměr délky a šířky výtrusu: 2,31 (směrodatná odchylka: 0,12, průměr). [1]
- Tvar vrcholu výtrusu
- Tvar vrcholu výtrusu: zaoblený. [1]
- Barva výtrusů pod mikroskopem
- Barva výtrusů pod mikroskopem: slámově žlutá. [1]
Barva výtrusů pod mikroskopem: medová. [1]
Barva výtrusů pod mikroskopem: slámově žlutá. [1]
Barva výtrusů pod mikroskopem: medová. [1] - Délka výtrusu
- Délka výtrusu: 7–17 µm. [23]
Délka výtrusu: 11,6 µm (směrodatná odchylka: 0,6, průměr). [1]
Délka výtrusu: 10,3–12,8 µm (rozmezí průměrů jednotlivých sběrů). [1]
Délka výtrusu: 10–13 µm. [2] - Přítomnost lipidových tělísek
- Přítomnost lipidových tělísek: přítomný. [1]
- Metachromazie výtrusů
- Metachromazie výtrusů: negativní. [1]
- Poměr délky a šířky výtrusu
- Poměr délky a šířky výtrusu: 2,07–2,59 (rozmezí průměrů jednotlivých sběrů). [1]
- Tvar výtrusu
- Tvar výtrusu: široce elipsoidní. [1]
Tvar výtrusu: vřetenovitý. [1]
Tvar výtrusu: vřetenovitě elipsoidní. [1]
Tvar výtrusu: elipsoidní. [1]
Tvar výtrusu: mandlovitý. [1]
Tvar výtrusu: vřetenovitý. [2]
Tvar výtrusu: elipsoidní. [23] - Povrch výtrusu
- Povrch výtrusu: hladký. [1]
Povrch výtrusu: hladký. [1]
Povrch výtrusu: hladký. [2]
Povrch výtrusu: hladký. [23] - Symetrie výtrusu
- Symetrie výtrusu: v profilu nestejnostranný. [1]
- Tloušťka stěny výtrusu
- Tloušťka stěny výtrusu: do 1 µm. [1]
Pokožka třeně
- Šířka hyf pokožky třeně
- Šířka hyf pokožky třeně: 3–5 µm. [1]
Trama hymenoforu
- Typ tramy hymenoforu
- Typ tramy hymenoforu: bilaterální (přechodný mezi Boletus a Phylloporus). [1]
Materiál a metody výzkumu
Mikroskopická data — zdroj a omezení
Materiał: H. rubellus basidiospores[561/19/19]; reported mean of collection quotient averages, with SD of averages; revived dried material 5 min in 5%KOH at 1000×.
Zakres odczytu: Pełny tekst.
Ograniczenia: Not a quotient calculated from independent length/width extrema; no specimen pairing invented.
[1]- Výsledky zaznamenané v pramenech — Délka bazidie
- Materiał badania: H.rubellus basidia[17/4/4]:17structures,4basidiomes,4collections. Materiał ponownie nawodniony (przygotowanie opisano w Metodach): 24,8–46,3 µm [1]
Materiał badania: H.rubellus basidia[17/4/4]:17structures,4basidiomes,4collections. Materiał ponownie nawodniony (przygotowanie opisano w Metodach): Średnia długość podstawki w badanym materiale wynosi 33,9 mikrometra. [1] - Výsledky zaznamenané v pramenech — Šířka bazidie
- Materiał badania: H.rubellus basidia[17/4/4]:17structures,4basidiomes,4collections. Materiał ponownie nawodniony (przygotowanie opisano w Metodach): 7,8–12 µm [1]
Materiał badania: H.rubellus basidia[17/4/4]:17structures,4basidiomes,4collections. Materiał ponownie nawodniony (przygotowanie opisano w Metodach): Średnia szerokość podstawki w badanym materiale wynosi 10,8 mikrometra. [1] - Výsledky zaznamenané v pramenech — Délka výtrusu
- Materiał badania: H.rubellus basidiospores[561/19/19]:561 structures,19basidiomes,19collections; source aggregate, not the whole-paper242collections. Materiał ponownie nawodniony (przygotowanie opisano w Metodach): Średnia długość zarodnika w badanym materiale wynosi 11,6 mikrometra (odchylenie standardowe: 0,6 mikrometra). [1]
Materiał badania: Source atlas aggregate spores; method,N and vouchers unreported. 10–13 µm [2]
Materiał badania: H.rubellus basidiospores[561/19/19]:561 structures,19basidiomes,19collections; source aggregate, not the whole-paper242collections. Materiał ponownie nawodniony (przygotowanie opisano w Metodach): Średnie długości zarodników z badanych kolekcji mogą wynosić od 10,3 do 12,8 mikrometra. [1]
Materiał badania: Source atlas aggregate spores; method,N and vouchers unreported. 7–17 µm [23] - Výsledky zaznamenané v pramenech — Šířka výtrusu
- Materiał badania: H.rubellus basidiospores[561/19/19]:561 structures,19basidiomes,19collections; source aggregate, not the whole-paper242collections. Materiał ponownie nawodniony (przygotowanie opisano w Metodach): Średnie szerokości zarodników z badanych kolekcji mogą wynosić od 4,7 do 5,5 mikrometra. [1]
Materiał badania: Source atlas aggregate spores; method,N and vouchers unreported. 4–5 µm [2]
Materiał badania: H.rubellus basidiospores[561/19/19]:561 structures,19basidiomes,19collections; source aggregate, not the whole-paper242collections. Materiał ponownie nawodniony (przygotowanie opisano w Metodach): Średnia szerokość zarodnika w badanym materiale wynosi 5 mikrometrów (odchylenie standardowe: 0,2 mikrometra). [1]
Materiał badania: Source atlas aggregate spores; method,N and vouchers unreported. 4–7 µm [23]
Metody i zapisy źródłowe — H.rubellus basidiospores[561/19/19]:561 structures,19basidiomes,19collections; source aggregate, not the whole-paper242collections.; H.rubellus basidia[17/4/4]:17structures,4basidiomes,4collections.; H.rubellus cheilocystidia[17/4/4]:17structures,4basidiomes,4collections.; H.rubellus pleurocystidia[10/2/2]:10structures,2basidiomes,2collections.; H.rubellus terminal elements of pileipellis[539/15/15]:539structures,15basidiomes,15collections; collection means.; H.rubellus source description of stipe tissues; no independent cell N or universal voucher asserted.; H.rubellus source description of hymenophoral trama; no independent cell N or universal voucher asserted.; SEM of epitype MCVE31743; source does not report a separate SEM spore count.
