Przejdź do treści
JakiToGrzyb

Piestrzyca kędzierzawa

Helvella crispa

Jadalny
JadalnyOcena autora źródła.
Wymaga obróbki
Wymaga obróbkiOcena autora źródła.

Ustaw lokalizację, żeby zobaczyć dane dla swojego regionu.

Osobliwy grzyb workowy o apotecjum złożonym z nieregularnej, siodłowatej główki o szerokości 2–7 cm oraz wydatnego, żebrowanego trzonu. Górna, płodna powierzchnia główki jest gładka, biaława, kremowożółta do brudnoochrowej, z wiekiem brązowiejąca, o wolnym, podwiniętym brzegu. Dolna strona jest sterylna, drobno omszona, jasnobrązowa. Trzon ma 3–10 cm wysokości i 1–3 cm grubości, jest czysto biały, w dole rozszerzony, pokryty głębokimi podłużnymi bruzdami i komorami, wewnątrz całkowicie pusty. Miąższ białawy, w główce kruchy, w trzonie sprężysty, o słabym zapachu. Występuje od sierpnia do listopada w lasach liściastych i na trawiastych przydrożach na glebach wapiennych. W stanie surowym może wywołać zatrucia żołądkowe.

Rozpoznawanie, siedlisko i najważniejsze różnice.

Grzybiarz

Budowa owocnika

Typ budowy
Owocnik ma kapelusz i trzon.
Wysokość owocnika
Owocnik może mieć wysokość od 50 do 150 milimetrów.

Kapelusz

Ułożenie brzegu
Brzeg kapelusza jest podwinięty.
Połączenie brzegu z trzonem
Brzeg kapelusza jest wolny od trzonu.
Średnica
Kapelusz może mieć średnicę od 20 do 70 milimetrów.

Spód kapelusza

Typ
Hymenofor ma budowę gładką.
Barwa
Hymenofor jest biały.

Trzon i podstawa

Kolor
Trzon jest biały.
Ukształtowanie powierzchni
Powierzchnia trzonu jest żeberkowana i bruzdowana.
Wnętrze
Trzon jest komorowaty.
Długość
Trzon może mieć długość od 30 do 100 milimetrów.
Grubość
Trzon może mieć grubość od 10 do 40 milimetrów.

Miąższ

Barwa
Miąższ jest białawy.
Smak
Ma słaby smak.

Gdzie i kiedy rośnie

Siedlisko
Grzyb może występować w lasach liściastych, w parkach lub w zaroślach.
Podłoże
Bezpośrednim podłożem wzrostu może być gleba lub martwe drewno.
Sposób wyrastania
Owocniki mogą wyrastać pojedynczo lub w grupach.
Owocnikowanie
Owocniki mogą pojawiać się od sierpnia do listopada.
Obszar występowania
Potwierdzono występowanie w Polsce.

Jadalność i kuchnia

Jadalność
Jadalny
Wymagana obróbka
Wymaga obróbki

Z czym można pomylić

FAQ

Czy piestrzyca kędzierzawa jest jadalna?

Oceny są rozbieżne: część atlasów uznaje ją za jadalną po ugotowaniu, lecz inne traktują jako niejadalną lub podejrzaną z uwagi na ryzyko obecności toksycznej gyromitryny.

Jak wygląda kapelusz piestrzycy kędzierzawej?

Ma nieregularny, siodłowaty lub pofałdowany kształt z 2–3 klapami o podwiniętych brzegach. Barwa jest białawo-kremowa, kości słoniowej lub bladożółtawa.

Czym charakteryzuje się trzon tego grzyba?

Trzon jest białawy, gruby, głęboko wzdłużnie bruzdowany i żebrowany, a wewnątrz komorowaty i pusty. Osiąga do 10 cm wysokości.

W jakich siedliskach można ją spotkać?

Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, na skrajach dróg, polanach oraz w parkach, szczególnie na glebach wapiennych lub próchnicznych.

W jakim okresie występuje piestrzyca kędzierzawa?

Owocniki pojawiają się głównie późnym latem i jesienią, zazwyczaj od sierpnia do listopada, najczęściej pojedynczo lub w małych grupach.

Z jakimi gatunkami można ją pomylić?

Można ją pomylić z piestrzycą giętką (Helvella elastica) lub piestrzycą zatokowatą, która jednak wyróżnia się znacznie ciemniejszym kapeluszem.

Jaki zapach i smak ma miąższ piestrzycy kędzierzawej?

Miąższ jest cienki, łamliwy, woskowaty, o łagodnym smaku i słabym, niewyróżniającym się zapachu.

Do jakiej rodziny grzybów należy piestrzyca kędzierzawa?

Należy do rodziny piestrzycowatych (Helvellaceae) w rzędzie kustrzebkowców (Pezizales) należącym do workowców (Ascomycota).

Czy obróbka termiczna usuwa z niej toksyny?

Tradycyjnie zalecano gotowanie, lecz obróbka termiczna nie daje gwarancji usunięcia ewentualnej gyromitryny; kulinarne opisy w atlasach nie są dowodem pełnego bezpieczeństwa.

Jaka jest rola tego grzyba w przyrodzie?

Nowsze ujęcia mykologiczne (m.in. ČMS) określają ją jako gatunek mikoryzowy współżyjący z drzewami leśnymi, choć w starszej literaturze bywała uznawana za saprotrofa.