Снежаньскае жыццё лясоў Беларусі істотна залежыць ад тэмпературнага рэжыму і наяўнасці снегу. Гістарычныя назіранні гэтага месяца адлюстроўваюць умоўную магчымасць развіцця або захавання грыбоў, якая актывізуецца пры адлігах і мяккім мясцовым надвор'і, калі асобныя зімовыя і познія віды здольныя працягваць вегетацыю на адкрытых ад снегу ўчастках і драўніне.
Хвойны лес

- Гігрофар позні (Hygrophorus hypothejus) — Развіваецца пад соснамі на пясчанай падсцілцы, аднаўляючы рост падчас зімовых адліг пры адсутнасці глыбокага прамярзання лясной глебы.
Лісцевы і змешаны лес

- Псеўдагаворушка келхападобная (Pseudoclitocybe cyathiformis) — Затрымліваецца сярод перагнілай лістоты і моху ў змешаных масівах, дзе трапляецца пераважна ў перыяды працяглага снежаньскага пацяплення.
Мёртвая драўніна


- Вешанка звычайная (Pleurotus ostreatus) — Устойлівы дрэваразбуральнік на сухастоі лісцевых парод, здольны працягваць вегетацыю і фармаваць пладовыя целы падчас мяккіх зімовых адліг.
Лугі і ўзлескі

Зімовы лес патрабуе ад даследчыка цярплівасці і ўвагі да драўняных субстратаў, дзе нават у маразы захоўваецца прыхаванае жыццё. Снежаньскія назіранні нагадваюць пра непарыўнасць прыродных цыклаў і падрыхтоўку экасістэмы да будучай вясны.
Назад