Stan materiału: ponownie nawodniony.
Identyfikacja kropli: lipidowa (potwierdzona).
Materiał źródłowy: H.rubellus basidia[17/4/4]:17structures,4basidiomes,4collections.
Stan materiału: ponownie nawodniony.
Materiał źródłowy: H.rubellus cheilocystidia[17/4/4]:17structures,4basidiomes,4collections.
Stan materiału: ponownie nawodniony.
Materiał źródłowy: H.rubellus pleurocystidia[10/2/2]:10structures,2basidiomes,2collections.
Stan materiału: ponownie nawodniony.
Materiał źródłowy: H.rubellus terminal elements of pileipellis[539/15/15]:539structures,15basidiomes,15collections; collection means.
Stan materiału: ponownie nawodniony.
Materiał źródłowy: H.rubellus source description of stipe tissues; no independent cell N or universal voucher asserted.
Stan materiału: ponownie nawodniony.
Materiał źródłowy: H.rubellus source description of hymenophoral trama; no independent cell N or universal voucher asserted.
Stan materiału: ponownie nawodniony.
Materiał źródłowy: SEM of epitype MCVE31743; source does not report a separate SEM spore count.
Stan materiału: suszony.
Numer okazu: MCVE31743.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: KOH. Stężenie: 5%. Opis metody w źródle: Revived dried material soaked for5min in5%KOH. Spores from hymenophore of mature basidiomes; basidium/cystidium length excludes sterigmata; width at widest part.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: water. Opis metody w źródle: Source colours and pigments examined in water; no stain assigned.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: KOH. Stężenie: 5%. Opis metody w źródle: Source colours and pigments examined in5%KOH; separate from20%macrochemical KOH spot tests.
Metoda źródłowa. Technika: mikroskopia świetlna (LM). Medium: Brilliant Cresyl blue. Opis metody w źródle: Source metachromatic staining; concentration not reported in this species account.
Metoda źródłowa. Technika: skaningowa mikroskopia elektronowa (SEM). Opis metody w źródle: Selected epitype MCVE31743; source instrument protocols2kV or4–5kV, Au/Pd60/40 coating; apparatus-specific protocols not combined into a single fabricated setting.
Długość sterygmy podstawki — zapis źródłowy: „Sterigmata3.1–5.0µm.” [1]
Powierzchnia cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Cheilocystidia smooth.” [1]
Liczba zarodników na jednej podstawce — zapis źródłowy: „Predominantly4-spored.” [1]
Długość podstawki; Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „Basidia[17/4/4](24.8–)33.9±6.1(–46.3)×(7.8–)10.8±1.3(–12.0)µm; actual sample minima/maxima, excluding sterigmata; mean±SD preserved in source.” [1]
Długość podstawki — zapis źródłowy: „Basidia mean from the same[17/4/4] sample; source SD6.1µm retained in study expression.” [1]
Kształt podstawki — zapis źródłowy: „Subclavate to clavate.” [1]
Szerokość podstawki — zapis źródłowy: „Basidia mean from the same[17/4/4] sample; source SD1.3µm retained in study expression.” [1]
Obfitość cystyd — zapis źródłowy: „Cheilocystidia relatively common, scattered.” [1]
Obfitość cystyd — zapis źródłowy: „Pleurocystidia infrequent.” [1]
Kształt szczytu cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Cheilocystidia rounded tip.” [1]
Rozdęcie cystydy — zapis źródłowy: „Ventricose-fusiform; ventricose inflation of this exact cystidium.” [1]
Rozdęcie cystydy — zapis źródłowy: „Ventricose-fusiform; ventricose inflation of this exact cystidium.” [1]
Długość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Cheilocystidia[17/4/4](26.0–)33.8±7.0(–43.8)×(8.7–)9.3±0.4(–10.0)µm; extrema of whole sampled cells, mean andSD retained in source expression.” [1]
Długość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Pleurocystidia[10/2/2](21.9–)37.8±10.2(–51.3)×(6.0–)8.4±0.7(–11.3)µm; extrema of whole sampled cells, mean andSD retained in source expression.” [1]
Kształt cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Slender, ventricose-fusiform; fusiform shape plus independent ventricose inflation of the same source cell.” [1]
Kształt cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Slender, ventricose-fusiform; fusiform shape plus independent ventricose inflation of the same source cell.” [1]
Szerokość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Cheilocystidia[17/4/4](26.0–)33.8±7.0(–43.8)×(8.7–)9.3±0.4(–10.0)µm; width at widest part.” [1]
Szerokość cystydy hymenialnej — zapis źródłowy: „Pleurocystidia[10/2/2](21.9–)37.8±10.2(–51.3)×(6.0–)8.4±0.7(–11.3)µm; width at widest part.” [1]
Typ tramy hymenoforu — zapis źródłowy: „Hymenophoral trama bilaterally divergent, intermediate between Phylloporus-type and Boletus-type.” [1]
Przegrody strzępki skórki — zapis źródłowy: „Pileipellis consisting of cylindrical, septate hyphae.” [1]
Obecność pleurocystyd — zapis źródłowy: „Pleurocystidia explicitly described and measured[10/2/2].” [1]
Kształt szczytu zarodnika — zapis źródłowy: „Apex rounded.” [1]
Barwa zarodnika w mikroskopie — zapis źródłowy: „Straw yellow to honey yellow in water and5%KOH.” [1]
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Basidiospores[561/19/19](10.3–)11.6±0.6(–12.8)×(4.7–)5.0±0.2(–5.5)µm; minima/maxima of collection averages and mean±SD of those averages, not single-spore extrema.” [1]
Obecność ciał lipidowych — zapis źródłowy: „Having one or two large oil droplets when mature, rarely pluri-guttulate; identified oil bodies, not generic unresolved guttules.” [1]
Metachromazja zarodników — zapis źródłowy: „Basidiospores orthochromatic; metachromatic test Brilliant Cresyl blue.” [1]
Iloraz długości i szerokości zarodnika — zapis źródłowy: „Q=(2.07–)2.31±0.12(–2.59); extrema and SD of collection means.” [1]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Basidiospores broadly ellipsoid or fusiform to ellipsoid-fusiform in side view; ellipsoid to amygdaliform or slightly fusiform in face view.” [1]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Smooth under light microscope.” [1]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Smooth underSEM; selected epitype MCVE31743, noSEM population N inferred.” [1]
Symetria zarodnika — zapis źródłowy: „Basidiospores inequilateral.” [1]
Grubość ściany zarodnika — zapis źródłowy: „Moderately thick-walled(up to1µm).” [1]
Układ strzępek miąższu trzonu — zapis źródłowy: „Stipe trama formed of parallel running hyphae.” [1]
Szerokość strzępki wewnętrznej tramy trzonu — zapis źródłowy: „Stipe trama filamentous4–13µm broad, distinct from ambiguous2–4mm in preceding source texture sentence.” [1]
Szerokość strzępek skórki trzonu — zapis źródłowy: „Stipitipellis hyphae3–5µm broad.” [1]
Metody i zapisy źródłowe — Source atlas aggregate spores; method,N and vouchers unreported.
