Przejdź do treści
JakiToGrzyb

Lejkownik kubkowatokapeluszowy

Pseudoclitocybe cyathiformis

Jadalny
JadalnyOcena autora źródła.
Wymaga obróbki
Wymaga obróbki

Ustaw lokalizację, żeby zobaczyć dane dla swojego regionu.

Lejkownik kubkowatokapeluszowy (Pseudoclitocybe cyathiformis) to charakterystyczny grzyb późnojesienny i zimowy. Wyróżnia się ciemnobrązowym, głęboko pępkowatym lub lejkowatym kapeluszem o podwiniętym brzegu oraz jaśniejszymi, zbiegającymi na trzon blaszkami. Jest saprotrofem rozwijającym się na butwiejącym drewnie i ściółce w lasach różnego typu. Choć jest to gatunek jadalny, ze względu na cienki miąższ i przeciętny smak ma znikomą wartość kulinarną.

Rozpoznawanie, siedlisko i najważniejsze różnice.

Grzybiarz

Budowa owocnika

Typ budowy
Owocnik ma kapelusz i trzon.

Kapelusz

Kształt
Kapelusz może mieć kształt lejkowaty; u młodych owocników — wypukły.
Ukształtowanie powierzchni
Powierzchnia kapelusza jest gładka.
Pokrycie
Powierzchnia kapelusza jest włóknista.
Połysk powierzchni
Powierzchnia kapelusza jest lśniąca, także w wilgotnych warunkach.
Kolor
W wilgotnym stanie kapelusz może być czarnobrązowy, czekoladowy, ciemnobrązowy lub szarobrązowy, a po wyschnięciu może być szarobrązowy lub jasnobrązowy.
Ułożenie brzegu
Brzeg kapelusza jest podwinięty.
Obrys brzegu
Obrys brzegu jest falisty.
Profil krawędzi
Profil krawędzi jest ostry.
Średnica
Kapelusz może mieć średnicę od 20 do 160 milimetrów.
Środek
U młodych owocników środek kapelusza jest zagłębiony i z wyraźnym garbkiem.
Higrofaniczność kapelusza
Kapelusz jest higrofaniczny.

Spód kapelusza

Typ
Hymenofor ma budowę blaszkową.

Blaszki przy trzonie

Połączenie z trzonem
Blaszki są przyrośnięte do trzonu.
Zbieganie hymenoforu po trzonie
Blaszki zbiegają po trzonie.
Stopień anastomoz blaszek
Występują anastomozy blaszek.
Rozgałęzienie blaszek
Blaszki często są rozwidlone.
Ostrze
Ostrze blaszki jest ząbkowane / piłkowane.
Naturalna barwa powierzchni blaszki
Powierzchnia blaszki może być jasnobrązowa, szara lub szarobrązowa, a u młodych owocników może być kremowa.
Rozstaw
Blaszki mogą być średnio gęste, blisko rozstawione lub rzadkie.

Trzon i podstawa

Kształt
Trzon jest walcowaty.
Podstawa
Podstawa trzonu może być zgrubiała lub maczugowata.
Kolor
Trzon jest brązowy.
Ukształtowanie powierzchni
Powierzchnia trzonu jest siateczkowata.
Pokrycie powierzchni
Powierzchnia trzonu jest włóknista. Elementy pokrycia trzonu mają barwę białawą.
Wnętrze
Trzon może być pełny lub pusty.
Długość
Trzon może mieć długość od 40 do 100 milimetrów.
Grubość
Trzon może mieć grubość od 5 do 10 milimetrów.

Miąższ

Barwa
Miąższ może być białawy, a w wilgotnych warunkach może być szarawy, a w suchych warunkach może być biały.
Zapach
Zapach może być słaby, mączny; może być niewyróżniający się; może być niewyczuwalny.
Wyróżnialność smaku miąższu
Smak miąższu jest niewyróżniający się.
Grubość
Miąższ jest cienki.

Gdzie i kiedy rośnie

Siedlisko
Grzyb może występować w lasach, w siedliskach ruderalnych i miejskich, na przydrożach lub w parkach.
Podłoże
Bezpośrednim podłożem wzrostu może być gleba, martwe drewno lub ściółka.
Sposób wyrastania
Owocniki mogą wyrastać w grupach lub kępkami.
Częstość
Gatunek jest pospolity.
Owocnikowanie
Owocniki mogą pojawiać się od września do grudnia.
Obszar występowania
Potwierdzono występowanie w Polsce.
Grupa drewna podłoża
Podłożem jest drewno drzew liściastych.

Jadalność i kuchnia

Jadalność
Jadalny
Wymagana obróbka
Wymaga obróbki

Prawo

Ochrona
W Polsce nie figuruje w wykazie gatunków grzybów objętych ochroną.
Handel
W Polsce nie figuruje w wykazie grzybów dopuszczonych do obrotu.

FAQ

Czy Pseudoclitocybe cyathiformis jest grzybem jadalnym?

Tak, jest to grzyb jadalny, jednak ze względu na cienki miąższ i przeciętne walory smakowe uważany jest za gatunek o niskiej wartości kulinarnej.

Kiedy przypada główny sezon na ten gatunek?

Owocniki pojawiają się późną jesienią i na początku zimy, najczęściej od października do grudnia, a przy łagodnej pogodzie nawet w styczniu.

Na jakim podłożu rośnie ten grzyb?

Rośnie jako saprotrof na butwiejącym drewnie, murszejących pniakach oraz na wilgotnej ściółce leśnej bogatej w próchnicę.

W jakich typach lasów można go spotkać?

Występuje w lasach liściastych, iglastych i mieszanych, a także w starych parkach oraz zaroślach, zarówno na nizinach, jak i w górach.

Czy ten gatunek można spożywać na surowo?

Nie, grzyb ten wymaga bezwzględnej obróbki termicznej (gotowania, duszenia lub smażenia). Spożycie na surowo może wywołać zaburzenia trawienne.

Dlaczego nie należy zbierać przemrożonych owocników?

Wielokrotnie zamarzający i odmarzający miąższ ulega szybkiemu rozkładowi bakteryjnemu, co może prowadzić do niebezpiecznych zatruć nieswoistych.

Skąd wywodzi się nazwa cyathiformis?

Nazwa pochodzi od antycznego naczynia do wina (cyathus) i nawiązuje do głęboko wgłębionego, kielichowatego kształtu kapelusza.

Czy grzyb ten tworzy mikoryzę z drzewami leśnymi?

Nie, gatunek ten nie jest grzybem mikoryzowym. Czerpie substancje odżywcze wyłącznie z rozkładu martwej materii organicznej jako saprotrof.

Jak smakuje Pseudoclitocybe cyathiformis?

Miąższ ma smak łagodny, nieco słodkawy lub ziemisty, a zapach jest słaby i neutralny, bez wyraźnych nut aromatycznych.

Czy gatunek ten ma zastosowanie pozakulinarne?

Nie, nie posiada udokumentowanych zastosowań w rzemiośle, medycynie ludowej ani w przemyśle.