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Atlas spores10–13×4–5µm; source-reported specimen range convention, noN or medium.” [2]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Atlas sporesfusiform; no projection view reported.” [2]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Atlas spores smooth; no image technique or resolution reported.” [2]
Metody i zapisy źródłowe — Source atlas aggregate spores; method,N and vouchers unreported.
Długość zarodnika; Szerokość zarodnika — zapis źródłowy: „Atlas spores7–17×4–7µm; source-reported specimen range convention, noN or medium.” [23]
Kształt zarodnika — zapis źródłowy: „Atlas sporesellipsoid; no projection view reported.” [23]
Powierzchnia zarodnika — zapis źródłowy: „Atlas spores smooth; no image technique or resolution reported.” [23]
Typový materiál a zkoumané sběry
Holotyp Boletus rubellus Krombh. jest ilustracją z Czech: tablica XXXVI, ryciny 21–24 w pracy Krombholza z 1836 r. Nie jest nową kolekcją owocników.
Epityp H. rubellus pochodzi z Pulpiano we Włoszech, ze zbioru G. Simoniniego z 19 czerwca 2011 r.: MCVE31743, numer zbieracza GS10212; izoepityp K-M001435705. Rejestracja typifikacji to MBT 10022257, a podana sekwencja ITS ma numer GenBank PV094851. Wykaz materiału badanego rozdziela kolekcje i ich własne daty; skrót GP oznacza molekularną i bioinformatyczną weryfikację oznaczenia grzyba.
W badaniu sekwencja ITS okazu JAM 0224 (BAR1997082010) z miejscowości typowej Xerocomus erubescens odpowiadała H. rubellus. Autorzy nie uznali tego okazu za topotyp X. erubescens, ponieważ w jednym miejscu mogą rosnąć różne gatunki Hortiboletus; próby sekwencjonowania holotypu X. erubescens metodą Sangera się nie powiodły.
[1]Rozlišování druhů v klíči revize
Klucz do europejskich i lewantyńskich Hortiboletus rozdziela H. bubalinus od drogi prowadzącej do H. rubellus za pomocą zespołu cech: rozmieszczenia pigmentu kapelusza, reakcji miąższu, pomarańczowoczerwonych punktów u podstawy oraz średniego Q zarodników. Próg Qm < 2,4 dotyczy tej drogi klucza, a nie granic wszystkich pojedynczych zarodników. W następnym kroku H. rubellus odróżnia czerwień młodego kapelusza i co najmniej dolnej połowy trzonu oraz zwykle gładkie końcowe elementy skórki u dojrzałych okazów.
[1]Záměny popsané v atlase ČMS
ČMS zwraca uwagę na dojrzałe owocniki pozbawione jaskrawo czerwonego kapelusza: mogą przypominać gatunki z grupy Xerocomellus chrysenteron. Jest to ostrzeżenie o podobieństwie grupy, a nie stwierdzenie tożsamości gatunków.
[2]Záměny popsané Snowarským
Snowarski porównuje spłowiałe lub brązowe owocniki H. rubellus z Xerocomellus chrysenteron i Xerocomus ferrugineus; podaje także wspólne stanowiska z drugim gatunkiem. Opisana silna zielononiebieska reakcja skórki na opary amoniaku należy do X. ferrugineus i służy jego odróżnieniu.
[23]Sběratelé, určovatelé a dokladové exempláře polských sběrů
grej 42188: Zbiór 31.08.2006; zbieracz: Marzena Łyczek; oznaczający: Marzena Łyczek; voucher lub wskazane herbarium: MŁ.
grej 45296: Zbiór 15.08.2006; zbieracz: Tomasz Ślusarczyk; oznaczający: Tomasz Ślusarczyk; voucher lub wskazane herbarium: TŚ, H. 456.
grej 41334: Zbiór 30.08.2006; zbieracz: Błażej Gierczyk; oznaczający: Błażej Gierczyk; voucher lub wskazane herbarium: ZBŚRiL PAN, 3/BG/14.01.07.
grej 42961: Zbiór 29.06.2006; zbieracz: Sebastian Pintscher; oznaczający: Sebastian Pintscher; voucher lub wskazane herbarium: SP, 060629-55, 060628-54, 060623-44, 060702-61.
grej 72969: Zbiór 02.08.2007; zbieracz: Krzysztof Kołodziejczyk; oznaczający: Anna Kujawa; voucher lub wskazane herbarium: ZBŚRiL PAN, 2/KK/25.09.07.
grej 74674: Zbiór 19.08.2007; zbieracz: Anna Hreczka; oznaczający: Anna Hreczka; voucher lub wskazane herbarium: ZBŚRiL PAN, 3/AH/14.10.07.
grej 105239: Zbiór 27.06.2008; zbieracz: Tomasz Pachlewski; oznaczający: Tomasz Pachlewski; voucher lub wskazane herbarium: ZBŚRiL PAN, 27/TP/26.07.08.
WA0000167901: Zbiór 20.08.2024; zbieracz: Grażyna Domian; oznaczający: Grażyna Domian; voucher lub wskazane herbarium: WA0000167901. Tabela 1 publikacji z 2025 r. nie wymienia WA0000167901 wśród próbek poddanych sekwencjonowaniu.
[18] [21] [15] [14] [19] [16] [20] [17]Zdrojové zápisy a označení exsikátu
ČMS zachowuje dwa datowane wpisy: 0066-2023-0236 z 04.08.2023 oraz 0071-2020-0055 z 23.06.2020.
Przytoczony przez Snowarskiego wpis GRej 41334 podaje zbiór z 30.08.2006 przy drodze za Boduszewem w Puszczy Zielonce; zbieracz i oznaczający: Błażej Gierczyk. Eksykat w Stacji ZBŚRiL PAN ma oznaczenie 3/BG/14.01.07.
[2] [23]Ověření výskytu — rozsah a omezení
Materiał: Source-identified Polish collections: Park Krajobrazowy Puszcza Zielonka; pow. poznański; woj. wielkopolskie; droga leśna do Głęboczka w okolicy Boduszewa; zbiór 30.08.2006; voucher: ZBŚRiL PAN, 3/BG/14.01.07
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 25.10.2026.
Ograniczenia: No new determination or DNA verification was performed; historical name Xerocomus rubellus is preserved. Occurrence is a source-backed published record, not proof of presence throughout the whole region or current occupancy. Collection dates are not ordinary national or regional season; nearby trees are not established mycorrhizal hosts. Reuse of registered Greater Poland geographic area for source-literal woj. wielkopolskie; no GBIF row or inferred occurrence.
[18] [14]Materiał: Source-identified Polish collections: Między Muszkowicami a Piotrowicami Wielkimi; pow. ząbkowicki; woj. dolnośląskie; zbiór 27.06.2008; voucher: ZBŚRiL PAN, 27/TP/26.07.08
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 25.10.2026.
Ograniczenia: No new determination or DNA verification was performed; historical name Xerocomus rubellus is preserved. Occurrence is a source-backed published record, not proof of presence throughout the whole region or current occupancy. Collection dates are not ordinary national or regional season; nearby trees are not established mycorrhizal hosts. Reuse of registered Lower Silesian geographic area for source DS, explicitly expanded to dolnośląskie in the same publication; no GBIF occurrence.
[20]Materiał: Source-identified Polish collections: Świebodzin, 2 km W; pow. świebodziński; woj. lubuskie; zbiór 15.08.2006; voucher: TŚ, H. 456
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 25.10.2026.
Ograniczenia: No new determination or DNA verification was performed; historical name Xerocomus rubellus is preserved. Occurrence is a source-backed published record, not proof of presence throughout the whole region or current occupancy. Collection dates are not ordinary national or regional season; nearby trees are not established mycorrhizal hosts. Reuse of registered geographic Lubuskie/Lubusz area; publication literally says woj. lubuskie. gbif in the existing identifier is not the occurrence evidence.
[18] [15]Materiał: Source-identified Polish collections: Kłomnice; pow. częstochowski; woj. śląskie; zbiór 02.08.2007; voucher: ZBŚRiL PAN, 2/KK/25.09.07
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 25.10.2026.
Ograniczenia: No new determination or DNA verification was performed; historical name Xerocomus rubellus is preserved. Occurrence is a source-backed published record, not proof of presence throughout the whole region or current occupancy. Collection dates are not ordinary national or regional season; nearby trees are not established mycorrhizal hosts. Reuse of registered Silesian geographic area for source-literal woj. śląskie; no GBIF row or inferred occurrence.
[19]Materiał: Source-identified Polish collections: Nowy Sącz, ogród przy kapelanii klasztoru s. Niepokalanek; woj. małopolskie; zbiór 29.06.2006; voucher: SP, 060629-55, 060628-54, 060623-44, 060702-61
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 25.10.2026.
Ograniczenia: No new determination or DNA verification was performed; historical name Xerocomus rubellus is preserved. Occurrence is a source-backed published record, not proof of presence throughout the whole region or current occupancy. Collection dates are not ordinary national or regional season; nearby trees are not established mycorrhizal hosts. Reuse of the existing named geographic region; no new scope definition.
[18]Materiał: Source-identified Polish collections: Krosno, obrzeże cmentarza komunalnego; woj. podkarpackie; zbiór 19.08.2007; voucher: ZBŚRiL PAN, 3/AH/14.10.07
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 25.10.2026.
Ograniczenia: No new determination or DNA verification was performed; historical name Xerocomus rubellus is preserved. Occurrence is a source-backed published record, not proof of presence throughout the whole region or current occupancy. Collection dates are not ordinary national or regional season; nearby trees are not established mycorrhizal hosts. Reuse of the existing named geographic region; no new scope definition.
[19] [16]Materiał: Source-identified Polish collections: Glinna, 1,7 km SE; Puszcza Bukowa; pow. gryfiński; woj. zachodniopomorskie; zbiór 31.08.2006; voucher: MŁ
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 25.10.2026.
Ograniczenia: No new determination or DNA verification was performed; historical name Xerocomus rubellus is preserved. Occurrence is a source-backed published record, not proof of presence throughout the whole region or current occupancy. Collection dates are not ordinary national or regional season; nearby trees are not established mycorrhizal hosts. Reuse of the existing named geographic region; no new scope definition.
[18]Materiał: Source-identified Polish collections: Glinna, 1,7 km SE; Puszcza Bukowa; pow. gryfiński; woj. zachodniopomorskie; zbiór 31.08.2006; voucher: MŁ, Glinna; Wzgórza Bukowe; gm. Stare Czarnowo; pow. gryfiński; woj. zachodniopomorskie; zbiór 20.08.2024; voucher: WA0000167901
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 25.10.2026.
Ograniczenia: No new determination or DNA verification was performed; historical name Xerocomus rubellus is preserved. Occurrence is a source-backed published record, not proof of presence throughout the whole region or current occupancy. Collection dates are not ordinary national or regional season; nearby trees are not established mycorrhizal hosts. Reuse of the existing named geographic region; no new scope definition.
[18] [17]Materiał: Curator-verified GRej 304638, individual collection dated 13.08.2017; reported supplementary voucher 2019 remains qualified.
Zakres odczytu: Fragmenty źródeł.
Powiązane kolekcje: 1,3 km S od dz. Stobiecko Miejskie, gm.Radomsko, pow. radomszczański, woj. łódzkie, DE55; zbiór 13 sie 2017; voucher: ISRiL PAN 1/JN/23.01.2021 (kolekcja z 2017 roku).
Odczytano fragment źródła; pełny tekst i metody nie zostały zweryfikowane.
Data przeglądu: 25.10.2026.
Ograniczenia: Literal woj.łódzkie in the verified source record; no region inferred from ATPOL or domain. No claim of current presence throughout the whole voivodeship. Dates remain individual collection dates, not a regional or national season.
[23]- Příprava materiálu pro mikroskopii
- Materiał ponownie nawodniony. Revived dried material soaked for5min in5%KOH. Spores from hymenophore of mature basidiomes; basidium/cystidium length excludes sterigmata; width at widest part. [1]
Protokół dla opisanych obserwacji: Source colours and pigments examined in water; no stain assigned. [1]
Protokół dla opisanych obserwacji: Source colours and pigments examined in5%KOH; separate from20%macrochemical KOH spot tests. [1]
Protokół dla opisanych obserwacji: Source metachromatic staining; concentration not reported in this species account. [1]
Materiał suszony. Selected epitype MCVE31743; source instrument protocols2kV or4–5kV, Au/Pd60/40 coating; apparatus-specific protocols not combined into a single fabricated setting. [1]
Rozsah zpracování
Záznam vyžaduje doplnění před dokončením.
- Hledání regionů výskytu vyžaduje dořešení.
- Vazby dřívějších zjištění je třeba znovu ověřit.
- Nové zdroje vyžadují prověřit informace zjištěné při kontrole.
Právní základ a rozsah hodnocení
Nejdůležitější látky a jejich účinek
W badaniach fitochemicznych owocników zebranych w sierpniu 2022 roku w pasmie górskim Istıranca w tureckiej prowincji Kırklareli materiał liofilizowano i poddano ekstrakcji etanolem, metanolem, sulfotlenkiem dimetylu (DMSO), buforem fosforanowym oraz octanem etylu (homogenizacja 45 min, wytrząsanie 125 obr./min przez 24 h, wirowanie 10 000 obr./min przez 20 min w 10 °C).
W analizie spektrofotometrycznej ekstraktów oznaczono zawartość związków fenolowych metodą Folina-Ciocâlteu na poziomie do 11,57 mg równoważników kwasu galusowego na gram (mg GAE/g). Zawartość flawonoidów w wyciągu metanolowym wyniosła 1,45 mg równoważników kwercetyny na gram (mg QE/g). W laboratoryjnym teście zmiatania wolnych rodników DPPH ekstrakt metanolowy w stężeniu 1000 µg/ml wykazał aktywność antyoksydacyjną na poziomie 39,64%.
Analiza chromatograficzna LC-MS wykazała w próbkach obecność kwasu indolo-3-octowego (auksyny) w stężeniu 9489,16 µg/g. W materiale poddanym hydrolizie stwierdzono kwas protokatechowy (907,92 µg/g, około 16-krotny wzrost względem próbki niehydrolizowanej), jaceozydynę (67,95 µg/g) oraz izoramnetynę (61,51 µg/g). Oznaczono również witaminy: witaminę D₃ w ilości 512,68 µg/kg oraz niacynę (witaminę B₃) w ilości 2326,08 µg/kg.
W profilowaniu spektrometrią mas wysokiej rozdzielczości Q-TOF odnotowano obecność sygnałów przypisanych brefeldynie A, ergotioneinie, kwasowi wakcenowemu oraz chinolin-8-olowi. W badaniu aktywności enzymatycznej lakazy wykazano aktywność 0,22 U/l w wyciągu etanolowym, 0,12 U/l w metanolowym oraz 0,11 U/l w DMSO, natomiast w wyciągach wodnych z buforem fosforanowym i octanem etylu aktywności tego enzymu nie zarejestrowano.
Badanie zawartości pierwiastków metodą ICP-MS w tureckich próbkach wykazało wysoki poziom potasu (1 005 692,17 µg/kg) i fosforu (775 921,41 µg/kg), a także obecność cynku (52 630 µg/kg), żelaza (12 046,98 µg/kg), arsenu (601,34 µg/kg) oraz śladowych ilości kadmu (14,09 µg/kg).
W wyciągach z owocników pochodzących z lasów dębowych w prowincji Yalova w Turcji wykazano obecność kwasu galusowego, kwasu protokatechowego i kwercetyny. W testach in vitro ekstrakty te wykazywały aktywność przeciwutleniającą (TAS, DPPH, FRAP), hamowały aktywność acetylocholinoesterazy, butyrylocholinoesterazy, α-amylazy oraz α-glukozydazy, a także działały cytotoksycznie na komórki nowotworowe linii A549.
Ekologické výzkumy
Vlhkost a viditelnost teček u báze
Rewizja Biketovej i współautorów podaje, że pomarańczowoczerwone punkty u podstawy trzonu mogą być niewidoczne, zwłaszcza w wilgotnych warunkach, także u H. rubellus. Dotyczy to możliwości dostrzeżenia cechy w badanym materiale; nie dowodzi biologicznego braku punktów ani nie jest regułą pogodową dla wszystkich owocników.
[1]Data, stanoviště a okolí polských sběrů
grej 42188: Glinna, Puszcza Bukowa, woj. zachodniopomorskie: zbiór 31.08.2006 w buczynie pomorskiej; dwa owocniki na ziemi.
grej 45296: Świebodzin, 2 km na zachód, woj. lubuskie: zbiór 15.08.2006 w lesie liściastym z bukiem i dębem; na ziemi, gromadnie.
grej 41334: Puszcza Zielonka, okolice Boduszewa, woj. wielkopolskie: zbiór 30.08.2006 na skraju drogi wysypanej żużlem przy lesie mieszanym. W otoczeniu wymieniono Pinus sylvestris, Carpinus betulus, Betula pendula i Tilia sp.; na ziemi około 40 owocników, pojedynczo i we wiązkach.
grej 42961: Nowy Sącz, ogród przy kapelanii klasztoru s. Niepokalanek: zbiór 29.06.2006, na ziemi, grupa owocników. W pobliżu wymieniono stary dąb, kasztanowiec, klon jawor i młode brzozy.
grej 72969: Kłomnice, woj. śląskie: zbiór 02.08.2007 w lesie mieszanym z sosną, dębem i brzozą; na ziemi, kilka owocników pojedynczo i w grupie.
grej 74674: Krosno, obrzeże cmentarza komunalnego, woj. podkarpackie: zbiór 19.08.2007 w zadrzewieniu brzozowym; na ziemi, grupa około 10 owocników.
grej 105239: Między Muszkowicami a Piotrowicami Wielkimi, woj. dolnośląskie: zbiór 27.06.2008 w lesie mieszanym, na ziemi.
WA0000167901: Glinna, Wzgórza Bukowe, woj. zachodniopomorskie: zbiór 20.08.2024 na poboczu drogi w żyznej buczynie; na glebie, jeden owocnik.
[18] [21] [15] [14] [19] [16] [20] [17]Období a místní podmínky stanovišť podle zdrojů
Rewizja Biketovej i współautorów podaje główny okres owocnikowania H. rubellus od późnego kwietnia do listopada lub początku grudnia. W tym zdaniu okresu nie przypisano do konkretnego kraju.
Włoska kolekcja MG781 pochodzi z Manziana, z wysokości 320 m; zebrano ją 12.10.2019 na kwaśnej glebie w bardzo wilgotnej, trawiastej polanie przy lesie liściastym. Dane dotyczą stanowiska tej kolekcji.
ČMS podaje w opisie gatunku okres od lipca do października. Dokumentuje również wpisy z regionów „Zlínský kraj” i „Středočeský kraj”.
Przytoczony przez Snowarskiego wpis GRej 74769 opisuje zbiór z 25.08.2007 przy Bilczy w województwie świętokrzyskim, na wilgotnej ziemi przy zmurszałym pniaku dębowym pod głogiem jednoszyjkowym. Jest to opis konkretnego stanowiska.
[1] [2] [23]Stanoviště a výskyt
Stanoviště, oblast a sezóna
Potwierdzony zasięg występowania Hortiboletus rubellus obejmuje Europę oraz Azję Zachodnią (ze szczególnym uwzględnieniem rejonu Lewantu). Doniesienia o występowaniu tego gatunku na innych kontynentach wymagają krytycznej rewizji i weryfikacji molekularnej, gdyż często dotyczą pokrewnych, odrębnych gatunków rodzaju Hortiboletus. W Polsce obecność taksonu jest udokumentowana licznymi stanowiskami.
Owocniki wyrastają na ziemi, wśród opadłych liści i w trawie, pojedynczo, w małych grupach po 2–3 sztuki lub niemal kępkowo. Jest to grzyb często spotykany w środowiskach synantropijnych i półnaturalnych: w parkach miejskich, ogrodach, na zieleńcach, przydrożach, leśnych polanach, skrajach lasów i w zadrzewieniach przydomowych, ale występuje również w głębi naturalnych drzewostanów liściastych.
Grzyb tworzy mikoryzę przede wszystkim z drzewami liściastymi. Najczęściej notowany jest pod różnymi gatunkami dębów (Quercus robur, Q. petraea, Q. cerris, Q. pubescens, Q. faginea, Q. frainetto, Q. pyrenaica, Q. coccifera), a także pod kasztanem jadalnym (Castanea sativa), bukiem (Fagus sylvatica, F. orientalis) oraz lipami (Tilia cordata, Tilia ×europaea). Występuje również w lasach mieszanych z udziałem grabu, leszczyny, brzozy, sosny i wierzby, jednak w monografii nie potwierdzono owocnikowania w drzewostanach jednogatunkowych z tymi drzewami. Dawniejsze doniesienia o powiązaniach z jodłą, olszą, cedrem, świerkiem czy topolą nie znalazły potwierdzenia.
We włoskim stanowisku w Manzianie (okaz MG781, zebrany 12 października 2019 r. na wysokości 320 m n.p.m.) owocniki odnotowano na bardzo wilgotnej, kwaśnej glebie trawiastej polany pod dębami Quercus cerris i Q. frainetto, z udziałem klonu i głogu.
Zbiorczy okres owocnikowania w skali europejskiej trwa od końca kwietnia do listopada, a w cieplejszych rejonach do początku grudnia. W Europie Środkowej główny wysyp przypada na miesiące letnie i wczesną jesień, od lipca do października, z pojedynczymi wczesnymi notowaniami z końca czerwca.
Potvrzené rozšíření
Všechny oblasti doložené v uložených údajích.
| Země | Oblasti a lokality | Plodnost | Podklady |
|---|---|---|---|
| Rakousko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Belgie | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Bulharsko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Švýcarsko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Česko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Německo | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Dánsko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Španělsko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Francie | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Spojené království | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Řecko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Chorvatsko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Maďarsko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Itálie | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Severní Makedonie | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Malta | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Nizozemsko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Norsko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Polsko | Velkopolsko — oblast uvedená v metadatech GBIF; Dolní Slezsko — oblast uvedená v metadatech GBIF; Lubuskie / Lubusz (oblast v metadatech GBIF); Slezsko — oblast uvedená v metadatech GBIF; Malopolské vojvodství; Podkarpatské vojvodství; Bukový prales (Puszcza Bukowa); Západopomořanské vojvodství; Lodžské vojvodství | VI–VIII |
|
| Portugalsko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Rumunsko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Srbsko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Rusko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Švédsko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Slovensko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Turecko | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
| Ukrajina | Oblasti nebyly určeny | Neurčeno |
|
Materiály
Herbářové položky
- LE F-265201 (GP)
ABKHAZIA*; Gagra District: near Pitsunda, vicinity of Ptitsefabrica, on a bank of Bzyb River near the mouth, 43°11'53.5"N, 40°18'49.0"E, on soil near a path in mixed Quercus-Fagus forest; 2007-10-02; A. Kiyashko
[12]- GS1116
Francie; FRANCE; Île-de-France: Paris, Thoiry, 48°51'48"N, 10°31'09"E, 165 m, five basidiomes in the grass, under Quercus sp.; 1993-07-30; G. Redeuilh; 165 m n. m.
[12]- AT1998115 (GP)
Německo; GERMANY; Hesse: Giessen, old graveyard, under Quercus sp.; 1998-06-10; A. Taylor
[12]- AT1998046 (GP)
Německo; GERMANY; Rhineland-Palatinate: Mainz, Ober Olmer Wald, mixed woodland, but mainly Quercus sp.; 1998-08-05; A. Taylor
[12]- GK6074 (GP)
Řecko; GREECE; Central Greece: Trikala, Logga, 39°48'60"N, 21°55'54"E, under F.sylvatica; 2012-07-02; G. Konstantinidis
[12]- GK6705 (GP)
Řecko; GREECE; West Macedonia: Kozani, Vouchorina, 40°12'34"N, 21°15'59"E, under Quercus sp.; 2012-07-03; G. Konstantinidis
[12]- K-M001435676 (AB B20-358; GP)
Maďarsko; HUNGARY; Csongrád-Csanád: Szeged, Elisabeth Park, 46°14'43.9"N, 20°09'49.6"E, on the ground in the grass, with various deciduous trees in vicinity, five basidiomes; 2020-07-19; A. Biketova & B. Dobrić
[12]- AL 13-125 (GP)
Maďarsko; HUNGARY; Somogy: Darány, under Q.robur, C.betulus, Tilia sp.; 2013-09-18; L. Albert
[12]- DB-2022-06-29-3 (GP)
Maďarsko; HUNGARY; Vas: Őrség NP, Szalafő, on a forest path in mixed forest dominated by Q.petraea, F.sylvatica, C.betulus, P.sylvestris; 2022-06-29; D. Varga & B. Dima
[12]- VGy-2018-07-21-1 (GP)
Maďarsko; HUNGARY; Komárom-Esztergom: Vértes Mts, Csákányospuszta, Mária-szakadék, in mixed forest with Quercus sp., F.sylvatica, C.betulus; 2018-07-21; Gy. Vrba
[12]- GS1037
Itálie; ITALY; Emilia-Romagna: Reggio nell’Emilia, Carpineti, Pantano, 44°29'23"N, 10°31'09"E, 670 m, a single basidiome at the edge of the wood, with Quercuspubescens and C.sativa; 1993-10-23; G. Simonini; 670 m n. m.
[12]- MCVE17716 (GS1180)
Itálie; ITALY; Reggio nell’Emilia, Viano, Pulpiano, 44°30'35"N, 10°33'22"E, 515 m, nine basidiomes in a field cultivated with Medicagosativa, close to Q.cerris and Q.pubescens wood; 1994-07-03; G. Simonini; 515 m n. m.
[12]- MCVE17717 (GS1196)
Itálie; ITALY; Emilia-Romagna; ibid., 44°30'33"N, 10°33'20"E, 512 m, four basidiomes in a field cultivated with M.sativa, close to a Q.cerris and Q.pubescens wood; 1994-07-10; G. Simonini; 512 m n. m.
[12]- GS1206
Itálie; ITALY; Emilia-Romagna; ibid., 44°30'31"N, 10°33'25"E, 526 m, two basidiomes in the path in the furrow of a tractor wheel, in Q.cerris and Q.pubescens wood; 1994-07-23; G. Simonini; 526 m n. m.
[12]- MCVE17773 (GS1241)
Itálie; ITALY; Emilia-Romagna; ibid., 44°30'30"N, 10°33'15"E, 507 m, five basidiomes in a field cultivated with M.sativa, close to a Q.cerris and Q.pubescens wood; 1994-07-30; G. Simonini; 507 m n. m.
[12]- MCVE17903 (GS1424; GP)
Itálie; ITALY; Emilia-Romagna; ibid., 44°30'37"N, 10°33'21"E, 517 m, several young to mature basidiomes growing on a lawn near a track, close to a Q.cerris and Q.pubescens wood; 1994-08-31; G. Simonini; 517 m n. m.
[12]- MCVE18231 (GS1894; GP)
Itálie; ITALY; Emilia-Romagna; ibid., 44°30'32"N, 10°33'20"E, 511 m, several young to mature basidiomes growing in a ploughed meadow, close to a Q.cerris wood; 1998-06-07; G. Simonini; 511 m n. m.
[12]- GS10226
Itálie; ITALY; Emilia-Romagna; ibid., 44°30'35"N, 10°33'24"E, 516 m, 9 basidiomes in a cultivated field close to Q.cerris and Q.pubescens wood; 2015-08-23; M. Comuzzi; 516 m n. m.
[12]- MG781 (GP)
Itálie; ITALY; Lazio: Manziana (RM), Macchiagrande di Manziana, 42°07'24"N, 12°07'19"E, 320 m, several young to mature basidiomes collected on acidic soil in a very moist grassy clearing bordering a mixed broadleaved woodland dominated by Q.cerris with the presence of Q.frainetto, Acer sp. and Crataegus sp.; 2019-10-12; M. Gelardi & F. Costanzo; 320 m n. m.
[12]- K-M001437348 (GS10116)
Itálie; ITALY; Sicily: Messina, Cesarò, Portella dei Bufali, 37°52'17"N, 14°41'17"E, 1196 m, five basidiomes in the grass close to Q.cerris and Quercus sp. trees; 2013-10-21; G. Vasquez; 1196 m n. m.
[12]- O-F-76041 (GP)
Norsko; NORWAY; Ostfold Co.: Rygge, Fuglevikasen 12, 59°23'17.8"N, 10°39'29.8"E; 2014-09-10; E.W. Hanssen & R. Braathen
[12]- O-F-168828 (GP)
Norsko; NORWAY; Telemark Co.: Kragerø, Berg Museum, 58°53'02"N, 9°22'59"E; 2000-08-06; T.E. Brandrud
[12]- LE F-332230
Rusko; RUSSIA; Bryansk Oblast: Bryansky Forest Reserve, on soil in broadleaf forest dominated mostly by Q.robur, T.cordata, and Ulmusglabra; 2015-08-07; T. Svetasheva
[12]- LE F-316026
Rusko; RUSSIA; Penza Oblast: Gorodishchensky District, vicinity of Nikonovo, floodplain Quercus forest; 2018-07-30; A. Ivanov
[12]- LE F-234797
Rusko; RUSSIA; Tula Oblast: Shchekinsky District, Museum-estate of Lev Tolstoy “Yasnaya Polyana”, on a grassy edge in mixed Quercus-Tilia forest; 2002-08-14; T. Svetasheva
[12]- LE F-332231
Rusko; RUSSIA; vicinity of Lesnoy township, “Tulskiye zaseki” broadleaved forest, on soil with Q.robur, T.cordata, Acerplatanoides, U.glabra, and C.avellana; 2012-06-27; T. Svetasheva
[12]- LE F-315853
Rusko; RUSSIA; Kurkinsky District, vicinity of Khvorostyanka, “Vodyanoe pole” protected area, on soil in broadleaved forest with Q.robur, T.cordata, and B.pendula; 2001-07-09; T. Svetasheva
[12]- LE F-332082
Rusko; RUSSIA; Tula Oblast; ibid., margin of a broadleaved forest, on soil in the grass; 2001-07-17; T. Svetasheva
[12]- GS10512 (GP)
Rusko; RUSSIA; Udmurt Republic: Votkinskji District, 4.6 km south of Perevoznoe, 56°51'36"N, 53°54'07"E, 75 m, on the ground in a Q.robur forest, with Salix; 2015-07-09; V. Kapitonov; 75 m n. m.
[12]- GS11020
Rusko; RUSSIA; Votkinskji district, Perevoznoe, 56°53'13"N, 53°55'31"E, 98 m, on the ground in a Q.robur forest; 2015-07-13; V. Kapitonov; 98 m n. m.
[12]- JAM0556 (GP)
Španělsko; SPAIN; Bizkaia: Urduliz, Mendiondo, 43°21'23"N, 2°57'00"W, 100 m, under Q.robur; 2005-09-03; E. Fidalgo & J. Muñoz; 100 m n. m.
[12]- JAM0224 (BAR1997082010; GP)
Španělsko; SPAIN; Burgos: Valle de Mena, Barrasa, 43°06'16"N, 3°19'39"W, 430 m, locality of the holotype of Xerocomuserubescens, growing among the grass in a cleared area, under Q.faginea; 2001-10-28; J. Muñoz; 430 m n. m.
[12]- IB19991021 (GP)
Španělsko; SPAIN; Segovia: Boca del Asno, on humus soil, with P.sylvestris and Q.pyrenaica; 1999-10-13; Soc. Micol. Madrid
[12]- AT2003134 (GP)
Švédsko; SWEDEN; Blekinge Co.; F.sylvatica and Quercus sp. forest; 2003-09-04; A. Ryberg
[12]- AT2001124 (GP)
Švédsko; SWEDEN; Stockholm Co.: Stockholm; 2001-07-24; H.-G. Toresson
[12]- AT2005022 (GP)
Švédsko; SWEDEN; Uppsala Co.: Nåsten, Fäbodarna, under Quercus sp.; 2005-07-30; A. Taylor
[12]- AT2004285 (GP)
Švédsko; SWEDEN; Västra Götaland Co.: Tanum, Greby, mixed forest; 2004-09-06; J. Nilsson
[12]- K-M001435677 (KW 60663F; GP)
Ukrajina; UKRAINE; Vinnytsia Region: Vinnytsia Forest Park, 50 m from the northern shore of Guralnya Lake, along a footpath, two mature basidiomes on ground near a fallen tree branch, in F.sylvatica and Q.robur forest; 2012-08-09; A. Biketova & A. Zamorotskiy
[12]- K-M000167799 (AH2005033; GP)
Spojené království; UNITED KINGDOM; England: Berkshire, Windsor Great Park, Bishops gate area, SU975723, under T.×europaea; 2005-08-23; A. Hills
[12]- K-M000168971 (AH2004055; GP)
Spojené království; UNITED KINGDOM; Hampshire, New Forest Wormstall Wood, SZ350980, amongst grass under Quercus sp.; 2004-07-28; P. Hills
[12]- MCVE31743 (GS10212; isoepitype K-M001435705)
Itálie; Emilia-Romagna: Reggio Emilia, Viano, Pulpiano; cultivated field beside a track, close to Quercus cerris and Q. pubescens wood; 2011-06-19; G. Simonini; 507 m n. m.
[12]- Sběr
Česko; Zlínský kraj; 2023-08-04
[12]- Sběr
Česko; Středočeský kraj; 2020-06-23
[12]- MŁ
Polsko; Glinna, 1,7 km SE; Puszcza Bukowa; pow. gryfiński; woj. zachodniopomorskie; 2006-08-31; Marzena Łyczek
[21]- TŚ, H. 456
Polsko; Świebodzin, 2 km W; pow. świebodziński; woj. lubuskie; 2006-08-15; Tomasz Ślusarczyk
[21]- ZBŚRiL PAN, 3/BG/14.01.07
Polsko; Park Krajobrazowy Puszcza Zielonka; pow. poznański; woj. wielkopolskie; droga leśna do Głęboczka w okolicy Boduszewa; 2006-08-30; Błażej Gierczyk
[21]- SP, 060629-55, 060628-54, 060623-44, 060702-61
Polsko; Nowy Sącz, ogród przy kapelanii klasztoru s. Niepokalanek; woj. małopolskie; 2006-06-29; Sebastian Pintscher
[21]- ZBŚRiL PAN, 2/KK/25.09.07
Polsko; Kłomnice; pow. częstochowski; woj. śląskie; 2007-08-02; Krzysztof Kołodziejczyk
[21]- ZBŚRiL PAN, 3/AH/14.10.07
Polsko; Krosno, obrzeże cmentarza komunalnego; woj. podkarpackie; 2007-08-19; Anna Hreczka
[21]- ZBŚRiL PAN, 27/TP/26.07.08
Polsko; Między Muszkowicami a Piotrowicami Wielkimi; pow. ząbkowicki; woj. dolnośląskie; 2008-06-27; Tomasz Pachlewski
[21]- WA0000167901
Polsko; Glinna; Wzgórza Bukowe; gm. Stare Czarnowo; pow. gryfiński; woj. zachodniopomorskie; 2024-08-20; Grażyna Domian
[21]- Sběr
Polsko; Puszcza Bukowa, pow. Gryfino, 2,3 km na NW od Glinnej, AB94; 2005-07-19; Grazyna Domian
[22]- Sběr
Polsko; 2 km S,Radziechowice I,gm.Ładzice,pow.radomszczański, DE55; 2006-09-02; Jacek Nowicki
[22]- Sběr
Polsko; 1 km S,Rozpęd,gm.Kobiele Wielkie,pow.radomszczański, DE66; 2007-07-29; Jacek Nowicki
[22]- ISRiL PAN 1/JN/23.01.2021 (kolekcja z 2017 roku)
Polsko; 1,3 km S od dz. Stobiecko Miejskie, gm.Radomsko, pow. radomszczański, woj. łódzkie, DE55; 2017-08-13; Jacek Nowicki
[22]- BGF0005727
Polsko; Słubice ,2km S, pow. Słubicki, woj. Lubuskie; 2020-07-27; Marek Adamski
[22]- BGF0004945
2019
[22]
Zdroje
- Biketova et al. 2025, IMA Fungus16:e144731
- Karel Tejkal, Česká mykologická společnost: Xerocomellus rubellus
- ELI: aktualny status DU/2014/1408
- Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów
- Pełny przegląd źródeł prawnych rekordu 43, Polska, 25.10.2026
- ELI: aktualny status i powiązane nowelizacje DU/2011/672
- ELI: aktualny status DU/2026/258
- Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 13 lutego 2026 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie grzybów dopuszczonych do obrotu lub produkcji przetworów grzybowych, środków spożywczych zawierających grzyby oraz uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy
- Zweryfikowane krajowe wyniki ochrony i obrotu — rekord 43, Polska, 25.10.2026
- nr43.legal.pl.verification.result-codes.20261025
- GBIF Backbone Taxonomy — Hortiboletus rubellus, usageKey8060178, dokładne dopasowanie
- Biketova et al. 2025 H.rubellus examined material and epitype; ČMS exposed Nálezy metadata
- Biketova 2025 H.rubellus Known distribution — proven area only
- GRej, exact original public curated record; access 2026-10-25
- GRej, exact original public curated record; access 2026-10-25
- GRej, exact original public curated record; access 2026-10-25
- Kudławiec B. i in. 2025. Przegląd Przyrodniczy36(4): 3–65; s.56.
- Kujawa A., Gierczyk B. 2007. Przegląd Przyrodniczy18(3–4): 3–70; s.67–68.
- Kujawa A., Gierczyk B. 2010. Przegląd Przyrodniczy21(1): 8–53; s.51.
- Kujawa A., Gierczyk B. 2011. Przegląd Przyrodniczy22(1): 17–83; s.80.
- nr43.regions.source-review.20261025
- nr43.snow-regions.curated.20261025
- Marek Snowarski: Hortiboletus rubellus